«Ο κοσμος περνα δυσκολες ωρες. Αδειασαν οι τσεπες και τα ταμεια των καταναλωτων»

Ο Ορχάν Μουσταφά είναι 46 ετών και ζει στις Σάπες. Παραγωγός που προωθεί ο ίδιος τα προϊόντα που παράγει με στόχο να καλύψει τα έξοδα της καλλιέργειας και να μείνει κάτι στο ταμείο της οικογένειας. Γνωρίζει όσο λίγοι τα μυστικά των λαϊκών αγορών, αλλά και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι καταναλωτές λόγω της οικονομικής στενότητας. «Δεν είναι τα παλιά χρόνια που τα αγόραζες όλα με την μια, πλήρωνες και έφευγες. Τώρα πενήντα φορές ρωτάει ο πελάτης και μια αγοράζει. Έχω να πουλήσω πατάτες σε σακί τρία χρόνια. Έρχονται και αγοράζουν μισό κιλό πατάτες και εγώ που τις πουλάω ντρέπομαι» δηλώνει ο παραγωγός – πωλητής και αποκαλύπτει: «Ο κόσμος περνά δύσκολες ώρες. Άδειασαν οι τσέπες και τα ταμεία των καταναλωτών, απορώ πώς δεν το βλέπουν οι πολιτικοί; Τα νοικοκυριά περνούν δύσκολες στιγμές και δεν ξέρω πού θα μας βγάλει αυτό, σίγουρα στα χειρότερα».

Γεμίζει το ταμείο κάθε Τρίτη;

Την 1η και την 2η εβδομάδα του μήνα κάτι γίνεται, δουλεύουμε. Μετά «σπάει» το παζάρι, τελειώνουν τα χρήματα των συνταξιούχων και των μισθωτών με αποτέλεσμα να αγοράζουν μόνο τα απαραίτητα οι καταναλωτές και να περιμένουμε όλοι εμείς την καταβολή του νέου μηνιάτικου ή της νέας σύνταξης.

Λειτουργεί ο χώρος και λίγο ως Χρηματιστήριο;

Η αλήθεια είναι ότι όσο περνούν οι ώρες κατεβάζουμε τις τιμές. Όσο περνάει η ώρα τόσο οι τιμές πέφτουν, μαζί και η ποιότητα βέβαια. Ένα χρηματιστήριο το οποίο ξεκινά ανοδικά και μετά οι τιμές των προϊόντων του πέφτουν. Ό,τι μένει το «σκοτώνουμε» πουλώντας το φθηνότερα για να μην μείνει στον πάγκο. Τα δίνεις και με μισή τιμή για να πάει το χρήμα στην τσέπη και να μην σου μείνει η παραγωγή στα χέρια.

Τι το ιδιαίτερο έχουν οι πάγκοι των παραγωγών – πωλητών; Γιατί θα πρέπει να τους προτιμούμε εμείς οι καταναλωτές περισσότερο από τους πάγκους των εμπόρων;

Γιατί τα παράγουμε οι ίδιοι. Κοιτάτε τα καρπούζια, 45 και 50 λεπτά το κιλό από τους έμπορους, εμείς τα πουλάμε 35 λεπτά το κιλό. Καλλιεργούμε μόνοι μας, πουλάμε μόνοι μας. Ό,τι βγάζουμε τα προωθούμε μόνοι μας, οπότε μας παίρνει να κατεβάσουμε λίγο τις τιμές. Ύστερα κι εμείς φτωχοί παραγωγοί είμαστε, καταλαβαίνουμε τον κόσμο, ξέρουμε τι θα πει να μην έχεις δουλειά, να μην έχεις χρήματα στην τσέπη, ευρώ στο ταμείο ούτε για δείγμα.

Ακούω τους συναδέλφους σας εδώ να γκρινιάζουν. Εσείς είστε ευχαριστημένος;

Δόξα το Θεό «κυλάμε» κι εμείς μαζί με τους άλλους. Οκτώ χρόνια πουλάω βιομηχανικό ντοματάκι για σάλτσα, αλλά τα τελευταία χρόνια και όλα τα άλλα: αγγουράκια, καρπούζια, μαϊντανό, φασολάκια, καρότα. Τι να κάνω; Δεν πρέπει να αφήνω τον πελάτη να φεύγει από τον πάγκο χωρίς να αγοράζει κάτι.

