«Ο νομος να ειναι ελκυστικος και προσβασιμος πρωτα στους ιδιους τους κατοικους»
Ο βουλευτής Ροδόπης του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Πεταλωτής, με την ιδιότητα και του πρώην προέδρου της Νομαρχιακής Επιχείρησης Ανάπτυξης για θέματα τουρισμού και πολιτισμού μίλησε στην εκπομπή «Βομβιστές Δυτικών Προαστίων» του Ράδιο Παρατηρητής για τις δυνατότητες ν’ αναπτυχθεί τουριστικά η Ροδόπη σε επίπεδο προσέλκυσης εσωτερικού τουρισμού.
Ανυπαρξία τουριστικής πολιτικής στην Ελλάδα
ΠτΘ: Με την ιδιότητά σας ως προέδρου της Νομαρχιακής Επιχείρησης Ανάπτυξης για θέματα τουρισμού και πολιτισμού είχατε την ευκαιρία ν’ ασχοληθείτε με τον τουρισμό στην περιοχή μας, ή με τον τουρισμό που θα μπορούσαμε ή θα έπρεπε να είχαμε.
Γ.Π.: Η επαφή που είχα για τα θέματα τουρισμού ήταν με την προηγούμενη ιδιότητά μου μού επέτρεψε να διακρίνω την ανυπαρξία τουριστικής πολιτικής γενικότερα στην Ελλάδα και στην περιοχή μας ειδικότερα και στο πόσα εφικτά πράγματα θα μπορούσαν να γίνουν, αν και δυστυχώς πραγματοποιήθηκαν ελάχιστα. Ελπίζω από εδώ κι έπειτα να υπάρχει μια διαφορετική προσέγγιση του θέματος του τουρισμού και να μην είναι τελευταίος θεματικά στις προτεραιότητες της πολιτείας.
ΠτΘ: Κατά την ενασχόλησή σας με την πολιτική δημιουργήθηκε υπουργείο Τουρισμού στην Ελλάδα. Διαπιστώσατε πως έγινε κάτι;
Γ.Π.: Και μάλιστα υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης, κατ’ ευφημισμό, γιατί τον υπουργό τον κ. Σπηλιωτόπουλο σπάνια τον βρίσκουμε στην Ελλάδα. Το θέμα είναι ότι δεν εισπράττουμε αυτά που θα έπρεπε να αποκομίζει από τα ταξίδια του. Παλιότερα ο τουρισμός ήταν αντικείμενο του ΕΟΤ, στη συνέχεια πέρασε στα Τουριστικά Ακίνητα και τώρα αναβαθμίστηκε σε υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης, χωρίς όμως να βλέπουμε τουριστική ανάπτυξη στον τόπο μας.
ΠτΘ: Διαπιστώσατε αν υπήρχε επαφή του υπουργείου με την αυτοδιοίκηση;
Γ.Π.: Το διάστημα που ήμουν στη νομαρχία, έγινε μια φιλότιμη προσπάθεια για ν’ αναπτυχθεί το τουριστικό αντικείμενο στο νομό μας, αλλά αυτό δεν αρκεί, δηλαδή η ενασχόληση 2- 3 ατόμων προσωρινά, χωρίς εξειδίκευση και μόνιμη κατεύθυνση. Ο τουρισμός δεν προχωρά υπό αυτές τις συνθήκες και δεν υπάρχει αποτέλεσμα. Ό,τι εμπίπτει μέχρι τώρα από την ενασχόληση της πολιτείας με τον τουρισμό θεωρώ ότι οφείλεται στο μεράκι κάποιων ανθρώπων μέσα στη νομαρχία.
Κατευθύνσεις και έργα υποδομών
ΠτΘ: Τι πιστεύετε ότι πρέπει να βελτιωθεί στο νομό Ροδόπης πρώτα για να είναι προσβάσιμος και αξιοπρεπής απέναντι στους ίδιους τους κατοίκους του και τι θα μπορούσε στη συνέχεια να γίνει με σκοπό να γίνει ελκυστικός για κατοίκους της Καβάλας, της Δράμας, της Θεσσαλονίκης;
Γ.Π.: Είναι εύλογη η σκέψη σας γιατί όντως για να έχουμε την απαίτηση και την αξίωση να έρθει κάποιος στην περιοχή μας θα πρέπει να είναι ελκυστική και προσβάσιμη πρώτα στους ίδιους τους κατοίκους.
