Ο Μιδας δεν πεθανε ακομη
Από τις 14 Νοέμβριου που είχε συνεδριάσει το νομαρχιακό συμβούλιο Ροδόπης και αποφάνθηκε αρνητικά επί της μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων, που υπέβαλλε η «Μεταλλευτική» για το έργο εξόρυξης χρυσού Σαπών, μεσολάβησαν έξι μήνες. Σε αειθαλές εξελίσσεται το αναπτυξιακό ενδιαφέρον για εξόρυξη χρυσού στη Θράκη καθώς τα βράδυ της Δευτέρας οι νομαρχιακοί σύμβουλοι καλέστηκαν να τοποθετηθούν επί της ΜΠΕ που κατέθεσαν τα «Χρυσωρυχεία Θράκης» για εξόρυξη χρυσού στο Πέραμα του Έβρου. Μετά από τετράωρη συζήτηση και καθαρές τοποθετήσεις από εκπροσώπους της αυτοδιοίκησης, των κομμάτων, των φορέων επαναλήφθηκε η επιθυμία να χαράξουν τις στρατηγικές ανάπτυξης πάνω στις αρχές της αειφορίας, να λάβουν υπόψη τις θέσεις των κατοίκων, την προστασία του περιβάλλοντος που είναι και η παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές.
Η συχνότητα που οι εταιρίες επανέρχονται καθιστά σαφές ότι οι γνωμοδοτικές αποφάσεις των νομαρχιακών συμβουλίων τόσο του Έβρου όσο και της Ροδόπης δεν αρκούν για να θωρακίσουν την περιοχή, που υποφέρει από ένδεια επενδύσεων, από τα μεγαλεπήβολα σχέδια εταιριών που έχουν το πράσινο φως της κυβέρνησης κι επικαλούνται το ενδιαφέρον τους για το μέλλον του τόπου.
Η σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο συνεδριάσεων ήταν το ήρεμο κλίμα της προχθεσινής και οι σαφής αντίθεση στην εξόρυξη όλων των πολιτικών κομμάτων, σε τοπικό επίπεδο.
Με μοναδικό θέμα την «Έγκριση περιβαλλοντικών όρων του έργου της εταιρείας «Χρυσωρυχεία Θράκης ΑΜΒΕ» που θα εγκατασταθούν στο Πέραμα Ν. Έβρου, συνεδρίασε το βράδυ της Δευτέρας το νομαρχιακό συμβούλιο Ροδόπης, παρουσία και του προέδρου της Διευρυμένης Ν.Α. Ροδόπης – Έβρου Χρήστου Χατζόπουλου, λόγω της βαρύνουσας σημασίας της πρότασης και για τους δύο νομούς. Όπως και στη συνεδρίαση του περασμένου Νοέμβρη που καλέστηκαν οι νομαρχιακοί σύμβουλοι να γνωμοδοτήσουν επί της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για το έργο χρυσού Σαπών, πρόταση της «Μεταλλευτικής», υπήρχε μεγάλο ενδιαφέρον από το ακροατήριο, στην πλειοψηφία τους μέλη Οικολογικών Ομάδων, καθώς και της Ένωσης Καταναλωτών Ν. Ροδόπης, όπως και φορέων.
Προσήλθαν από την αρχή ή κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης:
Οι δήμαρχοι Αιγείρου, Μαρώνειας, Σαπών κ.κ. Λίτσος, Τοπουζλής, Πιλιλίτσης, ο πρόεδρος της Κοινότητας Οργάνης κ. Εμίνογλου, οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ κ.κ. Γκαλήπ Γκαλήπ και Αχμέτ Μεχμέτ, ο πρώην νομάρχης και πρόεδρος της Αναπτυξιακής κ. Σταυρόπουλος, ο πρώην βουλευτής του ΣΥΝ και γραμματέας της ΝΕ Ροδόπης κ. Μουσταφά Μουσταφά, ο γραμματέας της ΝΕ ΚΚΕ κ. Φακιρίδης, ο πρόεδρος της ΝΟΔΕ Ροδόπης κ. Κοτσάκης, το μέλος της ΚΕ του ΔΗΚΚΙ κ. Ιωαννίδης, καθώς και ο πρόεδρος του ΕΒΕ Ροδόπης κ. Αγγελίδης.
Οχι από τη Διεύθυνση Πολεοδομίας και Περιβάλλοντος
Από την Δ/νση Πολεοδομίας και Περιβάλλοντος του νομαρχιακού διαμερίσματος Ροδόπης, ο εισηγητής κ. Γιάννης Σισμανίδης περιέγραψε το έργο, παρουσίασε τις επιπτώσεις στο φυσικό και στο ανθρωπογενές περιβάλλων, τους προβλεπόμενους τρόπους αντιμετώπισης των επιπτώσεων και εισηγήθηκε αρνητικά ως προς την έγκριση της ΜΠΕ.
Περιγραφή του έργου
«Οι προτεινόμενες μεταλλευτικές εγκαταστάσεις του Έργου περιλαμβάνουν:
• το υπαίθριο μεταλλείο: θα έχει μήκος 750 μ και πλάτος 150-400 μ. Η εξόρυξη θα είναι επιφανειακή ενώ τα γεωτεχνικά χαρακτηριστικά του κοιτάσματος επιτρέπουν την εξόρυξή του κατά βαθμίδες με χρήση συνήθους εκσκαπτικού και περιορισμένη χρήση εκρηκτικών υλών τοπικά, για την χαλάρωση του πετρώματος και τον θρυμματισμό ογκωδών τεμαχίων.
• το εργοστάσιο επεξεργασίας (με χρήση διαλύματος κυανιούχου νατρίου).
Βρίσκεται σε απόσταση 0,7 χλμ δυτικά της περιοχής του μεταλλείου . Η επεξεργασία του εξορυσόμενου υλικού θα είναι η εξής:
1. Θραύση και λειοτρίβηση του μεταλλεύματος.
2. Εκχύλιση του πολφού λειοτρίβησης με χρήση διαλύματος κυανιούχου νατρίου, σε αλκαλικό περιβάλλον, παρουσία ενεργού άνθρακα.
3. Ανάκτηση πολυτίμων μετάλλων από τον ενεργό άνθρακα με όξινη έκπλυση και αποφόρτιση.
4. Αναγέννηση του ενεργού άνθρακα προς ανακύκλωση στο κύκλωμα εκχύλισης.
5. Ηλεκτροανάκτηση των πολυτίμων μετάλλων από το μεταλλοφόρο διάλυμα αποφόρτισης.
6. Τήξη πολύτιμων μετάλλων προς παραγωγή ράβδων DORE (κράμα χρυσού — αργύρου).
• Την εγκατάσταση διαχείρισης και απόθεσης τελμάτων.
