«Ο απολυτα αναγεννησιακος συγγραφεας»

Μια εκτός προγράμματος συζήτηση με τον ηθοποιό Στέλιο Μάινα, ο οποίος ερμήνευσε τον Πετρούκιο στην παράσταση «ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΣΑΙΞΠΗΡ» που έδωσε το θέατρο «Προσκήνιο» την περασμένη Παρασκευή στο Κηποθέατρο της Αλεξανδρούπολης, εκτυλίχθηκε λίγο πριν την έναρξη της παράστασης.

Η παρουσία του Στέλιου Μάινα στη σκηνή προκάλεσε θερμό χειροκρότημα, όχι μόνο λόγω των πολύ πετυχημένων τηλεοπτικών του ρόλων αλλά και λόγω της αμφίεσής του. Μ’ ένα sleeping bag στον ώμο, γυαλιά ηλίου τύπου Λένον κι έναν απίστευτο ενθουσιασμό στη φωνή και την κίνηση, δημιούργησε ένα απίστευτο ζευγάρι με τη Χρύσα Ρώπα που απέδωσε το ρόλο της Κατερίνας ή Καίτης ή Καιτούλας, κατά Σαίξπηρ «Στρίγγλας που έγινε αρνάκι», χάρις στον ευρηματικό Πετρούκιο.

Ο Στέλιος Μάινας θα παίξει το χειμώνα στο Θέατρο Τέχνης με τον Γιάννη Μπέζο, τα «Παντρολογήματα» του Γκόγκολ, ενώ θα πρωταγωνιστήσει σε μια κωμωδία την τηλεόραση.

ΠτΘ: Συμμετέχετε σε μια παράσταση που δημιουργήθηκε από γνωστά έργα του Σαίξπηρ που έχουν σαν άξονα την αγάπη. Πώς ξεκίνησε αυτή η ιδέα;

Σ.Μ.: Ήμασταν φιλόδοξοι σ’ αυτή την προσπάθεια, με την αίσθηση ότι μόνο ένα έργο του Σαίξπηρ δε θα ικανοποιούσε όλους όσους συνεργαστήκαμε σ’ αυτήν την παραγωγή. Η ιδέα του Αντώνη Καλογρίδη ήταν με άξονα, όπως είπατε, τον έρωτα, να συνενώσουμε τις βασικές ερωτικές σκηνές από πέντε έργα του που έχουν να κάνουν με το συναίσθημα του έρωτα στο ελισαβετιανό θέατρο. Τελικά επελέγησαν, γιατί προηγήθηκε «μαγείρεμα» της ιδέας για αρκετό καιρό, ο «Οθέλλος», ο «Μάκβεθ», «Η στρίγγλα που έγινε αρνάκι», «Ο Ρωμαίος και η Ιουλιέττα» και «Το όνειρο καλοκαιρινής νύχτας» ως οι πέντε διαφορετικές εκφάνσεις του έρωτα, ξεκινώντας από το παιχνίδι, τον πρώιμο και εφηβικό έρωτα, τον αγνό έρωτα δύο παιδιών, περνώντας στη ζήλια του «Οθέλλου» και στη διαστροφή της συνένωσης δυο ανθρώπων για την εξουσία όπως είναι ο «Μάκβεθ», ξαναγυρίζοντας πάλι στο παιχνίδι και στην εναλλαγή των ερωτικών συντρόφων που είναι «Το όνειρο καλοκαιρινής νύχτας». Αυτά τα πέντε έργα, ο βασικές σκηνές και η δομή του καθενός από αυτά ήταν η ιδέα πάνω στην οποία στήθηκε η παράσταση.

Η ματιά δεν ήταν αποκλειστικά χιουμοριστική ή δραματική. Συνενώσαμε το χιούμορ με το δράμα, την ερωτική δραματική περιπέτεια με την κωμωδία και θεωρώ ότι το αποτέλεσμα είναι πετυχημένο.

Ο σκηνοθέτης μας Αντώνης Καλογρίδης είναι ένας πολύ ευφάνταστος νέος σκηνοθέτης, με πολλές ιδέες και σύγχρονες αντιλήψεις για το σεξπηρικό έργο.

ΠτΘ: Ο Σαίξπηρ βάζει δύσκολα στους ήρωές του όταν ερωτεύονται είτε πρόκειται για την «Τρικυμία» είτε για τον «Οθέλλο», είτε για «Το όνειρο καλοκαιρινής νύχτας». Ο σκηνοθέτης σάς έβαλε δύσκολα στην παράσταση κι έθεσε κάποιο στοίχημα, προκειμένου να πετύχει αυτό το δέσιμο των πέντε έργων;

Σ.Μ.: Ο Σαίξπηρ είναι ένας συγγραφέας που αντέχει πολλούς τριγμούς με την έννοια ότι περικλείει σχεδόν τα πάντα γι’ αυτό και είναι κλασσικός, ταυτόχρονα πολύ σύγχρονος, κατά τη γνώμη μου μεταμοντέρνος. Η περιεκτικότητα του Σαίξπηρ μάς έφερε σε αμηχανία για το τι θα επιλέξουμε από τον πλούτο ιδεών, συναισθημάτων και φιλοσοφίας και μάλιστα όλα αυτά μ’ ένα λαϊκό έρεισμα κι εκεί έγκειται η μεγάλη διαφορετικότητα που έχει αυτό το κείμενο, αντανακλώντας το σημαντικό του ουμανισμού, του ανθρώπου της αναγέννησης. Θα πρέπει πάντα να έχουμε υπόψιν μας ότι ίσως ο μοναδικός άνθρωπος που μπορούμε να πούμε ότι είναι ο απόλυτα αναγεννησιακός συγγραφέας είναι ο Σαίξπηρ, περικλείοντας όλες τις τέχνες, τη δυναμική, τη χαρά για τη ζωή, την αγνότητα, το βάθος, αλλά και τη λαϊκότητα.

