«Να επανεξετασουμε το ρολο του δικηγορου ως λειτουργου, ως επαγγελματια, ως μελους της κοινωνιας»

Με το Γιώργο Πεταλωτή πρόεδρο του απερχόμενου Διοικητικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου και νυν επικεφαλής του συνδυασμού «Ενότητα Δικηγόρων» στις εκλογές που θα διεξαχθούν αύριο μιλά ο ΠτΘ. Ο κ. Πεταλωτής κάνει απολογισμό του έργου της προηγούμενης τριετίας, αναφέρετε στο μεγάλο πρόβλημα του υπερπληθωρισμού του επαγγέλματος, αλλά και στην κρίση του νομικού μας πολιτισμού που τις τελευταίες ημέρες έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις.

ΠτΘ: κ. Πεταλωτή, αύριο θα διεξαχθούν οι εκλογές στους δικηγορικούς συλλόγους. Διατελέσατε πρόεδρος του απερχόμενου Δ. Σ. Θα ήθελα ξεκινώντας να κάνετε ένα απολογισμό της τριετίας…

Γ.Π.: Ηταν μία μεγάλη και ευχάριστη εμπειρία. Επαναλαμβάνω ότι η μεγαλύτερη καταξίωσή μου είναι να είμαι πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Ροδόπης. Ήμουν ο νεότερος σε ηλικία πρόεδρος δικηγορικού συλλόγου πανελλαδικά και ήταν πρόκληση για μένα να αποδείξω ότι μπορούσα να αντεπεξέλθω στα καθήκοντά μου και να ανταποκριθώ σε ένα σοβαρό ρόλο, όπως αυτός του προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου. Δυστυχώς η πρόκληση που είχαμε ως Δ,Σ, αφορούσε στην εγκατάσταση στο νέο δικαστικό μέγαρο, με τα γνωστά προβλήματα τεχνικής και νομικής φύσης με αποτέλεσμα τον ενάμισι χρόνο της θητείας μου να είμαι μεταξύ του Προέδρου Εφετών του κ. Κωστή, ο οποίος έδειξε ένα υπερβάλλοντα ζήλο, της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών και στις τεχνικές υπηρεσίες του Υπουργείου Δικαιοσύνης, οι οποίες το μόνο που έκαναν ήταν να έρχονται και να κάνουν παρατηρήσεις χωρίς να προτείνουν λύσεις. Ως Δ.Σ. δώσαμε τη μάχη μας και καταφέραμε μία ιστορία δέκα χρόνων να κλείσει και να εγκατασταθούμε στο νέο δικαστικό μέγαρο. Θεωρώ ότι ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση και ανταποκριθήκαμε σωστά.

Ένα άλλο θέμα που μας απασχόλησε ήταν αυτό της εξωστρέφειας του συλλόγου προς την κοινωνία, να δώσουμε το κοινωνικό μας στίγμα, γιατί και θεσμικά θεωρώ ότι αυτός είναι ο ρόλος του δικηγορικού συλλόγου και νομίζω ότι τα καταφέραμε. Δείξαμε ότι ο σύλλογός μας δεν ενδιαφέρεται μόνο για την απονομή της δικαιοσύνης αλλά ότι είναι ενεργός φορέας της κοινωνίας μας. Στο πλαίσιο αυτής της εξωστρέφειας προσεγγίσαμε το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο και ειδικά τη Νομική Σχολή συνδιοργανώνοντας εκδηλώσεις υψηλού κύρους, μαζικότητας και ποιότητας, όπως το Συνέδριο των Αστικολόγων, των δικονομολόγων αλλά και άλλες ημερίδες.

Συμμετείχαμε στους αγώνες κατά της εξόρυξης χρυσού, είμαστε αυτοί που πρώτοι καλέσαμε σε σύσκεψη τους φορείς της περιοχής μας, και υπερασπιστήκαμε το Νομάρχη Ροδόπης στην δικαστική του περιπέτεια με τις εταιρείες χρυσού.

Είμαστε ο μοναδικός φορέας της περιοχής που είπε όχι στις διεκδικήσεις του Αγίου Όρους στην περιοχή μας, διεκδικήσεις πολλών χιλιάδων στρεμμάτων, όταν ολόκληρη η Ξάνθη βοούσε και βοά για αυτό το θέμα. Εκεί πραγματικά δείξαμε πυγμή ως δικηγορικός σύλλογος και όχι μόνο σε δικαστικό επίπεδο.

