Ο κυριος SAS στην Ελλαδα

Ο Ζεράρ ντε Βιλλιέ, ο διάσημος συγγραφέας των Βίπερ SAS, επισκέφθηκε την Ελλάδα, προκειμένου να βρει υλικό για το νέο μυθιστόρημά του. Φυσικά και εντελώς πρωτότυπα, το νέο του βιβλίο θα αναφέρεται στη δράση της 17 Νοέμβρη.

«Ο Μάλκο σάρωσε το μπαρ με το βλέμμα, χωρίς να διακρίνει κάτι ύποπτο. Ως τη στιγμή που, χαμηλώνοντας τα μάτια, πρόσεξε, κάτω από τον πάγκο όπου καθόταν, μια μεταλλική βαλίτσα, και συνειδητοποίησε τον κίνδυνο σε κλάσμα δευτερολέπτου. Τινάχτηκε όρθιος απότομα αναποδογυρίζοντας το τραπεζάκι και το ποτήρι με τη βότκα που έπινε. Όρμησε στο χωλ φωνάζοντας τη σερβιτόρα, που τον κοίταγε σαν χαμένη, «Μπιστρό», «Νταβάι»! η κοπέλα έμεινε ακίνητη. Ο Μάλκο βγήκε τρέχοντας από το μπαρ. Οι σφυγμοί του είχαν φτάσει τους 150, γιατί ήξερε ότι τον κυνηγούσε ο θάνατος» (Σκοτώστε τον Πάπα. Ζεράρ ντε Βιλλιέ).

Τίτλος: «Έγκλημα στην Αθήνα». Σκηνικό: γειτονιές της Αθήνας. Πρωταγωνιστής: ο Μάλκο!!! Σκέτο Μάλκο ή στο πιο επίσημο πρίγκιπας Μάλκο. Στόρυ: Οι επίδοξοι δολοφόνοι καταστρώνουν τα σχέδια τους, γίνονται κάποιες δολοφονίες που δε συνδέονται άμεσα μεταξύ τους εκ πρώτης όψεως και ακολουθεί η συνάντηση του σταθμάρχη της ΣΙΑ στην Αθήνα με το Μάλκο, το δυνατό χαρτί της υπηρεσίας, για να περάσει η υπόθεση σε σίγουρα χέρια. Ο Μάλκο δε θέλει να αναλάβει. Επιθυμεί να περάσει λίγο χρόνο στον πύργο του και να χαρεί τα κάλλη της αιώνιας μνηστής του, της Αλεξάνδρας. Δε θέλει τις υπέρογκες αμοιβές που του τάζουν. Δεν είναι φιλοχρήματος, αλλά πρέπει να συντηρεί τον πύργο του που τόσο αγαπάει. Τον πύργο – σύμβολο της ευγενικής μα μη προσοδοφόρας καταγωγής του. Έτσι, θα δεχτεί την αποστολή και θα δώσει τον καλύτερο εαυτό του. Αρχίζουν συνεννοήσεις, παρακολουθήσεις, ίντριγκες, απόπειρες δολοφονίας, συνευρέσεις με πανέμορφες γυναίκες (με την Αλεξάνδρα πάντα στην καρδιά του, όχι όμως και στο κρεβάτι του), φόνοι, φόνοι και άλλοι φόνοι.

«…Πίεσε το πλήκτρο (ο κακός) για να πέσει ο άδειος γεμιστήρας και πήρε ένα γεμάτο από την αριστερή τσέπη του (σημασία στη λεπτομέρεια). Τη στιγμή που τον περνούσε στη λαβή του όπλου, είδε μια κίτρινη λάμψη κι άκουσε μια δυνατή εκπυρσοκρότηση (κινηματογραφική περιγραφή). Κάτι τον χτύπησε στο κεφάλι και δύο πυρωμένες βελόνες διαπέρασαν το λαιμό και το στήθος του. Δεν μπορούσε πια να ανασάνει. Το μόνο που είχε τώρα σημασία ήταν να πάρει ανάσα (ιατρικό ιστορικό ασθενούς). Χωρίς να το καταλάβει, άφησε το άδειο πιστόλι κι έπεσε στα γόνατα. Είχε την εντύπωση πως το χιόνι ήταν μαύρο και πως το κρύο ήταν αφόρητο (περιγραφή κατάστασης ετοιμοθάνατου)».(Σκοτώστε τον Πάπα)

Στο τέλος της συγκεκριμένης υπόθεσης, θα προκύψει δυστυχώς ένα «τεχνικό» πρόβλημα. Συνήθως το σκηνικό είναι γεμάτο πτώματα, με το Μάλκο πάνω από τα κεφάλια τους να κάνει μια ανασκόπηση της ιστορίας, να τύπτεται και να παίρνει το δρόμο του γυρισμού για τη μνηστή και το φτωχικό του. Με το δεδομένο πως όλα τα συλληφθέντα μέλη της 17 Νοέμβρη χαίρουν άκρας υγείας, δεν ξέρουμε πώς θα οργανώσει ο συγγραφέας το end του. Δεν αμφιβάλλουμε, βέβαια, ότι θα το προσαρμόσει στις αγαπημένες του συνήθειες.

