Οδυσσεας Βουδουρης, βουλευτης ΠΑΣΟΚ: «Η ανθρωπιστικη βοηθεια προς τη Γαζα ειναι συμβολικη αλλα και ουσιαστικη»

Ο Οδυσσέας Βουδούρης βουλευτής ΠΑΣΟΚ Μεσσηνίας, γνωστός ως μέλος Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, πρώην πρόεδρος της Οργάνωσης «Γιατροί Χωρίς Σύνορα», άνθρωπος που προέρχεται από την κοινωνία των πολιτών και των ακτιβιστών ήταν έτοιμος να αποπλεύσει από την Κύπρο για την Γάζα την προηγούμενη Παρασκευή μαζί με μια ομάδα ακτιβιστών αλλά δεν τους επετράπη την τελευταία στιγμή από την κυβέρνηση της Κύπρου. Ο κ. Βουδούρης μίλησε στην εκπομπή του Δάμωνα Δαμιανού «Αιχμή του Δόρατος» του ράδιο Παρατηρητής για την εμπειρία του αυτή τονίζοντας ότι κατανοεί την κυπριακή κυβέρνηση, αλλά και γενικότερα για το πρόβλημα των Παλαιστινίων εφόσον έχει επισκεφθεί πολλές φορές την περιοχή ως μέλος της ΜΚΟ «Γιατροί χωρίς Σύνορα». Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ τονίζει την ανάγκη να δοθεί λύση για αυτό το θέμα, λύση όμως που προϋποθέτει την βούληση της διεθνούς κοινότητας.

Σέβομαι την απόφαση της Κύπρου να μην επιτρέψει τον επιβιβασμό μας στο «Σφενδόνη»

ΠτΘ: κ. Βουδούρη πριν δύο 24ωρα βρεθήκατε στην Κύπρο, απ’ όπου επιχειρήσατε να αποπλεύσετε από το λιμάνι αρχικά της Λάρνακα και μετά της Λεμεσού την Παρασκευή 28 Μαΐου για την Γάζα…
Ο.Β.: Το σχέδιο ήταν, και βάσει αυτού, πήγαμε στην Κύπρο αεροπορικώς και από εκεί επρόκειτο να πάρουμε ένα μικρό πλοιάριο για να επιβιβαστούμε στο πλοίο που πήγαινε από τον Πειραιά προς τη Γάζα, συγκεκριμένα στο «Σφενδόνη».

ΠτΘ: Ποιοι άλλοι ήταν μαζί σας κ. Βουδούρη;
Ο.Β.: Ήταν ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Τάσος Κουράκης, ο πανεπιστημιακός Μπάμπης Ζαγούρας, ο ευρωβουλευτής της Κύπρου Κυριάκος Τριανταφυλλίδης και άλλοι φίλοι Έλληνες περίπου δέκα άτομα

ΠτΘ: Από την Ευρώπη υπήρχαν συνάδελφοί σας βουλευτές;
Ο.Β.: Ναι υπήρχαν από την Ιρλανδία, από την Σουηδία, από την Βουλγαρία, από την Ουκρανία, κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι και διάφορες προσωπικότητες.

ΠτΘ: Επιχειρήσατε να επιβιβαστείτε στο «Σφενδόνη» για να μεταφέρετε ανθρωπιστική βοήθεια στην Γάζα. Γιατί τελικά δεν φύγατε;
Ο.Β.: Δεν φύγαμε διότι υπήρξε μια απαγόρευση εκ μέρους της Κυπριακής κυβέρνησης, η οποία προφανώς είχε πιέσεις από τους Ισραηλινούς, λόγω διαφόρων θεμάτων που εκκρεμούν μεταξύ των δύο χωρών με αποτέλεσμα η Κυπριακή κυβέρνηση να αποφασίσει για λόγους που αφορούν σ τα εθνικά της συμφέροντα να μας απαγορεύσει να επιβιβαστούμε. Προσωπικά εξέφρασα την λύπη μου, διότι δεν μπορώ να συμμεριστώ αυτό τον συλλογισμό, αλλά εν πάση περιπτώσει ως Έλληνας πολίτης και ως βουλευτής μάλιστα, θεωρώ ότι οφείλω να σεβαστώ μια τέτοια απόφαση, γιατί όντως η Κύπρος περνά μια δύσκολη περίοδο και όντως αγωνίζεται υπό δυσμενείς συνθήκες για την επιβίωσή της.

