«Ο δασκαλος να επικεντρωνεται στον προγραμματισμο του εργου του»

Για το ρόλο του δασκάλου εντός της σχολικής αίθουσας μιλά η κ. Θεοδούλα Σταυρακάκη, Σχολική Σύμβουλος της Α’ Περιφέρειας Σχολείων της Ροδόπης. Επισημαίνει την ανάγκη συνεχούς επιμόρφωσης των δασκάλων, της σωστής προετοιμασίας και αναφέρεται στα σχολεία του μέλλοντος, τα διαπολιτισμικά. Με αφορμή την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς επισημαίνει ότι οι μαθητές δικαιούνται μια στοργική αγκαλιά…

Τι χαρακτηρίζει καλό έναν εκπαιδευτικό και τι τον βοηθά στην δουλειά του;

Η αγάπη για το λειτούργημα που επιτελεί και μετά η καλή προετοιμασία όσον αφορά το διδακτικό υλικό που έχει. Οι τρόποι διδασκαλίας αλλάζουν από το παραδοσιακό σύστημα. Θα πρέπει ο δάσκαλος να αφήνει πολύ χώρο πλέον για τον μαθητή του, για το διάλογο, την ανάλυση της σκέψης, τις συνθετικές εργασίες που θα πρέπει να κάνει ο μαθητής. Ο δάσκαλος θα πρέπει απλά να παρίσταται, να είναι σύμβουλος του παιδιού στον τρόπο δουλειάς του. Θα πρέπει να αφήνει χώρο στο παιδί, να μπορεί να προβληματιστεί, να αναδείξει τις ιδέες του και να συνθέτει εργασίες προσπαθώντας να ερευνά, ανάλογα με το θεματικό περιεχόμενο της ενότητας που διδάσκεται.

Επαρκούν οι γνώσεις, τα σεμινάρια και οι καταρτίσεις για την επιτυχία του δασκάλου στην τάξη;

Όχι, ζούμε σε μια διαφορετική πλέον εποχή, όπου η γνώση μετράει μεν, αλλά θα πρέπει ο δάσκαλος, πριν αναλάβει την οποιαδήποτε τάξη, να έχει καταρχήν εκπαιδευτεί σωστά από τα εκπαιδευτικά ιδρύματα που προέρχεται και θα πρέπει να επιμορφώνεται διαρκώς καθ’ όλη τη διάρκεια της προσφοράς του, του έργου του στην τάξη. Η γνώση είναι απαραίτητη στο θεωρητικό κομμάτι, αλλά από εκεί και πέρα, ο δάσκαλος θα πρέπει να έχει ένα ενδιαφέρον και μια τεράστια αγάπη γι’ αυτό το οποίο κάνει. Οι καρποί της δουλειάς του δασκάλου φαίνονται αργότερα. Το μεγαλύτερο και το σημαντικότερο κομμάτι της δουλειάς του δασκάλου είναι να μάθει ο μαθητής να δουλεύει μόνος του για να μπορέσει αργότερα στο μέλλον να αντιμετωπίσει καταστάσεις, που θα του είναι πολύ πιο εύκολες στο να τις αντιμετωπίσει, αν καταφέρει να παράξει μόνος του έργο.

Έχει ανέβει το επίπεδο των δασκάλων;

Ναι, γίνεται μια πολύ σημαντική δουλειά από τα παιδαγωγικά μας τμήματα. Φέτος, εισήλθαν μαθητές οι οποίοι είχαν πάνω από 19.000 μόρια, είναι και αυτό το στοιχείο ένας δείκτης, που δείχνει ότι αναβαθμίζεται ο δάσκαλος και η παιδεία.

Πόσες ώρες θα πρέπει να προετοιμάζεται ο δάσκαλος στο σπίτι, όταν το μάθημά του διαρκεί πέντε και έξι ώρες στο σχολείο;

Ο δάσκαλος θα πρέπει να έχει συνεχώς στραμμένη την προσοχή του στον προγραμματισμό του έργου του. Τα κυριότερα μαθήματα, τα μαθηματικά, η γλώσσα, η φυσική, διδάσκονται ως ένα αντικείμενο ξεχωριστό από τον ίδιο τον δάσκαλο της τάξης, ακριβώς για να μην διασπάται το ενδιαφέρον των παιδιών και για να έχουν μια μόνιμη επικοινωνία με το δάσκαλό τους, θα πρέπει να δαπανά πολύ χρόνο, ώστε να είναι κατάλληλα προετοιμασμένος για να αντιμετωπίσει τις σύγχρονες ανάγκες των παιδιών. Πλέον, έχουμε έξυπνα παιδιά, παιδιά τα οποία γνωρίζουν πολύ περισσότερα πράγματα και από τον ίδιο τον δάσκαλό τους. Δεν είναι κακό, όταν ο δάσκαλος δεν γνωρίζει να απαντήσει ακριβώς, να πει την αλήθεια στα παιδιά: «θα το ψάξω, θα το βρω παιδιά και όποιος από εσάς γνωρίζει περισσότερα πράγματα την άλλη μέρα θα τα συζητήσουμε».

Στην τάξη υπάρχει «κυρίαρχος του παιχνιδιού»;

Όχι, πλέον! Η καινούργια διδακτική μεθοδολογία, τα καινούργια βιβλία πλέον θεωρούν το δάσκαλο σύμβουλο, συμπαραστάτη, βοηθό. Μόνο εκεί που βλέπει ότι το παιδί δυσκολεύεται, παρεμβαίνει. Δεν υπάρχει αυτή η αυθεντία του δασκάλου, που υπήρχε με την παραδοσιακή μέθοδο της διδασκαλίας.

Τα σχολεία του μέλλοντος θα είναι διαπολιτισμικά σχολεία;

Ναι, αυτά είναι τα σχολεία του μέλλοντος. Τα διαπολιτισμικά σχολεία, θέλουμε δεν θέλουμε αυτή είναι η πραγματικότητα, δεν θα πρέπει να μας αποθαρρύνουν, αντίθετα θα πρέπει να ενθαρρύνει τον εκπαιδευτικό, να δουλέψει και να δεχτεί τις σκέψεις και αυτών των παιδιών και να μπορέσει να εμφυσήσει προς αυτά τα παιδιά την μεγάλη αγάπη προς την Ελλάδα. Αυτό που επιζητούμε είναι η σύμπτυξη πολιτισμών. Η διαπολιτισμική εκπαίδευση στα παιδαγωγικά τμήματα θα έπρεπε να γίνεται με πιο εντατικούς ρυθμούς, να μαθαίνουν περισσότερα για το πώς θα μπορούν να χειριστούν καταστάσεις τέτοιων παιδιών. Ο δάσκαλος θα πρέπει να δουλέψει πολύ πιο «δυνατά», με πολύ μεγαλύτερη όρεξη, δικαιούνται αυτά τα παιδιά μια στοργική αγκαλιά.

Ένα ελληνικό σχολείο όμοιο μ’ αυτά που λειτουργούν στη Φιλανδία, είναι όνειρο απατηλό;

Το φιλανδικό εκπαιδευτικό σύστημα δεν είναι άπιαστο όνειρο. Προσπαθούμε προς αυτή την κατεύθυνση, αλλά δεν θα πρέπει να ξεχνάτε ότι είναι άλλη η δομή της κοινωνίας των Φιλανδών. Εκεί τα σχολεία ανήκουν στους δήμους. Υποστηρίζω το φιλανδικό σύστημα, γιατί έχει ένα τρόπο δουλειάς που μπορεί να αναδείξει τον μαθητή σε κυρίαρχο εντός της αίθουσας.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.