Νικος Χρυσογελος, υπ. ευρωβουλευτης «Ο κοσμος δεν πρεπει στην οργη του να αποδομησει το Ευρωπαικο Κοινοβουλιο, αλλα να ψηφισει υπερ του με μεγαλη συμμετοχη»

Στη Θράκη βρέθηκε κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου και ο ευρωβουλευτής των Πρασίνων και εκ νέου υποψήφιος κ. Νίκος Χρυσόγελος ο οποίος αφού επισκέφθηκε το Μεσοχώρι του Δήμου Παρανεστίου και συμμετείχε στη 14η Πανελλαδική Γιορτή Ανταλλαγής Ντόπιων Ποικιλιών έκανε στάση και στην Κομοτηνή, όπου και πέρασε λίγες ώρες συνοδευόμενος από τις υποψήφιες ευρωβουλευτίνες του συνδυασμού του κ.κ. Ευγενία Δημοπούλου, ιδρυτικό μέλος του γυναικείου συνεταιρισμού SYNAXIS με έδρα την Μαρωνεία και Μαρία Παναγιωτοπούλου, η οποία προσέφερε επιστημονική γνώση και πρωταγωνίστησε σε δράσεις σχετικές με θέματα προστασίας υγροτόπων, καταγραφής και προστασίας της ορνιθοπανίδας, περιβαλλοντικής εκπαίδευσης κ.ά.

Στο πλαίσιο της επίσκεψής του στην Κομοτηνή, ο κ. Χρυσόγελος παρέθεσε συνέντευξη στον «ΠτΘ» όπου και μίλησε για την κατάρτιση του ψηφοδελτίου και τους βασικούς άξονες πάνω στους οποίους στηρίζεται η παράταξη «Πράσινοι, Αλληλεγγύη – Δημιουργία – Οικολογία», το μέλλον της Ευρώπης και την εγχώρια πολιτική σκηνή, υπογραμμίζοντας την σημασία της συμμετοχής όλων στις επικείμενες ευρωεκλογές του Μαΐου για την από κοινού δημιουργία της Ευρώπης του μέλλοντος.

Νίκος Χρυσόγελος όμως…

«Δεν μπορούμε να μιλάμε για τους νέους χωρίς οι ίδιοι να συμμετέχουν στη λήψη των αποφάσεων»

ΠτΘ: κ. Χρυσόγελε παρουσιάσατε πριν από λίγες ημέρες το ψηφοδέλτιο του συνδυασμού του οποίου ηγείστε στο οποίο εντοπίζουμε δύο κύρια χαρακτηριστικά, την παρουσία νέων ανθρώπων τόσο ηλικιακά, όσο και άφθαρτων προσώπων, αλλά και την έντονη παρουσία γυναικών…
Ν.Χ.: Κατ’ αρχήν τα δέκα άτομα στη λίστα είναι κάτω των 35, γεγονός όχι τυχαίο καθώς θέλαμε να δείξουμε ότι οι νέοι άνθρωποι θα πρέπει να συμμετάσχουν και στη λήψη των αποφάσεων και να τους δοθεί περισσότερος χώρος έτσι ώστε πραγματικά να μπορούν να συνδιαμορφώσουν το μέλλον τους. Δεν μπορούμε να μιλάμε για τους νέους χωρίς οι ίδιοι να συμμετέχουν στη λήψη των αποφάσεων. Το δεύτερο χαρακτηριστικό είναι η παρουσία πολλών γυναικών. Πιστεύω ότι πρέπει να υπάρχει μία ισότιμη συμμετοχή των γυναικών σε όλα τα επίπεδα της ζωής αλλά και στην πολιτική. Να τείνουμε δηλαδή στο 50% άντρες, 50% γυναίκες.