ΠτΘ: Στο πλαίσιο της εθνικής της κυριαρχίας, ήθελα να σας ρωτήσω απλά διευκρινιστικά έχει το δικαίωμα να απαγορεύσει τον απόπλου σε οποιοδήποτε σκάφος θέλει να φύγει από το λιμένα της;
Ο.Β.: Από νομική πλευρά καθαρά είναι αμφίβολο, διότι εγώ μπορώ να πάρω ένα πλοίο και να βγω στα ανοιχτά, δεν θα δηλώσω πού θα πάω. Αυτό είναι νομικό θέμα και μέχρι κάποια στιγμή το είδα το θέμα από αυτή την οπτική γωνία, αλλά μετά πρέπει να το αναλύσεις πολιτικά. Ας μην κοροϊδευόμαστε προφανώς πήγαμε στην Κύπρο για να πάμε στην Γάζα, δεν το κρύψαμε εξάλλου, και συνεπώς μπήκε ένα πολιτικό θέμα. Δεν θεώρησα και δεν θεωρώ ότι είναι σκόπιμο να ανοίξουμε μια αντιπαράθεση με την Κυπριακή κυβέρνηση, η οποία όντως έχει προβλήματα και τα χειρίζεται με το δικό της τρόπο.

Στην Γάζα υπάρχει το μεγαλύτερο ποσοστό ατόμων με αναπηρία

ΠτΘ: Έχετε ξαναπάει στην Γάζα;
Ο.Β.: Βέβαια. Την πρώτη φορά που πήγα ήταν το 1997, έχω πάει αρκετές φορές και την τελευταία φορά που πήγα ήταν το 2002, όταν έγιναν τα επεισόδια στο Τζενίνι, με την μεγάλη επίθεση που είχε γίνει σε όλη την Δυτική Όχθη και ειδικά στην Τζενίνι που είχε πολιορκηθεί. Πήγα γιατί είχαμε προγράμματα των «Γιατρών Χωρίς Σύνορα», είχαμε ένα πρόγραμμα που κράτησε πάρα πολλά χρόνια στην Λωρίδα της Γάζας το οποίο απευθύνονταν σε άτομα με ειδικές ανάγκες, διότι ξέρετε στη Γάζα, κάτι που δεν το γνωρίζουμε, υπάρχει το μεγαλύτερο ποσοστό σε όλο τον κόσμο ατόμων με αναπηρία…

ΠτΘ: Με τόσες βόμβες είναι αυτονόητο…
Ο.Β.: Σαφώς και αφενός είναι οι βόμβες, είναι όμως και όλη η ταλαιπωρία που έχει υποστεί αυτός ο τόπος από την κατοχή και είναι και οι γενικότερες συνθήκες κατοχής, που είναι πάρα πολύ δύσκολες.