Ο απογυμνωμένος από τα πολύτιμα μέταλλα πολφός μεταλλεύματος θα υφίσταται οξειδωτική κατεργασία με την μέθοδο INCO (SO2+ οξυγόνο) σε μηχανικά αναδευόμενες και αεριζόμενες με καθαρό οξυγόνο δεξαμενές. Με την μέθοδο αυτή επιτυγχάνεται η οξειδωτική καταστροφή των κυανιόντων και η απομάκρυνση των βαρέων μετάλλων που βρίσκονται διαλελυμένα στην υγρή φάση των τελμάτων.
Μετά την καταστροφή των κυανιόντων, τα τέλματα θα μεταφέρονται υδραυλικά και θα αποτίθενται σε κατάλληλα διαμορφωμένη υδατοστεγή λεκάνη απόθεσης‚ χωρητικότητας 10 Μm3 που θα περιλαμβάνει λιθόρριπτο φράγμα ύψους 50μ εγκάρσια του δυτικού κλάδου του βορείου τμήματος του Παλιορέματος.
Τέλος περιγράφεται ο τρόπος κλεισίματος και αποκατάστασης του χώρου.
Επιπτώσεις στο φυσικό περιβάλλον
Σύμφωνα με την ΜΠΕ αρνητικές.
• Σύμφωνα με την ΜΠΕ υπάρχει επάρκεια νερού στην περιοχή και επομένως δεν θα διαταραχθεί το ισοζύγιο νερού στην περιοχή.
• Δεν θα διαταραχθεί η πανίδα και η χλωρίδα της περιοχής.
• Δεν υπάρχει πιθανότητα διαρροών υγρών αποβλήτων στον υπόγειο υδροφοέα.
Επιπτώσεις στο ανθρωπογενές περιβάλλον
Σύμφωνα με την ΜΠΕ αρνητικές, αντίθετα
• η δραστηριότητα θα συμβάλλει στην οικονομική ανάπτυξης της περιοχής.
Προβλεπόμενοι τρόποι αντιμετώπισης επιπτώσεων
Όπως αναφέρονται στην ΜΠΕ
• Τα τελικά απόβλητα της μεταλλευτικής και μεταλλουργικής διαδικασίας είναι μη τοξικά και ασφαλή και επομένως είναι μηδενική η απόρριψη αποβλήτων στο περιβάλλον.
• Δεν υπάρχει πιθανότητα κατάρρευσης του κυρίου φράγματος.
Εξετάζοντας τις παραδοχές στις οποίες στηρίζεται η ΜΠΕ έχουμε να παρατηρήσουμε τα εξής:
• Το ισοζύγιο νερού στην περιοχή του έργου είναι αρνητικό. Το υδρολογικό ισοζύγιο του έργου έτσι όπως παρουσιάζεται στην ΜΠΕ είναι αδύνατο να λειτουργήσει. Το ισοζύγιο νερού στην περιοχή είναι πλεονασματικό 4 μήνες περίπου το έτος. Η κύρια πηγή νερού είναι η γεώτρηση WR2, η οποία δεν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες σε νερό. Έχοντας υπόψη τα φυσικοχημικά χαρακτηριστικά της, όπως παρουσιάζονται στην μελέτη, συμπεραίνουμε ότι θα γίνεται άντληση από μελλοντικό υφάλμυρο υπόγειο υδροφορέα. Είναι βέβαιο ότι τι λειτουργία της γεώτρησης θα υποβαθμίσει τους υπόγειους υδροφορείς στην ευρύτερη περιοχή.
• Τα τελικά απόβλητα της μεταλλευτικής διαδικασίας είναι σαφώς όξινα, ενώ τα τελικά απόβλητα της μεταλλουργικής διαδικασίας σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν σταθερά, δεδομένου ότι η σταθερότητα τους εξαρτάται άμεσα από την θερμοκρασία και την ενεργό οξύτητα. Μεταβολές στα παραπάνω οδηγούν σε αντιδράσεις παραγωγής τοξικών και επικίνδυνων ουσιών σε περιβάλλον που περιέχει βαρέα μέταλλα κλπ. Η νομική θέση ότι τα απόβλητα ως σταθερά δεν είναι απόβλητα είναι απολύτως αβάσιμη. Η λίμνη τέλματος είναι φυσικός αποδέκτης, όπως σαφώς ορίζεται στη νομοθεσία και πρέπει να αντιμετωπιστεί ανάλογα.
Οι γενικές φυσικές απορροές στην περιοχή του έργου είναι όξινες. Οι μεταλλευτικές εργασίες θα αυξήσουν τις όξινες απορροές κατά την διάρκεια λειτουργίας τον έργου. Μετά το κλείσιμο τον έργου ο έλεγχος όξινων απορροών απαιτεί συνεχή ανθρώπινη παρέμβαση και δαπάνες. Οι απαιτήσεις αυτές είναι αδύνατον να ικανοποιούνται σε βάθος χρόνου.
Η χλωρίδα της περιοχής έχει ήδη διαταραχθεί από αυθαίρετες επεμβάσεις κατά την περίοδο των ερευνητικών εργασιών. Σημαντικό τμήμα δάσους μαύρης πεύκης έχει ήδη καταστραφεί. Είναι βέβαιο ότι στην πανίδα και την χλωρίδα της περιοχής θα υπάρξουν μη αναστρέψιμες επιπτώσεις.
Η κύρια αιτία καταστροφών σε περιοχές όπου αναπτύσσεται μεταλλευτική δραστηριότητα είναι η κατάρρευση τον φράγματος ιλύος. Στην ΜΠΕ δεν υπάρχει μελέτη του φράγματος.
Η πιθανότητα καταστροφής της στεγάνωσης της λίμνης τελμάτων δεν μηδενίζεται. Στην ΜΠΕ περιγράφεται προσεκτικά ο τρόπος κατασκευής της στεγάνωσης και επιτήρησης τυχόν διαρροών. Αν όμως για οποιονδήποτε λόγο η στεγάνωση καταστραφεί, δεν υπάρχει τρόπος αντιμετώπισης του προβλήματος, ιδιαίτερα σε βάθος χρόνου μετά το κλείσιμο του έργου. Εξάλλου πού θα βρεθεί αργιλικό υλικό τόσο μικρής διαπερατότητας.
Ο χωροταξικός σχεδιασμός της Περιφέρειας ΑΜ-Θ δεν συνάδει με την εγκατάσταση μεταλλείου στην εν λόγω περιοχή και την αειφόρο ανάπτυξη. Το μεταλλείο αυτό θα αποτελέσει την αρχή επεμβάσεων με την ίδια λογική σε ολόκληρο το επιθερμικό πεδίο Αισύμης Σαπών — Πετρωτών, έκτασης 20 Χ 4000 χλμ και σε βάθος 300 μ όπου κυριαρχούν τα θειούχα πετρώματα.
Τέλος, αναφέρουμε ότι συμφωνούμε με την κριτική του περιεχομένου της ΜΠΕ των εγκαταστάσεων παραγωγής χρυσού στο Πέραμα του Ν. Έβρου που άσκησε το Περιφερειακό Τμήμα Θράκης του ΤΕΕ από την ομάδα εργασίας που μελέτησε και αξιολόγησε την ΜΠΕ, βασισμένη στις αρχές της βιώσιμης μεταλλείας και ανάπτυξης για την Θράκη.
