«Ο ΣΥΝ οφειλει να αποτελεσει την «ατμομηχανη» του ΣΥΡΙΖΑ»

Με αφορμή την έκδοση της κάρτας μέλους του ΣΥΡΙΖΑ και τη γενικότερη συζήτηση για μετατροπή του σε ενιαίο κόμμα και τις αντιδράσεις που συναντά η εν λόγω πρόταση από τις βασικές συνιστώσες του ΣΥΝ, ο κ. Βαγγέλης Αποστόλου, βουλευτής την περίοδο 1996-2000 και νυν μέλος της πολιτικής γραμματείας του ΣΥΝ, μιλώντας στο ράδιο Παρατηρητής και στην εκπομπή του Δάμωνα Δαμιανού «Αιχμή του δόρατος», εκφράζει τις απόψεις του για το συγκεκριμένο εγχείρημα, απορεί σχετικά με τις ενέργειες του κ. Αλαβάνου, τονίζει την αναγκαιότητα πραγματικής αναδιανομής του πλούτου και επισημαίνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι παρών στις εκδηλώσεις για την επέτειο του θανάτου του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, επιχειρώντας ωστόσο να αποσυνδεθεί από το στίγμα των ταραχών, που, όπως λέει, του προσέδωσαν το πολιτικό σύστημα και τα ΜΜΕ.

«Ο ΣΥΝ καθορίζει

το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ»

Δ.Δ: κ. Αποστόλου καθημερινά βλέπω καινούρια επεισόδια στο «σήριαλ» των οργανωτικών σας ανακατατάξεων, καθώς επίσης και αυτής καθαυτής της υπόστασης του ΣΥΝ και της μετεξέλιξης του ΣΥΡΙΖΑ σε ενιαίο κόμμα. Πότε θα ολοκληρώσετε τον ατέρμονο κύκλο εσωκομματικών συζητήσεων προκειμένου να ασχοληθείτε και με τα ζητήματα της κοινωνίας, όπου φαίνεται πως η διακυβέρνηση αφήνει άπλετο χώρο στην αριστερά;

Β.Α: Συμφωνώ με την επισήμανσή σας και αντιλαμβάνομαι ότι οι έλληνες πολίτες δεν αντέχουν άλλο. Από αυτή την άποψη, θεωρώ ότι ολοκληρώθηκε μια διαδικασία, ιδιαίτερα όσον αφορά τη λειτουργία του ΣΥΡΙΖΑ, βέβαια έπειτα από μια περίοδο εσωστρέφειας που δημιούργησε μια αρνητική εικόνα. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν προσπαθήσαμε να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις για μια παρουσία στα προβλήματα της κοινωνίας στο πλαίσιο της προγραμματικής αντιπολίτευσης που ασκούμε ως κόμμα. Θέλω να πιστεύω ότι τελειώσαμε και ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον μια οντότητα, που έχει ξεπεράσει το στάδιο της εκλογικής συνεργασίας και οδεύει προς αυτό της μετεξέλιξής του σε ενιαίο πολιτικό φορέα. Αν σήμερα η ενιαία παρουσία και δράση δεν αποτελεί κοινή επιθυμία όλων των συνιστωσών, είναι σίγουρα πολιτική ανάγκη, και ζητούμενο με βάση τις πολιτικές που ακολουθούνται, από την κοινωνία της αριστεράς.

Δ.Δ: Υπάρχει, από τη μία πλευρά η Ανανεωτική Πτέρυγα, η οποία λέει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να μετατραπεί σε ενιαίο κόμμα αλλά πρέπει να παραμείνει συμμαχία, και, από την άλλη, το Αριστερό Ρεύμα το ο οποίο υποστηρίζει ότι το κόμμα δεν μπορεί να διολισθαίνει σε μία ανεπιθύμητη κατάσταση.

Β.Α: Σε ό,τι αφορά τους δεδομένους, εδώ και καιρό, προβληματισμούς της Ανανεωτικής Πτέρυγας μπορώ να πω ότι κανένας δεν είναι υποχρεωμένος να εγγραφεί ως μέλος του ΣΥΡΙΖΑ. Εξάλλου, από τη στιγμή που είναι μέλος του ΣΥΝ, που είναι μία από τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, ουσιαστικά, ούτως ή άλλως, θεωρείται μέλος. Αν υπάρχει κάρτα μέλους ή όχι πιστεύω ότι είναι δευτερεύον ζήτημα.

