Οδυσσεια με…ουρα για εναν ομογενη απο την πρωην Σοβιετικη Ενωση
Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως κακόγουστο αστείο η «οδύσσεια», που κρατάει ήδη 17 χρόνια και πρωταγωνιστές έχει τον κ. Ιωάννη Αϊδινίδη, ομογενή από την πρώην Σοβιετική Ένωση, το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και…ένα πιάνο. Η παράξενη ιστορία ξεκινάει το έτος 1994, όταν και ο κ. Αϊδινίδης καταφθάνει στη μητέρα πατρίδα Ελλάδα, εκπληρώνοντας ένα όνειρο ζωής για τον ίδιο, όπως μας καταθέτει. Επειδή, όμως, την περίοδο εκείνη δεν επιτρεπόταν φεύγοντας να πάρει μαζί του συνάλλαγμα, ακολούθησε μια πρακτική, κατά την οποία οι ομογενείς αγόραζαν αντικείμενα μεγάλης αξίας, για να τα μεταπωλήσουν εδώ, με σκοπό την εξασφάλιση μέρους των οικονομιών, που είχαν καταφέρει να συγκεντρώσουν στις χώρες, που βρίσκονταν. Έτσι και έγινε λοιπόν. Με την απόφαση να έρθει μόνιμα στην Ελλάδα, αγόρασε ένα πιάνο μεγάλης αξίας, τύπου «Εσθονία», και όταν κατέφθασε στην Κομοτηνή, έβαλε αγγελία, για να το πουλήσει.
Έφτασε μέχρι και τον πρωθυπουργό, αλλά οι εμπαιγμοί δεν έχουν τέλος
Η περιπέτειά του ξεκινάει, όταν λίγους μήνες αργότερα, στην αγγελία αυτή ανταποκρίνεται ένας «φερέγγυος» αντισυμβαλλόμενος, όπως χαρακτηρίζει ο ίδιος το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, που δια του τότε κατέχοντος τη θέση του αντιπρύτανη, κ. Κώστα Τριανταφυλλίδη, του δηλώνει το ενδιαφέρον να αγοραστεί το πιάνο για τις ανάγκες του πανεπιστημίου. Η συμφωνία μεταξύ των δυο προσώπων έκλεισε άμεσα, όπως υποστηρίζει ο κ. Αϊδινίδης, με τον τότε αντιπρύτανη να τον διαβεβαιώνει ότι θα λάμβανε το συμφωνηθέν αντίτιμο στο τέλος εκείνης της ακαδημαϊκής περιόδου, με τη σύνταξη του προϋπολογισμού του Δημοκριτείου. Αντίθετα, το πιάνο παραδόθηκε άμεσα, με τη μεταφορά του να γίνεται σε αμφιθέατρο της πανεπιστημιούπολης, με τη μέριμνα του ίδιου του πανεπιστημίου. 17 χρόνια μετά από εκείνη τη συμφωνία κι ενώ ο ίδιος ο κ. Αϊδινίδης επανειλημμένα έχει κρούσει την πόρτα τόσο των μετέπειτα διοικήσεων του Δημοκριτείου, όσο και του ίδιου του νυν πρωθυπουργού, κ. Παπανδρέου, το ζήτημα της αποπληρωμής του βρίσκεται σε αδιέξοδο και ο ίδιος δηλώνει απογοητευμένος από τη στάση και τη συμπεριφορά ορισμένων προσώπων, προς τα οποία κατά καιρούς απευθύνθηκε. Μάλιστα, τονίζει ότι όλα αυτά τα χρόνια έχει πέσει θύμα εμπαιγμών από μέρους τους, με το πρόβλημά του να διαιωνίζεται. Το «σήμερα-αύριο» διαδεχόταν το ένα το άλλο, όπως υποστηρίζει ο ίδιος, ενώ πολλές ήταν οι δικαιολογίες, με τις οποίες οι υπεύθυνοι προσπαθούσαν να τον αποφύγουν, όταν τους ζητούσε συνάντηση. Βαριά άρρωστος ο ίδιος, αλλά και μεγάλος σε ηλικία, δηλώνει εντούτοις αποφασισμένος να συνεχίσει μέχρι τέλους να διεκδικεί τη δικαίωσή του σε αυτήν την ιστορία. Αναφορικά με το νομικό σκέλος της υπόθεσης, πριν από χρόνια κατέβαλε προσπάθειες και δι’ αυτής της οδού, οι οποίες τελικά κατέστησαν επίσης άκαρπες, λόγω των προθεσμιών, που ορίζει ο νόμος για παρόμοιες περιπτώσεις.