Οι Παλαιστίνιοι στερούνται τα πάντα

ΠτΘ: Θέλω να μεταφέρετε την εικόνα που έχετε στο μυαλό σας για την Γάζα στον Έλληνα πολίτη που ασφαλώς έχει κάποιες εικόνες που περνούν από τις τηλεοράσεις…
Ο.Β.: Είναι πολύ δύσκολο να το περιγράψεις αυτό. Φανταστείτε μια λωρίδα, όπου υπάρχει, ίσως, η μεγαλύτερη πυκνότητα πληθυσμού, δεν είναι όλο οικισμοί, αλλά υπάρχει πληθυσμός που είναι νεανικός, υπάρχει ένα απίστευτο ποσοστό ανεργίας, υπάρχει έλλειψη για τα πάντα. Η καθημερινότητα αυτών των ανθρώπων είναι ένας αγώνας επιβίωσης και καταφέρνουν να επιβιώνουν γιατί οι Παλαιστίνιοι είναι ένας εργατικός και οργανωμένος λαός. Υπάρχουν πολλοί σπουδασμένοι άνθρωποι και δεν έχει καμία σχέση με την εικόνα της υπανάπτυκτης χώρας, αυτό να το βγάλουμε από το μυαλό μας, έχουν γιατρούς, έχουν επιστήμονες, αλλά στερούνται τα πάντα. Αυτό που λέει η Ισραηλινή κυβέρνηση ότι τους τροφοδοτεί δεν επαρκεί ούτε για τις βασικές ανάγκες. Υπάρχουν άτομα με σοβαρά προβλήματα υγείας και επειδή δεν μπορούν να τα καλύψουν, όχι γιατί δεν υπάρχουν γιατροί και νοσοκομεία αλλά γιατί δεν υπάρχουν αναλώσιμα. Υπάρχουν νεφροπαθείς αλλά ο τεχνητός νεφρός δεν απαιτεί μόνο το μηχάνημα απαιτεί και αναλώσιμα. Υπάρχουν άνθρωποι με βαριές ασθένειες, καρδιοπάθειες και θέλουν χειρουργικές επεμβάσεις. Καθημερινά πεθαίνουν άνθρωποι και είναι προγραμματισμένο ότι θα πεθάνουν επειδή δεν μπορούν να έχουν την κατάλληλη φροντίδα.

ΠτΘ: Ποιο είναι το προσδόκιμο ζωής στη Γάζα;
Ο.Β.: Δεν το γνωρίζω αλλά είναι πολύ χαμηλό είναι της τάξης των 45 ετών περίπου.

ΠτΘ: Η τροφοδοσία αυτής της περιοχής γίνεται αποκλειστικά και μόνο από την καλή θέληση των Ισραηλιτών;
Ο.Β.: Η τροφοδοσία γίνεται με δύο τρόπους. Είναι τα επίσημα υλικά που περνούν με την έγκριση των Ισραηλινών και υπάρχουν κάποιες ποσότητες που περνούν από τα περίφημα τούνελ που ενώνουν το νότιο μέρος της Γάζας με την Αίγυπτο. Οι Αιγύπτιοι έχουν μια στάση αμφιταλαντευόμενη, μερικές φορές δείχνουν κάποια ανοχή άλλες φορές όχι. Γίνεται κατανοητό ότι αυτές οι ποσότητες είναι πάρα πολύ λίγες και για αυτό η ανθρωπιστική βοήθεια που προορίζονταν δεν είχε μόνο συμβολικό χαρακτήρα αλλά και ουσιαστικό. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν πραγματικά πρόβλημα και δεν γίνεται μόνο για πολιτικούς λόγους, γίνεται κατ’ αρχήν για ανθρωπιστικούς αλλά βέβαια υπάρχει και η άλλη πτυχή. Το θέμα δεν είναι να πάμε μια φορά ανθρωπιστική βοήθεια, το θέμα είναι ότι, αυτό το παράνομο και παράδοξο καθεστώς, -το Ισραήλ ισχυρίζεται ότι δεν είναι παράνομη η κατοχή στην Λωρίδα της Γάζας, δεν είναι κατεχόμενη την έχουν εκκενώσει,- δεν είναι ελεύθερη περιοχή.

ΠτΘ: Για να μπεις και να βγεις από την Γάζα πρέπει να περάσεις από φυλάκια των Ισραηλινών;
Ο.Β.: Βέβαια, δεν μπορείς και να βγεις ελεύθερα.

