«Ο δικομματισμος μπορει να σπασει μονο μεσα απο μια συμπραξη της αριστερας…»

Η αριστερά έχει ένα μεγάλο πρόβλημα με την ενηλικίωσή της και με τη γήρανσή της δηλώνει για την απόπειρα ανανέωσης στους κόλπους του ΣΥΝ ο υπεύθυνος Τύπου του κόμματος κ. Νίκος Βούτσης. Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ απαντά ότι θα πρέπει να αλλάξουν ριζικά τα πράγματα: «Να είναι πολύ ενισχυμένη η αριστερά και να δούμε με άλλο μάτι από αυτό που βλέπουμε τώρα αυτή την κατάσταση. Τώρα βλέπουμε ότι σε όλα τα κρίσιμα ζητήματα οι επιλογές της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ είναι απέναντι από τις δικές μας και δεν έχουμε κανένα λόγο να αρχίσουμε τα διάφορα φλερτ που κατά καιρούς γινόταν στο χώρο της κεντροαριστεράς και τελικά ευνούχιζαν τον ίδιο τον αριστερό λόγο και έστελναν τους αριστερούς σπίτι τους.»

ΠτΘ: Το κλίμα πολιτικά πολώνεται. Πού νομίζετε ότι θα οδηγήσει αυτή η πόλωση και ποια θα είναι η τύχη των μικρών κομμάτων που θα πιέζονται ολοένα και περισσότερο;

Ν.Β.: Ο ελληνικός λαός γνωρίζει ότι περισσότερο τα επικοινωνιακά κόλπα διαμορφώνουν το κλίμα πόλωσης και λιγότερο διαφορετικές στρατηγικές που να τον νομιμοποιούν. Πιστεύουμε ότι θα γίνει πειστική η δική μας παρουσία, το τι κάναμε αυτά τα χρόνια και το πόσο χρήσιμοι είμαστε σαν πολιτική δύναμη της αριστεράς στον τόπο μας. Είμαστε πολύ πιο αισιόδοξοι, από κάθε άλλη φορά.

ΠτΘ: Η ενεργοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ πού μπορεί να οδηγήσει;

Ν.Β.: Κινητοποιεί ανένταχτους. Σας το λέω ευθέως ότι υπάρχει πάρα πολύς κόσμος, που δεν θέλει να πλησιάσει τον ΣΥΝ, του αρέσει γενικά η αριστερά, αλλά για λόγους δικούς του δεν θέλει να είναι μέλος ή ψηφοφόρος του ΣΥΝ. Αυτός ο κόσμος, οι λεγόμενοι ανένταχτοι της Αριστεράς που είναι χιλιάδες άνθρωποι, τους δίνεται η ευκαιρία μέσα από το σχήμα του ΣΥΡΙΖΑ, – στον οποίο συμμετέχουν άλλες πέντε, έξι δυνάμεις της Αριστεράς, της Οικολογίας – τους δίνεται η δυνατότητα να ενεργοποιηθούν, να δηλώσουν την παρουσία τους, τη δυναμική τους χωρίς να είναι αναγκασμένοι να απολογούνται για το αν ο ΣΥΝ λέει αυτό ή το άλλο. Χωρίς να είναι αναγκασμένοι να ταυτιστούν απολύτως με το κόμμα που θα ψηφίσουν, τους δίνεται η δυνατότητα να συμμετέχουν σε μια διαμόρφωση ενός πόλου της αριστεράς πολύ ευρύτερο από τον ΣΥΝ.

ΠτΘ: Σαν προσπάθεια συγκέντρωσης ψήφων διαμαρτυρίας ακούγεται αυτή η λειτουργία…

Ν.Β.: Όχι, ίσα – ίσα που είναι ψήφος κατάθεσης για τον πολιτισμό της διαφορετικότητας, εμείς το ζήσαμε αυτό στην τεράστια διαδήλωση του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ με την συμμετοχή 100.000 ανθρώπων. Παρόντες και παρούσες άνθρωποι από όλες τις γενιές της Μεταπολίτευσης με μια διαδρομή στην αριστερά, με μια περιέργεια, με μια ευαισθησία.