Αρνείται την πληρωμή το Δ.Π.Θ. και καλεί τον κ. Αηδονίδη από το αμφιθέατρο
Η τελευταία κρούση του κ. Αϊδινίδη ήταν προς την νυν διοίκηση του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου και τον πρύτανη, κ. Κωνσταντίνο Ρέμελη, στον οποίο σε γραπτή επιστολή περιέγραψε τα γεγονότα, που μεσολάβησαν από το Σεπτέμβριο του 1994 μέχρι σήμερα, και του ζήτησε να υποληφθεί του θέματος, ώστε σε σύντομο χρονικό διάστημα να υλοποιηθεί η δέσμευση των προκατόχων του και να καταβληθεί το αντίτιμο του πιάνου. Στην απάντηση, που έλαβε στις 14 Ιουνίου από τον κ. Ρέμελη, καλείται «για άλλη μια φορά», όπως σημειώνεται στην απόφαση του Πρυτανικού Συμβουλίου, να πάρει το πιάνο του από το κεντρικό αμφιθέατρο της πανεπιστημιούπολης, το οποίο «ατύπως και χωρίς ευθύνη του πανεπιστημίου» μεταφέρθηκε εκεί.
Αδύνατη η καταβολή του αντιτίμου από πλευράς πανεπιστημίου
Σε επικοινωνία, που είχαμε με τον πρύτανη του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θράκης, κ. Ρέμελη, δε διέψευσε τους ισχυρισμούς του κ. Αϊδινίδη, αλλά χαρακτήρισε αδύνατη την καταβολή του αντιτίμου από την παρούσα διοίκηση του πανεπιστημίου, δεδομένου ότι, όπως υποστήριξε, θα ήταν και παράνομη μια τέτοια ενέργεια, αφού δεν έχει ακολουθηθεί καμία διαδικασία, που θα δικαιολογούσε τη σύμβαση αγοράς. Όπως υποστήριξε ο κ. Ρέμελης, πρόκειται για μια πολύ παλιά υπόθεση, η έκβαση της οποίας δε μπορεί να στηριχτεί σε μια προφορική συμφωνία, την οποία επικαλείται ο κ. Αϊδινίδης, ενώ εκτίμησε ότι για τη διευθέτηση του ζητήματος, η μόνη διέξοδος είναι είτε να παραλάβει το πιάνο, είτε να στραφεί δικαστικά, εφόσον θεωρεί ότι θίγονται κάποια δικαιώματά του.
Κατεστραμμένο πλέον το πιάνο, λόγω της πολυετούς χρήσης του, αντιτείνει ο κ. Αϊδινίδης
Από τη μεριά του ο κ. Αϊδινίδης ενίσταται καταρχήν για το γεγονός ότι καλείται ο ίδιος να πάρει το πιάνο, τη στιγμή, που η μεταφορά του το 1994 έγινε από συνεργείο του πανεπιστήμιου, μιας και το συγκεκριμένο πιάνο έχει ιδιαίτερα μεγάλο βάρος, πράγμα που σημαίνει ότι για τη μεταφορά του απαιτείται γερανός και φορτηγό. Επιπροσθέτως, ο κ. Αϊδινίδης αρνείται πλέον την επιστροφή του πιάνου, την οποία αποφάσισε, αντιτείνοντας ότι η πολύχρονη χρήση για τις ανάγκες των φοιτητών του πανεπιστημίου, εν πολλοίς το έχουν το καταστρέψει και έχουν μειώσει στο ελάχιστο την αξία του. Για την παραπάνω κρίση του, μάλιστα, επικαλείται πραγματογνωμοσύνη, που έγινε με δική του πρωτοβουλία, κατά την οποία διαπιστώθηκαν εκτεταμένες φθορές σε διάφορα σημεία του πιάνου. Μετά ταύτα, εμμένει στο αρχικό αίτημά του για πλήρωση των όρων της συμφωνίας, που έγινε το 1994, και αποπληρωμή του συμφωνηθέντος τιμήματος. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε βεβαίωση, που παρείχε πριν από 3 χρόνια γνωστός πωλητής μουσικών οργάνων στην πόλη μας, εκτιμάται ότι η αξία ενός καινούργιου πιάνου αυτής της κατηγορίας και ποιότητας ανέρχεται στο ποσό των 15000€-16000€.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
