Ο ερωτας και η απιστια στο θεατρο
Μετά την αναβολή των παραστάσεων και τη μετάθεσή τους σε νέα ημερομηνία, το θεατρικό εργαστήρι «Επί Σκηνής», παρουσιάζει το αποτέλεσμα των ετήσιων μαθημάτων του τμήματος ενηλίκων- φοιτητών του εργαστηρίου, στην παράσταση «Σκηνές 2 συν 1», σήμερα Τετάρτη 9 και αύριο Πέμπτη 10 Ιουνίου 2010 και ώρα 21:00 στο χειμερινό Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Κομοτηνής.
Η παράσταση αποτελείται από αποσπάσματα κλασικών και σύγχρονων θεατρικών συγγραφέων με θέμα τις σχέσεις ζευγαριών στον έρωτα και στην απιστία.
Η επιλογή των κειμένων και η διδασκαλία είναι της Μυρσίνης Λαντζουράκη.
Συμμετέχουν με αλφαβητική σειρά: Δερδελάκου Κατερίνα, Δράκου Μερόπη, Ιγγλέζος Τάκης, Καλούδη Έλλη, Κεφαλά Ισμήνη, Λόλα Ζωή, Μαρίνος Αλέξανδρος, Μεϊδάνη Ελευθερία, Μιχαηλίδου Βάσω, Μπένος Πέτρος, Παπαμιχαήλ Ξένια, Παπαπαναγιώτου Γιάννης, Φάουζι Λίντα και Χατζηδημήτρη Χριστοδούλα.
Μυρσίνη Λαντζουράκη: «Πρόκειται για παράσταση με πολλά κωμικά στοιχεία»
Επικεντρώνοντας στον τίτλο της παράστασης η σκηνοθέτης του έργου και υπεύθυνη του Θεατρικού Εργαστηρίου «Επί Σκηνής» Μυρσίνη Λαντζουράκη αναφέρει ότι είναι «αποσπάσματα κειμένων θεατρικών συγγραφέων στα οποία υπάρχουν τα δύο πρόσωπα, το ζευγάρι συν κάποιος άλλος που ανατρέπει την ιστορία του ζευγαριού. Όταν ξεκίνησα να επιλέγω κομμάτια επέλεγα από έργα που μου άρεσαν προσωπικά και τα οποία θεωρούσα ότι μπορούν να ταιριάξουν στα παιδιά του τμήματος. Έτυχε να είχαμε κοινό παρανομαστή και από εκεί και πέρα συνέχισα να ψάχνω κομμάτια για να γίνει μια κοινή θεματική, η οποία αφορά στο θέμα του έρωτα και της απιστίας».
Διαχρονικό το θέμα που απασχολεί το έργο, το οποίο σε κάποια αποσπάσματα είναι περισσότερο εμφανές και σε άλλα γίνεται απλά νύξη. «Μπορεί να υπάρχει η πρόθεση απιστίας ή και να μην υπάρχει. Είναι ένα θέμα που υπάρχει σε πολλά κείμενα θεατρικά. Απλά ο τρόπος προσέγγισης -επειδή τα κείμενα είναι συγκεκριμένα – έγινε με αρκετό χιούμορ. Είναι μια παράσταση με πολλά κωμικά στοιχεία, το θέμα δεν ψυχοπλακώνει. Ήθελα, σαν κλείσιμο της εκπαιδευτικής χρονιάς, να κάναμε κάτι χαρούμενο».
Τα αποσπάσματα που παρουσιάζονται είναι κλασικών συγγραφέων, αλλά και σύγχρονων και μερικά είναι και ανέκδοτα. Η επιλογή έγινε από την κ. Μυρσίνη Λαντζουράκη και τα κείμενα μοιράστηκαν στο τέλος του Φλεβάρη και σιγά – σιγά παράλληλα με τα μαθήματα δουλεύονταν, ενώ μετά το Πάσχα η δουλειά έγινε εντατικότερη. «Θα πρέπει να ομολογήσω ότι το συγκεκριμένο τμήμα, το δεύτερο τμήμα φοιτητών και ενηλίκων, είναι πολύ θερμό, γενικά, με τα μαθήματα. Κάναμε πρόβες πολλές και εκτός ωραρίου και γενικότερα ήταν τα παιδιά πολύ συνεργάσιμα και δούλεψαν πολύ καλά».
Σε ερώτηση, αν είναι ευκολότερο να δουλεύεις με ενήλικες ή με παιδιά, η κ. Λαντζουράκη τονίζει ότι «είναι διαφορετικό. Με τα τμήματα ενηλίκων πρέπει να είσαι πολύ συνεπής στην καθοδήγησή σου, με τα πιο μικρά παιδιά είσαι ελαστικός και αφήνεις να πάρουν και εκείνα τα σκήπτρα να σε οδηγήσουν. Έχουν άλλη δυσκολία τα μικρά παιδιά, όπως το θέμα της πειθαρχίας. Είναι όμως συνειδητοποιημένα και έρχονται γιατί το θέλουν».