Όμως, για να μην αδικούμε το Ζεράρ ντε Βιλλιέ, παρ΄ όλο που το στόρι θα είναι περίπου έτσι, οφείλουμε να πούμε πως ο κύριος SAS δεν είναι καθόλου τυχαίος. Δε θεωρούμε ότι η αδιαμφισβήτητη εμπορική του επιτυχία είναι απόδειξη της αξίας του, όμως μέσα στις σελίδες των βιβλίων του υπάρχουν πρόσωπα και γεγονότα παραφρασμένα μεν, σημαντικότατα δε, που με πολύ μικρή προσπάθεια οδηγούν στα σκοτεινά δωμάτια και στα εφτασφράγιστα ντουλάπια μυστικών υπηρεσιών, τρομοκρατικών ομάδων και παρακρατικών οργανώσεων. Ο συγγραφέας ξέρει πολλά, τα ξέρει εκ των έσω και δε φοβάται να διαλαλήσει τις γνώσεις του. Είναι δε τραγικά επίκαιρος. Μόλις προκύπτει ένα ζήτημα, με διεθνείς συνήθως συνέπειες, στο οποίο εμπλέκονται πολλοί και οργανωμένοι, το κάνει βιβλίο, στις σελίδες του οποίου αναλύονται και περιγράφονται τα συμβάντα πολύ πειστικά, απόλυτα τεκμηριωμένα και καλογραμμένα σε σύγκριση με παρόμοια πονήματα του είδους. Βέβαια, παρήλθαν οι καλές εκείνες εποχές του λογοτεχνικού-αστυνομικού μυθιστορήματος (βλέπε Αγκάθα Κρίστι) που ο Πουαρό και η μις Μαρπλ, με μοναδικά εφόδια την αγάπη τους για την αλήθεια και το λαμπερό μυαλό τους, έλυναν μυστήρια εγκλήματα και οδηγούσαν την Αστυνομία στους αληθινούς δολοφόνους. Εκείνα ανήκουν στο «ρομαντικό» αστυνομικό μυθιστόρημα. Τα πράγματα τότε ήταν ξεκάθαρα. Τα διεστραμμένα μυαλά έκαναν θεατρικές δολοφονίες και οι ήρωες, αναίμακτοι πάντα, έφερναν την επιθυμητή κάθαρση, χωρίς εφέ και πλουσιοπάροχες αμοιβές. Τώρα ήρωες και δολοφόνοι σκοτώνουν αδιακρίτως και όσο μεγαλώνει ο αριθμός των νεκρών τόσο πιο άξιοι ήρωες και δολοφόνοι είναι. Το καλό και το κακό εκφράζονται και λειτουργούν με πανομοιότυπο τρόπο.

Έτσι λοιπόν, δεν έχουμε παρά να περιμένουμε για να δούμε πόσο αιματοβαμμένους θα αφήσει ο Μάλκο τους δρόμους της Αθήνας αυτή τη φορά. Ο Ζεράρ ντε Βιλλιέ φαίνεται αποφασισμένος. Η δραστηριοποίησή του, από την ώρα που έφτασε στην Ελλάδα, αυτό δείχνει. Βρήκε φίλους του Γιωτόπουλου, έψαξε την Αίγινα, επισκέφθηκε τις γιάφκες, βρήκε τον παπά-Τριαντάφυλλο Ξηρό, έκανε αίτηση για να δει τους γνωστούς και μη εξαιρετέους κρατούμενους και όλα αυτά ταχύτατα και μεθοδικά. Αν θυμηθούμε πως την επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 στην Αμερική, την έκανε βιβλίο πολύ πριν κλείσει ο χρόνος, μπορούμε να συμπεράνουμε πως πολύ γρήγορα θα έχουμε στα χέρια μας το «Έγκλημα στην Αθήνα» και ίσως μάθουμε από τις σελίδες του το τι πραγματικά συνέβη «εν Αθήναις».

Γ. Συ.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.