Ευθύνη για την κατάσταση έχει και η παγκόσμια κοινότητα

ΠτΘ: Αυτή η κατάσταση βλέπετε να επιβαρύνεται χρόνο με το χρόνο ή υπάρχει ελπίδα λύσης;
Ο.Β.: Επιβαρύνεται και αυτό είναι απόρροια της πολιτικής που ακολούθησε κατά καιρούς το Ισραήλ κατά κύριο λόγο τροφοδοτώντας όμως τον εξτρεμισμό ορισμένων παλαιστινίων. Είναι γνωστό ότι έγιναν εκλογές, εντελώς δημοκρατικές και για πρώτη φορά αναδείχθηκε η Χαμάς, υπήρξε σε μια πρώτη φάση μια κυβέρνηση συμμαχίας, Χαμάς και Φατάχ, το ανήκουστο όμως είναι ότι δεν αναγνωρίστηκε και εδώ έχουμε και εμείς ευθύνη τα ευρωπαϊκά κράτη γιατί δεν αναγνώριζαν τους υπουργούς που έρχονταν ειδικά από τη Χαμάς. Δηλαδή θέλουμε ελεύθερες εκλογές, έγιναν αυτές με διεθνή επιτήρηση, ήταν όντως δημοκρατικές, βγήκαν αυτοί οι άνθρωποι αλλά δεν μας κάνουν. Το αποτέλεσμα ήταν η ρήξη ανάμεσα στ η Χαμάς και τη Φατάχ και αυτό ήταν αναμενόμενο. Όσο και να μην συμφωνούμε με την Χαμάς και να καταδικάζουμε τους μεν ή τους δε ήταν εντελώς αναμενόμενο. Και αυτή τη στιγμή η πολιτική του Ισραήλ που υποτίθεται ότι γίνεται για να καταστείλει την Χαμάς στην ουσία ενδυναμώνει τη Χαμάς.

ΠτΘ: Θεωρείτε ότι υπάρχουν και υπόγειες διαδρομές μεταξύ εξτρεμιστικών ή ακραίων κύκλων του Ισραήλ και της Χαμάς;
Ο.Β.: Όχι δεν νομίζω ότι υπάρχουν τέτοιοι κύκλοι απλά ο εξτρεμισμός του ενός τροφοδοτεί τον εξτρεμισμό του άλλου. Είναι μια αντικειμενική αλληλοτροφοδότηση.

Πρέπει να υπάρξει διεθνής αντίδραση

ΠτΘ: Ποια είναι η λύση που κατά την άποψή της υπο τις παρούσες συνθήκες θα ήταν ιδανικότερη αποτιμώντας με ρεαλιστικό τρόπο τις διεθνείς ισορροπίες που υπάρχουν μέχρι σήμερα;
Ο.Β.: Η λύση δεν μπορεί να έρθει παρά μόνο από μια ενεργητική σθεναρή στάση των διεθνών δυνάμεων της Ευρώπης και κυρίως της Αμερικής. Το πρόβλημα με τις κυβερνήσεις του Ισραήλ είναι ότι έχουν εγκλωβισθεί σε μια λογική αδιέξοδη. Η λογική είναι ότι ο εβραϊκός λαός κινδύνευσε με αφανισμό με το ολοκαύτωμα, αυτό είναι γεγονός, από εκεί και πέρα ιδρύθηκε ένα κράτος και το δίκιο αυτού του κράτους υπερέχει κάθε άλλης έννοιας διεθνούς δικαίου ή αντίστοιχου δικαίου ενός άλλου λαού. Η λογική στην οποία έχουν εγκλωβισθεί οι κυβερνήσεις είναι ότι ή θα σκοτώσουμε τους εχθρούς μας ή οι εχθροί μας θα μας σκοτώσουν. Αυτό είναι αδιέξοδο. Για να βγούμε από αυτό το αδιέξοδο θα πρέπει να παρέμβει η διεθνής κοινότητα και να πει ότι αυτό δεν γίνεται, δεν υπάρχει το δίκιο ενός κράτους που υπερέχει το δίκιο άλλου κράτους ενός άλλου λαού ή του διεθνούς δικαίου. Θα πρέπει να το δούμε σαν μια λύση αναγνώρισης όλων των δικαίων. Αυτό θεωρητικά όλοι το λέμε, διότι υπάρχουν οι αποφάσεις του ΟΗΕ, η βούληση που έχει διατυπωθεί και από τους ίδιους αμερικανούς και από τους ευρωπαίους, αλλά το πρόβλημα είναι ότι ποτέ δεν περνάμε σε μέτρα. Για παράδειγμα το Ιράν παραβιάζει ορισμένες συνθήκες και αμέσως γίνεται θέμα κυρώσεων.

