«Ο πολιτης δεν πρεπει να ειναι αποξενωμενος απο την τοπικη αυτοδιοικηση»

Η Γεωργία Υφαντίδου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1980. Από το 1998, χρονιά αφετηρίας της ακαδημαϊκής της καριέρας. είναι μόνιμη κάτοικος Κομοτηνής. Το 2002 αποφοίτησε από το Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του ΔΠΘ με ειδίκευση στην οργάνωση και διοίκηση, στην καλαθοσφαίριση και στην αποκατάσταση χρόνιων παθήσεων. Είναι κάτοχος Μεταπτυχιακού Διπλώματος (MASTER) στη Φυσική Δραστηριότητα και Αναψυχή του ΔΠΘ με ειδίκευση στους δημοτικούς οργανισμούς άθλησης. Σήμερα είναι υποψήφια διδάκτωρ του Τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης με ειδίκευση στις τάσεις και προοπτικές ανάπτυξης του τουρισμού στη Θράκη.

Έντονη προσωπικότητα η Γεωργία Υφαντίδου συμμετέχοντας σε πλήθος δραστηριοτήτων αποφάσισε να ασχοληθεί με τα κοινά στο πλευρό του υποψηφίου δημάρχου Δάμωνα Δαμιανού. Σήμερα μιλά στον ΠτΘ για την επιλογή της αυτή, αλλά και για το ρόλο της τοπικής αυτοδιοίκησης.

ΠτΘ: κ. Υφαντίδου, πώς επιλέξατε το συγκεκριμένο θέμα τάσεις και προοπτικές ανάπτυξης του τουρισμού στη Θράκη για το διδακτορικό σας;

Γ.Υ.: Σπούδασα στο ΤΕΦΑΑ γιατί μου άρεσε το μπάσκετ. Όταν όμως εμπλέκεσαι εντονότερα με το αντικείμενο, συμμετέχεις σε συνέδρια, γνωρίζεις ανθρώπους αλλά και άλλα αντικείμενα τελικά βρίσκεις το δρόμο που θα ακολουθήσεις. Να τονίσω όμως ότι ο τουρισμός μου άρεσε πάντα.

ΠτΘ: Εφόσον ασχολείσθε με το αντικείμενο, και επειδή για το θέμα γίνεται πολύς λόγος στην περιοχή μας θα ήθελα να μου πείτε την άποψή σας για τον τουρισμό της Ροδόπης;

Γ.Υ.: Σε συνέδρια που συμμετείχα όλοι ανέφεραν ότι η Ροδόπη και γενικότερα η Θράκη είναι «παρθένα» γη από άποψη τουριστικής κίνησης. Δεν μπορεί να θεωρηθεί τουρισμός η επίσκεψη ενός ΚΑΠΗ ή ενός σχολείου μόνο απόρροια αυτού του γεγονότος είναι ότι ούτε τα ξενοδοχεία μπορούν να αναπτυχθούν, αλλά και να συντηρηθούν. Όταν ξεκίνησα να συγκεντρώνω το υλικό για το διδακτορικό, είδα ότι δεν υπάρχει γνώση επί του αντικειμένου και μάλιστα θα έλεγα ότι δεν υπάρχει η κατάλληλη οργάνωση. Ζητώντας στοιχεία από την διεύθυνση Τουρισμού με παρέπεμπε στην Περιφέρεια, με το αιτιολογικό ότι πρόκειται να κλείσει και στην Περιφέρεια δεν μπορούσαν να με εξυπηρετήσουν γιατί δεν είχαν αναλάβει ακόμα. Σε συναντήσεις που είχα με κάποια πρόσωπα υπεύθυνα μου ανέφεραν ότι είχαν κάποιο υλικό και κάποια φυλλάδια με τα οποία μπορούσα να ξεκινήσω. Με λίγα λόγια, δεν πιστεύω ότι έχει γίνει σε βάθος έρευνα για την περιοχή, με ποιο τρόπο μπορούμε να αναπτύξουμε τον τουρισμό και να φέρουμε κέρδη στη Ροδόπη, σε ένα τομέα που κράτη της Ευρώπης έχουν αναπτυχθεί, για παράδειγμα η Ισπανία, ενώ η Ελλάδα έχει μείνει πολύ πίσω.