Για τους παραπάνω λόγους:
Εισηγούμεθα αρνητικά για την έγκριση των περιβαλλοντικών όρων από την ΜΠΕ για την εγκατάσταση μεταλλείου χρυσού στο Πέραμα Ν. Έβρου».
Οι θέσεις της Εταιρείας
Εκ μέρους της Εταιρείας «Χρυσωρυχεία Θράκης» ο κ. Γιώργος Μαρκόπουλος αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στις 100 θέσεις εργασίας, 220 κατά την παραγωγική περίοδο, που θα προσφερθούν στην περιοχή και θα ενισχύσουν το εργατικό δυναμικό. Έδωσε στοιχεία για το σχεδιασμό των εταιριών που βρίσκονται πίσω απ’ τα «Χρυσωρυχεία Θράκης». Το 20% ανήκει στην «Αργυρομεταλλευμάτων και Βαρυτίνης» την ελληνική Εταιρεία με ετήσιο τζίρο 100 δις. δρχ., ενώ ο τζίρος της πρώτης ανέρχεται στο 1 τρις δρχ. «Μιλάμε για δύο πολύ μεγάλες εταιρείες, σύγχρονες, που έχουν περιβαλλοντικές και κοινωνικές πολιτικές που είναι αξιοζήλευτες παγκοσμίως. Απόδειξη γι΄ αυτό είναι η αγαστή συνεργασία με τις κοινωνίες όπου εδράζονται».
Το 80% ανήκει στην Newmont Mining Corporation που «έχει την τελευταία και άριστη τεχνολογία στην προστασία του περιβάλλοντος».
Ο κ. Μαρκόπουλος υποστήριξε ότι τα περιβαλλοντικά στάνταρτ στο έργο του Περάματος είναι από τα υψηλότερα στον κόσμο.
Η μέθοδος γίνεται με τη χρήση του κυανιούχου νατρίου και μετά με την καταστροφή των κυανιόντων, που είναι η μέθοδος αποτοξικοποίησης INCO. Ανέφερε ότι όλα εφαρμόζονται στην πράξη στο μεταλλείο Ovacik στην Τουρκία, «λειτουργεί τα δύο τελευταία χρόνια χωρίς να έχει δημιουργηθεί κάποιο πρόβλημα στο περιβάλλον». Ισχυρίστηκε ότι τα περιβαλλοντικά στάνταρτ είναι υψηλότερα ακόμη και από την επερχόμενη ευρωπαϊκή νομοθεσία.
Η μέθοδος κυάνωσης, την οποία προτείνουν τα «Χρυσωρυχεία Θράκης» «θεωρείται από τη νομοθεσία σαν η βέλτιστη διαθέσιμη τεχνολογία για την παραγωγή χρυσού».
Έφερε ως επιχείρημα το ότι η βιομηχανία χρυσού παράγεται στις προηγμένες χώρες και παρατηρείται σημαντική παραγωγή με κυανιούχο νάτριο σε χώρες της πρώην ΕΣΣΔ. «Σήμερα υπάρχουν 460 χρυσωρυχεία σε λειτουργία σε όλο τον κόσμο, το 80% των οποίων χρησιμοποιούν κυανιούχο νάτριο». Ανέφερε ότι υπάρχουν εργοστάσια χρυσού και στην Ευρώπη, όπως στην Ισπανία, την Γαλλία, την Ιταλία, τη Σουηδία, και άλλα που πρόκειται να ξεκινήσουν στην Αγγλία και την Πορτογαλία, «τα οποία εργάζονται χωρίς να υπάρχουν αντιδράσεις και έχουν γίνει αποδεκτά από τις τοπικές κοινωνίες».
Για το μείζον θέμα του νερού, ο κ. Μαρκόπουλος έκανε λόγο για «σχέδιο βελτίωσης διαχείρισης του νερού, κατά 76% χρησιμοποιείται ανακυκλούμενο νερό από τη λίμνη απόθεσης» και διαβεβαίωσε ότι δεν θα συμβεί καμιά αλλαγή στην υδροφόρο ορίζοντα. Για το εργοστάσιο του Ovacik επανέλαβε ότι λειτουργεί άψογα και περιβαλλοντικά ορθά και έχουν γίνει επισκέψεις από καθηγητές του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και του Ινστιτούτου Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών.
Ο μηχανικός περιβάλλοντος στην εταιρεία κ. Σπύρος Παπαγρηγορίου μίλησε με τη σειρά του για τη λογική χρήση του νερού, όπως και για την οικολογία και το φυσικό περιβάλλον. «Χρησιμοποιούμε το νερό, αλλά με μια τέτοια λογική ώστε να μην χρησιμοποιηθεί περισσότερο υπό αυτό που η φύση μας δίνει κάθε χρόνο. Κάθε χρήση του νερού δεν οδηγεί σε έλλειψη και σε αθροιστικό έλλειμμα».
Ως προς το Δάσος Μαύρης Πεύκης, που βρίσκεται στο κέντρο του έργου του Περάματος, ο κ. Παπαγρηγορίου εξήγησε ότι οι μεταλλευτικές εργασίες θα διεξάγονται 500 μέτρα νότια του δάσους.
«Η περιοχή χρειάζεται ειδική μεταχείριση και θα υπάρχει η μικρότερη δυνατή κατάληψη της Μαύρης Πεύκης. Δεν έχουμε είδη πανίδας και χλωρίδας στην περιοχή που να βρίσκονται στην επικινδυνότητα».
Το ζήτημα – ερώτημα που έθεσε είναι «θέλουμε ή δεν θέλουμε για την περιοχή της ΑΜ-Θ ένα στοιχείο βιομηχανικής ανάπτυξης;». Διαβεβαίωσε ότι δεν βρήκαν ούτε στην γεωργία, ούτε στην κτηνοτροφία, ούτε στις υπηρεσίες της Ροδόπης και του Έβρου αντιφάσεις με το έργο. «Καμία υπηρεσία δεν θα υποβαθμιστεί σε Σάπες, Κομοτηνή, Αλεξανδρούπολη». Το τελευταίο επιχείρημα του κ. Παπαγρηγορίου είχε να κάνει με την ύπαρξη κέντρου στη Σεβίλλη που επεξεργάζεται τις βέλτιστες τεχνολογίες για όλους τους τομείς. «Αν υπήρχε η άποψη ότι πρέπει να σταματήσει η παραγωγή χρυσού δεν θα έβγαζε τις βέλτιστες τεχνικές, τεχνολογίες που αφορούν τις χώρες μέλη».