Η διοίκηση του δικηγορικού συλλόγου την προηγούμενη τριετία ώθησε τους δικηγόρους να συνειδητοποιήσουν τον περιφερειακό τους ρόλο καλώντας σε σύσκεψη τους υπολοίπους συλλόγους της Περιφέρειας για να εξετάσουμε από κοινού ζητήματα ώστε να μην υπάρχουν διαχωρισμοί γεωγραφικοί. Έτσι συμφωνήσαμε να τηρήσουμε κοινή γραμμή στην ολομέλεια των προέδρων στην Αθήνα ώστε η φωνή της περιφέρειάς μας να είναι πιο δυνατή. Κατά τη διάρκεια αυτών των συναντήσεων άτυπα αλλά ουσιαστικά οι πρόεδροι των δικηγορικών συλλόγων Καβάλας και Δράμας δήλωσαν ότι δεν υπάρχει περίπτωση μεταβατικού εφετείου σε μία από τις δύο πόλεις. Ήταν πολύ σημαντική δήλωση και ως δικηγορικός σύλλογος δεν την προβάλλαμε όσο έπρεπε, γιατί ουσιαστικά κερδίσαμε μία μάχη δίχως ως σύλλογος να την κάνουμε γνωστή. Το θέμα είναι μείζον για όλη την περιοχή μας.

Σχετικά με το Κτηματολόγιο,- αν και ως νομικοί από την αρχή δεν είχαμε σχέση, γιατί δυστυχώς θεωρήθηκε ότι είναι υπόθεση τεχνικών με αποτέλεσμα να μη γίνονται σωστές οι διαδικασίες,- διεκδικήσαμε πρώτοι να γίνει και υπόθεση των νομικών όχι για επαγγελματικούς λόγους αλλά για ουσιαστικούς. Έτσι δημιουργήθηκαν με αντικειμενικό τρόπο επιλογής οι πρωτοβάθμιες και δευτεροβάθμιες επιτροπές ενστάσεων για να διορθωθούν τα λάθη και για να βοηθηθεί ο κόσμος. Το Κτηματολόγιο βέβαια δεν πήγε καλά για αυτό και εμείς ως ΔΣ κατεβήκαμε στην Αθήνα, συναντήσαμε συμβούλους της Εταιρείας και τους ενημερώσαμε για τα προβλήματα που υπήρχαν. Κάποια προβλήματα λύθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της συνάντησης, για κάποια συμφωνήσαμε μέλη της εταιρείας να έρθουν στην πόλη μας Δυστυχώς όμως λόγω της αλλαγής του ΔΣ της εταιρείας το θέμα έμεινε εκεί. Αυτό που καταφέραμε ήταν να γίνει μία άτυπη ανάρτηση από το γραφείο της Θεσσαλονίκης στην Κομοτηνή και να διορθωθούν κάποια λάθη.

Θα μπορούσα να αναφέρω πλήθος ζητημάτων με τα οποία ασχοληθήκαμε κατά τη διάρκεια της τριετίας. Εκείνο όμως που πρέπει να τονίσω είναι ότι η διοίκηση του Δικηγορικού Συλλόγου προσπάθησε να είναι προσιτή, και ειδικότερα στους νέους συναδέλφους, αλλά και σε συμπολίτες μας που αδυνατούν να έχουν νομική συμπαράσταση.

ΠτΘ:Κατά την άποψή σας το νέο Δ.Σ. που θα προκύψει με ποια θέματα πρέπει να ασχοληθεί;