ΠτΘ: Γιατί αυτό δεν γίνεται με το Ισραήλ;
Ο.Β.: Και εγώ το θέτω αυτό το ερώτημα. Αλλά αν δεν γίνει αυτό δεν θα προχωρήσουμε ποτέ. Με τα τελευταία γεγονότα που έγιναν θα δοκιμαστεί και η Ευρώπη, διότι αυτό είναι μια πράξη εχθρική όχι πλέον εναντίον ενός λαού, του Παλαιστινιακού, είναι μια πράξη εχθρική σε διεθνή ύδατα εναντίον των δικαιωμάτων των ευρωπαϊκών χωρών. Εάν περιορισθούμε να εκφράσουμε μόνο την λύπη μας ή την συγκίνησή μας ή την αγανάκτησή μας και ενδεχομένως την καταδίκη μας την λεκτική, νομίζω ότι αυτό δεν θα είχε καμία επιρροή στους Ισραηλινούς.

ΠτΘ: Πώς έγινε η συγκυρία και όλη αυτή η διεθνής ανθρωπιστική βοήθεια συνταυτίστηκε χρονικά για να πάνε αυτές τις ημέρες στην Γάζα.. Ποια ήταν η αφορμή;
Ο.Β.: Η αποστολή έχει ένα παρελθόν. Έχει ξεκινήσει μια ομάδα ανθρώπων εδώ και πάρα πολλά χρόνια με πολύ μικρά μέσα έκαναν μια πρώτη αποστολή το 2008 η οποία έπιασε εξ απήνης τους Ισραηλινούς και πέρασε και είχε μια επιτυχία τον επόμενο χρόνο οι Ισραηλινοί αντέδρασαν με ένα τρόπο αποφασιστικό και εμπόδισαν αυτά τα καράβια να περάσουν και επειδή από την άλλη πλευρά η αλληλεγγύη έχει και αυτή τη δυναμική της αποφάσισαν οι Ισραηλινοί να κλιμακώσουν την αντίδρασή τους και πλέον δεν περιορίσθηκαν στο να απαγορεύσουν σε αυτά τα πλοία να μπουν στα διεθνή ύδατα αλλά τους πρόλαβαν και τους χτύπησαν στα διεθνή ύδατα με τον τρόπο που είδατε. Και για αυτό λέω ότι αν δεν υπάρξει μια διεθνής αντίδραση ποιος μας εγγυάται ότι το επόμενο βήμα δεν θα είναι να χτυπήσουν αυτά τα πλοία στα λιμάνια από τα οποία θα φύγουν, γιατί αν ακούσατε τις αντιδράσεις των Ισραηλινών, είναι ότι αυτοί έτσι και αλλιώς είχαν δηλώσει ότι θα πάνε στην Γάζα, όπου εμείς έχουμε ζωτικά συμφέροντα, γίνεται πόλεμος, άρα αμυνόμεθα αν πάμε και τους χτυπήσουμε στα διεθνή ύδατα. Με τον ίδιο τρόπο αύριο θα τα χτυπήσουν στον Πειραιά, στα λιμάνια της Ιρλανδίας ή από όποιο λιμάνι φύγουν.

Ο Ερντογάν έχει στο νου του μια καινούργια μεταπολίτευση

ΠτΘ: Έχετε συνεργαστεί με τούρκους γιατρούς στο πλαίσιο των «Γιατρών Χωρίς Σύνορα»;
Ο.Β.: Είχαμε μια συνεργασία αρκετά συγκινητική με τους Τούρκους το 1999 στους σεισμούς όπου ήταν μια κατάσταση δύσκολη, μετά από αυτό άλλαξαν γιατί επικράτησε συτό που ονομάστηκε διπλωματία των σεισμών, γιατί μετά έγινε και σεισμός στην Ελλάδα. Η εμπειρία μου είναι η εξής: Πήγαμε εκεί ενώ υπήρχε μια κατάσταση η οποία δεν ήταν καλή μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας, αλλά η υποδοχή των Τούρκων ήταν συγκινητική, με την έννοια ότι εξέφραζαν ευγνωμοσύνη για το γεγονός ότι οι Έλληνες τους βοήθησαν