«Το μέλλον μας είναι μαζί με τις άλλες κοινωνίες στην Ευρώπη με τις οποίες θα πρέπει να συνδιαμορφώσουμε την Ευρώπη που θέλουμε»

ΠτΘ: Η εκ νέου υποψηφιότητά σας μαρτυρά ότι συνεχίζετε να πιστεύετε στον θεσμό της Ε.Ε. και τα όσα αυτός πρεσβεύει. Τι απαντάτε σε όσους δηλώνουν ευρωσκεπτικιστές, οι οποίοι λένε πως η Ευρώπη δεν έχει προσφέρει ούτε θα προσφέρει τίποτα σε χώρες όπως η Ελλάδα και τάσσονται υπέρ της αποχώρησής μας από τη μεγάλη ευρωπαϊκή «οικογένεια»;
Ν.Χ.: Κατ’ αρχήν πρέπει να καταλάβουμε ότι είμαστε Ευρώπη. Ειδικά η νέα γενιά η οποία ζει, κινείται, σπουδάζει εργάζεται στο εξωτερικό. Εκείνο που είναι το σημαντικό είναι το πώς θα διαμορφώσουμε την Ευρώπη του μέλλοντος. Η Ευρώπη είναι το σπίτι μας, μπορεί να μην μας αρέσει πάρα πολύ αυτό το σπίτι αλλά είναι το σπίτι μας και πρέπει να το αλλάξουμε να το κάνουμε καλύτερο δεν πρέπει να το κατεδαφίσουμε. Σε ό,τι αφορά τον ευρωσκεπτικισμό που αναπτύσσεται, αυτός έχει δύο διαφορετικές κατευθύνσεις. Από την μία είναι ο ευρωσκεπτικισμός σε χώρες όπως η Ελλάδα που έχει σαν αφετηρία την οργή, την αγανάκτηση για τις πολιτικές που εφαρμόζονται. Αυτές οι πολιτικές δεν αποφασίστηκαν όμως από την Ευρώπη αφηρημένα, αλλά από τις κυβερνήσεις. Ο κόσμος χρεώνει τις αποφάσεις αυτές στην Ευρώπη ενώ αυτές οι αποφάσεις πάρθηκαν από τις κυβερνήσεις και καλύφθηκαν πίσω από κάτι αφηρημένο όπως η Ευρώπη. Το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο για παράδειγμα από την αρχή πρότεινε έναν άλλον δρόμο. Αν θέλουμε λοιπόν να αντιταχθούμε σε αυτές τις πολιτικές θέλουμε ένα πολύ ισχυρό κοινοβούλιο που μπορεί να έχει την κυρίαρχη άποψη. Αλλά θέλουμε και πολιτικούς συσχετισμούς στο κοινοβούλιο, που να είναι υπέρ μίας ενιαίας Ευρώπης, κοινωνικής, μίας Ευρώπης της αλληλεγγύης και με κοινή οικονομία. Εμείς ως ομάδα των Πράσινων από την αρχή υποστηρίξαμε την αλληλεγγύη προς την Ελλάδα και τις άλλες χώρες της κρίσης και υποστηρίξαμε την εξέλιξη των ευρωπαϊκών αρχών ούτως ώστε να μπορούν να ανταποκρίνονται στην κρίση.

«Να σχηματιστεί μία νέα συνθήκη στην οποία θα συμμετάσχουν για τη διαμόρφωσή της το Ευρωκοινοβούλιο, τα εθνικά κοινοβούλια, τα περιφερειακά συμβούλια και η κοινωνία των πολιτών»