Γ.Π.:Θα πρέπει με μία καινούργια θεώρηση να επανεξετάσουμε πώς βλέπουμε το δικηγόρο ως λειτουργό, ως υπερασπιστή δικαιωμμάτων και ελευθεριών ως επαγγελματία και ως μέλος της κοινωνίας μας. Οι τάσεις είναι δύο. Η μία να τον δούμε ως δικηγόρο περιθωρίου που φυτοζωεί, που είναι περιθωριοποιημένος και προβληματικός συγχρόνως οικονομικά και κοινωνικά και η δεύτερη τάση, που με εκφράζει, ο δικηγόρος που βρίσκεται ψηλά. Βάσει της εμπειρίας μου οι δικηγόροι σήμερα στην Ελλάδα εκμεταλλεύονται το 1/10 των ευκαιριών που θα είχαν εάν έβλεπαν τα πράγματα κάπως διαφορετικά δεδομένου ότι υπάρχει μεγάλη κινητικότητα τόσο από τεχνολογική άποψη αλλά κυρίως με την ύπαρξη νέων δικαίων. Δεν έχουμε προσαρμοσθεί στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο. Για παράδειγμα θα σας αναφέρω την Ευρωπαϊκή σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, διεθνή σύμβαση, δεκαετιών που εμείς στην Ελλάδα ακόμη δεν ανακαλύψαμε, αν και κάθε υπόθεση αστικής αλλά και ποινικής φύσεως θα κρίνεται με βάση αυτή, και δυστυχώς οι περισσότερες αποφάσεις των δικαστηρίων δεν είναι συμβατές με αυτή. Θέλω να πω με αυτό ότι υπάρχει πλήθος Ευρωπαϊκής νομοθεσίας την οποία ήδη έπρεπε να εφαρμόζουμε και εμείς δε γνωρίζουμε καν. Η πρόκληση λοιπόν των δικηγορικών συλλόγων σε συλλογικό επίπεδο και σε ατομικό είναι να γίνει γνωστή αυτή η νομοθεσία, την οποία νομοθεσία δεν πρέπει να αφορίζουμε όπως και δεν πρέπει να αφορίζουμε και την κατάσταση ότι τα μεγάλα Ευρωπαϊκά γραφεία τα οποία θα έρθουν θα πάρουν τη δουλειά μας εφαρμόζοντας μία νομοθεσία ξένη προς εμάς μας. Όλα αυτά θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι μας αναγκάζουν να ανεβάσουμε σε επίπεδο την οργάνωση και τη σπουδή μας και σε επίπεδο οργάνωσης και σε επίπεδο σπουδών. Περιθώρια υπάρχουν πολλά και σε ατομικό και σε συλλογικό επίπεδο, έτσι ώστε οι δικηγόροι να ανέβουν και ως μονάδες και ως προς όφελος της κοινωνίας μας.

ΠτΘ:Αναφερθήκατε στο θέμα των ξένων εταιρειών που έρχονται στη χώρα μας. Το θέμα αυτό σε συνδυασμό με την μεγάλη ανεργία που παρατηρείται στο χώρο σας δεν εγκυμονεί εργασιακούς κινδύνους ειδικά για τους νέους;

Γ.Π.:Πρώτα απ’ όλα πρέπει να κάνουμε διαχωρισμό των δικηγόρων των μεγάλων πόλεων και της επαρχίας. Στην επαρχία υπάρχουν περιθώρια και μπορεί ένας νέος δικηγόρος, παρά τις δυσκολίες που σαφώς αντιμετωπίζει, να αντεπεξέλθει. Στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη τα πράγματα είναι τραγικά. Μπορούμε όμως να εκμεταλλευθούμε τα καλά αυτών των εταιρειών, όπως για παράδειγμα τη συνεργασία. Μέχρι πριν λίγα χρόνια το καθιερωμένο ήταν, και στην πόλη μας αλλά και στους άλλους επαρχιακούς συλλόγους, ο κάθε δικηγόρος να έχει το γραφείο του και να προσπαθεί μέσα από εκεί να βγάζει το μεροκάματό του. Αυτή η κατάσταση όμως τον δικηγόρο δεν τον προάγει ούτε επιστημονικά, ούτε οικονομικά. Αν είμαστε σχήματα δικηγόρων, με ευνοϊκούς όρους συνεργασίας ώστε να βοηθηθούν και οι νέοι δικηγόροι στο να αποκτήσουν τις γνώσεις και την εμπειρία που πρέπει να διαθέτουν δεν πρέπει να φοβόμαστε τίποτα. Αν προβληματιστούμε επί τέτοιων ζητημάτων νομίζω ότι λύσεις επαγγελματικές υπάρχουν.