Και που ξέρει ο καταναλωτής ότι είναι δικά σας όσα πουλάτε;

Κοιτάτε τα προϊόντα και θα το καταλάβετε. Για παράδειγμα το καρπούζι: στη Χρυσούπολη μπήκαν ένα μήνα αργότερα στα χωράφια λόγω των καιρικών συνθηκών και πούλησαν πάλι πριν από μας. «Πιέζουν» τις καλλιέργειες να ωριμάσουν πριν από την ώρα τους. Εμείς δεν το κάνουμε αυτό, τα καρπούζια μας είναι γλυκά, με ψιλή φλούδα. Πουλάνε 8 και 9 λεπτά και για να βγάλουν τα έξοδα τα «πιέζουν» να γίνουν μεγαλύτερα και βαρύτερα, σπεύδουν για να βγάλουν και δεύτερη παραγωγή από το ίδιο χωράφι. Τα δικά μας ωριμάζουν σε τρεις και τέσσερις μήνες από την σπορά, με το πάσο τους.

Πολλοί παρατηρώ ότι προμηθεύονται τα λαχανικά και τα φρούτα τους από τους πάγκους των super market…

Από το super market ό,τι αγοράζεις είναι άνοστο. Ό,τι αγοράζεις δεν τρώγεται. Τα ωριμάζουν σε 24 ώρες και μετά τα «ρίχνουν» στην κατανάλωση, φρούτα και λαχανικά. Αν κρατήσεις αυτά τα λαχανικά δυο μέρες στο σπίτι «νερουλιάζουν» δεν τρώγονται με τίποτα. Έτσι, ας είμαστε λίγο ακριβότεροι, τουλάχιστον οι καταναλωτές ξέρουν τι τρώνε, οπότε καλά θα κάνουν να μας προτιμούν.

Η Τρίτη είναι δύσκολη μέρα για σας:

Δύσκολη μέρα λόγω κούρασης. Δουλεύουμε από το Σαββατοκύριακο για την λαϊκή της Τρίτης. Σηκωνόμαστε τέσσερις και πέντε η ώρα το πρωί για να ποτίσουμε και να κόψουμε φρέσκα. Φροντίδες, συγκομιδή, φόρτωση της παραγωγής, απλώνεις στους πάγκους τα προϊόντα, όλη μέρα στέκεσαι όρθιος. Η καλύτερη στιγμή είναι το μεσημέρι όταν το χρήμα από τις πωλήσεις μπαίνει στην τσέπη, εκεί αποζημιώνεται ο κόπος.

Σημειώνεται πτώση στις αγορές ακόμη και στις λαϊκές αγορές;

Δεν είναι τα παλιά χρόνια που τα αγόραζες όλα με την μια, πλήρωνες και έφευγες. Τώρα πενήντα φορές ρωτάει ο πελάτης και μια αγοράζει. Έχω να πουλήσω πατάτες σε σακί τρία χρόνια. Έρχονται και αγοράζουν μισό κιλό πατάτες και εγώ που τις πουλάω ντρέπομαι. Ψάχνεις να βρεις δυο πατατούλες για να μην ξεπεράσεις το μισό κιλό που ζητάνε. Ντρέπεσαι να βάλεις μισό κιλό κι όμως ζυγίζεις και πουλάς το μισό κιλό που σου ζητάνε.

Τι συμπέρασμα βγάζετε ερχόμενος σε επαφή με όλον αυτόν τον κόσμο;

Ο κόσμος περνά δύσκολες ώρες. Άδειασαν οι τσέπες και τα ταμεία των καταναλωτών, απορώ πώς δεν το βλέπουν οι πολιτικοί. Τα νοικοκυριά περνούν δύσκολες στιγμές και δεν ξέρω πού θα μας βγάλει αυτό, σίγουρα στα χειρότερα.

Πιο «στριμωγμένοι» ποιοι είναι;

Οι χαμηλόμισθοι και οι συνταξιούχοι. Καλύτερα, όμως, να δουλεύεις με τους συνταξιούχους, είναι πιο συνεπείς, κάνουν καλύτερο κουμάντο. Οι νέοι δεν ξέρουν να κάνουν καλή διαχείριση.

Γιατί επιμένετε να προωθείτε τα προϊόντα σας μόνος

Γιατί το βαμβάκι, ο καπνός, το καλαμπόκι, τα τεύτλα δεν αφήνουν τίποτα στο ταμείο μας, τα έξοδα της καλλιέργειας είναι πολύ αυστηρά. Η δουλειά του κτηνοτρόφου είναι σκέτη απελπισία. Όταν είσαι έτοιμος να συρθείς σαν το φίδι χάμω καλύτερα να σταθείς στα πόδια σου και να κάνεις αυτή τη δουλειά μόνος. Μόνο έτσι έχει μέλλον η δουλειά του παραγωγού.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.