«Ο μονος στον οποιο λογοδοτω ειναι ο κοσμος της Ροδοπης»

Με τον υποψήφιο βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας και απερχόμενο Υπουργό Μεταφορών, συμπολίτη μας, Ευριπίδη Στυλιανίδη συνομίλησε η εκδότρια του «Παρατηρητή της Θράκης» στο Ραδιόφωνο του ΠτΘ και στην εκπομπή «Εκλογές 2009» την περασμένη εβδομάδα. Ο κ. Στυλιανίδης αποτυπώνει στα λεγόμενά του ολόκληρο το έργο που παρήγαγε για την χώρα και δη τον τόπο του μέσα από το πρίσμα ενός πολιτικού, όχι παραταξιακού, αλλά του κόσμου, του κάθε πολίτη που είδε κι εκτίμησε το έργο του και θα τον κρίνει με γνώμονα αυτό το απτό προϊόν, την εργασία για το καλό του πολίτη. Όντας από τους λίγους πολιτικούς που κατάφερε να ξεπεράσει την ταμπέλα τού αυστηρά προερχόμενου από μια πολιτική παράταξη με την εικόνα και το έργο του δίνει το στίγμα του. Ο ίδιος δηλώνει ότι λειτουργούσε και θα λειτουργεί ως ελεύθερος και απελευθερωμένος πολιτικός κι όχι ως ιπποκόμος ή υποτακτικός συμφερόντων, καταλήγοντας ότι ο μόνος στον οποίο πρέπει να λογοδοτήσει είναι ο κόσμος της Ροδόπης, ο οποίος του εμπιστεύεται εδώ και χρόνια την εκπροσώπησή του.

ΠτΘ: κ. Στυλιανίδη, κατά την επαφή σας με τους νεολαίους καταγράφηκε μεγάλη παρουσία τους. Κατʼ αρχήν παρατηρούμε δύο φαινόμενα αντιφατικά στη δομή τους. Η Ν.Δ., η παράταξη με την οποία αναδειχθήκατε, αυτή τη στιγμή δεν είναι στα καλύτερά της, εν τούτοις, όποιος παρακολουθεί την προεκλογική σας περιοδεία η εκτίμηση προς το πρόσωπό σας αρχίζει να επαυξάνεται, να καθιζάνει και να στερεοποιείται, παρόλο που το πρόσωπό σας προκάλεσε αντεγκλήσεις, συζητήθηκε στην περιοχή, στα αθηναϊκά μέσα. Στην Ροδόπη αυτό σταθεροποιείται σε ένα σεβασμό. Τον εισπράττετε;

Ε.Σ.: Εγώ νιώθω την ανάγκη να ευχαριστήσω τους συμπατριώτες μου και κυρίως το δυναμικό κομμάτι της νέας γενιάς που από την πρώτη μέρα που πολιτεύτηκα στάθηκαν δίπλα μου και αυτή τη στιγμή συμμετέχουν σε όλες τις δραστηριότητές μου, δίνοντάς μου κουράγιο να συνεχίσω. Πιστεύω ότι ο λόγος αυτής της συσπείρωσης, που είναι ένα φαινόμενο αντιφατικό στην παρούσα πολιτική συγκυρία, είναι ότι αναγνωρίζεται η δουλειά που έγινε και, κυρίως, η νοοτροπία που μας καλλιεργήθηκε να βάζουμε τον τόπο πάνω από τα κομματικά ή πολιτικά συμφέροντα. Εκτιμώ ότι η κοινωνία της Ροδόπης -και κυρίως το σκεπτόμενο κομμάτι της, που αντιλαμβάνεται ευκολότερα το τι κρύβεται πίσω από τις γραμμές- βλέπει την πολεμική που έχει γίνει σε κάθε προσπάθειά μας να δώσουμε το κέντρο βάρους στη Βόρεια Ελλάδα και τη Θράκη, κάτι που δεν συνέβαινε πάντοτε στο παρελθόν, και αυτό το αναγνωρίζει. Για αυτό και νιώθω την αγάπη και τη στήριξη και ανθρώπων που δεν ανήκουν στο στενό κομματικό μου χώρο. Θα έλεγα ότι αυτοί οι άνθρωποι