Οροι εξόρυξης αντίθετοι στην αειφορία
Οι θέσεις του ΤΕΕ Θράκης
Ο πρόεδρος του ΤΕΕ Θράκης κ. Γιώργος Πίτατζης αναφέρθηκε στην πρωτοβουλία τους, για μια ακόμη φορά, να αναθέσουν σε ομάδα εργασίας την έρευνα, προκειμένου να λειτουργήσουν σύμφωνα με το ρόλο τους ως συμβουλευτικό όργανο του κράτους και επιστημονικά και έγκυρα να ενημερώσουν τους φορείς και τους πολίτες. Εξήγησε αμέσως μετά τι είναι η εκμετάλλευση του χρυσού στη Θράκη.
«Στην Θράκη δραστηριοποιούνται και λειτουργούν σήμερα δύο επενδυτικά σχήματα με στόχο την εκμετάλλευση κοιτασμάτων χρυσού που υπάρχουν στις περιοχές Σαπών και Περάματος.
Η εκμετάλλευση αυτών των κοιτασμάτων βασίζεται στον ισχύοντα μεταλλευτικό κώδικα που βοηθά στην ουσία στην παραχώρηση αυτών χωρίς επαρκή οικονομικά οφέλη για το Κράτος. Το θεσμικό πλαίσιο που διέπει την μεταλλευτική δραστηριότητα είναι ξεπερασμένο και δεν εξασφαλίζει τα συμφέροντα της χώρας.
Η μορφή του υφιστάμενου χρυσού είναι τέτοια που απαιτεί ειδική διαδικασία για την ανάκτησή του από τα πετρώματα που θα εξορύσσονται. Η σημερινή επιστημονική γνώση, όπως καταγράφεται στα λειτουργούντα μεταλλεία χρυσού, χρησιμοποιεί ως βάση της κατεργασίας το υδατικό διάλυμα κυανιούχου νατρίου. Πρακτικά με το κυανιούχο διάλυμα γίνεται η διάλυση του χρυσού και με συνεχείς χημικές αντιδράσεις ανακτάται ο χρυσός ενώ οι κυανιούχες-κυανικές ενώσεις και διάφορα πρόσμικτα συστατικά, που μερικές φορές μπορεί να είναι βαρέα μέταλλα, απορρίπτονται της διαδικασίας. Στην φάση αυτή απαιτείται να ληφθούν μέτρα για την αδρανοποίηση των ενώσεων του κυανίου οι οποίες είναι πλέον ιδιαίτερα τοξικές. Για την ολοκλήρωση της διαδικασίας απαιτείται η δημιουργία της λίμνης τελμάτων στην οποία οδηγούνται τα απόβλητα της διαδικασίας. Η λίμνη τελμάτων είναι μια λεκάνη η οποία θεωρητικά με διάφορες στεγανοποιήσεις, δεν επιτρέπει την διάθεση βλαπτικών ουσιών προς το περιβάλλον (υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα, επιφανειακά ύδατα κλπ).
Στην ιστορία έχουν καταγραφεί ατυχήματα από τις εκμεταλλεύσεις χρυσού και κυρίως από την διαδικασία επεξεργασίας και ανάκτησής του. Τα ατυχήματα ώθησαν ερευνητές και επιστήμονες στην ανάπτυξη μεθόδων που να μειώνουν τους κινδύνους ατυχημάτων. Στα πλαίσια αυτά αναπτύχθηκε και η μέθοδος INCO η οποία είναι απλά ασφαλέστερη της κλασσικής κυάνωσης, αλλά όχι πλήρως ασφαλής. Η όλη διαδικασία ανάκτησης του χρυσού ξεφεύγει της κλασσικής μεταλλευτικής δραστηριότητας και υπάρχει μια τάση παγκόσμια να χαρακτηρισθεί ως μια χημική διεργασία με ότι αυτό συνεπάγεται στην διάθεση των αποβλήτων.
Στα παραπάνω πλαίσια, με την γνώση που αποκτήθηκε, με τις ευθύνες που όλοι έχουμε, καλούμαστε να τοποθετηθούμε στο ερώτημα ΝΑΙ Ή ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΧΡΥΣΟΥ ΣΤΗΝ ΘΡΑΚΗ;
Οι απόψεις που πρέπει να εξεταστούν είναι: Η περιβαλλοντική διάσταση και οι αναμενόμενοι κίνδυνοι και το προσδοκώμενο όφελος.
Περιβαλλοντική διάσταση- κίνδυνοι ρύπανσης
Η βίαιη επίδραση προς το περιβάλλον, μερικές φορές και στο ανθρωπογενές περιβάλλον, μπορεί να προκληθεί είτε από ατυχήματα είτε με την μόνιμη δράση του επενδυτικού προγράμματος.
Ατυχήματα είναι δυνατόν να προκληθούν από αστοχίες στη στεγάνωση της λίμνης τελμάτων ή στο φράγμα της, καθώς το ίδιο το τέλμα είναι μια εν δυνάμει πηγή ανεξέλεγκτης ρύπανσης. Από την διεθνή εμπειρία και την καταγραφή των ατυχημάτων μπορεί να αναφερθεί ότι δεν υπάρχουν 100% ασφαλή φράγματα και η συχνότητα των ατυχημάτων (1ατύχημα/έτος), επιβεβαιώνει την άποψη αυτή.
Ρυπάνσεις από ατυχήματα μπορούν να χαρακτηριστούν ακόμη: Διαρροές της λίμνης τελμάτων προς τον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα και επιφανειακές απορροές λόγω πλημμυρικών φαινομένων.
Άλλη μορφή ατυχήματος είναι δυνατόν να προκληθεί με ανεξέλεγκτα αποτελέσματα κατά την διαδικασία μεταφοράς του κυανιούχου νατρίου προς τον τόπο επεξεργασίας.
Μορφές περιβαλλοντικών επιπτώσεων από την λειτουργία του σχεδίου εκμετάλλευσης θα ήταν δυνατόν να αναφερθούν:
• Η τοξικότητα του υλικού του τέλματος αποβλήτων η οποία είναι απρόβλεπτη και μη ελέγξιμη και οφείλεται πολλές φορές στην ίδια την φύση και τον χημισμό του πετρώματος
• Η αναγκαία υπερκατανάλωση υδάτινων πόρων, οι οποίοι θα ήταν επωφελέστεροι σε άλλες χρήσεις για το κοινωνικό σύνολο. Στην φάση αυτή θα πρέπει να τονισθεί ότι η μη ύπαρξη συνολικού σχεδίου και φορέα διαχείρισης του υδατικού δυναμικού στην περιοχή καθιστά ανεξέλεγκτη την δράση τέτοιων δραστηριοτήτων (Συμπεράσματα Διημερίδας ΤΕΕ-Θράκης: Πηγές ενέργειας και υδατικό δυναμικό στην περιοχή της Θράκης).
• Πιθανότητα εμφάνισης όξινης απορροής κατά την οποία οι επιπτώσεις στο ευρύτερο περιβάλλον θα είναι δραματικές. Πρέπει να αναφερθεί ότι στην περίπτωση των Σαππών ο κίνδυνος του φαινομένου είναι εντονότερος από το Πέραμα.
