«Ο ευεργετικος νομος καλυπτει τα κενα της εκπαιδευσης μουσουλμανοπαιδων στη Θρακη»

Ο Εμρέ και ο Τζιχάν για την εφαρμογή του εκπαιδευτικού συστήματος σε μειονοτικά και πλειονοτικά σχολεία.

Γράμμα με αποδέκτη τον υπουργό παιδείας και με περιεχόμενο που αφορά στην μειονοτική εκπαίδευση θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η συνέντευξη που παραχώρησαν ο Τζιχάν Ιμάμογλου και ο Εμρέ Αχμέτ στον ΠτΘ. Αφορμή για τη συνέντευξη στάθηκε η επιτυχία εισαγωγής τους στη Νομική Θεσσαλονίκης με το μέτρο της ποσόστωσης. Αξίζει όμως να σημειωθεί ότι και τα δύο παιδιά είχαν εισαχθεί σε Α.Ε.Ι., ο Τζιχάν Ιμάμογλου στη Νομική του Δημοκρίτειου και ο Εμρέ Αχμέτ στο Τμήμα Κοινωνικών Επιστημών Δημόσιας Διοίκησης Αθηνών.

Εφοδιασμένοι με εμπειρίες από το εκπαιδευτικό σύστημα και με την τόλμη της κρίσης τους ασκούν κριτική στην πολιτεία που δεν μερίμνησε ώστε να παρέχεται στα μειονοτικά σχολεία ισότιμη εκπαίδευση με αυτή των ελληνοπαίδων, με σκοπό την απορρόφηση όλων όσων το επιθυμούν στην ελληνική αγορά εργασίας. Καταθέτουν τις προτάσεις τους για το τι πρέπει να γίνει στο μέλλον, ώστε να μην υπάρχει ανάγκη για εφαρμογή του ευεργετικού νόμου. Με βλέμμα που δεν αναγνωρίζει σύνορα και δεσμεύσεις, με όνειρα νεανικά και κρίση διεθνιστική, τα λόγια των δύο νέων γίνονται η πυξίδα που θα οδηγήσει σε ένα ελπιδοφόρο μέλλον για τον τόπο.

Εμρέ και Τζιχάν όμως…

«Αν και έχουμε ευεργετηθεί ελάχιστα από τον ευεργετικό νόμο, είμαστε υπέρ του. Κάποιοι, ίσως και δικαιολογημένα ζητούν να σταματήσει, ωστόσο όμως πρέπει να υπάρχουν και κάποιες προϋποθέσεις».

«Ο νόμος καλύπτει τη διαφορά που υπάρχει μεταξύ των μειονοτικών και πλειονοτικών σχολείων. Σαφώς τα μειονοτικά δεν είναι στο ίδιο επίπεδο με τα πλειονοτικά και ο νόμος καλύπτει τη συγκεκριμένη διαφορά. Όπως υπάρχει και διαφορά μεταξύ των παιδιών που φοιτούν σε πλειονοτικά σχολεία και των παιδιών, που φοιτούν στα σχολεία του ορεινού όγκου. Γι΄ αυτό πρέπει να ισχύει ο ευεργετικός νόμος. Για να μην ισχύσει ο συγκεκριμένος νόμος, θα πρέπει να υπάρχουν και οι αντίστοιχες προϋποθέσεις, δηλαδή η παιδεία, η εκπαίδευση στα μειονοτικά, να ισοσταθμίζεται αρκούντως των απαιτήσεων της ελληνικής εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης, ώστε να μην χρειάζεται πλέον ο ευεργετικός αυτός νόμος. Πρέπει η πολιτεία να μεριμνήσει, ώστε και το Τζελάλ Μπαγιάρ να μπορεί να ανταποκρίνεται των απαιτήσεων, ώστε τα ελληνικά των παιδιών να συναγωνίζονται τα αντίστοιχα των χριστιανοπαίδων».

