Ο λογος της Σεφαατ Αχμετ
Από μικρή της άρεσε να γράφει ποιήματα για την συνύπαρξη και την επικοινωνία των ανθρώπων, για την αγάπη και την ειρήνη. Η πρώτη της ποιητική συλλογή εκδόθηκε όταν ήταν δεκαοκτώ χρονών. Σήμερα δικηγόρος πλέον η Σεφαάτ Αχμέτ εξακολουθεί να εκφράζει με τον καλύτερο τρόπο τις λέξεις, τα συναισθήματα που την πλημμυρίζουν επικοινωνώντας με αυτό τον τρόπο με τους γύρω της. Και όχι μόνο μέσω της ποίησης αλλά και μέσω πεζών με τον δικό της απλό και μοναδικό τρόπο ξετυλίγει το πολύπλευρο ταλέντο της. Ποιήματα και πεζά όπου τα θέματά της περικλείονται στις λέξεις τους. Κάθε λέξη, κάθε φράση, κάθε στίχος και ένα ολόκληρο νόημα. Λέξεις, φράσεις, στίχοι που ξετυλίγουν τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου με καθάρια ψυχή αλλά και ένα δημιουργικό ταλέντο γεμάτο πάθος για τη ζωή και τους ανθρώπους. Λέξεις, φράσεις, στίχοι γεμάτοι μελωδία, ρυθμό και μέτρο…Ένας ολόκληρος κόσμος…
Τις ευχόμαστε να παραμείνει όπως είναι, για όλη της την ζωή και να είναι σίγουρη ότι οι δρόμοι θα ανοίγονται γι’ αυτήν, γιατί απλά είναι αληθινή…
Η Φιλοσοφία της Ζωής κατά Εμέ
Η Ζωή, είναι μια περίπλοκη έννοια, γεμάτη με μυστήρια, από όπου και να καταπιαστείς, είναι γεμάτη με μυστήρια, όσο και να προσπαθείς να λύσεις αυτό το μυστήριο, αυτό το αίνιγμα, είναι γεμάτη με μυστήρια…
Κανένας δεν μπόρεσε να περιγράψει την έννοια του έρωτα, τις εκφάνσεις του, δεν μπορούμε να έχουμε προσδοκίες για το μέλλον που είμαστε σίγουροι ότι θα πραγματοποιηθούν, απλά προγραμματίζουμε αυτά που είναι αναμενόμενα και πολύ πιθανά να γίνουν ως «φυσικά επακόλουθα» και τα υπόλοιπα αφήνουμε στην κυριαρχία της μοίρας, για να μας κυβερνήσει……
Μερικές φορές είναι καλό να προγραμματίσουμε τα πράγματα, να ιεραρχήσουμε τα θέλω και τα πιστεύω μας, ενώ άλλες φορές είναι καλό να μας ξαφνιάζουν και οι εκπλήξεις, αυτές οι εκπλήξεις λοιπόν αποτελούν την έννοια της πείρας.
Έτσι ξεκινάμε να μεγαλώνουμε… Καλό είναι όμως όσο μεγαλώνουμε να μην μικραίνουν τα όνειρά μας. Γιατί το μόνο πράγμα που δεν μπορεί να εξαγοραστεί είναι τα όνειρά μας και μπορεί εμείς εκεί, στο κάτω- κάτω, να νιώθουμε ότι είμαστε και οι μικροί κυβερνήτες του μικρού μας κόσμου…..
Η Ζωή δεν είναι τόσο μεγάλη για να πληγώνουμε καρδιές. Ούτως ή άλλως, ο καθένας έχει τις ιδιαιτερότητές του, τα προσόντα του, τα πιστεύω του και το πιο σημαντικό από όλα, τα θέλω του, που διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Γι’ αυτό, αυτό που μας καταλογίζει πιστεύω είναι, να εκμεταλλευτούμε την κάθε ωραία στιγμή που είναι μοναδική και να είμαστε σε ετοιμότητα για κάθε έκπληξη… που μας προετοιμάζει φυσικά, η Ζωή.
Η Ειρήνη μεταξύ μας
Τον πυρήνα των σχέσεών μας αποτελεί ο σεβασμός, η κατανόηση, ο διάλογος. Ο έρωτας αλλάζει μορφή με τον χρόνο. Εμφανίζεται με πιο ουσιώδεις φάσεις του, με πιο πραγματικές διαστάσεις του. Από αγάπη για το άλλο φύλο μετατρέπεται σε αγάπη για τον άνθρωπο.
Η βασικότερη αρχή του πολιτισμού είναι ο διάλογος, η θέληση για την κατανόηση και η θέληση για αλλαγή, για βελτίωση αν και όχι ριζική, τουλάχιστον η προσπάθεια αρκεί.
Η αλληλοϋποστήριξη, η εμπιστοσύνη είναι σημαντικές αξίες στη ζωή μας, που πρέπει να προστατευτούν και να μην φθαρούν με το πέρασμα του χρόνου και με την ραγδαία εξέλιξη της ζωής.
Όπως νιώθουμε την ανάγκη να πιούμε νερό, έτσι νιώθουμε και την ανάγκη για την αγάπη. Για αγάπη όμως που είναι σημαντική και να αξίζει.
Το έννομο αγαθό που θυσιάζεται δεν πρέπει να είναι κατώτερο από αυτό που προστατεύεται. Για παράδειγμα για την εξασφάλιση της ειρήνης δεν πρέπει να διεξαχθεί και πόλεμος…..
