«Νεα πνοη αυτοπεποιθησης η ψηφος στην Αντικαπιταλιστικη Συμμαχια»

Συντονιστής της Αντικαπιταλιστικής Συμμαχίας ο Πέτρος Κωνσταντίνου συμμετείχε ενεργά στην πρωτοβουλία Γένοβα 2001 και προασπίστηκε έμπρακτα τα ιδανικά των κινημάτων αντίστασης στην παγκόσμια ανεργία, τη φτώχεια, την δυτική εκμετάλλευση και τρομοκρατία. Σήμερα, δύο ημέρες πριν τις εκλογές, δεν καλεί τον κόσμο να ψηφίσει… Το καλεί να κάνει το καθήκον του απέναντι στην ελευθερία έκφρασης και διαβίωσης σ΄ έναν κόσμο που ορθώνει διαχωριστικές μπάρες ανάμεσα στους ανθρώπους και θρέφει τον ρατσισμό και την ανισότητα.

Στη Ροδόπη ο συνδυασμός κατεβαίνει με υποψήφιο από την Μειονότητα που είναι ο Χατζή Χουσεΐν Αλή.

Ο λόγος όμως στον ίδιο…

ΠτΘ.: Ξεκινώντας, κ. Κωνσταντίνου, θα θέλαμε να μας δώσετε το πλαίσιο της Αντικαπιταλιστικής Συμμαχίας…

Π.Κ.: Είμαστε απλοί άνθρωποι, ακτιβιστές, αγωνιστές, πολίτες που συμμετείχαμε στην «Πρωτοβουλία Γένοβα 2001 συμμαχία σταματήστε τον πόλεμο», στην εργατική αντίσταση ενάντια στα ξεπουλήματα και στις απολύσεις και στις ιδιωτικοποιήσεις. Νομίζω ότι αυτό είναι ένα γενικό στίγμα. Αυτό που μας ένωσε είναι το νέο κίνημα του Σιάτλ και της Γένοβας, με την αποφασιστικότητά του ότι μπορούμε να αντισταθούμε, μπορούμε να νικήσουμε και ακριβώς με βάση αυτήν την αντιμετώπιση από τη δικιά μας τη μεριά παίξαμε ρόλο στο να υπάρχουν αυτά τα μεγάλα κινήματα στην Ελλάδα, όπως το κίνημα της Γένοβα, όπως η μεγάλη αντιπολεμική κινητοποίηση στις 15 Φλεβάρη, που ένωσε εκατοντάδες χιλιάδες στους δρόμους.

ΠτΘ.: Τα τελευταία χρόνια έχουν αναπτυχθεί ως κινήματα αντίστασης κινήματα πολιτών. Πιστεύετε ότι έχουν τη δύναμη να προδιαγράψουν ένα μέλλον συγκρούσεων με το ίδιο το σύστημα;

Π.Κ.: Εμείς αναφερόμαστε στο κίνημα κατά της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, το οποίο έχει μέλλον και το μέλλον αυτό θα προκριθεί από τις μεγάλες πολιτικές μάχες που έχει αρχίσει ήδη και δίνει. Νομίζω ότι η νίκη σ΄ αυτές τις μάχες ανοίγει έναν διαφορετικό δρόμο για τον ίδιο τον πλανήτη, για την ίδια την κοινωνία μας. Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, το κίνημα του Σιάτλ συγκρούστηκε με τις πολυεθνικές του αυτοκινήτου και του πετρελαίου κατηγορώντας τες ότι είναι υπεύθυνες για την μόλυνση του περιβάλλοντος και του φαινομένου του θερμοκηπίου και απαίτησε έναν άλλο τρόπο παραγωγής. Νομίζω ότι η επιτυχία αυτού του κινήματος πραγματικά ανοίγει έναν διαφορετικό δρόμο. Όπως και η σύγκρουση αυτού του κινήματος με τις πολιτικές της αγοράς. Το κεντρικό του σύνθημα είναι «ο κόσμος δεν είναι για πούλημα», η αντίσταση στις ιδιωτικοποιήσεις, η αντίσταση στην μαζική ανεργία ανοίγει νέους δρόμους. Να σας αναφέρω το παράδειγμα της Βολιβίας όπου έπεσε η κυβέρνηση τελευταία και έπεσε στηριγμένη στο κίνημα κατά της ιδιωτικοποίησης του νερού. Είναι ένα από τα κεντρικά μηνύματα του κινήματος κατά της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης στην Λατινική Αμερική και πραγματικά έφτασε να αμφισβητήσει ολόκληρη την κυβέρνηση. Πιστεύουμε ότι αυτό το κίνημα έχει μέλλον και το αντιπολεμικό κίνημα είναι αυτό που έχει φέρει στο κέντρο της αμφισβήτησης τον Μπλερ αυτή τη στιγμή στη Μ. Βρετανία και τον Μπους στις ΗΠΑ. Από αυτήν την άποψη, αυτές οι μεγάλες πολιτικές μάχες προδιαγράφουν ένα μέλλον συγκρούσεων με το ίδιο το σύστημα.

