Νεος Δημοσιουπαλληλικος Κωδικας

Στα πλαίσια ενημέρωσης των Δημοσίων Υπαλλήλων, αλλά και της ευρύτερης κοινωνίας, για θέματα που αφορούν στη Δημόσια Διοίκηση και την εξυπηρέτηση του πολίτη, το Νομαρχιακό Τμήμα (Ν.Τ.) της ΑΔΕΔΥ Ν. Ροδόπης θα δημοσιεύει κάθε εβδομάδα σχετικά άρθρα.

Εκτιμούμε ότι, με το “Βήμα των Δημοσίων Υπαλλήλων” θα ενισχύσουμε την ευρεία ενημέρωση σε θέματα δημοσιοϋπαλληλικά – συνδικαλιστικά – κοινωνικά.

Τέλος θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τη Δ/νση της εφημερίδας ΠτΘ για τη φιλοξενία.

Γιώργος Ιωαννίδης

Πρόεδρος του Ν.Τ.

Μέρος Α’ – Εισαγωγή

Στις 9-2-2007 δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως ο νέος Δημοσιοϋπαλληλικός Κώδικας με το ν. 3528/2007 (ΦΕΚ 26 Α’). Ο νέος κώδικας λοιπόν, αποτελείται από 169 άρθρα και όπως γίνεται αντιληπτό η αναλυτική παρουσίασή του, άρθρο-άρθρο, είναι δύσκολη στα πλαίσια μιας εβδομαδιαίας στήλης. Έτσι θα προσπαθήσουμε (με κάποια άρθρα) να σκιαγραφήσουμε τις σημαντικότερες αλλαγές με τον προηγούμενο κώδικα και παράλληλα να θίξουμε εκείνα τα σημεία στα οποία, ως συνδικαλιστικό κίνημα, έχουμε σοβαρές διαφωνίες και επιφυλάξεις.

Καταρχήν, πρέπει να επισημάνουμε ότι, οι διατάξεις του Κώδικα, παρά τις τυμπανοκρουσίες της Κυβέρνησης και την προσπάθεια να παρουσιάσει ότι είναι προϊόν συνεργασίας με την ΑΔΕΔΥ, διατηρεί την αυθαιρεσία και τη δυνατότητα ελέγχου της Δημόσιας Διοίκησης από την εκάστοτε Κυβέρνηση.

Έτσι, η έλλειψη αντικειμενικών κριτηρίων στις υπηρεσιακές μεταβολές, ο έλεγχος των υπηρεσιακών συμβουλίων από την πολιτική ηγεσία (Άρθρο 159 παρ.2-αποτελούνται από 3 διορισμένα μέλη και 2 αιρετά, ενώ η αντίστοιχη πρόταση της ΑΔΕΔΥ ήταν 3 μέλη διορισμένα, 3 αιρετά και 1 κοινής αποδοχής), η διατήρηση υποκειμενικών κριτηρίων (π.χ. συνέντευξη-Άρθρο 85), είναι στοιχεία που αποδεικνύουν τις πολιτικές επιλογές της Κυβέρνησης.

Στόχος για το δημοσιοϋπαλληλικό κίνημα, ήταν και παραμένει η καθιέρωση ενός Υπαλληλικού Κώδικα που θα κατοχυρώνεται η αξιοκρατία, η αντικειμενικότητα, η διαφάνεια, η επαγγελματική επάρκεια, η λειτουργική ανεξαρτησία της Δημόσιας Διοίκησης.

Το άρθρο 1 – Αρχές του Υπαλληλικού Κώδικα, χαρακτηριστικά αναφέρει ότι:

«Σκοπός του παρόντος Κώδικα είναι η καθιέρωση ενιαίων και ομοιόμορφων κανόνων που διέπουν την πρόσληψη και την υπηρεσιακή κατάσταση των πολιτικών διοικητικών υπαλλήλων, σύμφωνα ιδίως με τις αρχές της ισότητας, της αξιοκρατίας και της κοινωνικής αλληλεγγύης και την ανάγκη διασφάλισης της μέγιστης δυνατής απόδοσης κατά την εργασία τους.»

Ενώ λοιπόν διακηρύττονται οι παραπάνω αρχές, στο τέλος του κώδικα, αναφέρεται ότι: «Η ισχύς του παρόντος αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως πλην των διατάξεων των άρθρων 84, 85 και 86, οι οποίες ισχύουν από 1ης Ιανουαρίου 2008.».

Επισημαίνουμε ότι τα άρθρα 84, 85 και 86 αφορούν τη διαδικασία επιλογής προϊσταμένων.

Διερωτόμαστε λοιπόν για ποιο λόγο παραπέμπεται η επιλογή προϊσταμένων για μετά το 2008; Η ερώτηση βεβαίως είναι ρητορική, διότι η Κυβέρνηση, βάζοντας αυτή την προϋπόθεση επιθυμεί να επαναλάβει τις κρίσεις προϊσταμένων με τα αδιαφανή κριτήρια του νόμου 3260/04, του λεγόμενου και ως «νόμου του Παυλόπουλου». Έτσι, «από το παράθυρο», για άλλη μία φορά θα επανακρίνει όλους αυτούς που «εν μία νυκτί» κρίθηκαν το 2004, με το νόμο του Παυλόπουλου, με κομματικά κυρίως κριτήρια. Παρατείνει λοιπόν, για άλλη μια τριετία, τη θητεία αυτών που κρίθηκαν με τον παραπάνω διαβλητό τρόπο και τους «επιδοτεί», για τις επόμενες κρίσεις τους (από το 2010 και μετά), με αυξημένα «προσόντα» αφού θα έχουν ήδη δύο τουλάχιστον θητείες ως προϊστάμενοι.

Αυτή η νοθεία των κρίσεων προϊσταμένων είναι καταφανώς αντιφατική με τις αρχές του νέου Κώδικα, όπως προαναφέραμε. Το παράδοξο λοιπόν είναι ότι ο ισχύον Κώδικας έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με τις αρχές που διακηρύττει!

Η ΑΔΕΔΥ για άλλη μια φορά επαναλαμβάνει και υπογραμμίζει τη θέση της για άμεση επανάκριση όλων με βάσει τα αντικειμενικά και μετρήσιμα κριτήρια, που ήδη έχει προτείνει το συνδικαλιστικό κίνημα, προκειμένου να αποκοπεί ο «ομφάλιος λώρος» από τις κομματικές-πελατειακές παρεμβάσεις και εξαρτήσεις, απελευθερώνοντας έτσι την πραγματική δυναμική των εργαζομένων της Δημόσιας Διοίκησης, προς όφελος της κοινωνίας που εν τέλει υπηρετεί.

Βέβαια δεν μπορούμε να αμφισβητήσουμε ότι στο νέο Κώδικα υπάρχουν και κάποια στοιχεία προς τη σωστή κατεύθυνση (π.χ. γνωμοδοτική συμμετοχή των συνδικαλιστικών οργανώσεων στις προσλήψεις Άρθρο 11, δυνατότητα χορήγησης γονικής άδειας και στον πατέρα Άρθρο 53).

Παρόλα αυτά όμως αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ότι, πρόκειται σαφώς για μια μονομερή και αποσπασματική προσπάθεια, στην οποία δεν υπάρχει ουσιαστικά η πολιτική βούληση για μια πραγματικά ανεξάρτητη, αξιοκρατική και σύγχρονη Δημόσια Διοίκηση.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.