ΠτΘ: Ο υπερπληθωρισμός όμως είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος σας…

Γ.Π.:Υπάρχει υπερπληθωρισμός. Είμαι όμως αντίθετος προς την πρόταση που κατέθεσε συνδυασμός που κατέρχεται ανταγωνιστικά στις εκλογές ότι η μόνη λύση είναι η μείωση των εισακτέων στις νομικές σχολές. Αν είναι δυνατόν σήμερα στην εποχή της μόρφωσης και της εκπαίδευσης να πούμε ότι η λύση για τον υπερπληθωρισμό είναι να κλείσουν οι νομικές για κάποια χρόνια. Τα πανεπιστήμια πρέπει να υπάρχουν και με όρους και προϋποθέσεις πανεπιστημιακού επιπέδου να δίνουν μόρφωση. Λύσεις υπάρχουν για τον υπερπληθωρισμό των δικηγόρων. Άποψή μου, αισιόδοξη και τεκμηριωμένη, είναι ότι πρέπει να δώσουμε ιδιαίτερη βαρύτητα στους νέους δικηγόρους, που αποτελούν και την πλειοψηφία του συλλόγου μας, να αισθανθούν ισότιμα μέλη του και να έχουν πρόσβαση στην τεχνολογία, στο δικηγορικό σύλλογο, στις βιβλιοθήκες, στις αποφάσεις των δικαστών ,έτσι ώστε να αποκτήσουν γνώσεις, γιατί είναι διαφορετική η γνώση που σου παρέχει το πανεπιστήμιο από τη γνώση που απαιτείται για να αντεπεξέλθουμε στο δύσκολο λειτούργημά μας. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ανακαλύψουμε και να θεσμοθετήσουμε θεσμούς διαρκούς κατάρτισης. Δεν μπορούμε να μένουμε σε κώδικες και νομοθεσίες του πανεπιστημίου, οι εξελίξεις είναι ραγδαίες. Για παράδειγμα το οικογενειακά δίκαιο το οποίο άλλαξε ριζικά το 1983 με την ισότητα των δύο φύλων σήμερα έχει εξελιχθεί περισσότερο. Έχουμε ένα νέο οικογενειακό δίκαιο που αφορά στις τεχνητές γονιμοποιήσεις, στην παρένθετη μητρότητα. Είναι πρόκληση και για τους νέους αλλά και για τους παλιούς δικηγόρους επιτέλους να μορφωθούμε περισσότερο.

ΠτΘ:κ. Πεταλωτή τον τελευταίο καιρό οι πολίτες αισθάνονται ανασφαλείς με όσα ήλθαν στην επιφάνεια για κάποιους επίορκους δικαστές. Ποια είναι η άποψή σας;