ΠτΘ: Η ερώτησή μου αφορά στο πλαίσιο του παλαιστινιακού ζητήματος γιατί εκπλήσσει πολλούς η ένταση που υπάρχει στις σχέσεις Τουρκίας Ισραήλ τη στιγμή που μέχρι πρόσφατα είχαμε ως δεδομένο στο μυαλό μας ότι οι δύο χώρες ήταν σύμμαχοι…
Ο.Β.: Υπάρχει μια πολιτική στροφή της Άγκυρας πολύ σημαντική είναι σφαιρική και αφορά και την εσωτερική και την εξωτερική πολιτική. Ο Ερντογάν προφανώς έχει στο νου του, θα το εκφράσουμε με ένα τρόπο πιο σύγχρονο και επίκαιρο, μια καινούργια μεταπολίτευση. Όπως δηλαδή έγινε το κοσμικό κράτος του Κεμάλ ο Ερντογάν θέλει να κάνει ένα δικό του εκσυγχρονισμό, να ξεφύγει από τον εναγκαλισμό του στρατιωτικού κατεστημένου και μέσα σε αυτό το πλαίσιο διαδραματίζονται και κάποιες αλλαγές που αφορούν στην εξωτερική πολιτική. Πιθανώς να διαπιστώνει ότι η συμμαχία με τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχει αποδώσει όλα αυτά που θα μπορούσε, διαβλέπει ότι η συμμαχία με το Ισραήλ επίσης δεν του αποδίδει και κοιτά προς την Ανατολή, προς τους Άραβες

ΠτΘ: Μετά τις προχθεσινές εξελίξεις θεωρείτε ότι αποθαρρύνεται μια επόμενη αποστολή προς τη Γάζα
Ο.Β.: Όχι κατά την άποψή μου πρέπει να επανέλθουμε, ενσωματώνοντας τα διδάγματα που θα βγάλουμε από αυτήν την επιχείρηση, εμπλέκοντας περισσότερο τα κράτη, την ΕΕ, και τους διεθνείς φορείς δίνοντας περισσότερη δημοσιότητα και ακόμη περισσότερη διαφάνεια όσον αφορά στην αποστολή, με την έννοια τα άτομα που συμμετέχουν, το φορτίο που έχουμε και αυτό να γίνει υπό την προστασία της διεθνούς κοινότητας και του ΟΗΕ.

ΠτΘ:κ. Βουδούρη σας ευχαριστούμε πολύ.
Ο.Β.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Επιτακτική η δημιουργία ανεξάρτητης αρχής που θα ρυθμίζει τις σχέσεις ΜΚΟ και κυβέρνησης

