Νικος Ζιωγαλας και Αναστασια Μουτσατσου η συναυλια του Σαββατου
Εξαπαταθήκαμε για ακόμη μία φορά από τον ίδιο τον εαυτό μας. Αναμέναμε μια απλά καλή εμφάνιση κι ένα κοινό απαρτισμένο από φοιτητές και φοιτήτριες, όπως κάθε φορά θεωρούμε φυσικό. Διαγάγαμε όμως σε πλάνη οικτράν. Η συναυλία, που διοργάνωσε η ΔΕΠΑΚ του Δήμου Κομοτηνής αποτέλεσε έκπληξη για όλους ενώ το κοινό αποδείχθηκε αμιγώς «εντόπιο» και κυρίως μαθητικό.
Στη συναυλία η Αναστασία Μουτσάτσου και ο Νίκος Ζιώγαλας πλαισιώθηκαν από μουσικούς που φανερά έδειχναν ότι επικοινωνούσαν και είχαν τους δικούς τους κώδικες με τους τραγουδιστές και από τον Μάνο Πυροβολάκη, γνωστό μας από τα τραγούδια «Το χαμόγελό σου» και «Μίλα μου» (ως «Κινούμενα Σχέδια») τα οποία ερμήνευσε στην αρχή της εμφάνισης. Οι δύο, όπως ήταν φυσικό στήριξαν τη νέα δουλειά «Κέρασμα» της Αναστασίας Μουτσάτσου, την οποία συνέθεσε ο Νίκος Ζιώγαλας. Ξεκίνησαν με το «Πέρασε η μπόρα» ενώ τραγούδησαν και τα «Φλεβαριάτικο», «Μόνη στο λιμάνι» και «Πυξίδα». Ο ήχος, φανερά και ορθά επιμελημένος (Nickola Sound), άφησε να φανερωθούν μπροστά μας δύο φωνές απρόσμενα μοναδικές. Ενώ από την άλλη οι επιλογές των τραγουδιών έδειχναν δύο προσωπικότητες καλλιτεχνικά μη συμπλεγματικές, έτσι ώστε να ερμηνεύουν αποκλειστικά τραγούδια, δικά τους. Έτσι ακούσαμε μοναδικές ερμηνείες των «Πόσο σε θέλω», «Ο Νότος», «Μιλώ για σένα» από την Αναστασία Μουτσάτσου, τραγούδια του Μαχαιρίτσα και της Κανά, ενώ ο Νίκος Ζιώγαλας, έδειξε σαφή προτίμηση στις ρίζες, ερμηνεύοντας Καζαντζίδη και δημοτικά τραγούδια. Από τις δικές τους επιτυχίες βέβαια ακούσαμε συγκεκριμένες επιλογές που αποδείχτηκαν σωστές για το ετερόκλητο κοινό. Έτσι οι μαθητές χειροκρότησαν τον Νίκο Ζιώγαλα στα «Σαν σταρ του σινεμά», «Αγάπη αν είναι αυτό», «Βέροια Θεσσαλονίκη Αθήνα», ενώ ο μεγαλύτεροι στα «Χόρεψε μαζί μου», «Ρομαντικός», «Βάλε μου δύσκολα».Το ίδιο συνέβη και για την Αναστασία Μουτσάτσου, οι μεν ενθουσιάστηκαν με τα «Πόσο σε θέλω», «Ο Νότος» και «Πέρασε η μπόρα», ενώ οι δε με τα «Βάλε μου δύσκολα», «Λιμάνι», «Πάρε με απόψε πάρε με» (σύνθεση του Ζιώγαλα πρωτοερμηνευμένη από την Γλυκερία).
Η συναυλία δεν είχε διαλείμματα, αφού ο Ερωτόκριτος ερμηνεύθηκε, αντί αυτού, από το Μάνο Πυροβολάκη μοναδικά. Τέλος οι Θρακιώτες αποζημιώθηκαν στο τέλος με τη «Βασιλική» του Νίκου Ζιώγαλα, που έδωσε τη δυναμική για συνέχεια πράγμα που δεν έγινε. Ίσως η βιαστική απονομή των ανθοδεσμών που συνοδεύουν πάντα τη διοργάνωση της ΔΕΠΑΚ και ο κακός χειρισμός των φώτων να είναι τα αίτια της άμεσης αποχώρησης του κοινού. Βέβαια αναγνωρίζουμε ότι το Σάββατο όλοι είχαν και κάπου άλλου το μυαλό τους, λόγω ημέρας.
Άξιο μνείας, όμως, είναι το κοινό το οποίο ήταν δύο γενιές σε ένα. Οι μαθητές του ΄70 και του ’80 και οι μαθητές του σήμερα. Αυτό, λοιπόν μπορεί να σημαίνει δύο πράγματα: α) ότι οι εκδηλώσεις του Δήμου Κομοτηνής, ακόμη και οι νεανικές συναυλίες, όπως αυτή της Αναστασίας Μουτσάτσου και Νίκου Ζιώγαλα, βρίσκουν αδιάφορους τους φοιτητές, οι οποίοι όμως προτίμησαν να διασκεδάσουν με τους υπόλοιπους Κομοτηναίους της πόλης. Επειδή όμως υπάρχουν και συναυλίες που οι φοιτητές αγκαλιάζουν θερμά, οδηγούμαστε αυτομάτως στο β) ότι, ως ξένοι στην ίδια πόλη, η Κομοτηνή, ο δήμος κι εμείς δεν καταφέραμε να κερδίσουμε τους παρεπίδημους στην πόλη φοιτητές οι οποίοι προφανώς δεν ενδιαφέρονται για τα δρώμενα της Κομοτηνής, ή ακόμη και «φοβούνται» στη σκέψη και μόνο της ύπαρξης Κομοτηναίων, σε οποιαδήποτε εκδήλωση. Άρα έλλειψη διείσδυσης από τη μία της διοργανώτριας ΔΕΠΑΚ στο φοιτητικό κοινό, φόβος ή αδιαφορία του δευτέρου για την πόλη που ζει και δρα από την άλλη οδήγησαν σε αυτό που αναφέραμε παραπάνω. Ξένοι στην ίδια πόλη!
Ευχαριστούμε, βέβαια, τον Νίκο Ζιώγαλα και την Αναστασία Μουτσάτσου για την πολύ ωραία βραδιά, που στάθηκε αφορμή για να σκεφτούμε τα παραπάνω. Τώρα της σκέψης οφείλουν να έπονται οι πράξεις…
Μ.Λ.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