ΠτΘ.: Για να περάσουμε και στο πνεύμα των ημερών, τι σημαίνει ψήφος στην αντικαπιταλιστική συμμαχία;

Π.Κ.: Η ψήφος στην αντικαπιταλιστική συμμαχία δηλώνει ότι θέλουμε να είμαστε πρωταγωνιστές στην προσπάθεια να χτίσουμε την αντίσταση, να οργανώσουμε την αντίσταση από κάτω. Αυτό είναι το δικό μας το χαρακτηριστικό, δεν περιμένουμε από σωτήρες να μας δείξουν τα προβλήματα με ένα σύστημα, εμείς αντιστεκόμαστε στο σύστημα της αγοράς και του πολέμου και αυτό το δείξαμε με τη συμμετοχή μας και με την οργάνωση αυτών των μαζικών κινητοποιήσεων. Το να υπάρχει δυνατή Αντικαπιταλιστική Συμμαχία στις εκλογές είναι ένα μήνυμα ότι μ΄ αυτόν τον τρόπο τα πράγματα αλλάζουν.

ΠτΘ.: Τι το καινούργιο φέρνει το δικό σας κίνημα συνολικά στο λαϊκό κίνημα;

Π.Κ.: Νομίζω ότι το δικό μας κίνημα και η Αντικαπιταλιστική Συμμαχία αυτό το οποίο φέρνουν μέσα στο εργατικό κίνημα, μέσα στην αντίσταση, στις γειτονιές, μέσα στο κίνημα της νεολαίας είναι μια καινούργια αυτοπεποίθηση. Η αυτοπεποίθηση ότι σταματήσαμε τον παγκόσμιο οργανισμό εμπορίου στο Σιατλ, ότι στην Γένοβα δεν αφήσαμε τους μηχανισμούς καταστολής του Μπερλουσκόνι να μας σταματήσουν, ότι μπορούμε να παλέψουμε για την ειρήνη. Αυτή η αυτοπεποίθηση έχει δώσει φτερά στο κίνημα και θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Στην Ελλάδα πέρσι είχαμε ένα 6μηνο αντιπολεμικής αντίστασης, στηριγμένο στην πρωτοβουλία Γένοβα, είχαμε ένα δεύτερο 6μηνο με έντονη εργατική αντίσταση, απεργίες των Πανεπιστημιακών, απεργίες στην στατιστική υπηρεσία, από έναν κόσμο ο οποίος εμπνεύστηκε από το νέο κίνημα. Αυτή η αυτοπεποίθηση που είδαμε δεν έπεσε από τον ουρανό, αλλά από το ότι ένας ολόκληρος κόσμος βλέπει ότι μπορεί να αντισταθεί και δεν είναι τυχαίο το ότι οι αεροσυνοδοί έβγαλαν απόφαση σαν σωματείο και στηρίζουν την αντικαπιταλιστική συμμαχία ή ότι στη στατιστική υπηρεσία γίνονται μεγάλες συγκεντρώσεις υποστήριξης της Αντικαπιταλιστικής Συμμαχίας. Το γεγονός ότι ο Γ. Παπανδρέου πήγε με τον Μάνο και τον Ανδριανόπουλο, τους ημετέρους των ιδιωτικοποιήσεων, έχει ξεσηκώσει μια πολιτική θύελλα και αυτός ο κόσμος ανταποκρίνεται στην αντικαπιταλιστική συμμαχία. Όλα αυτά δημιουργούν μια νέα αυτοπεποίθηση, έστω και αν έχουμε τις ήττες, τις προδοσίες, και τα ξεπουλήματα και εμείς αυτό είναι που προσπαθούμε να κάνουμε, να δώσουμε μια νέα πνοή, και πολιτικά και συνδικαλιστικά και ακτιβιστικά, στη δικιά μας τη γλώσσα, σ΄ αυτό το νέο κίνημα, ώστε να μπορέσει να εκφράσει την δυναμική του. Το κίνημα είναι δυνατό, δεν είναι σε ύφεση, ανάγκασε τον Σημίτη να καταπιεί τα μέτρα του Γιαννίτση, το αντιπολεμικό κίνημα δεν άφησε την κυβέρνηση Σημίτη να στείλει στρατό, για συμμετοχή στον βρώμικό πόλεμο, στη βάση της Σούδας.