Σε ερώτηση ποια είναι η εμπειρία του, εφόσον από την κοινωνία των πολιτών βρεθήκατε στα έδρανα της Βουλής και στο ποια είναι η σχέση μεταξύ αυτών των δύο, ποιες οι διαφορές τους και πόσο μεγάλο είναι το χάσμα που καλείται να ενώθεί μέσα από αυτή την διαδικασία ο κ. Βουδούρης απαντά ότι «την δεκαετία του 1990 που ασχολήθηκα ενεργά με το θέμα των ΜΚΟ υπήρξε μια εκρηκτική ανάπτυξή τους. Συτό που διαπίστωσα από ένα σημείο και πέρα είναι ότι για να λειτουργήσει σωστά η κοινωνία των πολιτών και οι ΜΚΟ χρειάζεται εκ μέρους της πολιτείας και του κράτους να παρθούν πλέον ορισμένα μέτρα, γιατί ο όγκος, τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και ο εθελοντισμός είναι πολύ μεγάλα. Θα σας πω ένα απλό παράδειγμα: Θεωρώ ότι είναι πολύ επιτακτικό να υπάρξει μια ανεξάρτητη αρχή που θα ρυθμίζει τις σχέσεις του κράτους με τις ΜΚΟ. Εάν δεν συμβεί αυτό θα έχουμε φαινόμενα εκτροχιασμού, όπως παρατηρήθηκαν με την υπόθεση του τσουνάμι, όπου μέσω ενός τηλεμαραθωνίου συγκεντρώθηκαν περίπου τριάντα εκατομμύρια ευρώ, τα πήρε το υπουργείο Εξωτερικών και τα μοίρασε με ένα εντελώς μη διαφανή τρόπο και ακόμη και σήμερα δεν γνωρίζουμε τι έχουν γίνει αυτά τα χρήματα. Έχουμε την περίπτωση της Αλληλεγγύης που πρέπει να ξέρουμε τι ακριβώς σημαίνει Μη Κυβερνητική Οργάνωση, ποιος τα ρυθμίζει αυτά τα θέματα. Δεν μπορεί το κάθε υπουργείο να δίνει λεφτά σε οργανώσεις της αρεσκείας του. Πρέπει να υπάρχει μια αξιοκρατία. Προφανώς η κάθε κυβέρνηση μέσω αυτών των χρηματοδοτήσεων θα εξυπηρετεί τους πολιτικούς στόχους της αλλά αυτό θα πρέπει να γίνεται με διάφανο τρόπο αλλιώς θα έχουμε φαινόμενα διαπλοκής που δυστυχώς διαβρώνουν όλη την κοινωνία και προφανώς δεν θα μείνουν απ’ έξω και οι ΜΚΟ. Αν θέλουμε να βοηθήσουμε την κοινωνία των πολιτών πρέπει να γίνει κάτι τέτοιο. Επίσης ο εθελοντισμός πρέπει να προστατευθεί. Ο εθελοντισμός δεν αποσκοπεί στο κέρδος αλλά οι εθελοντές και θα σας πω ένα απλό παράδειγμα αν θέλουν να κάνουν μια αναδάσωση υπάρχει το ενδεχόμενο να τους συμβεί ένα ατύχημα ή να προκαλέσουν ένα ατύχημα θα ήταν σωστότερο χωρίς να έχουν αμοιβή να έχουν μια ασφαλιστική κάλυψη. Αυτό το οποίο θέλω ως μέλος της Βουλής είναι να προωθήσω ένα πλαίσιο το οποίο να ευνοεί αξιοκρατικά τον εθελοντισμό και τις ΜΚΟ

ΠτΘ: Πώς αξιολογείτε την καμπάνια για το Σύνταγμα;
Ο.Β.: Είναι μια σημαντική προσπάθεια, επί της ουσίας προφανώς συμφωνώ ότι είναι καλό να αναγνωρισθούν οι ΜΚΟ όπως τα κόμματα και άλλοι φορείς αλλά πιστεύω ότι αυτό πρέπει να γίνει εν καιρώ και πριν γίνει η αναγνώριση στο Σύνταγμα θα πρέπει να καθορισθεί ένα θεσμικό πλαίσιο έτσι ώστε να ξέρουμε ότι αυτό μπορεί να λειτουργήσει αξιοκρατικά, διότι αν θεσπιστεί βάσει συντάγματος, χωρίς προηγουμένως να υπάρξει θεσμικό πλαίσιο, τότε μάλλον κινδυνεύουμε να έχουμε ανάπτυξη φαινομένων μη διαφάνειας. Αν μπει στο Σύνταγμα και μπορεί ο οποιοσδήποτε δήμος να επικαλεσθεί το Σύνταγμα για να φτιάξει μια ΜΚΟ και δεν υπάρχει το θεσμικό πλαίσιο για να εξασφαλίζει την διαφάνεια και την αξιοκρατία γίνεται κατανοητό ότι υπάρχει κίνδυνος. Θεωρώ ότι είναι ένα σωστό αίτημα αλλά πρέπει να προηγηθεί και να συνοδευτεί με ένα θεσμικό πλαίσιο που να εξασφαλίζει την διαφάνεια.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.