Γ.Π.: Πραγματικά τον τελευταίο καιρό ο πολίτης αισθάνεται ανασφαλής και αυτό το εισπράττουμε καθημερινώς. Από την πλευρά του δικαζόμενου πολίτη, που προσδοκά, και σαφώς πρέπει να προσδοκά, την απονομή της δικαιοσύνης, βλέπουμε να υπάρχει καχυποψία, δικαιολογημένη εφόσον τα ΜΜΕ ασχολούνται με το πώς χρηματίζεται ο κάθε δικαστής και πώς βολεύονται κάποια δικηγορικά γραφεία μέσω δικαστών και ιερωμένων, αλλά και από την πλευρά των παραγόντων της δικαιοσύνης, υπάρχει αμηχανία. Και βέβαια εκείνο που μας σώζει είναι να πιστέψουμε ότι τελικά δικαιοσύνη υπάρχει. Αυτό βέβαια μπορεί να είναι θεωρητικό μέχρι ένα βαθμό. Προσωπική μου άποψη είναι, χωρίς βέβαια να εξετάζουμε την επάρκεια του κάθε δικαστή, ότι σε ένα μεγάλο βαθμό οι δικαστές είναι ανεπηρέαστοι στην κρίση τους και αυτό το βλέπω καθημερινά και στα πρωτοβάθμια δικαστήρια αλλά και στα εφετεία. Στην περιοχή μας δεν είχαμε δείγματα, τουλάχιστον εξόφθαλμα, ότι υπάρχουν δικαστές που δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, είναι κοινό μυστικό, υπάρχουν παρέες δικαστών και δικηγόρων γιατί και τα συμφέροντα είναι πολλά και μεγάλα και το χάος που υπάρχει μεταξύ δικηγόρων και δικαστών είναι μεγάλο και κάποια πράγματα χάνονται. Κατά την άποψή μου όμως όλα αυτά δεν έπρεπε να γίνουν γνωστά με αυτό τον τρόπο, μέσω των εκπομπών της τηλεόρασης και μάλιστα υπό μορφή σήριαλ, και τα οποία αφορούν σε μικρό αριθμό δικαστών, και καθημερινώς να ευτελίζονται θεσμοί και πρόσωπα. Θα έπρεπε η δικαιοσύνη από μόνη της να διαθέτει εκείνους τους μηχανισμούς που πραγματικά να γίνεται κάθαρση. Εν γνώσει των λόγων μου θα πω ότι το πρόβλημα βρίσκεται στην κορυφή και στην πυραμίδα της δικαιοσύνης. Εκεί είναι το πρόβλημα και όχι στους μικρούς δικαστές ή σε κάποιον που έτυχε να κάνει κάτι. Για να φθάσει κάποιος στην ηγεσία της δικαιοσύνης κατά ένα μεγάλο βαθμό τουλάχιστον είναι θέμα κάποιων υποχωρήσεων, κάποιων πολιτικών πεποιθήσεων, και με τον περισσότερο επιεική λόγο, κάποιων συμβιβασμών. Όταν λοιπόν η κορυφή δεν είναι σωστή τότε και οι παρεμβάσεις προς τους κατώτερους δικαστές, αλλά και τα πρότυπα, γίνονται κατά τρόπο άσχημο. Όλοι μας λίγο πολύ γνωρίζουμε ότι και παρεμβάσεις γίνονται από τους ανώτατους δικαστές προς κατώτερους, ασχέτως τύχης, αλλά και τα πρότυπα των ανωτάτων δικαστικών δεν είναι ό,τι καλύτερο προς τους κατώτερους τους οποίους πολλές φορές κρατάνε ομήρους κάποιες καταστάσεις. Αυτή τη στιγμή κάποιοι δικαστές για να αποφύγουν κάποια καταγγελία γίνονται σκληροί. Είναι μία κατάσταση που κρατά τους δικαστές ομήρους και δεν τους αφήνει να έχουν ελεύθερη κρίση. Νομίζω ότι αυτή η κατάσταση πρέπει να σταματήσει όσο το δυνατόν γρηγορότερα, να σταματήσουν τα ΜΜΕ να κάνουν το θέμα σήριαλ. Από εκεί και πέρα το μεγάλο στοίχημα είναι, όχι του Υπουργού Δικαιοσύνης, ο οποίος δεν έχει και ιδιαίτερες αρμοδιότητες, αλλά της ηγεσίας του Αρείου Πάγου και του Συμβουλίου της Επικρατείας.

ΠτΘ: Από την άλλη κ. Πεταλωτή βλέπουμε δικηγόρους να έχουν μετατραπεί σταρ των τηλεοπτικών παραθύρων…

Γ.Π.: Είναι άσχημη η εικόνα και προδίδει μία σήψη, η οποία υπάρχει βέβαια και στα δικηγορικά κυκλώματα της Αθήνας, και εκεί νομίζω ότι πρέπει να γίνει παρέμβαση του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, ώστε να τιμωρούνται οι δικηγόροι “μαϊντανοί” στα τηλεοπτικά παράθυρα που είναι οι πλέον αμαρτωλοί. Δεν θα αναφερθούμε σε ονόματα αλλά αυτούς που βλέπουμε να αλληλοκατηγορούνται είναι αυτοί που πηδούσαν τους φράκτες τους Τριανταφυλόπουλου και έμπαιναν στα στούντιο και βρίζονταν μεταξύ τους, οι οποίοι πουλάνε εκδούλευση στους πελάτες τους καθώς και τις γνωριμίες τους με τους δικαστές. Πραγματικά είναι η χειρότερη και ασχημότερη εικόνα που υπάρχει και από πλευράς δικηγόρων που συμμετέχουν σε αυτές τις εκπομπές.