Σχετικά με τους προβληματισμούς που αναπτύχθηκαν από μέλος της πολιτικής γραμματείας που εκφράζεται μέσα από το Αριστερό Ρεύμα, εκεί όντως υπάρχει κάποιο πρόβλημα, καθώς το κλίμα δεν ήταν τόσο καλό και αντιλαμβάνεστε ότι κινήσεις, μέσα σ’ ένα τέτοιο κλίμα, οι οποίες οδηγούν σε μία ενιαία παρουσία, λογικό είναι να αντιμετωπίσουν δυσκολίες. Έχω την άποψη ότι η «ατμομηχανή», ο «καταλύτης» στον ΣΥΡΙΖΑ είναι ο ΣΥΝ, και το λέω πάντα αυτό παρά τις αντιδράσεις που ενίοτε συναντώ. Αν θέλει ο ΣΥΝ, τον «περπατάει» τον ΣΥΡΙΖΑ.

Δ.Δ: Εσείς ζητήσατε να παγώσουν όλες οι αποφάσεις της συνδιάσκεψης;

Β.Α: Απλά εξέφρασα την άποψη ότι, επειδή περάσαμε ένα κλίμα εσωστρέφειας, ειδικά όσον αφορά τις επιτροπές σε επίπεδο κορυφής –οι οποίες, να σημειώσω εδώ, ότι, ό,τι και να γίνει, στερούνται δημοκρατικής νομιμοποίησης-, ας το αφήσουμε προς το παρόν και ας περιμένουμε μέχρι τη διεξαγωγή των νομαρχιακών και διοικητικών εκλογών. Αν μπει ένας στόχος ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα δώσει τη μάχη των εκλογών αυτών, τότε μέσα από τις νομαρχιακές επιτροπές θα γίνουν αυτοδιοικητικές κινήσεις που από μόνες τους θα αποφασίσουν και για τον τρόπο καθόδου και βεβαίως θα συσπειρώσουν τον κόσμο που επιθυμούμε να εκφράζεται ως κοινωνική βάση του ΣΥΡΙΖΑ.

Δ.Δ: Το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ πάνε στη βάση τους για να εκλέξουν αρχηγό, γιατί η σύγχρονη δημοκρατική αριστερά να μην εκμεταλλευτεί τον πολιτικό πλούτο που προσδίδει η καταφυγή στη βάση, προκειμένου αυτή να αποφανθεί για τη μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ σε ενιαίο κόμμα, στο οποίο θα ενταχθεί και ο ΣΥΝ;

Β.Α: Δεν έχω καμία αντίρρηση σε αυτό που λέτε αλλά θα επισημάνω για μια ακόμη φορά το άσχημο κλίμα που επικρατεί. Πάντα υποστήριζα ότι ακόμα και ο ΣΥΝ για τα εσωτερικά του προβλήματα πρέπει να καταφύγει σε Συνέδριο και ότι η βάση είναι αυτή, η οποία λύνει τα προβλήματα και φέρνει και την ηρεμία. Είχα καταθέσει μάλιστα την πρόταση όλες οι συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ να μπουν σε μία διαδικασία τέτοια που ουσιαστικά θα οδηγεί στη μετεξέλιξή του σε ενιαίο πολιτικό οργανισμό. Εξ άλλου ο ίδιος ο ΣΥΝ είναι από μόνος του ένα πολυτασικό κόμμα. Το θέμα είναι να υπάρχει δημοκρατική νομιμοποίηση και λειτουργία σε όλες τις φάσεις, πριν και μετά από αυτή τη μετατροπή.

• «Δεν μπορώ να καταλάβω την αμφισβήτηση Αλαβάνου στο πρόσωπο του προέδρου του ΣΥΝ»

Δ.Δ: κ. Αποστόλου, οφείλω να ομολογήσω ότι έχω μείνει εμβρόντητος από τη στάση του κ. Αλαβάνου. Τα δύο τελευταία χρόνια αναδείχθηκε ως σημαντική προσωπικότητα στο πολιτικό σκηνικό της χώρας, κέρδισε μάχες και εντυπώσεις, έβαλε τον ΣΥΝ στο κέντρο του πολιτικού παιχνιδιού και μάλιστα τον αναβίβασε σε πολλά επίπεδα σε σχέση με αυτό που ήταν πριν από 3-4 χρόνια. Ξαφνικά, με ένα πολιτικό «πισωγύρισμα», «τινάζει τη μπάνκα στον αέρα». Είναι έτσι ή λανθασμένα το αντιλαμβάνομαι;