Ο Εμρέ Αχμέτ τελείωσε μουσουλμανικό δημοτικό Σχολείο και συνέχισε σε ελληνικό Γυμνάσιο και Λύκειο. Ο Ιμάμογλου Τζιχάν φοίτησε σε ελληνικό σχολείο. Όπως λέει ο ίδιος, «είχα γονείς με ανοιχτό μυαλό και με έστειλαν από το νηπιαγωγείο σε ελληνικό σχολείο».

«Πάνω απ΄ όλα πρέπει να δώσουν βάση στην ύλη των διδασκόμενων μαθημάτων, η οποία είναι προσαρμοσμένη στο Τουρκικό εκπαιδευτικό σύστημα. Τα βιβλία της Φυσικής, της Χημείας, των Μαθηματικών έρχονται από την Τουρκία. Όταν ένα παιδί τελειώνει μειονοτικό σχολείο και συνεχίζει σε ελληνικό γυμνάσιο, χάνεται, γιατί δεν ξέρει όρους, δεν ξέρει λέξεις. Σ΄ αυτά τα μαθήματα η ύλη πρέπει να είναι προσαρμοσμένη στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα και να γίνονται στην ελληνική γλώσσα. Βέβαια, πρέπει να μάθουμε και τη μητρική μας γλώσσα, τα Τουρκικά, αλλά επειδή πολλοί συνεχίζουμε σε ελληνικά γυμνάσια και λύκεια, χρειάζεται κάποια μαθήματα να γίνονται στα ελληνικά», τονίζει ο Εμρέ.

«Για μένα η πολιτεία πρέπει να μεριμνήσει, ώστε η κατάσταση που επικρατεί στα μειονοτικά σχολεία στο Νομό Ροδόπης να σταματήσει. Υπάρχει ένα χάος, βιβλία δεν υπάρχουν, και δεν μιλάμε μόνο για τα ελληνικά ακόμη και για τα τούρκικα βιβλία, τα οποία καθυστερούν και αναγκάζονται κάποιοι δάσκαλοι φωτισμένοι να γράφουν σε τετράδια. Η πολιτεία πρέπει να μεριμνήσει, ώστε από τα θεμέλια, από το δημοτικό, οι συνθήκες να γίνουν ευνοϊκότερες», τονίζει ο Τζιχάν.

Τα παιδιά αναρωτιούνται και προβληματίζονται και για την κατάσταση που επικρατεί στο Τζελάλ Μπαγιάρ, με την έλλειψη κυρίως καθηγητών, και για τον τρόπο διδασκαλίας που ακολουθείται.

«Η ύλη, συγκεκριμένα, των μαθηματικών, έχει αλλάξει. Τα μαθηματικά στο Τζελάλ Μπαγιάρ διδάσκονται με τον παλιό τρόπο. Στο μάθημα αυτό, όπως και στη Χημεία, τη Φυσική, δεν υπάρχουν καθηγητές. Αν γινόταν στα Ελληνικά θα υπήρχαν».

«Είχα έναν φίλο στο Δημοτικό, ο οποίος πήγαινε σε μειονοτικό σχολείο. Όταν πηγαίναμε στην έκτη δημοτικού αποφασίσαμε να διαβάσουμε μαζί Ιστορία. Ο φίλος μου, όμως, διδάσκονταν την ιστορία της Ε΄ Δημοτικού. Φαντάζεστε τι κενά έχει αυτό το παιδί όταν πάει στο γυμνάσιο; Δεν λέω, πρέπει να μάθεις την Τουρκική ιστορία ή την Αμερικάνικη ή τη Βουλγαρική ή τη Ρωσική, αλλά πρέπει να μάθεις και την Ελληνική, για τον απλό λόγο ότι θα την χρησιμοποιήσεις για την εισαγωγή σου στο Πανεπιστήμιο και στο κάτω-κάτω, ό,τι μάθεις χρήσιμο είναι».