είναι η προσθετική αξία όλης της προσπάθειας που έγινε το προηγούμενο διάστημα. Είναι μεγάλη η ικανοποίηση και η συγκίνηση όταν βλέπεις ο άλλος να σου λέει ότι «εγώ είμαι δηλωμένος αριστερός, δηλωμένος οπαδός του ΠΑΣΟΚ για δεκαετίες, αλλά αυτή τη στιγμή στηρίζω το συντοπίτη μου, γιατί μετά από πενήντα χρόνια έκανε πέντε πράγματα στην περιοχή που δεν είχαν γίνει και τα οποία, ενώ μας τα είχαν υποσχεθεί, δεν έγιναν πραγματικότητα». Επίσης, για μένα είναι πολύ σημαντικό στους πολιτικούς αγώνες που δίνω να υπάρχει αποδοχή και αναγνώριση από τη νέα γενιά, διότι τα βασικά έργα που έχουμε προτάξει ενδεχομένως να μην αφορούν στην τρέχουσα κατάσταση, να είναι έργα στρατηγικής σημασίας και κάποια από αυτά να θέλουν και χρόνο για να υλοποιηθούν, να αφορούν σε αποτελέσματα που θα προκύψουν στην επόμενη γενιά. Είναι αυτό που έλεγα πάντοτε ότι ένας πολιτικός θα πρέπει να έχει στραμμένο το βλέμμα όχι μόνο στις επόμενες εκλογές, αλλά κυρίως στις επόμενες γενιές.

Με αυτή τη λογική έχουμε κινηθεί χωρίς βεβαίως να περιφρονούμε το καθημερινό πρόβλημα, την αγωνία την πικρία που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος που χρειάζεται τη στήριξή σου σε μια δύσκολη στιγμή.

Πίσω μέσα από κάθε

«χτύπημα» των ΜΜΕ

κρύβονταν πάρα πολλά όχι

ΠτΘ: Την εκτίμηση αυτή στο πρόσωπό σας την είδα και στη συνέντευξη που δώσατε στην «Ελευθεροτυπία» όπου λιγότερες είναι οι ερωτήσεις που αφορούν στην επεξήγηση γενικότερων πολιτικών και περισσότερο στρέφονται σε άλλα θέματα όπως για παράδειγμα το ζήτημα της μειονότητας και πώς αντιλαμβάνεσθε την ύπαρξή της στην περιοχή μας…

Ε.Σ.: Βέβαια, στον αθηναϊκό τύπο αντιμετώπισα δύο συμπεριφορές όλα αυτά τα χρόνια. Υπήρχαν αυτοί που επεδίωκαν πραγματικά να κάνουμε έναν εποικοδομητικό διάλογο σε μείζονα ζητήματα που αφορούν στην πολιτική σκηνή, όπως είπατε τη μειονότητα, ζητήματα της περιοχής μου, αλλά και κεντρικά θέματα που αφορούσαν στα υπουργεία που υπηρέτησα, και υπήρχαν και κάποιοι περισσότερο κακοπροαίρετοι και θα έλεγα υπηρετώντας μια κουτσομπολίστικη δημοσιογραφία που προσπάθησε κάθε φορά που εγώ πήγα να στηρίξω την περιοχή μου ή συγκρούστηκα με κάποια κεντρικά κατεστημένα συμφέροντα, με διαφόρους τρόπους, πολλές φορές υβριστικούς ψευδολογίες ή και λάσπες, να δημιουργήσει για το πρόσωπό μου διαφορετική

εικόνα στο ευρύ ελληνικό κοινό από αυτή που πραγματικά ισχύει. Γνωρίζουν ότι στη δική μου περιοχή είναι γνωστό το ποιος είμαι, από πού ξεκίνησα, πού βρίσκομαι και τι έχω κάνει, αυτό όμως δεν είναι γνωστό στην Κρήτη, στην Πελοπόννησο, στην Αθήνα, όπου ο κόσμος βλέπει και ακούει αυτά τα οποία του πλασάρουν τα μέσα. Αν λοιπόν κάποιος θέλει να σε πολεμήσει στην κεντρική πολιτική σκηνή αλλοιώνει την προσωπική σου εικόνα πριν ακόμη η αναγνωρισιμότητά σου συνοδευτεί με αποδοχή. Έχω πει ότι πίσω από κάθε τέτοιου είδους χτύπημα κρύβονταν, να είστε σίγουροι, πάρα πολλά «όχι», τα οποία είναι «όχι» συνείδησης, γιατί από την αρχή αποφάσισα και μέχρι σήμερα είχα τη δύναμη να το κατοχυρώσω, να λειτουργήσω ως ελεύθερος και ως απελευθερωμένος

