Ντροπης πραγματα με την Μαρια Ανδρουτσου και τον Χρηστο Μπατζιο στην Κομοτηνη

Μια άκρως κωμική παράσταση, που συνδυάζει πανέξυπνα bar theatre, ζωντανή μουσική και stand up comedy, για όλες τις ηλικίες θα είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν όσοι επισκέφτηκαν το Σάββατο βράδυ το Bar «El Classico».

Στην «σκηνή» του «El Classico», ανέβηκαν στις 11 το βράδυ, η Μαρία Ανδρούτσου, αγαπημένη ηθοποιός από το 50-50, τις Σαββατογεννημένες κ.ά και ο ταλαντούχος ηθοποιός Χρήστος Μπάτζιος, οι οποίοι εκτίθενται ανεπανόρθωτα επί σκηνής, με αποκαλυπτικούς μονολόγους, καταστροφικούς διαλόγους, χορό, ανελέητη φαγωμάρα και τραγουδώντας live αγαπημένα τραγούδια, για να καταλήξουν ότι «στους δύο, ο δεύτερος δεν μπορεί…»!

Εν όψει της παράστασης, οι δύο ηθοποιοί μίλησαν στον «ΠτΘ» και μας προετοίμασαν για τα όσα σχεδίασαν για εμάς το Σάββατο το βράδυ.

Μαρία Ανδρούτσου, ηθοποιός «Η παράσταση πραγματεύεται τις σχέσεις μεταξύ των δύο φύλων»

ΠτΘ: Πείτε μου δύο λόγια για την παράσταση «Ντροπής Πράγματα» που θα παρακολουθήσουμε αύριο. Περί τίνος πρόκειται;
Μ.Α.: Είναι μία κωμική παράσταση, με στοιχεία bar- theater και stand up comedy. Τα κείμενα τα έχει γράψει ο Χρήστος Μπάτζιος και την σκηνοθεσία την έχω κάνει εγώ. Στην μουσική επιμέλεια και τον ήχο είναι ο Νίκος Παπουτσάς. Όπως σας είπα, έχει τα στοιχεία των bar- theater και stand up comedy, το οποίο σημαίνει ότι παίζεται σε μικρούς χώρους, υπάρχει επικοινωνία με το κοινό και μπορεί ο οποιοσδήποτε να συμμετέχει. Στην παράσταση έχουμε διαλόγους, μονολόγους, αναφερόμαστε στις σχέσεις των δύο φύλων, τι μας ενοχλεί, τι μας αρέσει, ο Χρήστος αναφέρεται στα κακώς κείμενα που κάνουν οι γυναίκες και στα παράπονα που έχουμε από τους άντρες, με μία κωμική ματιά πάντα. Γελάμε πολύ και ο κόσμος διασκεδάζει.
Στο δεύτερο μέρος έχουμε διάφορα σκετς, με άλλη θεματολογία, όχι πολιτική και τέτοια, κυρίως θέματα καθημερινότητας. Σατιρίζουμε διάφορα θέματα και επίσης τραγουδάμε live τραγούδια, με ηχογραφημένη μουσική.

ΠτΘ: Το stand up comedy προσωπικά το θεωρώ ένα ιδιαίτερα δύσκολο είδος θεάτρου, διότι φαντάζομαι ότι απαιτεί έμφυτο χιούμορ, για να βγαίνει φυσικά και να έχει και την ανταπόκριση του κοινού.
Μ.Α.: Έχετε απόλυτο δίκιο σε αυτό. Έχει μία δυσκολία, την οποία εγώ αντιλαμβάνομαι από παράσταση σε παράσταση, παράλληλα όμως έχει και μία ιδιαίτερη γοητεία. Ο ηθοποιός δεν έχει την ασφάλεια του θεάτρου, που λέει ένα κείμενο συγκεκριμένο χωρίς να το απευθύνει στους θεατές. Εδώ το ότι απευθύνεσαι απευθείας σε ένα κοινό και το γεγονός ότι ο καθένας μπορεί να πεταχτεί ανά πάσα στιγμή να επέμβει και να πει κάτι, σημαίνει ότι θα πρέπει ο ηθοποιός να είναι σε εγρήγορση, να μπορεί να ανταπεξέλθει, να κρατήσει ένα μέτρο, να ανεβάσει την κατάσταση που μπορεί να ξεφύγει λίγο, θα πρέπει να μπορεί να κοντρολάρει όλα αυτά παράλληλα με το συγκεκριμένο κείμενο που πρέπει ειπωθεί. Έχει λοιπόν μία άλλη ιδιαιτερότητα, την οποία την μαθαίνει κάποιος από παράσταση σε παράσταση.