• Σημαντικές μεταβολές στο ανάγλυφο τοπίο και στην αισθητική της περιοχής.
Σημαντικά προβλήματα αέριας ρύπανσης».
Προσδοκώμενο όφελος – αναμενόμενο κέρδος
Ο κ. Πίτατζης αντιπαρέβαλε το προσδοκώμενο όφελος των δύο εταιρειών με το αναμενόμενο κόστος για την τοπική κοινωνία:
«Το προσδοκώμενο όφελος σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάσθηκαν από τις δύο εταιρείες είναι: Περιορισμένα έσοδα του Δημοσίου, τα οποία διανεμόμενα σε διάρκεια 10 περίπου ετών είναι ασήμαντα ανά έτος.
• Λίγες εκατοντάδες θέσεων εργασίας με περίοδο απασχόλησης της τάξης των 10 ετών, αρκετές από τις οποίες πρόκειται να καλυφθούν από ειδικευμένο προσωπικό και από στελέχη των εταιρειών εκτός Θράκης από την Ελλάδα και το εξωτερικό.
Με γνώμονα, ότι η εμπορία του εξαιρετικά ακριβού εξαγόμενου προϊόντος θα γίνεται στις διεθνείς αγορές δεν αναμένεται η επίδραση στην τοπική κοινωνία να είναι σημαντική.
Στο αναμενόμενο κόστος για την τοπική κοινωνία και με οικονομικούς όρους θα μπορούσαν να αναφερθούν: Η απαξίωση της αγροτικής περιοχής.
• Η μείωση πιθανοτήτων τουριστικής ανάπτυξης.
• Η αδυναμία σύνδεσης και ενοποίησης των αρχαιολογικών χώρων Μαρώνειας-Μεσημβρίας.
Στο αναμενόμενο κόστος για την Ελληνική Κοινωνία στο σύνολό της θα ήταν δυνατόν να καταγραφεί:
• Κόστος επιδότησης ενέργειας, καθώς οι διαδικασίες της εκμετάλλευσης χαρακτηρίζονται ως βιομηχανικές και η χρήση ενέργειας επιδοτείται.
Πιθανή επιδότηση της επένδυσης».
Αειφορία – βιωσιμότητα
Συνέχισε με τις επιδράσεις της προτεινόμενης επένδυσης στην αειφορία και την βιωσιμότητα: «Στην χρονική περίοδο που διανύουμε και με βάση το γεγονός ότι έχουν συμβεί σημαντικές παρεμβάσεις του ανθρώπου στο περιβάλλον θα πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη για κάθε δραστηριότητα η βιώσιμη ανάπτυξη και η αειφορία. Θα πρέπει δηλαδή η δραστηριότητα να είναι συμβατή με τον άνθρωπο, να λύνει κάποια ζωτικά προβλήματα και να μη δημιουργεί αρνητικό περιβαλλοντικό ισοζύγιο. Πρέπει να κρίνονται οι δραστηριότητες με το βλέμμα στην επόμενη γενεά και στην παρακαταθήκη «περιβάλλοντος» που θα ήταν δυνατόν να μεταβιβάσουμε.
Με το παραπάνω πρίσμα οι προτεινόμενες επενδύσεις:
• Δημιουργούν δυσμενές περιβαλλοντικό ισοζύγιο.
• Δεν λύνουν ζωτικά προβλήματα της κοινωνίας καθώς ο διαθέσιμος σήμερα καθαρός χρυσός παγκόσμια επαρκεί για αρκετές εκατονταετίες (πλην της χρήσεως κοσμημάτων).
• Δεν είναι ενταγμένες σε κατάλληλη χρονική στιγμή καθώς η διαθέσιμη σήμερα τεχνογνωσία εκμετάλλευσης ενέχει σημαντικούς κινδύνους. Τονίζεται ότι υφίσταται έρευνα για την ανάπτυξη φιλικότερων προς το περιβάλλον μεθόδων ανάκτησης».
Συμπεράσματα
Ο πρόεδρος του ΤΕΕ Θράκης κατέληξε: «Όπως αβίαστα προκύπτει από την απαρίθμηση των προβλημάτων που δημιουργούνται από την ενεργοποίηση των επενδυτικών σχεδίων στην περιοχή και την σύγκριση με τις πιθανές ωφέλειες, το ισοζύγιο προκύπτει εξαιρετικά φτωχό. Θεωρούμε συνεπώς ότι στην παρούσα φάση και με την αποτίμηση όλων των σημερινών δεδομένων δεν είναι αποδεκτή η δημιουργία στην περιοχή μας τέτοιων επενδυτικών δραστηριοτήτων. Εξάλλου ο χρυσός είναι ένα υλικό αναλλοίωτο που θα ήταν δυνατή η αναμονή εξόρυξης του για κάποια χρόνια έναντι της εξασφάλισης ευνοϊκότερων και ασφαλέστερων περιβαλλοντικά συνθηκών.
Το ΤΕΕ-Θράκης έχει άποψη για την ανάπτυξη της περιοχής την οποία έχει καταθέσει σε όλους τους φορείς (εδώ και ένα χρόνο με προτεραιότητες και επιλογές).
Άποψη του Τεχνικού Επιμελητηρίου επίσης είναι ότι για τέτοια σημαντικά θέματα που έχουν επιπτώσεις στους πολίτες της τοπικής κοινωνίας θα έπρεπε οι φορείς να έχουν κυρίαρχη και δεσμευτική άποψη. Η επίκληση αποφάσεων κεντρικού επιπέδου ή κεντρικής πολιτικής που θα ήθελαν να καθορίσουν την τύχη μας, μας βρίσκει αντίθετους και καλό θα ήταν να μην αποτελεί άλλοθι στην διατύπωση θέσεων.
Η Διοικούσα Επιτροπή του ΤΕΕ Θράκης αποφάσισε να προτείνει προς το Νομαρχιακό Συμβούλιο του Διαμερίσματος Ροδόπης την απόρριψη των περιβαλλοντικών όρων της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (Μ.Π.Ε.) της εταιρείας «ΧΡΥΣΩΡΥΧΕΙΑ ΘΡΑΚΗΣ Α.Μ.Β.Ε.» για το έργο του Χρυσού Περάματος, επειδή οι όροι αυτοί αντίκεινται στις αρχές τις αειφορίας και της βιώσιμης ανάπτυξης.»
Ο κ. Σπύρος Χατζησπύρου μέλος της Ομάδας Εργασίας που συγκρότησε το ΤΕΕ Θράκης περιέγραψε τη χημεία της κυάνωσης, σημειώνοντας αρχικά ότι στο Ουισκόνσιν των ΗΠΑ απαγορεύτηκε τελείως η κυάνωση, και περιέγραψε τις επιβλαβείς συνέπειες της κυάνωσης.