Τα παιδιά υποστηρίζουν ότι για την ύπαρξη ουσιαστικής ισονομίας και ισοπολιτείας απαιτείται αναδιάρθρωση του εκπαιδευτικού συστήματος. «Το θεμέλιο είναι η παιδεία. Χρειάζεται δύναμη και πρέπει να είμαστε τολμηροί. Και εδώ θα σας πω μια ρήση του Ινονού: «Εάν οι ηθικοί σε μια χώρα δεν είναι τολμηροί όσο οι ανήθικοι, εκείνη η χώρα είναι καταδικασμένη να καταστραφεί». Αυτό σκέφτομαι και ως νέοι πιστεύω ότι θα αλλάξουμε τα πράγματα.

Ο Τζιχάν Ιμάμογλου εισήχθη στη Νομική του Δημοκριτείου και με την ποσόστωση εισήχθη στη Νομική Θεσσαλονίκης. Σε ερώτηση ποια η διαφορά, ο Τζιχάν τονίζει: «Την ίδια ερώτηση μου έκαναν και από το Υπουργείο. Ο ένας λόγος είναι ότι θέλω να είμαι μακριά από την οικογένειά μου. Άλλη η φοιτητική ζωή στην πόλη σου και άλλη σε άλλη πόλη. Όπως έχω μάθει όμως, υπάρχει διαφορά μεταξύ των δύο σχολών. Στη Θεσσαλονίκη τα μαθήματα είναι περισσότερα. Επίσης, οι καθηγητές Νομικής του Δημοκρίτειου δεν είναι συνεχώς εδώ και μένουν στην Αθήνα».

«Η Θεσσαλονίκη είναι μια μεγάλη πόλη και προσφέρει στον άνθρωπο πολλά περισσότερα απ΄ ό,τι η Κομοτηνή. Εγώ ασχολούμαι με το θέατρο και στη Θεσσαλονίκη θα έχω περισσότερες δυνατότητες να παρακολουθήσω παραστάσεις», προσθέτει ο Εμρέ.

«Τον Εμρέ τον ενδιαφέρουν οι καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, εμένα με ενδιαφέρουν οι πολιτικές και πιστεύω ότι η Θεσσαλονίκη ενδείκνυται περισσότερο», τονίζει ο Τζιχάν, ο οποίος είναι αποφασισμένος να ασχοληθεί ενεργά στο Πανεπιστήμιο.

«Άνθρωπος σε απραξία είναι ένα μηδέν. Άλλο πολιτικοποιημένος και άλλο κομματικοποιημένος. Πάνω απ΄ όλα πρέπει να πολιτικοποιηθείς και μετά να ενταχθείς σε μια ιδεολογία και αν και αυτή δεν σ΄ αρέσει να έχεις τη δύναμη να την απορρίψεις», προσθέτει.

Από την πλευρά του ο Εμρέ δεν σκέφτεται να ασχοληθεί ενεργά, πιστεύει όμως ότι πρέπει να σκεφτόμαστε πολιτικά και να έχουμε άποψη.

Και τα δύο παιδιά για να πετύχουν διάβαζαν καθημερινά. «Ίσα-ίσα να ολοκληρώσουμε το μάθημα της αυριανής μέρας. Ούτε υπερβολές, ούτε μετριότητες». Και ο Τζιχάν και ο Εμρέ θεωρούν ότι η στήριξη από φροντιστήριο είναι αναγκαία. «Είναι μια αναγκαιότητα, γιατί στα φροντιστήρια γίνεται πραγματικά δουλειά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν γίνεται δουλειά στα σχολεία. Βέβαια, υπάρχουν καθηγητές που προσπαθούν να βγάλουν λεφτά από τους μαθητές και άλλοι κάνουν δουλειά όχι μόνο του σχολείου, αλλά και του φροντιστηρίου. Πριν χρόνια το φροντιστήριο λειτουργούσε συμπληρωματικό του σχολείου. Σήμερα λειτουργεί αντιστρόφως».