ΠτΘ: Η ανανέωση στην Αριστερά ξεκίνησε και τέλειωσε με τον Αλέξη Τσίπρα;

Ν.Β.: Όχι, ούτε ξεκίνησε ούτε τελείωσε εκεί. Στο συνέδριο που έγινε προ τριετίας είχε ανανεωθεί το 40% της Κεντρικής Επιτροπής του Συν και είχαν μπει για πρώτη φορά στελέχη ηλικίας από 25 έως 32 ετών στην Κεντρική του Επιτροπή.

ΠτΘ: Μιλάτε για ηλικιακή ανανέωση, δεν είναι το μοναδικό ζητούμενο στη λειτουργία των κομμάτων…

Ν.Β.: Όχι, αλλά χρειάζεται η ηλικιακή ανανέωση. Η αριστερά έχει ένα μεγάλο πρόβλημα με την ενηλικίωσή της και με την γήρανσή της. Η θεωρητική απάντηση στο ζήτημα που βάζετε είναι ότι η ανανέωση έχει να κάνει με τις ιδέες, με τις θέσεις. Η πραγματική απάντηση για κάποιον που ζει από μέσα τα κόμματα της αριστεράς είναι ότι αν αυτό δεν αντιστοιχείται, δεν εκφράζεται και δεν ανταποκρίνεται και με νεότερα πρόσωπα, τότε μένει στη μέση του δρόμου.

ΠτΘ: Υπάρχει δίαυλος επικοινωνίας με το ΠΑΣΟΚ;

Ν.Β.: Όχι. Κρατώ την επιφύλαξη που ο καθένας στην πολιτική θα πρέπει να κρατά. Να αλλάξουν ριζικά τα πράγματα, να είναι πολύ ενισχυμένη η αριστερά και να δούμε με άλλο μάτι από αυτό που βλέπουμε τώρα αυτήν την κατάσταση. Τώρα βλέπουμε ότι σε όλα τα κρίσιμα ζητήματα οι επιλογές της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ είναι απέναντι από τις δικές μας και δεν έχουμε κανένα λόγο να αρχίσουμε τα διάφορα φλερτ, που κατά καιρούς γινόταν στο χώρο της κεντροαριστεράς και τελικά ευνούχιζαν τον ίδιο τον αριστερό λόγο και έστελναν τους αριστερούς σπίτι τους. Αν κάποιος θέλει να πάει σε ένα μεγάλο κόμμα πηγαίνει και μόνος του δεν είναι ανάγκη να τον πάω εγώ…Έχουμε φύγει απ’ αυτήν την αντίληψη, από αυτή την άποψη, από αυτήν την πρακτική, διότι υπήρξε πρακτική τέτοια μέσα στην Αριστερά και κυρίως από το κόμμα μας, πρέπει να είμαστε ειλικρινείς. Έχουμε φύγει από αυτό. Αν όμως κάποια στιγμή αλλάξουν τα πράγματα και δούμε διαφορετικά τις καταστάσεις με πρώτο βήμα επαναλαμβάνω την μετωπική συμπαράταξη όλων των δυνάμεων της Αριστεράς, πέρα του ΠΑΣΟΚ. Για μένα θα ήταν προϋπόθεση, θα ήταν πολύ πιο εύκολο και για το ΠΑΣΟΚ να συνεργαστεί με την Αριστερά, αν η Αριστερά ήταν ενωμένη, όχι ένα κόμμα, αλλά αν είχε μια μετωπική κοινή δράση, διότι τα μεγέθη θα ήταν διαφορετικά.