Διάλογος
Μετά από ερώτηση του νομαρχιακού συμβουλίου κ. Γιώργου Μποτρότσου για το αν το ΤΕΕ ζήτησε συνεργασία με τα υπουργεία ο κ. Πίτατζης εξήγησε ότι παρέλαβαν τη ΜΠΕ από τον πρόεδρο του ΝΣ κ. Πεταλωτή, που ευγενώς την παραχώρησε, προκειμένου να παρέμβουν και να διατυπώσουν τις θέσεις τους. Ενημέρωσε δε ότι η μελέτη των «Χρυσωρυχείων Θράκης» είναι τρίτομη πολυτελής έκδοση, σε σημείο που χρειάστηκαν 300.000 δρχ. μόνο για την φωτοτυπήσουν.
Ο νομάρχης κ. Άρης Γιαννακίδης, καθώς και ο κ. Πεταλωτής έδωσαν συγχαρητήρια στο ΤΕΕ Θράκης για την πρωτοβουλία. Ο κ. Πίτατζης συμπλήρωσε ότι δεν έχουν καμία σχέση με το ΥΠΕΧΩΔΕ επί του θέματος «παρόλο που είναι το προϊστάμενο υπουργείο μας».
Ως προς τη μέθοδο εξόρυξης του μεταλλεύματος, μετά από ερώτηση του νομαρχιακού συμβουλίου κ. Χρήστου Μπραντζουκάκη, ο κ. Χατζησπύρου διασαφήνισε ότι «άλλη μέθοδος πλην της κυάνωσης δεν υπάρχει».
Ο αναπληρωτής νομάρχης Κώστας Πολυζωίδης αναγνώρισε τη συμβολή του ΤΕΕ Θράκης «στην κατανόηση των προβλημάτων που αναφύονται λόγω της πρότασης ανάκτησης χρυσού», παρατήρησε όμως ότι «η προκειμένη αναφορά αδικείται από τη βιβλιογραφία που παρατίθεται, διότι από τις 18 αναφορές οι 12 είναι των κυρίων Βουδούρη και Αρίκα, οι υπόλοιπες τρεις φέρονται σε διπλωματικές εργασίες φοιτητών και μόνο δύο είναι ξένες». Ο κ. Πίτατζης απάντησε ότι το ΤΕΕ έδωσε όλο το «είναι» του για να κάνει έρευνες και μελέτες στην περιοχή. «Τα στοιχεία που επικαλούνται οι συνάδελφοι της ομάδος εργασίας έχουν την απαιτούμενη σοβαρότητα και επιστημονική εγκυρότητα».
Βόμβα Σερετίδη
Ο Δ/ντης Δ/νσης Υγείας Ροδόπης κ. Θόδωρος Σερετίδης τόσο στο νομαρχιακό συμβούλιο της 14ης Νοεμβρίου όσο και στο προχθεσινό κατήγγειλε ένα κενό που άφησε η εταιρεία: «Όφειλε να είχε καταθέσει την άδεια διάθεσης αποβλήτων πριν την έγκριση της ΜΠΕ. Τα απόβλητα όλης αυτής της διαδικασίας είναι τοξικά. Τα τοξικά απόβλητα θα διατεθούν σε τεράστια λεκάνη και είναι άγνωστο το μέλλον τους. Το κυάνιο και τα βαριά μέταλλα είναι αθροιστικά καρκινογόνα». Έφερε και το παράδειγμα της Ρουμανίας όπου έσπασε το φράγμα ανάσχεσης. «Οι θέσεις εργασίας θα είναι θέσεις θανάτου. Στη διεθνή βιβλιογραφία καταγράφεται ότι όσοι δουλεύουν σε μετάλλια έχουν 7 χρόνια ζωής λιγότερα απ’ το μέσο όρο ζωής».
Πολιτικών θέσεις
Ο βουλευτής της ΝΔ κ. Ευριπίδης Στυλιανίδης σε επιστολή του δήλωνε ότι θα στηρίξει την απόφαση του ΝΣ Ροδόπης.
Ο κ. Κώστας Λιούρτας, ως νομαρχιακός σύμβουλος και γραμματέας της ΝΕ του ΠΑΣΟΚ Ροδόπης, παρέθεσε αρχικά ότι ο καθένας έχει το όραμά του για το σχεδιασμό της ανάπτυξης του τόπου, και έθεσε ως προϋπόθεση την κοινωνική συναίνεση: «Εκείνο που προσλαμβάνουμε ως κοινωνική άποψη είναι η άρνηση σε τέτοιου είδους επενδύσεις. Μ΄ αυτήν την τοποθέτηση ερχόμαστε να ταυτιστούμε, γιατί πιστεύουμε ότι κανένα έργο δεν μπορεί να υλοποιηθεί εφόσον δεν έχει την κοινωνική συναίνεση. Τοποθετούμαστε αρνητικά όσον αφορά αυτή την επένδυση».
Ο πρόεδρος της ΝΟΔΕ Ροδόπης κ. Δημήτρης Κοτσάκης σχολίασε τις δηλώσεις των υφυπουργών Αλέξανδρου Καλαφάτη και Ροδούλας Ζήση ότι «η μάχη του χρυσού θα κερδηθεί», εξήγησε δε ότι μια επένδυση «πρέπει να λαμβάνει υπόψιν το περιβάλλον και τον άνθρωπο και να δημιουργεί υπέρ του κοινωνικού συνόλου». Ο κ. Κοτσάκης κατήγγειλε την ανυπαρξία κράτους και κοινωνικού ελέγχου σε διάφορα ζητήματα, πόσο μάλλον όταν προκύπτει ζήτημα χρήσης κυανίου: «Ας αναλάβει το ρόλο της η κυβέρνηση και ας κυβερνήσει αφήνοντας στην άκρη τη διγλωσσία που προκύπτει από τα πλέον επώνυμα χείλη, ότι «η επένδυση δεν θα γίνει αν δεν τη θέλει το σύνολο της τοπικής κοινωνίας» και από την άλλη να προεγκρίνει τη χωροθέτηση ενάντια στις αποφάσεις των νομαρχιακών συμβουλίων».
Ο κ. Αναστάσιος Χαρτοματσίδης εκπροσώπησε τη ΝΕ του ΚΚΕ Ροδόπης, θυμίζοντας ότι από την αρχή ήταν αντίθετη ξεκάθαρα στην εξόρυξη. Κατήγγειλε την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ για το ξεπούλημα του χρυσού και ζήτησε να κλείσει οριστικά εδώ και τώρα το θέμα της εξόρυξης. «Καλούμε το λαό και τους λαϊκούς φορείς της περιοχής να συνεχίσουν μαζικά και να δυναμώσουν αυτό τον αγώνα, που η οριστική του λύση προϋποθέτει ο ίδιος μαζί με τον ελληνικό λαό να πάρει την εξουσία στα χέρια του».