ΠτΘ: Συνηθίζουμε να λέμε ότι η περιοχή μας στον τομέα αυτό έχει συγκριτικά πλεονεκτήματα και άρα δυνατότητες ανάπτυξης. Ποια είναι η δική σας άποψη;

Γ.Υ.: Γενικά η Θράκη συνδυάζει βουνό και θάλασσα. Είναι από τις λίγες περιοχές που κάποιος μπορεί να κάνει χειμερινό και καλοκαιρινό τουρισμό. Μπορούμε να εκμεταλλευθούμε πολλά. Για παράδειγμα η Οργάνη το χειμώνα έχει χιόνι και κάποιος μπορεί να κάνει ανάβαση, να γυρίσει στα πανέμορφα δάση και να γνωρίσει την περιοχή, το πρόβλημα όμως είναι ότι δεν υπάρχει δρόμος να πας. Όταν χρειάσθηκε να ανεβώ, αυτό έγινε με δυσκολία, και φυσικά με καλό καιρό γιατί αλλιώς θα έλεγα ότι δεν ήταν επιτρεπτή η ανάβαση. Σήμερα το μοναδικό που επιδεικνύουμε είναι η πλατεία της Κομοτηνής και είναι κρίμα από τη στιγμή που υπάρχουν τόσα για να προβάλλουμε. Υπάρχουν σπήλαια,- και μάλιστα σπηλαιολόγος από την ομάδα του Κιλκίς είπε πώς το σπήλαιο της Μαρώνεια είναι από τα καλύτερα, – για τα οποία ακόμη γίνονται μελέτες και μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει τίποτα. Υπάρχουν αρχαιολογικοί χώροι που μπορεί να επισκεφθεί ο ενδιαφερόμενος, όπως στη Μαρώνεια της οποίας το αρχαίο θέατρο μπορεί να ανοίξει και να δίνονται θεατρικές παραστάσεις. Σήμερα για να παρακολουθήσουμε μία παράσταση χρησιμοποιούμε την πλαστική καρέκλα σε ακατάλληλους χώρους και δίνουμε την εικόνα τριτοκοσμικής περιοχής. Είναι πολλά αυτά που μπορούμε να αναδείξουμε.

Εκείνο που επίσης μπορώ να πω είναι ότι μπορούμε να κινηθούμε προς τον οικολογικό τουρισμό εφόσον όμως γίνουν τα κατάλληλα έργα. Υπάρχει η λίμνη Ισμαρίδα. Πήγα να την επισκεφτώ και ήταν κρυμμένη από τα καλάμια. Αυτό δεν γίνεται. Η λίμνη έγινε γνωστή μόνο από τους νεκρούς κύκνους. Είναι όμως πανέμορφη. Και η Κερκίνη είναι λίμνη και έχει συγκεντρώσει τουρισμό. Έχουν όμως φτιάξει εγκαταστάσεις και έρχονται επισκέπτες από την Αθήνα και πληρώνουν 80 ευρώ για ένα βράδυ και εδώ τα ξενοδοχεία μας είναι άδεια.

ΠτΘ: Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με την πολιτική;

Γ.Υ.: Από μικρή, από το σχολείο είχα μπει στο πλαίσιο του ενεργού πολίτη. Ο πατέρας μου ήταν πάντα ενεργός συνδικαλιστής και θέλησα και εγώ να συνεχίσω αυτή την πορεία. Ξεκίνησα με τα συμβούλια της τάξης και προχώρησα στα δεκαπενταμελή, όπου διετέλεσα υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων με τη δημαρχία Ωραιοκάστρου. Συμμετέχοντας σ’ αυτά τα μαθητικά όργανα ξύπνησε μέσα μου η πολιτική συνείδηση. Κατά τη διάρκεια των σπουδών μου θεώρησα πιο συνετό να διδαχθώ πρώτα και μετά να ασχοληθώ με τον πολιτικό στίβο, γιατί δεν είναι ένα σχολείο στο οποίο μπορείς να διαβάσεις, να μπεις στην τάξη και να διδάξεις, έχεις απέναντί σου μια ολόκληρη κοινωνία με χιλιάδες προβλήματα και πρέπει να είσαι έτοιμος για να μπορέσεις να μιλήσεις να πείσεις και να πράξεις.