Από την άλλη μεριά όμως υπάρχουν άλλοι που θέλουν λιγότερη Ευρώπη. Αυτό εκφράζεται με πολλούς τρόπους, εκφράζεται με τον ευρωσκεπτικισμό του Βορρά, ενός τουλάχιστον κομματιού του Βορρά, οι οποίοι δεν θέλουν να μοιραστούν πράγματα με αυτούς που υποφέρουν, που έχουν λιγότερα, δεν θέλουν δηλαδή μία αναδιανομή, δεν θέλουν τις πολιτικές αλληλεγγύης. Επομένως συναντιούνται δύο διαφορετικοί ευρωσκεπτικισμοί στο τελικό αποτέλεσμα, που λέει να έχουμε λιγότερη Ευρώπη. Ακούτε για παράδειγμα τον κ. Φάρατζ στον οποίον απευθύνονται διάφορα πολιτικά κόμματα όπως το ΛΑΟΣ ή οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, που λέει ότι δεν θέλουμε να πληρώνουν οι φορολογούμενοι πολίτες του Ευρωπαίους Γραφειοκράτες. Παρακάτω όμως λέει ότι εμείς δεν θέλουμε κοινή πολιτική, δεν θέλουμε κοινή περιβαλλοντική πολιτική, δεν θέλουμε κοινή Ευρώπη, θέλουμε μία αγορά. Άρα θα πρέπει ο κόσμος να αντιληφθεί ότι ο Ευρωσκεπτικισμός σήμερα, ο οποίος οδηγεί στον απομονωτισμό, στην υποχώρηση της έννοιας της Ευρώπης θα οδηγήσει και την χώρα μας και τις άλλες χώρες τις Ευρώπης να προσπαθούν μόνες τους να επιβιώσουν σε έναν πολύ σκληρό κόσμο, σε μία ανεξέλεγκτη αγορά με οίκους αξιολόγησης που έχουν πολύ μεγαλύτερη δύναμη από μία μεγάλη χώρα όπως η Γερμανία και ένα τραπεζικό σύστημα που θέλει κανόνες. Αυτό δεν μπορεί να το επιβάλλει μία χώρα σήμερα, ακόμα και η Ευρώπη δεν έχει ακόμα αρκετή δύναμη για να επιβάλλει τους κανόνες που απαιτούνται. Άρα αυτό που λέμε εμείς είναι ότι προφανώς το μέλλον μας είναι μαζί με τις άλλες κοινωνίες στην Ευρώπη με τις οποίες θα πρέπει να συνδιαμορφώσουμε την Ευρώπη που θέλουμε. Και αυτό δεν μπορεί να γίνει με την απουσία των πολιτών αλλά μόνο με την συμμετοχή τους σε διαδικασίες, ξεκινώντας από τις ευρωεκλογές, αλλάζοντας τους πολιτικούς συσχετισμούς. Θα θέλαμε να υποστηριχθούμε εμείς οι «Πράσινοι Αλληλεγγύη – Δημιουργία- Οικολογία» περισσότερο, η ομάδα των Πράσινων να έχει ακόμα περισσότερους βουλευτές στο Κοινοβούλιο, με μία σαφή εντολή στις εκλογές της 25ης Μαΐου. Να σχηματιστεί μία νέα συνθήκη στην οποία θα συμμετάσχουν για τη διαμόρφωσή της το Ευρωκοινοβούλιο, τα εθνικά κοινοβούλια, τα περιφερειακά συμβούλια και η κοινωνία των πολιτών. Αυτό θα δώσει μία νέα ώθηση στην ιδέα της Ευρώπης, αυτό που λέμε με μία φράση ότι η Ευρώπη πρέπει να ξανακερδίσει την καρδιά και το μυαλό των πολιτών της, αλλά και οι πολίτες στις 25 Μαΐου πρέπει να αντιληφθούν ότι έχουν ευθύνη γι’ αυτό που θα συμβεί, δεν είναι κάτι που θα γίνει χωρίς αυτούς αλλά με αυτούς και έχουν ευθύνη να πάνε να ψηφίσουν, να συμμετάσχουν και να αλλάξουμε την Ευρώπη προς το καλύτερο.

«Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αντιπρότεινε μία άλλη στρατηγική για την αντιμετώπιση της κρίσης, αλλά δεν εισακούστηκε από τις κυβερνήσεις»

ΠτΘ: Θεωρείτε όμως ότι υπάρχουν υγιείς πολιτικοί σχηματισμοί τόσο σε εγχώριο όσο και σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο που θα μπορέσουν να διεκδικήσουν το μέλλον που περιγράφετε;
Ν.Χ.: Σε γενικές γραμμές θα έλεγα ότι αρκετοί βουλευτές της σημερινής σύνθεσης του Ευρωκοινοβουλίου είναι υπέρ περισσότερης Ευρώπης. Άσκησαν κριτική με τις δύο εκθέσεις στην πολιτική της λιτότητας που ασκήθηκε τα τελευταία χρόνια. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αντιπρότεινε μία άλλη στρατηγική για την αντιμετώπιση της κρίσης, αλλά δεν εισακούστηκε από τις κυβερνήσεις. Αυτό άρα δεν ευθύνεται για τις πολιτικές που εφαρμόστηκαν στα δημοσιονομικά θέματα μίας και αρχικά δεν είχε θεσμικό ρόλο, δεν ρωτήθηκε δηλαδή η γνώμη του για τις πολιτικές που εφαρμόστηκαν στις χώρες και συνολικά στην Ευρώπη. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είπε ότι αν οι πολιτικές αυτές πλήττουν την κοινωνική συνοχή, την υγεία, την παιδεία, πρέπει να αλλάζουν, πρέπει να αναθεωρούνται και αυτό πρέπει να γίνεται σε διάλογο με την κοινωνία των πολιτών, όχι μόνο με τις κυβερνήσεις. Τώρα οι κυβερνήσεις, οι υπουργοί των κρατών πήραν διάφορες αποφάσεις, οι οποίες όπως αναφέρει και η Έκθεση του Κοινοβουλίου, πολλές φορές πάρθηκαν χωρίς να είναι οι ίδιοι οι αρχηγοί κρατών ή οι υπουργοί γνώστες των συνεπειών αυτών των πολιτικών. Θυμάστε τη συζήτηση που έγινε στην Ελλάδα σχετικά με το αν οι βουλευτές και οι υπουργοί είχαν διαβάσει τους όρους του μνημονίου.