Με δυσκολεύει όταν το κοινό δεν είναι «εκπαιδευμένο»

ΠτΘ: Σας έχει τύχει κάποιο άσχημο περιστατικό, κάποια άσχημη αντίδραση από το κοινό την οποία κληθήκατε να αντιμετωπίσετε;
Μ.Α.: Άσχημη αντίδραση στο κοινό όχι, αλλά από κοινό σε κοινό και από πόλη σε πόλη η παράσταση είναι διαφορετική. Αυτό που μου έχει τύχει και με δυσκόλεψε λίγο είναι ένα κοινό που μην είναι «εκπαιδευμένο» σε τέτοιου είδους θεάματα και να μιλάει πολύ δυνατά. Επειδή έχουμε μικρόφωνα, ο κόσμος θεωρεί ότι δεν ακούγεται και αυτό καμιά φορά μπορεί να προκαλέσει βαβούρα, να ενοχλήσει και τους δίπλα και εμάς λίγο. Αυτό είναι κάτι το οποίο πρέπει με κάποιο τρόπο εμείς να το «μαζέψουμε» λίγο.

ΠτΘ: Δοθείσης της ευκαιρίας, το κοινό της Κομοτηνής είναι λίγο «απαίδευτο» αν θα μπορούσα να το χαρακτηρίσω σε τέτοια θέματα. Για παράδειγμα σε μία πρόσφατη μουσική συναυλία, η οποία πραγματοποιήθηκε σε έναν παρόμοιο χώρο, σε ένα καφέ – μπαρ, καθ’ όλη την διάρκεια της συναυλίας και παρά τις συνεχείς εκκλήσεις του καλλιτέχνη αλλά και μέρος του κοινού, οι ομιλίες δεν κόπασαν με αποτέλεσμα και ο καλλιτέχνης να ενοχληθεί, όπως και ο κόσμος που παρευρέθηκε για να παρακολουθήσει τον εν λόγω καλλιτέχνη και εν τέλει ως αποτέλεσμα η βραδιά δεν κύλησε όσο ευχάριστα θα μπορούσε να διεξαχθεί. Εσείς πώς θα αντιμετωπίζατε μία τέτοια κατάσταση;
Μ.Α.: Κοιτάξτε εμείς φυσικά δεν μπορούμε να εκπαιδεύσουμε ένα κοινό. Μπορεί να κάνουμε κάποια έκκληση, στην ουσία όμως αν ένα κοινό δεν είναι «εκπαιδευμένο» δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Αυτό ωστόσο, θεωρώ, που δεν καταλαβαίνει ένας καλλιτέχνης, είναι το γιατί έρχονται να παρακολουθήσουν την εκάστοτε παράσταση, συναυλία κτλ. εφόσον μιλάνε. Είναι κάτι λίγο δύσκολο, γιατί φυσικά δεν μπορεί να λειτουργήσει η παράσταση όπως λειτουργεί με ένα διαφορετικό κοινό, όπως το έχουμε δει επανειλημμένως. Εμείς το μόνο που μπορούμε να κάνουμε, όπως και γίνεται σε τέτοιες περιπτώσεις είναι να κάνουμε μία έκκληση, στην συγκεκριμένη περίπτωση με χιούμορ και από κει και πέρα είναι στην διακριτική ευχέρεια του κοινού.