Ήταν δύσκολη επομένως η διαδικασία της επιλογής ανάμεσα στα τόσα αριστουργήματα.

ΠτΘ: Υποθέτω ότι ο βαθμός δυσκολίας είναι ακόμη πιο αυξημένος όταν έχουμε να κάνουμε με πέντε έργα. Όταν πρόκειται για ένα μόνο έργο υπάρχει μια συλλογιστική που εκτυλίσσεται, ένας μύθος που εκπληρώνεται και οδηγείται κάπου. Όταν έχουμε πέντε έργα είναι δύσκολο εγχείρημα να κρατηθεί η σύλληψη του συγγραφέα χωρίς να παραποιηθεί η οπτική και το όραμά του για το κάθε έργο και να εκπληρωθεί ταυτόχρονα το όραμα του σκηνοθέτη που έχει καταλήξει σ’ ένα έργο.

Σ.Μ.: Ανάμεσα στα πέντε έργα υπάρχει μία σύνδεση από τα έργα του Σαίξπηρ που είναι δύο ξωτικά. Όπως γνωρίζετε, τα ξωτικά στα έργα του έχουν ένα πολύ ιδιαίτερο ρόλο, αυτόν της απομυθοποίησης. Ο Άριελ και ο Πουκ, δανεισμένοι από δύο διαφορετικά έργα, έχουν συνδέσει τα πέντε έργα μας, προσπαθώντας να ενώσουν τις πέντε διαφορετικές ιστορίες.

ΠτΘ: Τα ξωτικά του Σαίξπηρ δίνουν την εντύπωση ότι είναι άφυλα.

Σ.Μ.: Είναι άφυλα. Έλκουν την καταγωγή τους από τους λαϊκούς παραδοσιακούς μύθους της βόρειας και κεντρικής Ευρώπης. Κατάγονται από το δικό μας Διόνυσο μια κι έχουμε δανείσει σε όλες τις μυθολογίες όλους τους βασικούς χαρακτήρες.

Τα δικά μας άφυλα ξωτικά είναι ένα χαριτωμένο άφυλο ζευγάρι που παρατηρεί τα πράγματα. Χαρακτηριστική είναι η τσαχπινιά, η έκπληξή τους για τα ανθρώπινα.

ΠτΘ: Πώς αντιμετωπίζει το κοινό τις παραστάσεις σας;

Σ.Μ.: Εξαιρετικά. Μάς εκπλήσσει κάθε βράδυ που παίζουμε σε μια διαφορετική πόλη το πώς ο κόσμος έχει την αγνότητα και την απλότητα ν’ αντιλαμβάνεται την παραμικρή λεπτομέρεια που δεν είχαμε υπόψιν μας ότι μπορούσε να κατανοήσει.

ΠτΘ: Αυτό σημαίνει ότι η παράσταση είναι δεμένη.

Σ.Μ.: Ίσως να ναι αυτό, αλλά ίσως έχει να κάνει με το γεγονός ότι ασχοληθήκαμε μ’ ένα συγγραφέα που βρίσκεται δικαιολογημένα στην επικαιρότητα.

ΠτΘ: Ποιοι είναι οι επόμενοι σταθμοί σας για το καλοκαίρι;

Σ.Μ.: Το Σάββατο (το περασμένο) παίζουμε στην Ασπροβάλτα κι αμέσως μετά πάμε στην Έδεσσα, τα Γιαννιτσά, την Κοζάνη, τις Σέρρες, το Κιλκίς και στη συνέχεια κατηφορίζουμε στην Πελοπόννησο, συνεχίζουμε με τα νησιά, την Κω, την Κρήτη, την Κέρκυρα, τη Ζάκυνθο. Ουσιαστικά περιοδεύουμε σε όλη την Ελλάδα.

ΠτΘ: Ποια είναι τα προσωπικά σας σχέδια για την επόμενη σαιζόν;

Σ.Μ.: Το χειμώνα θα είμαι στο Θέατρο Τέχνης με τον Γιάννη Μπέζο, θ’ ανεβάσουμε τα «Παντρολογήματα» του Γκόγκολ. Επίσης, θα πρωταγωνιστήσω σε μια κωμωδία την τηλεόραση, ενώ στο θέατρο σχεδιάζω κάτι για Δευτέρα και Τρίτη.

ΠτΘ: Εύχομαι καλή επιτυχία και καλή δύναμη.

Σ.Μ.: Σας ευχαριστώ.

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.