Ο Τζιχάν στέκεται κριτικά απέναντι στους καθηγητές του. «Καθηγητής από καθηγητή διαφέρει. Υπάρχουν καθηγητές που βλέπουν τον μαθητή σαν ένα ζυμάρι που θα το ζυμώσουν και θα το πλάσουν και υπάρχουν και καθηγητές, που βλέπουν τον άλλον σαν αντικείμενο. Υπάρχουν καθηγητές που κάνουν το μάθημα και προστρέχουν και σε άλλες πηγές, για να βοηθήσουν. Σαν παράδειγμα θα αναφέρω την καθηγήτρια Ιστορίας που είχαμε στο σχολείο, η οποία όχι μόνο δίδασκε το μάθημα, αλλά προσέτρεχε και σε άλλες πηγές, ενώ το μάθημα της Ιστορίας στο φροντιστήριο εγώ το έβλεπα ανούσιο. Πιστεύω ότι καθηγητής πάνω από 55 χρονών δεν πρέπει να μπαίνει στην τάξη, γιατί τα 20 με 25 παιδιά του τμήματος δεν μπορεί να τα ελέγχει, είναι παρωχημένος, πεπαλαιωμένος, απαρχαιωμένος».

Στην προσπάθειά τους αυτή, δίπλα τους οι γονείς τους.

«Στα δώδεκα χρόνια φοίτησης στο σχολείο, δεν άκουσα ποτέ την λέξη διάβασε. Δεν άσκησαν ποτέ πίεση. Δεν την αισθάνθηκα ποτέ. Πιστεύω ότι όταν υπάρχει αμοιβαία συνεννόηση, δεν ασκείται πίεση. Και όταν υπάρχει εμπιστοσύνη από την πλευρά των γονέων, διαβάζεις περισσότερο».

Τόσο ο Εμρέ όσο και ο Τζιχάν πιστεύουν ότι οι αλλαγές που έγιναν στο Νόμο Αρσένη φέτος ευνοούν το μαθητή γιατί πλέον «ο μαθητής είναι πιο απελευθερωμένος από τον δάσκαλο και βασίζεται στις εξετάσεις, στις πραγματικές του δυνάμεις».

Τελειώνοντας, ο Τζιχάν εύχεται στα όλα τα παιδιά «ο καθένας να κάνει αυτό που λέει η καρδιά του, το διάβασμα να γίνεται με βάση το «παν μέτρον άριστον». Ειδικότερα, για τα παιδιά της μειονότητας ποτέ να μην βασίζονται μόνο στον ευεργετικό νόμο. Να διαβάζουν και να ανταγωνίζονται τα χριστιανόπαιδα. «Ευχή μου στο μέλλον να μην υπάρχει ο ευεργετικός νόμος για τα παιδιά της μειονότητας, να μην τον έχουν ανάγκη, γιατί η Πολιτεία θα έχει μεριμνήσει, όπως μιλάνε άπταιστα τα τουρκικά, να μιλάνε άπταιστα και τα ελληνικά, αλλά και τα αγγλικά, και τα γαλλικά και τα γερμανικά. Και αυτό να αρχίζει από το Δημοτικό. Όπως φέτος λειτουργούν ολοήμερα σχολεία, εύχομαι του χρόνου να θεσμοθετηθεί και να ισχύσει και στα μειονοτικά σχολεία. Να μαθαίνουμε όχι μόνο τη μητρική μας γλώσσα, τα τουρκικά, αλλά και τα ελληνικά, που είναι η δεύτερη μητρική μας γλώσσα, γιατί εδώ ζούμε και κατά πάσα πιθανότητα το 80% των μουσουλμανοπαίδων θα σπουδάσουν εδώ, θα εγκατασταθούν εδώ, θα κάνουν οικογένεια και θα βγουν στην ελληνική αγορά εργασίας».

Καλπάνης Μπάμπης

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.