ΠτΘ: Κυρία Ανδρούτσου είστε περισσότερο γνωστή ως μία τηλεοπτική ηθοποιός. Πώς και επιλέξατε φέτος το συγκεκριμένο concept; Πιστεύετε ότι αυτό το είδος θεάτρου λειτουργεί και ως μία μορφή «φαρμάκου» απέναντι σε όλη αυτή την κατάσταση την οποία βιώνουμε και η οποία χαρακτηρίζεται από δυστυχία, κατήφεια κτλ; Πιστεύετε ότι και εσείς μέσα από αυτό βοηθάτε στο να ξεχαστεί ο κόσμος έστω και για την ώρα που διαρκεί η παράσταση, να γελάσει και να ξεφύγει λίγο από τα προβλήματά του;
Μ.Α.: Η αλήθεια είναι ότι το stand up το σκεφτόμουν και μου άρεσε ανέκαθεν. Τώρα βοήθησε λίγο και η συγκυρία, δηλαδή προτίμησα να μην μείνω στην Αθήνα και εγώ λίγο σαν άνθρωπος να ξεφύγω λίγο από την κατήφεια και την δυσκολία και φυσικά επειδή μου αρέσει πολύ σαν είδος και έτσι θεώρησα ότι είναι η σωστή στιγμή να το τολμήσω. Αυτή η βόλτα που κάνουμε στην Ελλάδα είναι πολύ ωραία, ξεφεύγουμε από την δυσκολία, δίνουμε στον κόσμο που θα έρθει να παρακολουθήσει την παράσταση μία ευχάριστη νότα, ένα ευχάριστο δίωρο. Είναι σημαντικό θεωρώ αυτό που κάνουμε και ακόμα σημαντικότερη είναι η ανταπόκριση. Είναι δούναι και λαβείν όλο αυτό. Είναι πολύ σημαντικό και μας χαροποιεί ιδιαίτερα το γεγονός ότι μετά το τέλος κάθε παράστασης που καθόμαστε και εμείς να πιούμε ένα ποτό, ο κόσμος μας πλησιάζει για να μας πει το πόσο πολύ γέλασαν με την παράσταση.

ΠτΘ: Με μία πρόταση, μπαίνοντας αυτή τη φορά εσείς στην θέση του θεατή, πείτε μου, για ποιο λόγο θα πρέπει κάποιος να έρθει να παρακολουθήσει σήμερα την παράσταση;
Μ.Α.: Σίγουρα γιατί θα γελάσει πάρα πολύ, θα ξεχαστεί, θα δει κάποια πράγματα που τον αφορούν, με κωμική ματιά πάντα. Όλοι βιώνουμε διάφορα πράγματα και στην σχέση μας και στην καθημερινότητά μας. Στην παράσταση λοιπόν θα δει κάτι οικείο, κάτι που τον αφορά, θα διασκεδάσει δύο ώρες και θα ξεφύγει από την κατήφεια που πλανάται.

Χρήστος Μπάτζιος, ηθοποιός «Η ανάπτυξη του stand up comedy στην Ελλάδα αποτέλεσμα της ανάγκης καλλιτεχνών και κόσμου»

ΠτΘ: Οι πληροφορίες μου λένε ότι είστε ο κύριος εμπνευστής της παράστασης, καθώς εσείς γράψατε και τα κείμενά της. Πώς ακριβώς δημιουργήσατε το όλο έργο; Από πού εμπνευστήκατε και τι ακριβώς θέλατε να πετύχετε;
Χ.Μ: Γενικότερα επειδή είχαμε ξεκινήσει με την Μαρία την Ανδρούτσου συζητήσεις για μία συνεργασία, πάλι θεατρική, θέλαμε να δώσουμε έμφαση σε κάτι κωμικό. Ζυγίσαμε λοιπόν τα πράγματα, είδαμε τι μπορούσε να κάνει ο καθένας, είπαμε ότι θα γράψω εγώ τα κείμενα και η Μαρία θα αναλάβει την σκηνοθεσία και είδαμε ότι μέσα από αυτό το πράγμα θέλαμε να πετύχουμε κάτι διασκεδαστικό, κάτι χαλαρό και οικείο, με ένα μικρό ευέλικτο σχήμα, δύο τριών το πολύ ηθοποιών επί σκηνής.
Τελικά καταλήξαμε ότι θα είμαστε δύο άτομα επί σκηνής, με την προσθήκη μουσικής σε όλο αυτό, οπότε είπαμε ότι θέλουμε να κάνουμε μία μουσική κωμωδία, η οποία να περιέχει στοιχεία stand up comedy και να είναι σε μία τριπλέτα διασκεδαστική, η οποία να έχει στάνταρ κείμενα, live τραγούδι και stand up comedy σε συνδυασμό. Βασιστήκαμε πολύ και στην ευελιξία του σχήματος, για να μπορούμε να έχουμε ευκολία και στο στήσιμο της παράστασης από σταθμό σε σταθμό.