πολιτικός χωρίς να είμαι ιπποκόμος ή να είμαι υποτακτικός συμφερόντων. Έλεγα και λέω πάντοτε ότι ο μόνος στον οποίο πρέπει να λογοδοτήσω είναι ο κόσμος της Ροδόπης, ο οποίος μου εμπιστεύεται εδώ και χρόνια την εκπροσώπησή του και πουθενά αλλού.

«Ενόχλησε» το ότι

δεν είμουν ελεγχόμενος

ΠτΘ: Μέσα στο πλαίσιο των ανταγωνισμών που περιγράψατε η Ελλάδα έχει ένα διαρθρωμένο γραφειοκρατικά πολιτικό σύστημα με σκληρούς όρους, ανταγωνισμό και ίντριγκα…

Ε.Σ.: Κατʼ αρχήν να πω ότι τα κατεστημένα του κέντρου δεν θα ήθελαν ποτέ να μοιράζονται την πίτα της εξουσίας με περισσότερους, διότι η μερίδα τους θα ήταν μικρότερη. Συγνώμη που το λέω τόσο απόλυτα σχηματικά και κυνικά, αλλά έτσι είναι. Όταν λοιπόν η Ανατολική Μακεδονία και η Θράκη και γενικότερα όλη η Βόρεια Ελλάδα ήταν παντελώς απούσα από τη διαμόρφωση της κεντρικής πολιτικής σκηνής, όταν αυτός ο νομός είχε να δει υπουργό από το 1954, αντιλαμβάνεσθε ότι ενόχλησε όταν στο παιχνίδι μπήκε ένας νέος πρωταγωνιστής που δεν ήταν και ελεγχόμενος, δεν ήταν απόφοιτος του Κολεγίου Αθηνών ή των μεγάλων ιδιωτικών σχολείων, για να τον ξέρουν από πού κρατά η σκούφια του -χωρίς να υποτιμώ αυτούς τους ανθρώπους, πολλοί είναι φίλοι και συνεργάτες, αλλά εν πάση περιπτώσει νομίζω ότι και το δημόσιο σχολείο της ελληνικής επαρχίας και το δημόσιο ελληνικό πανεπιστήμιο έχει δυνάμεις να αναδείξει. Η ιστορία μέχρι τώρα έχει αποδείξει ότι αυτοί που ξεκίνησαν από τα χαμηλά και βρέθηκαν στα ψηλά με πολύ κόπο ήταν αυτοί που απέδωσαν πολύ περισσότερο γιατί είχαν και την κοινωνική ευαισθησία να το κάνουν.

ΠτΘ: Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι κάνετε κριτική στο πολιτικό σύστημα, η οποία εντατικοποιείται τελευταία και αρχίζει να προβάλλεται και από διανοούμενους των Αθηνών…

Ε.Σ.: Δεν πρέπει όμως αυτό να γίνεται με λαϊκίστικο τρόπο, όπως επιχειρούν κάποια μικρά κόμματα να κάνουν. Εδώ δεν έχουμε σύγκρουση δύο κόσμων, αλλά την αλλαγή κόσμου. Θα πρέπει κάποια στιγμή να αναζητήσουμε τις αξιόλογες μονάδες των Ελλήνων σε όλους τους χώρους, στην πολιτική, στη δημοσιογραφία, στη διανόηση, στην οικονομία, στην δημόσια διοίκηση, αν θέλουμε να αλλάξουμε κάτι σε αυτόν τον τόπο.