ΠτΘ: Γιατί η Αριστερά είναι πολυ -κατακερματισμένη; Μοιάζει με χρόνια «κατάρα» για την Αριστερά αυτή η πολυ-διάσπαση…

Ν.Β.: Και συμβαίνει μόνον και, κυρίως, στην Ελλάδα. Είδαμε και στην Γαλλία τώρα που συνέβη τι δραματικά αποτελέσματα είχε. Ενώ γύρω από αυτή την πληθυντική αριστερά της Γαλλίας είχε διαμορφωθεί ένα κίνημα του 53-54% απόρριψης της Συνταγματικής Συνθήκης και είχαν προσελκύσει και τους αριστερούς της Σοσιαλδημοκρατίας, τώρα όλοι μαζί έφθασαν στο 11% ακριβώς επειδή κατέβηκαν σε έξι – επτά διαφορετικά κομμάτια. Άρα το θέμα της ενότητας έχει μεγάλη σημασία για τον κόσμο, για τον απλό πολίτη και δυστυχώς η ηγεσία του Κ.Κ.Ε. δεν ανταποκρίνεται σ΄ αυτή την απαίτηση των καιρών. Έχει κάποιες μύχιες σκέψεις, οι οποίες δεν έχουν ως βάση τον ορθό λόγο. Είναι εντελώς υποκειμενικές και ιδιοτελείς για το ίδιο τους το κόμμα και αφήνουν μετέωρο ένα αίτημα της κοινωνίας μας και της αριστεράς που θα διαμόρφωνε πολύ δύσκολες συνθήκες για τον δικομματισμό.

ΠτΘ: Μπορεί να αντιμετωπιστεί ο δικομματισμός; Σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις βγαίνει ενισχυμένος…

Ν.Β.: Ο δικομματισμός μπορεί να σπάσει μόνο μέσα από μια σύμπραξη της αριστεράς…

ΠτΘ: Πάντως αυτή την στιγμή, τα μικρά κόμματα της Αριστεράς δίνουν την εντύπωση ότι απεκδύονται της ευθύνης να επηρεάσουν και προγραμματικά και σε κυβερνητικό επίπεδο τις εξελίξεις της χώρας…

Ν.Β.: Δεν θα σας απαντήσω εκ μέρους του Κ.Κ.Ε., γιατί ακολουθούν άλλη στρατηγική. Εμείς δεν απεκδυόμαστε αυτής της ευθύνης. Δεν υπάρχει θέμα στο οποίο να μην παρουσιάζουμε σαφείς, συγκεκριμένες, ριζοσπαστικές προτάσεις, εναλλακτικές με τις πολιτικές που ασκούνται. Δεν υπάρχει ζήτημα που να μην το έχουμε κάνει αυτό. Έχουμε ένα ισχυρό, προγραμματικό λόγο, αλλά όταν εφαρμόζονται από τα δύο κόμματα πολιτικές που για παράδειγμα οδηγούν σε 500 ποινές και καταδίκες από την Commission της Ελλάδας για ζητήματα οικολογίας, αλλά και σε άλλα ζητήματα. Όταν έχουν βάλει τη σφραγίδα τους αυτές οι δυνάμεις σε μια συντηρητική κατεύθυνση, δείτε την Οδηγία Μπολγκεστάιν και τη σύγκρουση που έγινε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το ΠΑΣΟΚ χωρίστηκε στα τρία, τότε να πάρουμε την ευθύνη πάνω σε ποια γραμμή. Αν η μόνη μας διέξοδος για να πάρουμε κυβερνητική ευθύνη είναι να συνδράμουμε ή να συνομολογήσουμε ένα deal με την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και με άλλους για να γίνει πιο γρήγορη η παρένθεση της Ν.Δ. σε επίπεδο προσώπων, αυτό δεν μας αφορά. Αν ήταν να είναι σε επίπεδο εναλλακτικών πολιτικών, αυτό θα προϋπόθετε μεγάλες συγκρούσεις και σ΄ αυτές τις συγκρούσεις ήμασταν μόνοι μας. Επειδή ήμασταν μόνοι μας, έχουμε ένα πολύ μεγάλο κράτημα, που δεν είναι φοβία, είναι ευθύνη.