Δεν έχουν γίνει έργα υποδομής, όχι μόνο τεχνικά αλλά και τουριστικής ανάπτυξης στα οποία περιλαμβάνονται και οι κατευθύνσεις που θα πρέπει να δοθούν. Αρχικά, θα πρέπει να χαιρόμαστε εμείς την περιοχή μας ως πολίτες του νομού Ροδόπης και στη συνέχεια να δημιουργηθεί το κατάλληλο κλίμα που θα μας επιτρέψει να προσκαλέσουμε δικούς μας ανθρώπους, από το περιβάλλον μας αλλά και ακολούθως ως θεσμοί. Το θέμα δεν είναι να έρθουν κάποιοι αλλά να έρθουν άνθρωποι που θα μπορούν να πουν ότι άξιζε τον κόπο να έρθουν.
Οι φυσικοί πόροι τουριστικής ανάπτυξης είναι πολύ μεγάλοι – δεν μιλάω για μαζικό τουρισμό γιατί ακούγονται και παρόμοιες υπερβολικές απόψεις – κι επιπλέον υπάρχουν σύγχρονες μορφές τουρισμού που δεν τις έχουμε θίξει και δεν τις έχουμε αξιοποιήσει.
Δεν θυμάμαι να έχει γίνει κάποιο έργο τουριστικής ανάπτυξης και υποδομής τα τελευταία χρόνια, που θα μας επιτρέπει να έχουμε, για παράδειγμα, θεματικό τουρισμό. Να αναφέρουμε ότι δεν άλλαξε η ορεινή Ροδόπη η οποία αποτελεί πάνω από το μισό μέρος του νομού και την οποία σχεδόν κανείς δεν έχει επισκεφθεί, εκτός από αυτούς που κατοικούν εκεί.
Επίσης, οι παραλίες Φαναρίου έχουν αλλάξει προς το χειρότερο. Στη δε Μαρώνεια, το μόνο έργο που έγινε τα τελευταία χρόνια ήταν το Κέντρο Αγροτουρισμού στις Καγκέλες, με όλες τις περιπέτειες, αλλά το τοπίο άλλαξε αμέσως. Επομένως, η κατάσταση μπορεί να αλλάξει με απλές υποδομές, αλλά δυστυχώς δεν έγιναν πράγματα στην κατεύθυνση της τουριστικής υποδομής.
ΠτΘ: Θεωρείτε ότι μια σοβαρή συζήτηση με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς θα μπορούσε να συμβάλλει στο ν’ αντιμετωπιστεί σοβαρά ο τουρισμός;
Γ.Π.: Βεβαίως θα μπορούσε κι επιπλέον είναι απαραίτητο να γίνει. Θα πρέπει, όμως, να υπάρχει ειλικρίνεια, ν’ απομακρυνθούμε από το στείρο ανταγωνισμό Μαρώνεια – Φανάρι. Μια παρόμοια συζήτηση δεν έχει γίνει. Χρειάζεται να υπάρξουν σαφείς τοποθετήσεις από την περιφέρεια (δηλαδή το κράτος), τη νομαρχία, τους κατά τόπους δήμους και ν’ αποκτήσουμε προοπτική τουριστικής ανάπτυξης, ήπιας, συνδυασμένης με τον πολιτισμό και το περιβάλλον. Με απλές κινήσεις το τοπίο μπορεί ν’ αλλάξει άρδην. Το θέμα είναι ότι όσοι είχαμε κάποιες ιδέες και όσοι οραματίζονται μορφές τουριστικής ανάπτυξης για τη Ροδόπη έχουν στο μυαλό τους μια διαφορετική Ροδόπη που να είναι διαφορετική για τον ντόπιο και για τον ξένο έτσι ώστε να περάσει από την περιοχή και να θελήσει να μείνει, δεν πέτυχαν τον κατάλληλο συντονισμό κι επιπλέον δεν υπάρχουν στόχοι κι αυτή είναι μια ευθύνη της ίδιας της πολιτείας.