Οι άξιοι αντικειμενικά

σε θέσεις «κλειδιά»

ΠτΘ: Έχετε πει πολλές φορές στο παρελθόν, και μάλιστα έχετε γράψει ένα βιβλίο, ότι είστε κατά της δικτατορίας των μετριοτήτων, στην Ελλάδα, η οποία συντηρείται με βάση τις γραφειοκρατικές δομές και στην πολιτική…

Ε.Σ.: Θα σας πω κάτι που είναι ρηξικέλευθο και εξωσυμβατικό. Προσωπικά είμαι εναντίον του ΑΣΕΠ. Αν αυτό το έλεγα σε ένα κεντρικό μέσο μαζικής ενημέρωσης, θα γινόταν επανάσταση. Δεν εννοώ να αρθούν οι όροι αντικειμενικότητας στην αξιολόγηση των κρινομένων υποψηφίων για μια θέση στο δημόσιο τομέα, αλλά όταν κυριαρχούν απόλυτα τα κοινωνικά κριτήρια, μετατρέπεις ξαφνικά το κράτος σε ίδρυμα κοινωνικής ασφάλισης. Αφήνεις από έξω τους πραγματικά άξιους, για να βάλεις τους αδύναμους μπροστά, χωρίς να αξιολογείς την πραγματική τους αξία. Αν βάλεις ένα μέτριο διοικητή νοσοκομείου, ένα μέτριο διοικητή πυροσβεστικής, χειρότερο διοικητή αστυνομίας, αυτομάτως αυτός θα επιβάλει χειρότερους στις πιο χαμηλές ιεραρχίες, αυτομάτως η παραγωγή έργου θα πέσει, αυτομάτως η ποιότητα θα πέσει. Θα πρέπει να βάζουμε αντικειμενικά τους άξιους στις οργανικές θέσεις αυτοί να αυξάνουν την παραγωγικότητα, να αυξάνει ο πλούτος και να αναδιανέμεται με κοινωνικά κριτήρια στους αδύναμους ανθρώπους για να πάρουν τη θέση που τους αξίζει στην κοινωνία.

Πρέπει να υπάρξουν κανόνες

ΠτΘ: Μιλάτε για την Ελλάδα του αύριο όπου δεν θα υπάρχει κομματοκρατία. Μέχρι τώρα όμως μιλάμε για γαλάζια ή πράσινα παιδιά…

Ε.Σ.: Αυτά είναι σχηματικά και παίζουν στον κόσμο των εντυπώσεων. Εμείς μιλούσαμε για πράσινα παιδιά, το ΠΑΣΟΚ μιλά για γαλάζια. Επειδή παρακολουθώ τον χώρο των προσλήψεων, ειδικά στα δύο τελευταία υπουργεία στο υπουργείο Παιδείας και στο Υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών, το κριτήριο δεν είναι να ανήκεις σε ένα κόμμα, αλλά το κριτήριο είναι να έχεις κολλητό, γιατί αυτοί που διορίζονται από τον έναν την ίδια ώρα ψηφίζουν τον άλλο για να τα έχουν καλά με την εξουσία. Αυτό είναι το χειρότερο, γιατί παλιότερα τουλάχιστον που πιστεύαμε στα κόμματά μας είχαμε ένα όραμα για το πώς πρέπει να γίνει η Ελλάδα και μια ιδεολογία στην κατεύθυνση της σκέψης μας. Σήμερα ούτε αυτό υπάρχει, σήμερα ο καθένας κοιτά την πάρτη του, όλοι πέφτουν ευκαιριακά πάνω στον άνθρωπο που έχει την εξουσία για να τον αξιοποιήσουν, για να βολευτούν -δεν το παρεξηγώ αυτό όποιος έχει προβλήματα θέλει να τα λύσει και είναι ανθρώπινο- αλλά πρέπει να υπάρξουν κάποιοι κανόνες, διότι αν αφήσουμε στην μετριότητα τα πάντα, κάποια στιγμή θα το πληρώσουμε ακριβά και έχω την αίσθηση ότι μπαίνουμε σε μια τέτοια περίοδο. Έχουμε μια διεθνή σφοδρή οικονομική κρίση να μας χτυπά την πόρτα, έχουμε ανοικτά πολλά ζητήματα, δεν έχουμε την ευθύτητα ως πολιτικός κόσμος να τα πούμε σταράτα και επομένως δεν δίνουμε την ευκαιρία στους Έλληνες να συνειδητοποιήσουν ότι βρίσκονται καταμεσής του πελάγους και να αποφασίσουν με αξιολογικά κριτήρια. Πρέπει κάποια στιγμή να το κάνουμε αυτό γιατί κάποια στιγμή θα το πληρώσουμε πολύ ακριβά.

