Ο νεος δισκος του Μιχαλη Χανιωτη «Κανενας δεν το ξερει»
Κάτω από μια απορία, από ένα μόνιμο ερώτημα, από μία γενικευμένη άγνοια για το βλέμμα του, το κλάμα του, το γέλιο του, το παιχνίδι του, την αντοχή και ανοχή του, στεγάζονται ο Μιχάλης Χανιώτης, η Λιζέτα Καλημέρη, η Μελίνα Κανά, η Μάρθα Φριντζήλα, ο Ορφέας Περίδης, ο Σωκράτης Μάλαμας, η Εύα Σταμπολίδου, ο Σάκης Βλαχάβας και η Λένα Ντίνα στο νέο δίσκο του Μιχάλη Χανιώτη «Κανένας δεν το ξέρει», που κυκλοφόρησε το Δεκέμβριο του 2014. Έπειτα από εννέα χρόνια δισκογραφικής απουσίας, ο Χανιώτης επιστρέφει για να συνθέσει πάνω στους στίχους – στην πλειάδα των κομματιών – του Βαγγέλη Καπράλου με το μπουζούκι του, δεκαπέντε λαϊκά-έντεχνα κομμάτια, με μια δόση πολυσυλλεκτικότητας να προσδίδεται σ’ αυτά από τις ερμηνείες τόσων αναγνωρισμένων καλλιτεχνών.
«Κανένας δεν το ξέρει», ένα τραγούδι αφιερωμένο στα παιδιά με ιδιαιτερότητα
Τον εναρκτήριο λόγο με το ομώνυμο του άλμπουμ κομμάτι «Κανένας δεν το ξέρει», έχει η Μελίνα Κανά, η οποία έρχεται να ερμηνεύσει σε αλέγρους ρυθμούς τους στίχους της Μάρθας Φριντζήλα, που όπως αποκαλύπτεται στο άλμπουμ αφορούν τα παιδιά με ιδιαιτερότητα, θίγοντας έτσι εξ αρχής ένα κοινωνικό ζήτημα και αποσαφηνίζοντας μερικώς το πρόσωπο το οποίο προκαλεί τόσο μεγάλη απορία με την παρουσία του στους καλλιτέχνες μας, το οποίο δεν είναι άλλο απ’ ότι φαίνεται από ένα παιδί. Υποθέτουμε δε πως το παιδί που τους ενέπνευσε, είναι εκείνο που απεικονίζεται στο πρώτο φύλλο του άλμπουμ κρατώντας το μακρύ κοτσάνι ενός “κλέφτη” στα χεράκια του και μ’ ένα χαμόγελο παιχνιδιάρικο, γεμάτο αίνιγμα και αθωότητα μαζί.
«Βαθύ πηγάδι»
Με το «Βαθύ πηγάδι» συνεχίζουν η Μάρθα Φριντζήλα και ο Μιχάλης Χανιώτης για τα χρόνια που πέρασαν και δεν τους άφησαν ανέγγιχτους, με το χρόνο να παίρνει μεγαλύτερες διαστάσεις, από το βάθος του ήχου της γκάιντας και τη ματαιότητα ν’ αναγεννάται από τους λυγμούς της φλογέρας, των πνευστών δηλαδή που “επεξεργάζεται” ο Γιώργος Δεληγιάννης.
«Παίξε πάλι», «Μ’ ένα τραγούδι αληθινό», «Φτωχέ μου εγωισμέ», «Είναι σκοτάδι είναι φως»
Ο Ορφέας Περίδης κάνει την αρχή για τα πιο λαϊκότροπα κομμάτια, με το «Παίξε πάλι» επικαλούμενος τον μπαγλαμά του Χανιώτη απ’ τα τέλια του οποίου υποβαστάζεται. Κι απ’ το φιλντισένιο μπαγλαμά, «Μ’ ένα τραγούδι αληθινό» γίνεται η μετάβαση στο μπουζούκι έβενο του συνθέτη του cd. Ένας αμφιβόλου ηλικίας, με περίτεχνα χονδροειδείς πινελιές που κρύβουν κάθε χαρακτηριστικό του προσώπου του, σκοτεινός άνδρας, κρατά ένα φωτεινό λευκό μπουζούκι, στην ελαιογραφία του Μάκη Βάγια που διακοσμεί τη σελίδα πλάι σε αυτά τα κομμάτια του άλμπουμ. Ένα σκίτσο που θα μπορούσε να αντιπροσωπεύει και την αντίθεση στη φωτεινότητα του αμέσως επόμενου κομματιού «Φτωχέ μου εγωισμέ» ανάμεσα στη φωτεινή μεριά του δρόμου και το σκοτεινό και σκάρτο εαυτό του εγωιστή υποκειμένου του τραγουδιού. Και φυσικά το «Είναι σκοτάδι είναι φως» ή αλλιώς «Του φεγγαριού ο γιός» σε ερμηνεία του Χανιώτη που περιγράφει ένα αερικό, ένα άπιαστο ον, χωρίς υπόσταση, που μάλλον περισσότερο μοιάζει με καπνό και συνοδεύεται από μια ακόμη μισοσκότεινη ελαιογραφία επιμέλειας του Βάγια.