Τουρισμός και ΑΜΕΑ
ΠτΘ: Ποια είναι αυτά τα απλά πράγματα που θα μπορούσαν να γίνουν;
Γ.Π.: Στο διάστημα που έμεινα στη Νομαρχιακή Επιχείρηση Ανάπτυξης, η οποία στήθηκε με μεράκι, χωρίς χρηματοδότηση, υπήρξαν πολλά προβλήματα οικονομικά γιατί δεν υπήρχαν πόροι από την πολιτεία. Παρόλα αυτά, με όσους ήρθα σε επαφή διαπίστωσα ότι υπάρχει πεδίο μεγάλο. Για παράδειγμα, φτάσαμε να συζητάμε με τα πρωτοπόρα παιδιά του «Περπατώ», όπως ο Σάκης Νταντανίδης και ο Άλεξ Ταξιλδάρης, για αναπηρικό τουρισμό.
Αυτό που γίνεται στη Ροδόπη για την προώθηση του αναπηρικού κινήματος θα μπορούσε να μετουσιωθεί σε αναπηρικό τουρισμό. Πριν μερικά χρόνια, βλέπαμε στην Ευρώπη αλλά και σε ελληνικά νησιά, τουρίστες ευρωπαίους και αμερικάνους με προβλήματα αναπηρίας να μετακινούνται και να κάνουν διακοπές. Ας μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν εκατομμύρια ανάπηροι στον κόσμο με αυξημένο εισόδημα και ζουν σε χώρες με ανεπτυγμένη την κοινωνική μέριμνα που ενδιαφέρονται να ταξιδέψουν.
Η περιοχή μας θα μπορούσε να γίνει κόμβος αναπηρικού τουρισμού, έτσι ώστε να λέμε ότι ζούμε σε μια πολιτισμένη περιοχή.
Τουρισμός και πανεπιστήμιο
ΠτΘ: Αυτό, όμως, θα πρέπει να γίνει σε συνεργασία με όλους τους φορείς που σχετίζονται με τον τουρισμό, αυτοδιοίκηση, επαγγέλματα εστίασης.
Γ.Π.: Βεβαίως, θα μπορούσαμε επίσης ν’ ασχοληθούμε με τον πολιτιστικό τουρισμό. Έχουμε συνηθίσει ν’ ακούμε ότι βρισκόμαστε σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία, μόνο που αυτός ο πολυπολιτισμός δεν βγαίνει προς τα έξω. Ας μην ξεχνάμε ότι για τον πολιτισμό στην περιοχή μας έχει δοθεί πολύ χρήμα από τους φορείς της αυτοδιοίκησης και της πολιτείας. Δε μπορούμε ν’ αγνοούμε ότι πέρασαν πολλά κοινοτικά προγράμματα που είχαν σχέση με τον πολιτισμό και έγιναν πλαστικές καρέκλες και σουβλάκια. Δε μπορούμε επίσης να κλείνουμε τα μάτια μας σε συλλόγους που υπάρχουν σε όλο το νομό – πολλά χωριά διαθέτουν και δεύτερο σύλλογο – και απαρτίζονται από ανθρώπους που έχουν διάθεση να προσφέρουν. Αυτό που λείπει, όμως, είναι ο συντονισμός με αποτέλεσμα το μόνο που έχουμε να είναι σκόρπιες γιορτές, εκδρομές, κατά συνέπεια οτιδήποτε θετικό παράγεται χάνεται και δε μπορούμε να διαμορφώσουμε και να δώσουμε ένα πολιτιστικό στίγμα στην περιοχή μας.
Αν συγκρίνουμε το νομό Ροδόπης με το γειτονικό νομό Έβρου, πέρα από το ότι αντιμετωπίζει τον τουρισμό διαφορετικά από εμάς, θα δούμε ότι έχει καταφέρει σε οποιοδήποτε μέρος του πλανήτη υπάρχει θρακιώτικος πολιτισμός να υπάρχει αναφορά στον πολιτισμό του Έβρου. Για παράδειγμα – κι αυτό το αναφέρω ως θετικό μια και είμαστε πλέον μια περιοχή – στο Ντύσελντοφ, στο τέλος του μήνα θα γίνει μια συνάντηση των θρακικών σωματείων της Γερμανίας, όπου η συντριπτική πλειοψηφία αποτελείται από σωματεία που προέρχονται από το νομό Έβρου που εκπροσωπεί το θρακιώτικο πολιτισμό κι αυτό είναι προς τιμήν του.