Η μιντιακή δημοκρατία

αποξενώνει των πολιτικό

από την κοινωνία

ΠτΘ: Μήπως, κ. Στυλιανίδη, αυτό συνυφαίνεται ότι την ατζέντα σήμερα την διαμορφώνουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης;

Ε.Σ.: Μπαίνουμε σε αυτό το παιχνίδι, γιατί η ατζέντα είναι περιορισμένη.

ΠτΘ: Συζητάμε για το ντιμπέιτ λες και αυτό θα καθορίσει την τύχη όλων μας…

Ε.Σ.: Είναι μια μιντιακή δημοκρατία που έχει εντελώς διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πολλές φορές αποξενώνουν τον πολιτικό από την κοινωνία. Άλλη είναι η αίσθηση η δική μου όταν περπατώ στα χωριά της Ροδόπης και βλέπω το πρόβλημα και την άλλη μέρα νιώθω την υποχρέωση να το λύσω και άλλη είναι να βρίσκομαι σε ένα τηλεοπτικό χώρο και να κάνω θεωρητική αντιπαράθεση με τον αντίπαλό μου.

Για να αντιμετωπιστούν

φαινόμενα διαφθοράς

χρειάζονται ισχυρές και

αποτελεσματικές πολιτικές

ΠτΘ: Σε απολογιστικές σας συνεντεύξεις λέτε ότι δεχθήκατε 19.000 αιτήματα πολιτών. Άρα και οι πολίτες είναι πλήρως ενταγμένοι στο «παιγνίδι», τους εξυπηρετή το πελατειακό σύστημα…

Ε.Σ. Ο τελευταίος που φταίει είναι ο πολίτης. Είναι μια νοοτροπία που έχει αναπτυχθεί στην ελληνική κοινωνία την οποία καλλιεργούμε και εμείς οι πολιτικοί, αλλά και οι δημοσιογράφοι με τους οποίους πάμε χέρι – χέρι. Εκνευρίζομαι όταν βλέπω να πηγαίνει κάποιος στη νομαρχία για να πάρει μια έγκριση για μια επένδυση ή για οτιδήποτε άλλο και ο υπάλληλος παίρνει το χαρτί και ενώ μπορεί να το διαβάσει μέσα σε δύο λεπτά και να το εγκρίνει βάζοντας την υπογραφή του και του λέει «έλα την άλλη εβδομάδα» βάζοντας έτσι τον πολίτη σε μια ταλαιπωρία, η οποία παράλληλα έχει και κόστος γιατί, όσο καθυστερεί, χάνει ο πολίτης έσοδα και επίσης πολλές φορές προστίθεται σε αυτό το επιβαρυντικό στοιχείο της γραφειοκρατίας και τεμπελιάς και η διαφθορά. Όλα αυτά όχι μόνο εξαγριώνουν τον πολίτη, εκτρέπουν και την κοινωνία, διότι τα διαφυγόντα έσοδα του κράτους και των πολιτών από όλο αυτό το φαύλο κύκλο των καθυστερήσεων είναι τεράστια. Ήρθαν σε μένα δημόσιοι υπάλληλοι συγκεκριμένου κλάδου να με απειλήσουν ότι θα κάνουν απεργία, διότι ψηφιοποιήσαμε την υπηρεσία που προσέφεραν και με θράσος είπαν ότι αυτό κατήργησε το γρηγορόσημο. Όταν ρωτήθηκαν με ποιο αίτημα θα γίνει η απεργία και αν γίνει για την επαναφορά του γρηγοροσήμου, απήντησαν ότι θα βρουν άλλη αφορμή. Δηλαδή έχουμε να αντιμετωπίσουμε φαινόμενα τα οποία δεν έχουν να κάνουν με το ένα ή το άλλο κόμμα, αλλά με μια κακοδαιμονία που έχει ριζώσει σε αυτό τον τόπο και χρειάζονται πολύ ισχυρές αποφάσεις και αποτελεσματικές πολιτικές για να τα ξεριζώσουμε.

