Ο Γλαρος του Αντον Τσεχωφ

Πέμπτη βράδυ, στο γκισέ του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κομοτηνής με την έκδοση του εισιτηρίου πληροφορούμαι ότι η θέση μου είναι πάνω στη σκηνή. Παίρνω τη θέση μου διστακτικά χωρίς να γνωρίζω ότι απέναντί μου κάθεται ο Σεμιόν Σεμιόνοβιτς Μεντβεντένκο, ο οποίος σε λίγο θα αρχίσει να παραπονιέται γιατί παίρνει μόνο 23 ρούβλια τον μήνα ως δασκάλος. Αργότερα κάθισε δίπλα μου η Ειρήνα Νικολάγιεβνα Αρκάντινα, μια σπουδαία ηθοποιός και μητέρα του Κωνσταντίν Γαβρίλιτς Τρέπλιεφ, ενός νέου συγγραφέα στο ξεκίνημά του, που την ανασφάλειά του για πώς θα δημιουργήσει κάτι που να μπορεί να μιλήσει στους άλλους, μεγεθύνει η χαμηλή αυτοεκτίμησή του λόγω της προβληματικής σχέσης με τη μητέρα του.

Ο Τσέχωφ θίγει μοναδικά, τις διαβαθμίσεις κινήτρων, ψυχολογικών καταστάσεων, ταλέντου, αναγνώρισης, στόχων, ανάμεσα σε ανθρώπους που αγαπούν, υπηρετούν ή θέλουν να αφοσιωθούν στην τέχνη του λόγου ή της σκηνής. Και γύρω – γύρω οι άνθρωποι του κτήματος, οι θεατές που γοητεύονται από τους καλλιτέχνες, παγιδευμένοι στις μικρές, χωρίς διεξόδους ζωές τους.
Μετά από λίγο ξεχνάς ότι βρίσκεσαι πάνω σε θεατρική σκηνή, δέκα υπέροχοι ηθοποιοί χωρίς τη βοήθεια σκηνικών, περιφερόμενοι ανάμεσά μας, μας έκαναν να ακούσουμε τα λόγια του Γλάρου.
Το έργο αυτό του Άντον Τσέχωφ έχει από μόνο του την ιδιομορφία να εμπεριέχει το θέατρο μέσα του, όπως είπε και ο σκηνοθέτης της παράστασης Δημήτρης Ξανθόπουλος…

Δημήτρης Ξανθόπουλος, «Οι θεατές έχουν την αίσθηση ότι το έργο γεννιέται από όλους»

ΠτΘ: Πώς προέκυψε η ιδέα της «ανάμειξης» θεατών και ηθοποιών;
Δ.Ξ.: Το έργο από μόνο του δίνει αυτή την δυνατότητα, λόγω της ύπαρξης θεάτρου μέσα στο θέατρο και οι ίδιοι οι ηθοποιοί γίνονται θεατές στο έργο του Τρέπλιεφ. Ήταν μια καλή ευκαιρία για μας να δούμε το έργο έξω από τα όρια της σκηνής.

ΠτΘ: Πώς το εισπράττει αυτό ο κόσμος;
Δ.Ξ.: Ο κόσμος ειδικά στην περιφέρεια δείχνει να έχει πολύ ανάγκη για θέατρο. Όσο για αυτή την «ανάμειξη» κοινού και θεατών, ένα από τα ωραιότερα πράγματα που μας έχουν πει είναι ότι, αν και δεν υπάρχει ενεργή συμμετοχή των θεατών στην δράση του έργου, οι θεατές έχουν την αίσθηση ότι το έργο γεννιέται από όλους, αισθάνονται ότι είναι παρόντες στην δημιουργία της παράστασης και όχι απλοί θεατές.

ΠτΘ: Τελειώνει η περιοδεία του «Γλάρου», ποιο είναι το επόμενο βήμα της Ομάδας «Pequod»;
Δ.Ξ.: Με το τέλος της περιοδείας, θα παιχτεί «Ο Γλάρος» στην Αθήνα στα πλαίσια ενός Φεστιβάλ και έτσι θα κλείσει ο κύκλος του έργου. Παράλληλα κάνουμε πρόβες για την επόμενη παραγωγή που θα γίνει στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών, η παράσταση θα αποτελείται από μια σύνθεση κειμένων με θέμα την εργασία και θα λέγεται «Υπόθεση Εργασίας».

Αγγελική Παπαθεμελή, «Είναι πολύ όμορφο να μπορείς να βλέπεις τα πρόσωπα των θεατών κατά την διάρκεια της παράστασης»

ΠτΘ: Για τους θεατές που καλούνται να καθίσουν στην σκηνή είναι μια πρωτόγνωρη εμπειρία. Πώς εισπράττετε εσείς ως ηθοποιός την εμπειρία αυτή της ύπαρξης κοινού σε όλο τον χώρο του θεάτρου;
Α.Π.: Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι να ανήκει ολόκληρος ο χώρος και στους ηθοποιούς και στους θεατές. Είναι μια πολύ ωραία εμπειρία, είναι πολύ όμορφο να μπορείς να βλέπεις τα πρόσωπα των θεατών κατά την διάρκεια της παράστασης.

ΠτΘ: Η περιοδεία του «Γλάρου» τελειώνει. Τι αίσθηση σας έχει αφήσει;
Α.Π.: Πολύ όμορφη εμπειρία, πολλοί από εμάς δεν έχουν ξανακάνει περιοδεία. Μας έφερε πιο κοντά σαν ομάδα, και ήταν πολύ ενδιαφέρον που έγινε χειμώνα και είδαμε πολλά μέρη, αλλά και την αλλαγή των εποχών από τον χειμώνα στην άνοιξη που έχει μια γοητεία. Εισπράξαμε και από τον κόσμο την μεγάλη του επιθυμία για το θέατρο.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Ξανθόπουλος
Μετάφραση: Ξένια Καλογεροπούλου
Σκηνογραφική και Ενδυματολογική Επιμέλεια: Νίκος Κονιάρης
Επιμέλεια Κίνησης: Βάσω Γιαννακοπούλου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Αγγελική Μαρίνου
Έπαιξαν:
Γιώργος Αγγελόπουλος, Άρης Αρμαγανίδης, Δημήτρης Γεωργαλάς, Βάσω Καβαλιεράτου, Γιάννης Κλίνης, Μιχάλης Μαθιουδάκης, Χριστίνα Μωρογιάννη, Νικολίτσα Ντρίζη, Αγγελική Παπαθεμελή, Κώστας Παπακωνσταντίνου.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.