ΠτΘ: Και ο Κώδικας Δεοντολογίας;

Γ.Π.: Υπάρχει Κώδικας Δεοντολογίας ο οποίος είναι απαρχαιωμένος και στην Αθήνα είναι πολύ δύσκολο να τηρηθεί, στους επαρχιακούς συλλόγους είναι ευκολότερη η τήρησή του. Στις προγραμματικές μας θέσεις δεσμευόμαστε να δημιουργηθεί και να λειτουργήσει μία επιτροπή υψηλού κύρους από δικηγόρους του Συλλόγου, έτσι ώστε να συσταθεί νέος κώδικας δεοντολογίας γιατί η δεοντολογία δεν αφορά στην ευπρεπή αμφίεση του δικηγόρου, αλλά στο σεβασμό πρώτα προς τον εντολέα πελάτη του, στο σεβασμό προς το δικαστή και τη δικαιοσύνη γενικότερα. Και στο σύλλογό μας υπάρχουν δείγματα παραβατικότητας, λίγα ευτυχώς, που με διάφορες κινήσεις στην προηγούμενη τριετία η απερχόμενη διοίκηση προσπάθησε να περιορίσει. Τα δείγματα αυτά είναι εντοπισμένα και περιορισμένα και νομίζω ότι μπορούμε να τα περιορίσουμε ακόμη περισσότερο. Δεν πρέπει βεβαίως να ξεχνάμε ότι είναι θέμα αγωγής του καθενός αλλά και παιδείας.

ΠτΘ: Στην αρχή της κουβέντας μας κ. Πεταλωτή χαρακτηρίσατε την ενασχόλησή σας με το δικηγορικό σύλλογο ευτυχή. Τι εννοείτε με αυτό;

Γ.Π.:Μπήκα στη διοίκηση του Δικηγορικού Συλλόγου όντας δικηγόρος τριών ετών. Ήμουν ο νεώτερος δικηγόρος στη ιστορία του Συλλόγου. Οι συνάδελφοί μου με τίμησαν επί τρεις τριετίες στις εκλογές του δικηγορικού συλλόγου να είμαι ο πρώτος σε ψήφους σύμβουλος. Για μένα ήταν μονόδρομος ηθικής κάλυψής μου να είμαι πρόεδρος του Δικηγορικού συλλόγου. Μ’ ενδιαφέρει ο σύλλογος, ό,τι κάνω το κάνω με ευχαρίστηση, παρόλο που περιορίζω άλλα ενδιαφέροντά μου, για μένα όμως είναι πρόκληση. Το κυριότερο είναι ότι βλέπω την εκτίμηση των συναδέλφων καθημερινά και μάλιστα την εισπράττω απ’ όλους τους έχοντες σχέση με τη δικαιοσύνη.

ΠτΘ:Τελειώνοντας θα ήθελα να αναφερθούμε και στα πρόσωπα που πλαισιώνουν το ψηφοδέλτιό σας…

Γ.Π: Πρώτα απ’ όλα πρέπει να τονίσω ότι ο συνδυασμός μας « Ενότητα Δικηγόρων» ήταν αποτέλεσμα μίας πηγαίας επιθυμίας να υπάρξει σωστό συμβούλιο και για αυτό δεν έχει κομματικό χρώμα. Υπάρχει πλουραλισμός στις ιδεολογικές τοποθετήσεις των συμμετεχόντων σε αυτόν. Είναι ένας υπερκομματικός συνδυασμός, οι συνάδελφοι που πλαισιώνουν το ψηφοδέλτιο είναι και παλιοί και νέοι στο Δ.Σ., έτσι ώστε να συνδυάζεται η εμπειρία με την ανανέωση. Από τους παλαιότερους στο Δ.Σ. συναδέλφους που συμμετέχουν είναι ο Γιώργος Κυμπαρίδης, ο Ηρακλής Χατζηνέστωρος, η Νίκη Παυλίδου, ο Νίκος Σπύρου και από τους νεότερους ο Χρήστος Χατζηπέμου, η Κατερίνα Σταυρίδου -Παπαϊωάννου, ο Άκης Φουντουκίδης η Σοφία Μιχαλιτσούδη και ο Χαλήλ Μουσταφά.

ΠτΘ: κ. Πεταλωτή σας ευχαριστούμε πολύ και σας ευχόμαστε καλή επιτυχία.

Γ.Π.:Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.