Να υπάρξει συνέχεια στην συμμετοχή θρακιωτών

ΠτΘ: Έχουμε μια σειρά στελεχών Θρακιωτών πλέον σε διοικητικά συμβούλια. Ανταποκρίθηκαν αυτά επάξια;

Ε.Σ.: Είχαμε φθάσει στο σημείο που δεν είχαμε ούτε διευθυντή Θρακιώτη, και χαίρομαι που στην ολοκλήρωση αυτού του κύκλου τώρα, μπορώ να πω ότι το πέρασμά μου από τις διάφορες υπουργικές θέσεις μου έδωσε τη δυνατότητα να αξιοποιήσω ή να συμβάλω στην αξιοποίηση συμπατριωτών μου. Για παράδειγμα 85 υψηλόβαθμα στελέχη στο Υπουργείο Παιδείας σε νευραλγικές θέσεις που διαμόρφωναν πολιτική, 140 στελέχη αξιοποιημένα στις ΔΕΚΟ χωρίς κομματικές διακρίσεις και κατηγορήθηκα για αυτό, γιατί άξιους ανθρώπους πήρα και από το χώρο της αριστεράς και του ΠΑΣΟΚ, και είχα σκοπό να αξιοποιήσω και άλλους και από το δικό μου χώρο. Εδώ όμως πολλοί προσεγγίζουν τα ζητήματα υποκριτικά. Όταν μιλούμε για αξιοκρατία και τοπικό συμφέρον θεωρητικά συμφωνούμε όταν έρχεται η ώρα της πράξης που πας να δώσεις ευκαιρίες σε ανθρώπους που αξίζουν, αλλά δεν ανήκουν στο χώρο σου, υπάρχει αντίδραση.

ΠτΘ: Είναι μια πολύ γερή παρακαταθήκη ότι και οι Θράκες είναι ικανοί με αποτέλεσμα αυτό να είναι ζλητημα συνεχούς διεκδίκησης…

Ε.Σ.: Είναι, και πρέπει να υπάρξει συνέχεια. Δεν πρόκειται κανείς να πάει με όρους ρομαντικούς σε αυτό το παιχνίδι. Εάν δεν διασφαλίσουμε μόνοι μας τη συνέχιση της παρουσίας μας με κεντρικούς ρόλους δεν πρόκειται κανείς να μας τη χαρίσει.

ΠτΘ: Μια πολιτική εκτίμηση. Έχουμε εκλογές και λέγεται ότι το ΠΑΣΟΚ έχει ένα γερό νέο στέλεχος, τον Γιώργο Πεταλωτή, που εκπροσώπησε το κίνημα επαξίως στο θέμα της Μονής Βατοπεδίου. Θα πρέπει ο τόπος να απαιτήσει τη συνέχεια σε κυβερνητικές θέσεις;

Ε.Σ.: Για μένα είναι χρέος μας, σε όποιο κόμμα κι αν ανήκουμε, τα τοπικά στελέχη να τα στηρίζουμε προκειμένου να αναδεικνύονται σε κεντρικούς ρόλους και για μένα θα ήταν περισσότερο διευκολυντικό να μπορούσα να επικαλούμαι την ύπαρξη ενός πολιτικού αντιπάλου που παίζει κεντρικό ρόλο, διότι έτσι από το δικό μου χώρο θα αποσπούσα περισσότερα οφέλη για τον τόπο που είναι το κίνητρό μου για να απασχολούμαι τοπικά με την πολιτική. Είναι ευχή μου και μακάρι και οι άλλοι πολιτικοί χώροι να δώσουν τις ευκαιρίες στα τοπικά στελέχη να παίζουν τους ρόλους τους οποίους μέχρι τώρα έχουμε διαδραματίσει εμείς.

ΠτΘ: κ. Στυλιανίδη, σας ευχαριστούμε πολύ.

Ε.Σ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Τ.Β.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.