ΠτΘ: Στο συνδυασμό στον οποίο συμμετέχετε το μεγαλύτερο μέρος του είναι ηλικιακά νέο. Αυτό δημιουργεί προβλήματα;

Γ.Υ.: Θα έλεγα ότι αυτό είναι θετικό γιατί συνεργαζόμαστε άψογα. Υπάρχουν διαφορετικές προσωπικότητες, διαφορετικά αντικείμενα εργασίας, αλλά το νεαρό της ηλικίας δημιουργεί μια νέα προοπτική στον καθένα μας και μας οδηγεί να εργαζόμαστε όλοι μαζί για την υλοποίησή της. Δεν ερχόμαστε σε αντιπαράθεση όσον αφορά στη γενικότερη εκτίμησή μας για το τι πρέπει να γίνει στην Κομοτηνή. Όλοι ακολουθούμε μια κοινή πορεία και όλοι θέλουμε να δούμε την Κομοτηνή να αναπτύσσεται με νέες προοπτικές και νέες τάσεις σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα, γιατί έχουμε μείνει πίσω. Επισκεφτήκαμε πριν λίγες ημέρες την περιοχή Αλάν Κογιού, την οποία δεν είχα επισκεφτεί ποτέ βράδυ. Ήρθαν παιδιά δίπλα μου και μου είπαν ότι θέλουν να πάνε σχολείο και δεν τα δέχονται, γιατί δεν υπάρχουν θέσεις δάσκαλοι και τάξεις για να δημιουργηθεί καινούργιο τμήμα. Αισθάνθηκα άσχημα. Η παιδεία είναι υποχρεωτική και είναι απαράδεκτο να συμβαίνει κάτι τέτοιο. Είναι απαράδεκτο να αναρωτιόμαστε για την κατάσταση της πόλης, όταν εμείς οι ίδιοι δεν προσπαθούμε να την αλλάξουμε. Όταν εγώ η ίδια έχω ένα μωρό και βλέπω ένα άλλο μωρό μέσα σε ένα σπίτι χωρίς νερό και ρεύμα παρατημένο πάνω στον καναπέ αυτή η εικόνα δεν αφορά μια πόλη που θέλει να είναι συγκρίσιμη με μεγάλες πόλεις της Ελλάδας. Δέχομαι ότι παντού υπάρχει φτώχεια, παντού υπάρχει ανεργία, αλλά τέτοιες καταστάσεις και εικόνες δεν πρέπει να υπάρχουν.

ΠτΘ: Πώς δηλαδή εσείς θα θέλατε να είναι η πόλη;

Γ.Υ.: Καταρχήν θεωρώ ότι υπάρχουν και πάντα θα υπάρχουν προβλήματα. Για μένα πρώτιστο είναι η επιβίωση των κατοίκων. Να έχουν όλοι οι συμπολίτες μου αξιοπρεπή ζωή και ένα καλό επίπεδο μόρφωσης. Δεν είναι δυνατόν εγώ να μιλώ για αναψυχή και τουρισμό και σε αυτή την πόλη να υπάρχουν πολλές ελλείψεις. Δεν μπορεί να προτείνω εγώ τη δημιουργία ενός πάρκου αναψυχής, όπου ο ηλικιωμένος θα μπορεί να περπατήσει, το παιδί να κάνει ποδήλατο και να υπάρχουν προβλήματα επιβίωσης. Θα ήθελα να υπάρχουν όλα αυτά, αλλά πιστεύω ότι οι προτεραιότητες αυτή τη στιγμή είναι άλλες και έχουν άμεση σχέση με την καθημερινότητα του πολίτη.