Ασκήθηκε κριτική από το Ευρωκοινοβούλιο ότι όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στις συνόδους κορυφής, στην Ευρωζώνη και στις συναντήσεις κορυφής επίσης οι αρχηγοί κρατών και οι υπουργοί δεν ήταν ενημερωμένοι για τις συνέπειες. Ακόμη και μετά από τέσσερα χρόνια μέτρων δεν υπάρχει ακόμα αξιολόγηση των κοινωνικών, περιβαλλοντικών και οικονομικών επιπτώσεων αυτών των πολιτικών. Αντιθέτως το Ευρωκοινοβούλιο μέσα σε τρεις μήνες, συνέταξε μία Έκθεση η οποία προέκυψε από διάλογο, με πολλούς επιστημονικούς φορείς. Προσκαλέσαμε ως Ευρωκοινοβούλιο, καθηγητές συνδικάτα, επισκέφθηκαν συντονιστές των εκθέσεων χώρες και αυτή περιλαμβάνει τόσο κριτική ως προ το τι συνέβη και πώς, όσο και προτάσεις για το πώς μπορεί να αλλάξει αυτή η πολιτική. Αυτό λοιπόν δεν το κάνουν οι κυβερνήσεις ,το έκανε το Ευρωκοινοβούλιο. Γι’ αυτό ο κόσμος δεν πρέπει στην οργή του να αποδομήσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, πρέπει να ψηφίσει υπέρ του με μεγάλη συμμετοχή και να υποστηρίξει ομάδες όπως οι Πράσινοι που προτείνουν μία άλλη πολιτική, που θα ενισχύσει την οικονομία, που θα την στρέψει προς υπεύθυνες πολιτικές και κατευθύνσεις. θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίες, θα υπάρχουν εισοδήματα από την απασχόληση των ανθρώπων, θα υπάρχει έκβαση στην κοινωνική συνοχή, στην οικολογική και κοινωνική καινοτομία, εργαλεία τα οποία θα μας βοηθήσουν να αντιμετωπίσουμε και τα δημοσιονομικά προβλήματα. Αυτή είναι η πρότασή μας προς τους πολίτες. Εμείς βάλαμε δίπλα στη λέξη πράσινοι τρεις λέξεις, Αλληλεγγύη, Δημιουργία, Οικολογία. Αλληλεγγύη γιατί είναι αυτό που χρειάζεται σήμερα για να επιβιώσουν οι άνθρωποι που βρίσκονται στα όρια της επιβίωσης, αλλά και οι κοινωνίες, αλληλεγγύη μεταξύ των πολιτών, των περιφερειών, των κοινωνιών σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

«Οι πολιτικοί θα πρέπει να επανέλθουν σε αυτή τη διάσταση, πώς επιλύονται τα προβλήματα όχι πώς μαχαιρώνουμε και πώς κερδίζουμε ψήφους»