Υπάρχουν δύο δρόμοι, ο δρόμος της αλήθειας και ο δρόμος της ασέβειας
Υπάρχουν δύο δρόμοι. Ο δρόμος της αθωότητας, της γαλήνης, της αλήθειας. Και ο δρόμος της πονηριάς, της ασέβειας. Αυτοί οι δρόμοι μας παρουσιάζονται κατά διαστήματα και εμείς έχουμε το δικαίωμα της επιλογής, και όταν επιλέξουμε, είμαστε αναγκασμένοι να υπομείνουμε και τις επιπτώσεις.
Κανένας δεν μπορεί να μας αναγκάσει για τίποτα, να μας επιδείξει πράγματα που εμείς δεν θέλουμε να κάνουμε. Υπάρχει ένα όριο που είναι καλό να το τηρούμε, που είναι ανάμεσα στη υπομονή που κάνουμε και στο θάρρος που δείχνουμε. Το χωρίς γνώση θάρρος μπορεί να μετατραπεί σε θράσος, ενώ με την πολύ υπομονή μπορεί να χάσουμε και την αξιοπρέπεια μας.
Για όλα στη ζωή υπάρχει μια τάξη, ένα μέτρο. Επικρατεί μια ιεραρχία κανόνων, σε έναν κόσμο όπου είναι πρωτεύων να κυριαρχεί ο πολιτισμός, αλλιώς θα καταλήγαμε σε ακαταστασία, αταξία και χάος.
Οι ευκαιρίες που μας παρουσιάζονται είναι μοναδικές και έχουν ένα όριο που φτάνει στην ανίατη περίπτωση. Γιατί σε όλες τις φάσεις πρέπει να παρέχουμε για να ανταμειφθούμε, και καμία καρδιά δεν αξίζει να πληγωθεί αιώνια. Kαι όποιον δρόμο και να επιλέξουμε πλέον είμαστε μόνοι και πρέπει να γίνει σεβαστό αυτό και από τους άλλους.
Όσο μεγαλώνουν οι ανάγκες μας, τόσο μικραίνουν οι απαιτήσεις μας…
Οι καταστάσεις που μας πολιορκούν, δεν μπορούν να κυβερνήσουν και την ψυχή μας, αυτή παραμένει ακέραιη και αναλλοίωτη.
Αλλιώς στον κόσμο των μεγαλοπραγμάτων δεν θα νιώθαμε την ανάγκη για μικροπράγματα.
Ζώντας σε ουρανοξύστη, νιώθουμε την ανάγκη να παρατηρούμε το πουλί που πετάει.
Γιατί ο ουρανοξύστης δεν συμβολίζει την ελευθερία ούτε και την παρέχει, παρά την ψευδαίσθηση που διατηρούμε.
Η εξέλιξη και η βελτίωση έχουν ένα όριο. Όπως όλα στην ζωή έχουν ένα όριο. Το δύσκολο είναι η επιλογή.
Η καλυτέρευση της ζωής ή η καλυτέρευση της ψυχής;
Τα όνειρά μας μερικές φορές είναι πιο μεγάλα από εμάς
Είναι καλό να κάνουμε όνειρα, να πιστεύουμε ότι όλα θα πάνε καλά, αρκεί να μην πέσουμε από τα σύννεφα. Γιατί στην πραγματική ζωή, ούτε νεράιδες υπάρχουν ούτε μαγικά ραβδιά.
Ενώ την ζωή πρέπει να την δούμε σαν όνειρο μέχρι εκεί που θα μας κάνει ευτυχισμένο και τα υπόλοιπα πρέπει να αφήσουμε στις εκπλήξεις που περιμένουν τους πρωταγωνιστές του μυθιστορήματος.
Να κάνουμε όνειρα στα μυθιστορήματα αλλά να είμαστε ρεαλιστές στην πραγματικότητα, γιατί όποιος δεν τολμάει να κλάψει την δική του ζωή, κλαίει για τη ζωή των άλλων … στις ταινίες.
Να με αγαπάς
Να με αγαπάς
Για αυτό που είμαι
Το καλό
Όλοι το αγαπάνε
Προκαταλήψεις είναι γνώμες των μη γνωμόνων
Που δεν επικρατούν
Μόρφωση και η κακία είναι ετερώνυμα
Που δεν έλκονται
Δεν υπάρχει μίσος
Υπάρχει η άγνοια
Υπάρχει αγάπη
Εκεί που υπάρχει θέληση.
Να με αγαπάς
Από τα παραπτώματά μου
Εκεί όπου δεν τόλμησε
Να φτάσει κανένας
Εγώ θέλω να με αγαπάς
Για αυτό που είμαι
Για αυτό που αντικρίζω
Στον καθρέφτη της ψυχής σου
Το καλό όλοι το αγαπάνε
Παντοτινή
Κάθε ανάμνηση
Είναι ανάμνηση
Με την καλή
Αναπόληση
Ο έρωτας
Αγαπά τον πόνο
Αλλά αυτός που κερδίζει το παιχνίδι στο τέλος
Είναι αυτός που αξίζει
Χρειάζεται αγώνας
Θέληση
Γιατί σε αυτή τη ζωή
Καμία αγάπη δεν είναι παντοτινή.
Αμέτ Σεφαάτ
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