Β.Α: Είμαι από αυτούς που έχουν μιλήσει σκληρά για τον Αλέκο Αλαβάνο, δεν θέλω να συζητήσω περαιτέρω, θα πω όμως μια κουβέντα: για μένα ο κ. Αλαβάνος, από την επομένη των ευρωεκλογών και ιδιαίτερα της ανάκλησης της παραίτησής του είναι εντελώς διαφορετικός απ’ αυτόν που είχα ζήσει όλη την προηγούμενη περίοδο. Η προσφορά του στην εδραίωση του ΣΥΡΙΖΑ, μέσα από μια αντιπολίτευση, η οποία μπορεί να είχε μερικές φορές κάποια οξύτητα αλλά κυρίως είχε μια κινηματική λειτουργία, ήταν πολύ σημαντική. Από ’κει και πέρα δεν μπορώ να καταλάβω γιατί υπήρχε αυτή η αμφισβήτηση στο πρόσωπο του προέδρου του ΣΥΝ, του κ. Τσίπρα, η οποία στην πορεία επεκτάθηκε σε όλο τον ΣΥΝ, ένα κόμμα, το οποίο έχει συνδεθεί με τον ίδιο τον κ. Αλαβάνο για πολλά χρόνια. Δεν μπορώ να πω τίποτα περισσότερο.

Δ.Δ: Το τελικό συμπέρασμα σε ό,τι αφορά τα οργανωτικά είναι ότι συμπορευόμαστε με τον ΣΥΡΙΖΑ ως συμμαχικό μέρος και με κάρτα μέλους αλλά ο ΣΥΝ δεν χάνει την πολιτική του αυτονομία;

Β.Α: Ακριβώς, και οφείλει ο ΣΥΝ από ’δω και πέρα αν θέλει να στηρίξει το εγχείρημα, να αποτελέσει την «ατμομηχανή» του, δηλαδή να τον κινήσει. Αυτό σημαίνει πρωτοβουλίες προς τα έξω, εξωστρέφεια. Μιλήσαμε προηγουμένως για τις νομαρχιακές εκλογές, έρχεται διοικητική μεταρρύθμιση, ακούμε για περιφερειακή αυτοδιοίκηση και μητροπολιτικούς δήμους, όλα αυτά τα πράγματα χρειάζονται εγρήγορση και πάνω απ’ όλα ένα σωστό σχεδιασμό.

• «Η πραγματική αναδιανομή του πλούτου δεν επιτυγχάνεται με λογικές ελεημοσύνης»

Δ.Δ: Να πάμε και λίγο στην πολιτική ατζέντα. Ο ΣΥΡΙΖΑ ανακοίνωσε στη βουλή ότι η κοινοβουλευτική του ομάδα δεν θα ψηφίσει το επίδομα κοινωνικής αλληλεγγύης που, υπό τη μορφή νομοσχεδίου, καταθέτει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ; Ποιος είναι ο λόγος αυτής της άρνησης;

Β.Α: Έχουμε χορτάσει αυτή τη λογική της ελεημοσύνης, δεν πάει άλλο αυτό. Επιτέλους, όταν μιλάμε για αναδιανομή του πλούτου, τουτέστιν να πληρώσουν οι πλούσιοι και να επωφεληθούν οι φτωχοί, αυτό σημαίνει συγκεκριμένη ρύθμιση μέσα από τη φορολογική μεταρρύθμιση. Αυτός είναι ο λόγος που διαφωνούμε με αυτή τη λογική.

Δ.Δ: Πάντως, σε κάθε περίπτωση, η οικονομική κατάσταση περιγράφεται και από την κυβέρνηση και από την αξιωματική αντιπολίτευση, με τα πρώτα δείγματα γραφής της νέας της ηγεσίας, ως ζοφερή. Σας φοβίζει αυτή η εικόνα, θεωρείτε ότι και πάλι θα κληθούν να πληρώσουν τα μόνιμα «υποζύγια» που πληρώνουν συνήθως;

Β.Α: Όλα αυτά συμβαίνουν όταν δεν υπάρχει φορολογική μεταρρύθμιση, όταν η σχέση έμμεσων – άμεσων φόρων εξακολουθεί να παραμένει ίδια από την εποχή της Μεταπολίτευσης, είναι αυτονόητο ότι οδηγούμαστε προς τα ’κει. Δεν νοείται να έχουμε μία κυβέρνηση και μια αντιπολίτευση που ξέρουν ουσιαστικά τι συμβαίνει στον οικονομικό τομέα -εξ άλλου είναι πρόσφατες οι δηλώσεις του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος- και να αποπροσανατολίζουν τον κόσμο με αυτά που λένε.

Δ.Δ: Έχω την εντύπωση ότι ο κ. Τσίπρας, αυτούς τους δύο μήνες, τηρεί μια στάση ήπιας αντιπολίτευσης απέναντι στη νέα κυβέρνηση…

Β.Α: Επειδή υπάρχει και μια επικοινωνιακή καταιγίδα, οι εκλογές είναι πρόσφατες, αντιλαμβάνεσθε ότι χρειάζεται μια περίοδος ηρεμίας ώστε να βγάλουμε τα πρώτα μας συμπεράσματα. Βλέπουμε όμως ότι όλη αυτή η επικοινωνιακή καταιγίδα όχι μόνο δεν κατακάθεται αλλά και δημιουργείται πλέον η εικόνα ότι δεν έχουμε σχεδιασμό και συγκεκριμένη δράση.