Ο γραμματέας της ΝΕ του ΣΥΝ στη Ροδόπη κ. Μουσταφά Μουσταφά θύμισε ότι η ΝΕ τάσσεται κατά των μεταλλευτικών επενδύσεων, θύμισε τις αποφάσεις των νομαρχιακών συμβουλίων Ροδόπης, Έβρου, αλλά και του διευρυμένου ΝΣ. «Είμαστε υπέρ μιας βιώσιμης ανάπτυξης για τον άνθρωπο και την περιοχή μας και σ’ αυτή την ανάπτυξη δεν έχουν θέση τα μεταλλεία χρυσού». Ζήτησε η κυβέρνηση να μην ποιεί τη νήσσα και η αξιωματική αντιπολίτευση να λάβει ξεκάθαρα θέση. Όσο για τις θέσεις εργασίας που υπόσχεται η εταιρεία, θύμισε ότι θα είναι περιορισμένες, χωρίς προοπτική και ότι είναι προκλητική αυτή η υπόσχεση σε μια περίοδο μαζικών απολύσεων και μεταφοράς επιχειρήσεων σε γειτονικές χώρες.
Ως μέλος της ΚΕ του ΔΗΚΚΙ, ο κ. Γιάννης Ιωαννίδης ξεκαθάρισε ότι δεν πρέπει να συζητείται απλά η απόρριψη της ΜΠΕ που ενδέχεται να την διορθώσουν και να την ξαναστείλουν, παρ’ όλες τις πολιτικές αποφάσεις που έχουν ληφθεί: «Η κυβέρνηση δεν μπορεί ή δεν θέλει να προχωρήσει στην ακύρωση της συμφωνίας με τις εταιρείες και ν΄ ανακαλέσει τις σχετικές άδειες μεταλλειοκτησίας που έχουν παραχωρηθεί μέχρι τώρα». Εμβέλεια μεγαλύτερη της τοπικής διακρίνει το θέμα του χρυσού, γι΄ αυτό και δεν λαμβάνεται υπόψιν η γνώμη της τοπικής κοινωνίας.
Το όχι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης
Ο δήμαρχος Σαπών κ. Γιώργος Πιλιλίτσης διατύπωσε ότι «οι Σάπες επιζητούν επενδύσεις που να σέβονται το περιβάλλον και τον άνθρωπο», σημείωσε ότι «οι γεωτρήσεις που υδρεύουν τις Σάπες και δύο δημοτικά διαμερίσματα είναι στα 800 μέτρα από την επένδυση των Χρυσωρυχείων Θράκης» και κατέληξε «να πούμε ένα μεγάλο ΟΧΙ για τις δικές μας και τις επόμενες γενιές».
Ο δήμαρχος Μαρώνειας κ. Παναγιώτης Τοπουζλής μίλησε για σχεδιασμό ήπιας τουριστικής ανάπτυξης, «θέλουμε να αξιοποιήσουμε το σπήλαιό μας, το αρχαίο θέατρο, να αναδείξουμε το δρόμο Πετρωτών – Μαρώνειας», δηλώνοντας ρητά ότι ο σχεδιασμός αυτός δεν έχει καμία σχέση μ΄ αυτή την επένδυση και «κανείς δεν μπορεί να μας πείσει ότι δεν υπάρχει κίνδυνος».
Ο κ. Βασίλης Κυπριανίδης ως εκπρόσωπος του Δήμου Κομοτηνής και γεωλόγος σχολίασε ότι «το θέμα που έρχεται και ξαναέρχεται μας επιβάλλει να κάνουμε πιο σκληρό και αδυσώπητο τον αγώνα μας», πρόσθεσε ότι «τα ευεργετήματα που επικαλούνται κάποιοι είναι κατά πολύ δυσμενέστερα των επιπτώσεων». Ο δήμαρχος Αιγείρου κ. Βαγγέλης Λίτσος υποστήριξε ότι το θέμα μιας επένδυσης έχει να κάνει με το αν ωφελεί ή βλάπτει τον τόπο και μετέφερε την ομόφωνη απόφαση του δήμου ότι «αυτό το μοντέλο ανάπτυξης είναι μη συμβατό με τις επιθυμίες αυτής και της επόμενης γενιάς».
Αναθεώρηση της οδηγίας «Σεβέζο»
Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ κ. Αχμέτ Μεχμέτ διαβεβαίωσε ότι με όποια απόφαση ληφθεί απ’ το νομαρχιακό συμβούλιο θα ταυτιστεί και θα είναι στο πλευρό τους 100%. Ο πρόεδρος του ΕΒΕ Ροδόπης κ. Νίκος Αγγελίδης, εκπροσωπώντας ένα φορέα που αγωνίζεται να φέρει επενδύσεις στην περιοχή, γνωρίζοντας όμως τον κίνδυνο και την αντίθετη καθολική άποψη του κόσμου, επανέλαβε ρητά το όχι του επιμελητηρίου και σχολίασε: «Το θέμα μόλις αρχίζει, γιατί παρ΄ όλες τις αρνητικές γνωμοδοτήσεις κάτι ωθεί την εξόρυξη». Το επιμελητήριο στην κατεύθυνση των αγώνων αποφάσισε να αποστείλει την απόφαση του ΝΣ στο Γραφείο Κεντρικής Ένωσης Επιμελητηρίων στις Βρυξέλλες. Αναφέρθηκε στην Οδηγία «Σεβέζο» (82/501/ΕΟΚ) «περί τον κινδύνου ατυχημάτων μεγάλης έκτασης τον οποίο περικλείουν ορισμένες βιομηχανικές δραστηριότητες», η οποία βρίσκεται σε αναθεώρηση, λόγω κενών στην ευρωπαϊκή νομοθεσία, όπως δήλωσε η επίτροπος για θέματα Περιβάλλοντος στην ΕΕ κ. Wallstom. Μετά τη δήλωσή της «οι υφιστάμενες νομοθεσίες που διέπουν τη λειτουργία, αδειοδότηση κλπ μεταλλευτικών δραστηριοτήτων στις χώρες της ΕΕ βρίσκονται ουσιαστικά υπό κατάργηση ή τουλάχιστον υπό αναθεώρηση».
Μισές αλήθειες από την εταιρία
Αρνητικά επί της ΜΠΕ τοποθετήθηκαν εκπρόσωποι απ’ το Γεωτεχνικό Επιμελητήριο και από το Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων (Τόλης Παπαγεωργίου). Από την Οικολογική Ομάδα Ροδόπης, ο κ. Σωκράτης Γρηγορόπουλος μεταξύ των άλλων επισημάνσεων ρώτησε αν ο χωροταξικός σχεδιασμός της περιοχής προβλέπει αποβιομηχανοποίηση και επεσήμανε ότι είναι άσχημη περίοδος για επενδύσεις γιατί «οι 15 χώρες της ευρωζώνης ζήτησαν απ’ την Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα να ρευστοποιήσουν τα αποθέματα χρυσού». Κάλεσε τους βουλευτές και τους εκπροσώπους κομμάτων να μεταφέρουν ότι ο λαός είναι αντίθετος.