Νέα παιδιά που αγαπούν το θέατρο συμμετέχουν στην παράσταση. «Θεωρώ ότι αν έχει το σπόρο κάποιος μέσα του και δοκιμάσει να μπει στη διαδικασία της θεατρικής αγωγής, μετά κολλά, δηλαδή τον μαγεύει η όλη διαδικασία και ο χώρος. Πολλές φορές, επειδή έχει και την έκφραση το θέατρο, τα συγχαρητήρια και όλο αυτό το γκλάμορ το μετά την παράσταση, προσπαθώ να κρατήσω τα λουριά, ότι ναι μεν κάναμε ένα βήμα, αλλά υπάρχουν και άλλα βήματα παραπέρα. Η γνώση στο θέατρο, όπως και γενικότερα, δεν τελειώνει ποτέ. Πάντα εξελίσσεται και πάντα μπορείς να προχωρήσεις βήματα μπροστά και να γίνεις καλύτερος», σημειώνει η κ. Μυρσίνη Λαντζουράκη.
Πέτρος Μπένος:«Η παράσταση αποκωδικοποιεί πολλά ‘πρέπει’»
Ο Πέτρος Μπένος, μεταφέροντας την εμπειρία του από το Εργαστήρι, αναφέρει ότι «είναι μια εμπειρία που σε οδηγεί περισσότερο να δεις τον εαυτό σου σε μεγαλύτερο βάθος, γιατί τον ανακαλύπτεις όσον αφορά στις κινήσεις του σώματος, του προσώπου, στη χροιά της φωνής σου, οπότε γνωρίζεις περισσότερο τον εαυτό σου μέσα από αυτή τη διαδικασία. Πρώτον, δηλαδή, είναι ένα ταξίδι προς την αυτογνωσία και δεύτερον σε βοηθά στην περαιτέρω κοινωνικοποίηση μέσω μιας ομάδας που συνεργάζονται όλοι για να γίνει κάτι».
Ο ίδιος είναι δάσκαλος σε σχολείο. Σχολιάζοντας το θέμα της θεατρικής αγωγής σε αυτό, τονίζει ότι «βρίσκεται στην καλή διάθεση του δασκάλου. Η όλη αυτή εμπειρία που παίρνω από το Θεατρικό Εργαστήρι με βοηθά σε πολύ μεγάλο βαθμό, πρώτα γιατί ανοίγω εγώ ο ίδιος τον εαυτό μου και, δεύτερον, γιατί δίνω μια γραμμή στα παιδιά να μπούνε σε αυτό το τριπάκι της σκέψης, να κάνουμε δηλαδή θέατρο για να το ευχαριστηθούμε. Πέρσι στο σχολείο που ήμουν, για παράδειγμα, έκανα κάτι τέτοιο, δηλαδή στο τέλος της ημέρας έβαζα στα παιδιά να κάνουν ένα σκετσάκι και το παίζαμε μέσα στην τάξη».
Όσον αφορά στην παράσταση και στο θέμα της, αναφέρει ότι μας αφορά όλους. Ο έρωτας θεωρώ ότι απασχολεί όλους τους ανθρώπους και μου αρέσει πάρα πολύ πρώτα απ’ όλα ο τίτλος «Σκηνές 2 συν 1» γιατί αποκωδικοποιεί αρκετά πράγματα, όλα αυτά που μας έχουν μάθει, ότι σώνει και καλά στον έρωτα πρέπει να είμαστε μόνο δύο, αλλά τελικά βλέπουμε ότι δεν μας βγαίνει και έρχεται και το συν 1. Θεωρώ ότι η θεατρική παράσταση αυτή απαντά σε έναν βαθμό σε αυτό τον προβληματισμό».
Λίντα Φάουζι:«Ο άνθρωπος ερωτεύεται για να ζει»
Η Λίντα Φάουζι είναι φοιτήτρια Νομικής στο δεύτερο έτος. Της άρεσε το θέατρο και ήθελε να παρακολουθήσει μαθήματα στο Εργαστήρι από πέρσι, προτίμησε όμως για πρώτη χρονιά να οργανωθεί. Έτσι και φέτος ξεκίνησε με μια φίλη που ήταν ήδη εκεί. «Είναι πάρα πολύ ωραία. Αν δεν είμαι ψυχολογικά καλά, πηγαίνω στο Εργαστήρι και φεύγοντας αισθάνομαι πολύ όμορφα. Περπατώ στο δρόμο και αισθάνομαι χαρά. Ξεφεύγεις και δεν θυμάσαι τα προβλήματά σου». Όσον αφορά στο θέμα της παράστασης, πιστεύει ότι «είναι ένα θέμα καθημερινό. Ο άνθρωπος ερωτεύεται για να ζει ακόμη κι αν προδοθεί θα πρέπει να συνεχίζει να ερωτεύεται».
Βάσω Μιχαηλίδου: «Η θεματολογία του έργου διαχρονική»
Η Βάσω Μιχαηλίδου ασχολούνταν με τη μουσική και μετά παρακολούθησε σεμινάρια θεάτρου στα Κέντρα Επιμόρφωσης Ανηλίκων. «Επειδή και στην μουσική υπάρχει η έννοια της παράστασης, δοκίμασα και την παράσταση στο θέατρο και μου αρέσουν και τα δύο. Σου προσφέρουν ολοκλήρωση. Όσον αφορά στην παράσταση, μου άρεσε πάρα πολύ και το θέμα στο οποίο αναφέρεται, το οποίο είναι διαχρονικό, αλλά όχι μόνο όσον αφορά στο πέρασμα του χρόνου, αλλά και όσον αφορά στις ηλικίες, δηλαδή το θέμα της απιστίας σε μεγαλύτερες, αλλά και σε μικρότερες ηλικίες».
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