Η δεύτερη προσδιοριστική λέξη είναι η δημιουργία. Σήμερα ο κόσμος είναι πάρα πολύ θυμωμένος, πολλοί άνθρωποι σκέφτονται ότι πρέπει να χυθεί αίμα, πρέπει να υπάρχει βία, πρέπει να τιμωρηθούν κάποιοι πολύ σκληρά, όμως η οργή δεν βοηθάει στο να λύσουμε τα προβλήματα της ανεργίας, των ανασφάλιστων, αυτών που είναι κοινωνικά αποκλεισμένοι στα όρια της επιβίωσης. Εδώ χρειάζονται προτάσεις και λύσεις. Οι πολιτικοί θα πρέπει να επανέλθουν σε αυτή τη διάσταση, πώς επιλύονται τα προβλήματα όχι πώς μαχαιρώνουμε και πώς κερδίζουμε ψήφους με βάση την αγανάκτηση που έχει ο κόσμος. Πρέπει να μετασχηματίσουμε την οργή και την αγανάκτηση σε διάθεση συνειδητών αλλαγών και αυτή προϋποθέτει διάλογο, προτάσεις και πολιτικές συζητήσεις και δεσμεύσεις απ’ όλα τα πολιτικά κόμματα και τους φορείς, για τις αλλαγές που πρέπει να επέλθουν στην χώρα και την Ευρώπη και γι’ αυτό και χρειαζόμαστε ένα διαφορετικό σχέδιο γι’ αυτά τα πράγματα. Δεν αρκεί να λέμε ότι αυτή η πολιτική είναι καταστροφική αλλά πρέπει να αντιτάξουμε μία συγκροτημένη πολιτική που έχει συμφωνηθεί από τους πολίτες και τους κοινωνικούς φορείς. Αυτό έλειψε στην Ελλάδα.

«Το δίλημμα είναι ή θα πάει μπροστά η Ευρώπη με μεγαλύτερη κοινωνική συνοχή, με μεγαλύτερη αλληλεγγύη, με κοινές πολιτικές για να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα ή θα πάμε προς τα πίσω»

ΠτΘ: Μία ανατροπή στις ευρωπαϊκό πολιτικό γίγνεσθαι μπορεί να επιφέρει μία ανατροπή και στο εγχώριο πολιτικό σύστημα;
Ν.Χ.: Η ΝΔ προτείνει να είναι πρώτη αυτή για να κερδίσει. Ο κ. Τσίπρας επίσης αλλά αυτό δεν θα αλλάξει τίποτα. Σήμερα για να αλλάξουν πράγματα στην Ευρώπη και την Ελλάδα απαιτούνται νέες πολιτικές προτάσεις. Είναι σαν να μιλάμε με όρους ποδοσφαίρου στην πολιτική ποιος θα βάλει περισσότερα γκολ αλλά δεν μιλάμε για το περιεχόμενο της πολιτικής που πρέπει να προωθηθεί. Εμείς λέμε σαφώς ότι το δίλημμα είναι ή θα πάει μπροστά η Ευρώπη με μεγαλύτερη κοινωνική συνοχή, με μεγαλύτερη αλληλεγγύη, με κοινές πολιτικές για την ανεργία, για να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα των ανασφάλιστων, της υγείας, των αλλαγών που συντελούνται στην παραγωγή ή θα πάμε προς τα πίσω. Πρέπει τα πολιτικά κόμματα να απαντήσουν επιτέλους τι θέλουν. Θέλουν περισσότερη Ευρώπη ή να νικήσει η δική τους ομάδα. Βέβαια μπορεί νικώντας μια ομάδα να αφήσει αδιάφορη την κοινωνία. Πρέπει να επανέλθει η συζήτηση στα προβλήματα και στις λύσεις των προβλημάτων που προτείνει κάθε κόμμα. Προφανώς πρέπει να συμβούν ανατροπές αλλά αυτές οι ανατροπές πρέπει να οδηγούν και σε λύσεις γιατί και αν κερδίσουν οι ευρωσκεπτικιστές, ανατροπές θα έχουμε αλλά αυτό θα βοηθήσει; Αν κερδίσει περισσότερες έδρες η αριστερά θα θεωρήσει ότι έγινε η μεγάλη ανατροπή. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να είναι ισχυρό ώστε να υπερισχύσει πάνω στα συμφέροντα των εθνικών κυβερνήσεων και αυτών που σκέφτονται με όρους ιδιοτελείς για να μπορέσει να προχωρήσει η Ευρώπη. Δεν έχει σημασία αν η μια ή η άλλη ομάδα θα έχει παραπάνω ευρωβουλευτές αλλά αν θα μπορέσει στο επόμενο Ευρωκοινοβούλιο να υπάρξει εκείνη η πλειοψηφία που θα δώσει νέα ώθησε σε μια νέα συνθήκη για την Ευρώπη η οποία θα την αλλάξει προς το καλύτερο.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.