Η νομαρχιακή σύμβουλος και εκπρόσωπος της Διανομαρχιακής Επιτροπής κατά της εξόρυξης κ. Μαρία Τρυφωνίδου, επανέλαβε μετά τον Τόλη Παπαγεωργίου ότι το παράδειγμα του Οβατσικ δεν μας πείθει γιατί τα μεταλλεία λειτουργούν παράνομα, με διοικητική απόφαση της κυβέρνησης Ετσεβίτ και αναμένεται απόφαση που θα ανακαλέσει τη λειτουργία τους. «Θα μπορούσαμε να είχαμε γη υψηλής παραγωγικότητας εκεί που η εταιρεία οραματίζεται λίμνες τελμάτων».
Η αντιπρόεδρος της Ένωσης Καταναλωτών Ν. Ροδόπης κ. Μαρία Ιωαννίδου θύμισε την απόφαση του Συμβουλίου της Επικράτειας 613/2002, που «έκανε δεκτή την αίτηση ακυρώσεως του Δήμου Σταγείρων Ακάνθου και ακύρωσε την απόφαση έγκρισης των περιβαλλοντικών όρων του ΓΓ του ΥΠΕΧΩΔΕ». Κατήγγειλε την επικοινωνιακή πολιτική των εταιριών, όπως είναι τα ταξίδια, θύμισε ότι «οι 14 στις 15 εγκαταστάσεις που προκαλούν τη μεγαλύτερη τοξική ρύπανση στις ΗΠΑ είναι τα ορυχεία» και τόνισε ότι «ο αγώνας αυτός αποτελεί συνταγματικό δικαίωμα των πολιτών και προασπίζει το δημόσιο συμφέρον».
Ο κ. Γιάννης Κωνσταντινίδης απ’ την Ομοσπονδία Μεταλλωρύχων έκανε λόγο για αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου, υποστήριξε «ο χρυσός είναι το υλικό που στο μέλλον θα έχει τη μεγαλύτερη βιομηχανική χρήση» και με παρρησία τόνισε «επενδύσεις σημαίνει πατριωτισμός».
Γνώριμος και ο κ. Γιάννης Ξυδούς, από το Σύνδεσμο Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων εκτίμησε ότι «είναι κρίμα να χαθεί μια τέτοια ευκαιρία για τη χώρα μας».
Ο νομαρχιακός σύμβουλος κ. Παναγιώτης Τσίτσιος παρέπεμψε στη διαρροή κυανίου σε ποτάμι της Ρουμανίας από το ορυχείο χρυσού Μπάια Μάρε, οπότε 100.000 κυβικά μολυσμένου νερού ξεχύθηκαν από φράγμα που ξεχείλισε. Περιέγραψε τις μη αναστρέψιμες συνέπειες, σε πανίδα και χλωρίδα, θύμισε ότι η εταιρεία «Μίδας» εκδιώχθηκε κακήν κακώς από τη Μήλο.
Ο κ. Πολυζωίδης μετέφερε την αντίθεσή του επί της ΜΠΕ. Ο νομαρχιακός σύμβουλος κ. Μεχμέτ Δεβετζήογλου συνέδεσε την επένδυση με περιοχές όπου κατοικούν μειονότητες (για να μην συναντούν αντίσταση) κάτι που συμβαίνει και στην υπόλοιπη Ευρώπη και ξεκάθαρα επανέλαβε το όχι.
Ο κ. Νίκος Σκοπιανός συνέδεσε την αρνητική επί της μελέτης τοποθέτηση με την αναθεώρηση της ΚΑΠ, σύμφωνα με την οποία προετοιμάζονται οι προϋποθέσεις για ασφαλές περιβάλλον στις καλλιέργειες και άρα θα επηρεαστεί ο τρόπος που θα δίνονται οι επιδοτήσεις στους αγρότες.
Ο κ. Γιώργος Μποτρότσος ως εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Αγωνιστικής Συνεργασίας διατύπωσε ότι ο αγώνας θα είναι πιο σκληρός, «γιατί οι εχθροί του λαού δείχνουν αποφασισμένοι να ικανοποιήσουν τα ληστρικά τους σχέδια» και ζήτησε να στηρίξουν τις μακροπρόθεσμες προοπτικές ανάπτυξης.
Ο κ. Σταμάτης Μαρούδας παρουσίασε το ιστορικό των κινήσεων των εταιριών, αλλά και των πολιτών που αντιστάθηκαν, όπως επίσης των βουλευτών και των κομμάτων. Θύμισε ότι η Χαλκιδική έζησε 4 φορές στρατιωτικό καθεστώς και 14 επεμβάσεις ΜΑΤ.
Non grata οι εταιρίες
Ως αρχηγός της μείζονος αντιπολίτευσης ο κ. Μιχάλης Αθανασιάδης ζήτησε η απόφαση του ΝΣ να είναι δεσμευτική προς το υπουργείο και «όχι απλά γνωμοδοτική που μπορεί πολύ εύκολα να παρακαμφθεί, να μη ληφθεί υπόψη και να μείνει απλά η εντύπωση της ικανοποίησης των προσχημάτων».
Εκφράζοντας την εμπιστοσύνη του στο ΤΕΕ Θράκης, στάθηκε ερωτηματικά μπροστά στις καλογραμμένες μελέτες των εταιριών χρυσού ενώ αναρωτήθηκε «τι θα γίνει μετά 10 ή 20 χρόνια που θα φύγουν οι εταιρίες». Υποστηρίζοντας «το μεροκάματο του θανάτου μας τρομάζει», αντιπρότεινε τις παραγωγικές επενδύσεις «με σεβασμό στο περιβάλλον, στη ζωή, στην αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Επενδύσεις όμως που αποτελούν στην πράξη και αποδεικνύονται βόμβες για την περιοχή μας δεν θέλουμε». Δίνοντας έμφαση στη θέση της τοπικής κοινωνίας, κατέληξε ότι ως κάτοικοι αυτού του τόπου «δεν δικαιούμαστε να είμαστε παθητικοί θεατές της απειλής που έρχεται».
Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ κ. Γκαλήπ αναφέρθηκε στην πρωτοβουλία του που οδήγησε στη σύγκλιση της μόνιμης Επιτροπής Αποτίμησης Τεχνολογίας της Βουλής των Ελλήνων, στις 3 συνεδριάσεις της οποίας όλοι οι βουλευτές τοποθετήθηκαν αρνητικά επί της επένδυσης.
Ο νομάρχης Ροδόπης Άρης Γιαννακίδης έκλεισε τον κύκλο των τοποθετήσεων, εκφράζοντας ότι το θέμα του χρυσού δεν προσεγγίζεται τεχνοκρατικά, πρόβαλε τη θέση των ενεργών πολιτών, θύμισε ότι έχουν προσδιορίσει την αναπτυξιακή ταυτότητα της περιοχής που ονομάζεται αειφορία. «Η τοπική κοινωνία αποφάσισε ξεκάθαρα και λέει όχι σε τέτοιες δραστηριότητες στην περιοχή μας».
Μαρία Αμπατζή
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