Όλα τα σκαλιά πατώ», «Ξαφνικό αεράκι», «Στης νύχτας τη φωτιά» με τη φωνή της Λιζέτας Καλημέρη
Το μεταίχμιο στην τρέλα και τη λογική και το διαρκές σκαμπανέβασμα της ζωής δε θα μπορούσε, απ’ όλους τους ερμηνευτές του άλμπουμ, παρά να καλλωπίσει με τα σκαμπανεβάσματα και τα γυρίσματα της βραχνής φωνής της η Λιζέτα Καλημέρη στο «Όλα τα σκαλιά πατώ». Το ίδιο συμβαίνει και με το «Ξαφνικό αεράκι», το τρεμάμενο αεράκι, από την αέρινη τρεμάμενη φωνή της . Ένα από τα πιο ήπια κομμάτια του άλμπουμ -και το πρώτο ερωτικό-, που γίνεται ακόμη πιο ανάλαφρο μέσα από τη διακριτική συνοδεία του πιάνου, της τρομπέτας και του ακορντεόν. Έτσι και το επόμενο ερωτικό «Στης νύχτας τη φωτιά», αφού έκανε την αρχή, τραγουδά και πάλι η Λιζέτα Καλημέρη.
«Σαν του καραβιού την πλώρη», το μουσικό διαμάντι του δίσκου
Το μουσικό και φωνητικό διαμάντι του cd, είναι το «Σαν του καραβιού την πλώρη», σε ήχους που παραπέμπουν αρκετά στις συνθέσεις του Νίκου Ξυδάκη, με την γκάιντα και τις φωνές των Σάκη Βλαχάβα και Μάρθα Φριντζήλα να κάνουν την ηχηρή διαφορά. Μάλιστα εδώ βρίσκεται και ο υπέρτερος όλων στίχος του άλμπουμ: «Η ζωή μας κύκλους κάνει μες στην ίδια αρτηρία κάθε τέλος, κάθε τέρμα, είναι μία αφετηρία».
«Το ταξίμι της τρύπιας βάρκας» και «Τρύπια βάρκα» με τη φωνή του Σωκράτη Μάλαμα
Μία μικρή παρέμβαση με «Το ταξίμι της τρύπιας βάρκας» κάνει με το μπουζούκι του, που το αρπίζει και σαν σάζι, ο Μιχάλης Χανιώτης για να κάνει την εισαγωγή στην «Τρύπια βάρκα» που έρχεται να ερμηνεύσει ο Σωκράτης Μάλαμας κομμάτι που θυμίζει, και λόγω της επανάληψης των λέξεων και των αναστεναγμών αλλά και της δεύτερης φωνής της Εύας Σταμπολίδου, παλιό ρεμπέτικο. Η τρύπια βάρκα, είναι και το εξώφυλλο του άλμπουμ.
«Ένα αστείο είναι η ζωή», διά στόματος Εύας Σταμπολίδου
Η Εύα Σταμπολίδου ερμηνεύει και το «Ένα αστείο είναι η ζωή», που με τις μινόρε συγχορδίες του αποκτά μία ιδιαίτερη γοητεία και κάνει τη ζωή να μοιάζει πράγματι με εμπαιγμό και αστείο.
«Συμπληγάδες», το ορχηστικό κομμάτι που κλείνει τον δίσκο
Ο δίσκος ολοκληρώνεται με ένα ορχηστρικό κομμάτι, τις «Συμπληγάδες», για το οποίο ο Μιχάλης Χανιώτης μας αποκαλύπτει πως έβαλε μερικές πινελιές και ο Φώτης Σιώτας που παίζει βιόλα και βιολί στο συγκεκριμένο. Το άλμπουμ άλλωστε εκτός από τους ερμηνευτές που το ντύνουν τόσο όμορφα συμπληρώνεται κι από μία “πανδαισία” μουσικών, μεταξύ των οποίων ο Φώτης Σιώτας, ο Δημήτρης Μυστακίδης, ο Δημήτρης Λάππας και ο Ανδρέας Πολυζωγόπουλος.
Ένα άλμπουμ που με την επαναληπτική δύναμη και την προσιτή λαϊκή χροιά του, μπορεί να μας συντροφεύει ευχάριστα και από ένα σημείο και μετά μπορεί ανεπαίσθητα να διαπιστώσουμε πως το σιγοτραγουδάμε.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