ΠτΘ: Η επιλογή ενός μικρού θιάσου επομένως εκτός από λόγους οικονομικούς φαντάζομαι, ήταν και για λόγους πρακτικούς…
Χ.Μ: Απ όλες τις απόψεις γενικότερα είναι πιο βατό το σχήμα αυτό. Μοιράστηκαν και οι αρμοδιότητες, να το πω έτσι, από το κομμάτι της ηθοποιίας που είμαστε και οι δύο επί σκηνής, στο καθαρό κομμάτι της συγγραφής, της σκηνοθεσίας, της μουσικής επιμέλειας, ισόποσα ώστε να είμαστε μια ολιγομελής ομάδα και ο καθένας να δώσει το καλύτερό του εαυτό, σε ό,τι ανάλογα και με τις δυνατότητές του μπορεί να πετύχει καλύτερα.

ΠτΘ: Το stand up comedy είναι ένα είδος θεάτρου το οποίο άρχισε να γίνεται δημοφιλές στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Για ποιον λόγο πιστεύετε ότι έγινε αυτό; Θεωρείται ο κόσμος είδε αυτό το είδος θεάματος σαν μία διέξοδο από όλη αυτήν την δυσχερή κατάσταση την οποία βιώνουμε;
Χ.Μ: Το stand up comedy είναι μία μορφή θεάτρου, η οποία υπάρχει σε άλλες χώρες όπως για παράδειγμα στην Αμερική, τα τελευταία τριάντα με σαράντα χρόνια τουλάχιστον. Τα τελευταία χρόνια έρθει και στην Ελλάδα κυρίως λόγω του γεγονότος ότι ο κόσμος ψάχνει και θέλει να δει κάτι διαφορετικό, κωμικό, κυρίως σε χώρους εκτός θεάτρου, όπως για παράδειγμα τα καφέ – μπαρ. Σίγουρα είναι και αποτέλεσμα της κρίσης. Όπως είπαμε και αποτέλεσμα της ανάγκης των καλλιτεχνών, να μπορέσουν να υποστηρίξουν την δουλειά τους σαν ηθοποιοί, σαν μουσικοί, να κάνουν κάτι συνδυαστικό, να δώσουν ένα κίνητρο στο κοινό να παρακολουθήσει κάτι πιο μεγάλο, κάτι πιο συνδυαστικό και από την άλλη της ανάγκη του κόσμου, που ψάχνει μία αφορμή να βγει από το σπίτι του, να γελάσει, να ακούσει μουσική, να ξεχαστεί. Είναι κάτι το οποίο λείπει σίγουρα από τις μέρες που περνάμε, αν και εμείς δεν έχουμε δώσει καθόλου έμφαση ούτε σε μιζέριες, ούτε σε πολιτική, ούτε σε gossip, τα έχουμε εξαλείψει αυτά, γιατί τα ακούμε κάθε μέρα στην τηλεόραση, επομένως δεν χρειάζεται να τα ακούμε συνέχεια, έχουμε καθαρά κωμικά κείμενα, πρωτότυπα.