Επίσης, η Κομοτηνή, έχει πολλά πανεπιστημιακά τμήματα και θα μπορούσε να εξελιχθεί σε εκπαιδευτικό κόμβο. Θα πρέπει να εξετάσουμε εκ νέου τη διασύνδεση της τοπικής κοινωνίας με το πανεπιστήμιο που είναι μια σχέση αμφίδρομη και να εκμεταλλευτούμε την παρουσία του και σε σχέση με τον τουρισμό. Ήδη κινείται γύρω από το πανεπιστήμιο ενός είδους τουρισμός συνεδριακός που σχετίζεται με τα τμήματα του Δημοκριτείου. Βλέπουμε, όμως, ότι παρά τα πολλά συνέδρια που γίνονται δεν υπάρχει ένας αξιόλογος συνεδριακός χώρος, γι’ αυτό και το μεγάλο πλεονέκτημα της περιοχής θα είναι η ολοκλήρωση και λειτουργία του συνεδριακού πολιτιστικού κέντρου «Μελίνα Μερκούρη».
Το πανεπιστήμιο προσφέρεται για κέντρο τουριστικής ανάπτυξης της περιοχής μας. Πριν από κάποια χρόνια λειτουργούσε ένα τμήμα εκμάθησης της ελληνικής για ξένους φοιτητές το οποίο θα έπρεπε να έχει αναπτυχθεί, γιατί είναι ένα μεγάλο θερινό πανηγύρι όπου οι συμμετέχοντες δεν μαθαίνουν μόνο τη γλώσσα αλλά και μυούνται στον πολιτισμό της περιοχής.
ΠτΘ: Αυτό προϋποθέτει την ύπαρξη ενός αξιοπρεπούς campus. Πρόσφατα καταθέσατε ερώτηση για το Τμήμα Ελληνικής Φιλολογίας και τις ελλείψεις στις υποδομές του και παλιότερα για το Τμήμα Κοινωνικής Διοίκησης. Αυτό δείχνει ότι δεν είμαστε έτοιμοι.
Γ.Π.: Θα μπορούσαμε να φέρουμε ξένους φοιτητές που θα κάνουν μαθήματα ελληνικής μέσα σε τολ; Όχι φυσικά.
Η κοινωνία των πολιτών
Η εγκατάλειψη της περιοχής από την πολιτεία αποτυπώνεται και στο κάμπιγνκ Φαναρίου για το οποίο παλιότερα καμαρώναμε ότι ήταν το καλύτερο στα Βαλκάνια. Έχουμε μια περιουσία του ελληνικού δημοσίου που απαξιώνεται κι έχει ερημώσει, έχει αλλάξει ο χαρακτήρας του, με σκοπό να δοθεί σε κάποιο ιδιώτη που θα έρθει ν’ αναπτύξει την περιοχή, θα κλείσει τις παραλίες και θα χαράξει συγκεκριμένο τουριστικό μοντέλο.
Όσο περνάνε τα χρόνια χάνονται πολύτιμα πράγματα και μέσα από αυτές τις παρανομίες της ίδιας της πολιτείας από τη μια δεν προάγεται η τουριστική ανάπτυξη κι από την άλλη δημιουργούνται αρνητικά πρότυπα. Στο νομό Ροδόπης έχουμε εξαιρετικές παραλίες, αξιόλογα οικολογικά συστήματα, έναν έξοχο ορεινό όγκο που είναι προσβάσιμος κι επιδέχεται βελτίωσης, έχουμε τα Θρακικά Μετέωρα, τη μοναστική πολιτεία του Παπικίου Όρους που είναι επίσης άγνωστη κι αποτελεί ένα σημείο ιστορικής αναφοράς.
Βέβαια, δε θα πρέπει να παραβλέψουμε το ρόλο της κοινωνίας των πολιτών και του καθενός πολίτη ξεχωριστά στα δρώμενα της μικρής κοινωνίας που ζει.
Για παράδειγμα, πηγαίνουμε σε διάφορες περιοχές της χώρας και συναντάμε γυναικείους αγροτικούς συνεταιρισμούς που φτιάχνουν μαρμελάδες και τοπικά προϊόντα, αλλά εδώ δεν έχουμε κάτι ανάλογο. Είναι αξιόλογες πρωτοβουλίες πολιτών που διαφημίζουν τον τόπο τους μέσα από την οικολογία και την υγιεινή διατροφή κι επιπλέον εξασφαλίζουν ένα επιπλέον αξιοπρεπές εισόδημα.
Μαρία Αμπατζή
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