ΠτΘ: Υποστηρίζεται ότι υπάρχει ένα ιδεολογικό κενό στο χώρο της αριστεράς σήμερα και, από την άλλη, τεράστιες είναι οι διαστάσεις των αντιφάσεων του καπιταλιστικού συστήματος. Πιστεύετε ότι έχει ανοίξει μία νέα περίοδος ταξικών αγώνων;

Π.Κ.: Νομίζω ότι αυτό είναι φανερό, το ότι είχαμε μια περίοδο θατσερισμού και φιλελευθερισμού, όπου μπορεί σε διάφορες χώρες να είχαμε δείκτες ανάπτυξης, μέσα σ΄ αυτές είναι και η Ελλάδα ή ακόμα και η Ινδία, που είναι ένα πιο ακραίο παράδειγμα. Σε πάρα πολλές χώρες η ταξική πόλωση έφτασε σε μεγάλη σύγκρουση, η Αργεντινή είναι κορυφαίο παράδειγμα από αυτήν την άποψη. Όλα τα σχέδια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου δοκιμάστηκαν, κατέρρευσε μια οικονομία η οποία ήταν και ισχυρή και είχαμε μια έκρηξη από κάτω, είχαμε τις λαϊκές συνελεύσεις των εργατών στην γειτονιές, μια έκρηξη αντίστασης. Νομίζω ότι το ίδιο έργο βλέπει κανείς σε όλη την Λατινική Αμερική. Στη Βραζιλία με την μεγάλη πόλωση που έριξε την κυβέρνηση των συντηρητικών και έφερε τον Λούλα, με προσδοκίες του κόσμου από κάτω ή στην Βενεζουέλα με τον Τσάβες. Σε πάρα πολλές χώρες αυτή η πόλωση είναι μπροστά μας. Δεν σημαίνει βέβαια ότι εξαρτάται πάντοτε με το ότι ανεβαίνει ένα κίνημα αριστερό ή ένα κίνημα αντικαπιταλιστικό, πολλές φορές βλέπουμε τα πράγματα να πολώνονται και να εμφανίζονται με πολύ προκλητικό τρόπο. Το βλέπουμε στην Ευρώπη αυτό και χρειάζεται να δώσουμε μάχες ολόκληρες για να μπορέσει αυτός ο κόσμος να στραφεί σε αντικαπιταλιστικές λύσεις.

ΠτΘ: κ. Κωνσταντίνου, τον τελευταίο καιρό ζούμε καταστάσεις ανησυχητικές. Βλέπουμε την πολιτισμένη Ευρώπη να κάνει βήματα πίσω όσον αφορά στους μετανάστες και στις μειονότητες. Από τη μία περιορισμός στην παροχή ασύλου και από την άλλη απαγόρευση της χρήσης της μαντίλας. Ποια είναι η άποψή σας;

Π.Κ.: Η αντικαπιταλιστική συμμαχία είναι πάρα πολύ ξεκάθαρη. Παλεύουμε ενάντια στις διακρίσεις σε βάρος της μειονότητας. Η μειονότητα έχει δικαίωμα να ονομάζεται όπως θέλει, τουρκική, πομάκικη, μουσουλμανική, είναι δικαίωμά της. Εμείς δεν δεχόμαστε ότι μπορεί το ελληνικό εθνικό κράτος να επιβάλει εθνοκάθαρση άμεσα ή έμμεσα, και βλέπουμε μια σειρά από διακρίσεις, διακρίσεις στην παιδεία, στην υγεία, στις ευκαιρίες. Στη Θράκη έχει γίνει ρημαδιό ο τόπος κυριολεκτικά. Υπάρχει κόσμος που έχουν καταλήξει να είναι μετανάστες, είτε εσωτερικά είτε να πηγαίνουν στη Γερμανία είτε σε άλλες χώρες. Είδαμε επίσης τι συνέβη και με τα συνεταιριστικά εργοστάσια. Νομίζω ότι πραγματικά είμαστε οι τελευταίοι που θα κλείσουμε το στόμα μας στα θέματα αυτά.

Να προσθέσω επίσης ότι υπάρχουν υποψήφιοι και της μειονότητας στα ψηφοδέλτιά μας, όπως η Χαμινπέ Μουράτογλου, μια από τις έξι γυναίκες που βρίσκονται στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της αντικαπιταλιστικής συμμαχίας. Λέμε όχι στην ισλαμοφοβία, δεν θα γίνουμε εδώ Γαλλία, όπου απαγορεύουν στις γυναίκες να φορούν τις μαντίλες γιατί είναι ύποπτες για τρομοκρατία. Άκουσον – άκουσον, η πολιτισμένη Ευρώπη να στιγματίζει τον Μουσουλμάνο με το πρόσχημα ότι κάθε Μουσουλμάνος είναι ένας τρομοκράτης Μπιλ Λάντεν. Στην πραγματικότητα τρομοκράτες είναι ο Μπους, οι ηγέτες της Ε.Ε. και δυστυχώς βλέπουμε αυτές οι πολιτικές του ρατσισμού να έχουν κλείσει τα σύνορα της Ευρώπης, η Ελλάδα να είναι πρωταθλήτρια στον αποκλεισμό των πολιτικών προσφύγων όταν έρχονται σ’ αυτή τη χώρα, και βλέπουμε κόσμο να πεθαίνει στα σύνορα, στα ναρκοπέδια του Έβρου, να πνίγεται, πράγματα απαράδεκτα για τον πολιτισμένο κόσμο στον οποίο ζούμε.

ΠτΘ: κ. Κωνσταντίνου, σας ευχαριστούμε πολύ.

Π.Κ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.