ΠτΘ: Δεν είναι άξιο προβληματισμού ότι τα κοινωνικά ρεύματα απουσιάζουν; Δείτε για παράδειγμα το θέμα των ομολόγων αντί να είναι οι ασφαλισμένοι στους δρόμους είναι κομματικά στελέχη στα τηλεοπτικά παράθυρα…

Ν.Β.: Μας προβληματίζει πολύ. Αλλά δεν φταίει ο κόσμος. Την 1η Μαΐου κάναμε τέσσερις διαφορετικές συγκεντρώσεις για να τιμήσουμε την ημέρα, γιατί να κατέβει ο κόσμος; Και στις τέσσερις ήταν οι ορκισμένοι συνδικαλιστές, φίλοι, μέλη, άντε και οι οπαδοί των κομμάτων. Το ζήτημα της ενότητας του συνδικαλιστικού κινήματος, ανεξαρτήτου χρώματος, έχει πολύ μεγάλη σημασία. Όταν είναι κατακερματισμένο το συνδικαλιστικό κίνημα, όταν είναι κατακερματισμένες οι πολιτικές δυνάμεις, αντιλαμβάνεστε ότι υπάρχει μια μείωση αυτού του κινήτρου, όπως επίσης, αρνητικό ρόλο παίζει η medio-κρατία. Κυρίως, τα μεγάλα ιδιωτικά κανάλια, τα τηλεοπτικά, διαμορφώνουν ένα κλίμα που οδηγεί τον κόσμο περισσότερο στον καναπέ του και πολύ λιγότερο στον δρόμο κι αυτό δεν είναι τυχαίο. Είναι η μικροαστική αντίληψη ότι τίποτα δεν θα αλλάξει στον κόσμο και η ικανοποίηση να κλείσουμε τα φώτα το βράδυ, ακόμη και αν είμαστε άνθρωποι των 600 ή των 700 ευρώ, και να πούμε εντάξει δεν κινδυνεύουμε από τίποτα.

ΠτΘ: Τελικά τα παιδιά του Ρήγα δεν κατάφεραν να αλλάξουν τον κόσμο. Ήσασταν Γραμματέας του Ρήγα για πολλά χρόνια. Θεωρείτε ότι τον έκαναν τουλάχιστον ωραιότερο; Τι απολογισμό κάνετε;

Ν.Β.: Πολιτισμικά υπήρξε μια εξαιρετικά μεγάλη συμβολή εκείνου του ρεύματος στην ελληνική κοινωνία και φαίνεται ακόμη και τώρα δια των φυσικών προσώπων που σε πάρα πολλούς τομείς έχουν μια συμβολή σημαντική. Πολιτικά είναι σαφές ότι ο Ρήγας ως νεολαία του ΚΚΕ Εσωτερικού ακολούθησε την πολιτική μοίρα του ΚΚΕ Εσωτερικού, που έκλεισε τη δική του διαδρομή, γιατί τα κόμματα δεν είναι για να υπάρχουν πάντοτε στο όνομα των ηγεσιών τους. Βεβαίως, τώρα ο ΣΥΝ μπορεί να θεωρηθεί ως μια κληρονομιά, ως μια παρακαταθήκη στο πολιτικό επίπεδο, στο επίπεδο των απόψεων εκείνου του ρεύματος, αλλά εγώ που είχα ζήσει εκείνο το ρεύμα θεωρώ ότι ήταν πιο συνεκτικό, πιο σαφές και πιο ελπιδοφόρο. Ο ΣΥΝ έχει ακόμη αρκετές αντιφάσεις μέσα του και προγραμματικές και σε επίπεδο στρατηγικό, προσωπικό. Έχουν αλλάξει και οι εποχές. Έρχονται τα παιδιά της Νεολαίας του ΣΥΝ και μας λένε στα μούτρα και έχουν πολύ δίκαιο: «Εσείς ήσασταν τότε αριστεροί και όλη η κοινωνία σάς επιδαψίλευε τιμές.» Ήταν άλλες οι εποχές, υπήρχε μια ηγεμονία των απόψεων της Αριστεράς και υπήρχε μια επιβεβαίωση προσωπική από τη συμμετοχή στο Ρήγα, στην ΚΝΕ. Τώρα τα παιδιά που κάνουν πολιτική, που είναι στις νεολαίες και, κυρίως, στις νεολαίες που δεν είναι γραβατωμένες, έχουν ένα πολύ δύσκολο ρόλο μέσα σε μια κοινωνία που δεν ενδιαφέρεται γι’ αυτούς, μάλιστα τους κοιτάζουν και φιλύποπτα.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.