Η τοπική αυτοδιοίκηση πρέπει να θεωρείται ο πατέρας και η μητέρα των πολιτών, όπου θα μπορεί ο καθένας να λέει το πρόβλημά του και αυτή θα προσπαθεί να το λύσει. Βέβαια τα προβλήματα είναι πολλά. Η τοπική αυτοδιοίκηση όμως θα θέσει προτεραιότητες και ανάλογα με τη βαρύτητά τους θα ξεκινήσει να τα επιλύει. Πρέπει να υπάρχει ένα γραφείο όπου οι πολίτες θα μπορούν να λένε τα προβλήματα και παράπονά τους και ο δήμος διαθέτοντας εξειδικευμένη υπηρεσία να δει και να αξιολογήσει τα προβλήματα. Υπάρχουν προβλήματα που χρήζουν άμεσης αντιμετώπισης. Δεν πρέπει όμως ο πολίτης να είναι αποξενωμένος από την τοπική αυτοδιοίκηση, πρέπει να μιλά. Και η τοπική αυτοδιοίκηση δεν πρέπει να προχωρά μόνη της και να λέει θα κάνω αυτά τα έργα, γιατί τα θέλει ο τόπος, χωρίς όμως να τον αφουγκράζεται. Το θέμα είναι τι χρειάζεται ο τόπος στην πράξη και τι θέλει ο πολίτης.

ΠτΘ: Είστε σύζυγος, μητέρα, εργαζόμενη. Αποφασίσατε να ασχοληθείτε και με τα κοινά. Πόσο δύσκολο είναι να συνδυάσετε όλα;

Γ.Υ.: Ο κάθε ρόλος που αναφέρατε έχει τη δική του βαρύτητα και οι τρεις είναι ιδιαίτερα δύσκολοι. Και κάθε μάνα που δεν εργάζεται ανεβαίνει το δικό της Γολγοθά. Πιστεύω ότι όταν αποφασίζεις να ασχοληθείς, βρίσκεις τη δύναμη και πιέζοντας το χρόνο τα καταφέρνεις όλα. Όσο περισσότερο κλείνεσαι στο σπίτι νομίζεις ότι δεν θα τα καταφέρεις. Όταν όμως χρειασθεί να κάνεις πολλά, οργανώνεις το πρόγραμμά σου και το χρονοδιάγραμμά σου κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να τα προλάβεις. Και αυτό θεωρώ ότι είναι καλή εικόνα για ένα παιδί να βλέπει μια μάνα δραστήρια να τρέχει. Έχω πολλά σχέδια στο μυαλό μου και θα προσπαθήσω και το παιδί μου να συμμετέχει και να έχει μέσα του εικόνες, γιατί μόνο έτσι θα μπορέσει να αναπτυχθεί και θα ξέρει τι θα θέλει από τη ζωή του. Μόνο έτσι θα μάθει ότι η ζωή δεν είναι απλά παίξω, διαβάζω και τρώω. Μόνο έτσι θα μάθει ότι υπάρχει μία κοινωνία, μία πόλη, ένας ολόκληρος κόσμος. Δεν πρέπει να βάζουμε παρωπίδες και να λέμε ότι αυτό που υπάρχει μπροστά μας είναι μόνο. Από το σπίτι μου πήρα κάποια μαθήματα. Μου είπαν, «θα προχωράς πάντα με τις αξίες που σου δώσαμε, αλλά ποτέ δεν θα μένεις με κλειστά μάτια στην κοινωνία και στα προβλήματα που υπάρχουν. Πάντα θα προσπαθείς για το καλύτερο. Γι’ αυτό και δεν μπορώ να κοιμηθώ ήρεμη στο σπίτι μου με το παιδί μου, το οποίο αγαπώ και θα το αγαπώ. Βέβαια να πούμε ότι ευτυχώς υπάρχει και η γιαγιά που βοηθά και να είναι πάντα καλά οι γονείς που μας στηρίζουν.

ΠτΘ: κ. Υφαντίδου σας ευχαριστούμε πολύ.

Γ.Υ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.