Δ.Δ: Στις τελευταίες εκλογές, ο ΣΥΝ και το ΚΚΕ, αν υποτεθεί ότι αποτελούν το κομμάτι της λεγόμενης παραδοσιακής αριστεράς στη χώρα μας, άθροισαν 12%. Πιστεύετε ότι υπάρχει μεγαλύτερος χώρος για να αναπτυχθούν και ειδικότερα ο ΣΥΡΙΖΑ, έτσι ώστε να αποτελέσει μια πραγματικά εναλλακτική πολιτική δύναμη εξουσίας και όχι μόνο διαμαρτυρίας στο πολιτικό σκηνικό της χώρας μας;

Β.Α: Οπωσδήποτε ο χώρος της αριστεράς του προοδευτικού κόσμου και ιδιαίτερα από τη μεριά της σοσιαλιστικής πτέρυγας είναι πάρα πολύ μεγάλος, υπάρχει πεδίο δόξης λαμπρόν. Το θέμα είναι κατά πόσον εμείς, και οργανωτικά και όσον αφορά την άσκηση της αριστερής προγραμματικής μας αντιπολίτευσης, μπορούμε να είμαστε πειστικοί, εκεί είναι το μεγάλο στοίχημα για μας, πώς θα καταστήσουμε την κινηματική λειτουργία που σας προανέφερα κτήμα του αριστερού πολίτη για να έχουμε και απτά αποτελέσματα.

• «Δεν αναιρούμε τη συμμετοχή μας στα Δεκεμβριανά παρά

τους λάθος επικοινωνιακούς χειρισμούς»

Δ.Δ: Αυτές τις μέρες είναι η επέτειος της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και στην Αθήνα αναμένεται να γίνουν πραγματικά μεγάλες κινητοποιήσεις. Πριν από ένα χρόνο, η ταύτιση του ΣΥΝ με το νεολαιίστικο αυτό κίνημα, τον έβλαψε γιατί «στήθηκε στον τοίχο» από όλα τα κανάλια και από όλες τις άλλες πολιτικές δυνάμεις. Πώς θα το χειριστεί τώρα ούτως ώστε να μην ξαναβρεθεί στην ίδια δύσκολη θέση;

Β.Α: Θα συμμετάσχουμε στις διαδηλώσεις δεδομένου ότι πρέπει να τιμήσουμε και τη μνήμη του αδικοχαμένου αλλά και επειδή δεν έχει ικανοποιηθεί, από τότε μέχρι σήμερα, τίποτα από αυτό που ζητούσε η νεολαία. Από ’κει και πέρα, η αλήθεια είναι ότι πέσαμε και σε έναν κυκεώνα άδικων κατηγοριών από το πολιτικό σύστημα και ίσως και εμείς κάποια στιγμή να μην το χειριστήκαμε σωστά επικοινωνιακά. Σε καμία περίπτωση όμως δεν αναιρούμε τη συμμετοχή μας στη συγκεκριμένη εξέγερση. Από αυτή την άποψη, όσοι φορείς θέλουμε πραγματικά να τιμήσουν τη μνήμη του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και να απομονώσουμε οποιαδήποτε στοιχεία θέλουν να δημιουργήσουν ταραχές.

Δ.Δ: κ. Αποστόλου σας ευχαριστώ πολύ.

Β.Α: Εγώ σας ευχαριστώ.

Δάμων Δαμιανός

Επιμέλεια: Γ.Δ. – Κ.

«Το κίνημα του Δεκέμβρη»:

Αυθορμητισμός και υποθήκες

Υπήρχε στο κίνημα μία βάση διεκδίκησης και ταυτόχρονα βεβαίως αγανάκτησης –γιατί κάποια στιγμή το ξέσπασμα, ιδιαίτερα στη νεολαία, είναι χαρακτηριστικό. Από ’κει και πέρα, η διαχείριση θα έλεγα, από πλευρά όλων, και ιδιαίτερα των ΜΜΕ, η οποία αποσκοπούσε στο να δείχνει τις ταραχές ουσιαστικά πριμοδοτούσε τα στοιχεία τα οποία τις δημιουργούσαν. Και από την άλλη πλευρά δεν υπήρχε όντως και μία οργανωμένη παρουσία του συγκεκριμένου κινήματος, και αυτή η έλλειψη ίσως και να έφερε αυτά τα αποτελέσματα. Καμιά φορά ο αυθορμητισμός μπορεί να μην έχει άμεσο αποτέλεσμα αλλά αφήνει υποθήκες και αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό.

google-news Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.