ΠτΘ: Από τις μέχρι τώρα παραστάσεις πώς κρίνετε την ανταπόκριση του κοινού; Θεωρείτει λοιπόν, ότι οι Έλληνες μπορούν να ανταποκριθούν στο ιδιαίτερο χιούμορ που απαιτεί το stand up comedy;
Χ.Μ: Η ανταπόκριση είναι τεράστια. Και εμείς δεν περιμέναμε τόσο μεγάλη ανταπόκριση αυτή την εποχή, ειδικά από πλευράς προσέλευσης. Χαρακτηριστικά να αναφέρω ότι υπήρχαν κάποιες περιοχές οι οποίες δεν είχαν φιλοξενήσει ποτέ ξανά παραστάσεις stand up comedy και βλέπουμε ότι τα μαγαζιά είναι γεμάτα, όσο μεγάλα και αν είναι. Η συμμετοχή ακόμα και σε τέτοια μέρη που δεν έχει παιχτεί stand up comedy και ο κόσμος μπορεί να μην έχει δει πάνω από δύο τρεις θεατρικές παραστάσεις, είναι μεγάλη. Όσον αφορά το δεύτερο σκέλος της ερώτησης, εκτός του ότι εμείς έχουμε πολύ light κείμενα σχετικά με το περιεχόμενο, το πείραγμα του κόσμου και την συμμετοχή, δεν έχουμε κάτι προσβλητικό δηλαδή, δεν θα θίξουμε κάποιον, οπότε και δεν δίνουμε αφορμή για κάποια παρεξήγηση, τα κείμενα είναι απλά, σε καθημερινή γλώσσα και όσοι συμμετέχουν καταλαβαίνουν εκείνη την στιγμή ότι τα όσα πραγματεύονται στην παράσταση δεν είναι κάτι διαφορετικό από την καθημερινότητά τους. Οπότε στην πλειοψηφία τους, οι θεατές πιστεύω ότι δεν χρειάζεται να έχουν κάποιες ιδιαίτερες γνώσεις, κάποια ιδιαίτερη παιδεία στο θέμα της κατανόησης αυτών που λέμε. Απλά σε κάποιες περιοχές δεν υπάρχει ίσως η κατάλληλη θεατρική παιδεία, για να κατανοήσει το κοινό ότι απαιτείται και κάποιο είδος σεβασμού προς τον καλλιτέχνη που βρίσκεται εκείνη την ώρα στην σκηνή, από θέμα ησυχίας, προσήλωσης σε αυτά που λέει. Όπως και να το κάνουμε πάντα υπάρχει φασαρία όταν υπάρχει πλήθος, γιατί στην τελική είναι χώροι στους οποίους κάποιος βγαίνει να πιει και το ποτό του, δεν είναι μια θεατρική σκηνή.

ΠτΘ: Άγχος αυτοσχεδιασμού έχετε; Όπως είπε και η κ. Ανδρούτσου υπάρχει μία βάση, ένα κείμενο πάνω στο οποίο στηρίζεστε και πρέπει να ειπωθεί, αλλά στην ουσία η παράσταση στηρίζεται στον αυτοσχεδιασμό.
Χ.Μ: Δεν υπάρχει άγχος γιατί κινούμαστε πάνω σε μία συγκεκριμένη θεματολογία πάνω κάτω. Ακόμα και ο αυτοσχεδιασμός που θα γίνει, θα γίνει συνήθως βάσει του θέματος που συζητείται επί σκηνής, δεν παρεκκλίνει, γίνεται πάνω σε όρια επιτρεπτά, βάσει της ανταπόκρισης του κοινού, δεν θα πούμε κάτι που δεν πρέπει εκείνη την στιγμή, αλλά επειδή δεν είναι καθαρά θεατρικό, δεν είναι για παράδειγμα Σαίξπηρ και πρέπει να πούμε τα κείμενα ακριβώς όπως πρέπει με συγκεκριμένη διάθεση, τόνο κτλ, μας δίνεται η ευχέρεια να σταματήσουμε όποτε θέλουμε, να αλλάξουμε τόνο, ρυθμό, να ανεβοκατεβούμε από την σκηνή, φεύγει επομένως το άγχος, δεν έχει αυστηρά όρια αυτοσχεδιασμού η παράσταση.

ΠτΘ: Με μία πρόταση, μπαίνοντας αυτή τη φορά εσείς στην θέση του θεατή, πείτε μου, για ποιο λόγο θα ερχόσασταν να παρακολουθήσετε την παράσταση;
Χ.Μ: Γιατί θα ήθελα να δω κάτι διαφορετικό, κάτι που δεν γίνεται συχνά στην πόλη. Και πόσο μάλλον αν είναι μία έξοδος την οποία περιμένω πώς και πώς, για να δω κάτι το διαφορετικό, με πολύ γέλιο, σε μία παρεϊστική ατμόσφαιρα, να περάσω ένα ευχάριστο δίωρο -τρίωρο με πολύ γέλιο, σε ένα ωραίο στέκι της πόλης.

ΠτΘ: Τι περιλαμβάνει το πρόγραμμα για την συνέχεια;
Χ.Μ: Αύριο θα είμαστε στο Notos Stage στην Αλεξανδρούπολη και από κει και πέρα θα συνεχίσουμε την περιοδεία μας σε άλλες πόλεις της Ελλάδας.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.