Ν. Γκλαρνετατζης: «Η Ελλαδα βρισκεται, στην Ευρωπαικη Ενωση, στην τελευταια θεση για τη χορηγηση πολιτικου ασυλου»

Ο Νίκος Γκλαρνέτατζης από την «Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης» παρουσίασε την καμπάνια τους στην εκδήλωση για τους «Μετανάστες – Πρόσφυγες – Άσυλο», που έλαβε χώρα το βράδυ της Πέμπτης στο αμφιθέατρο της παλιάς Νομικής. Έδωσε συγκλονιστικά στοιχεία για την τύχη των μεταναστών και τις συνθήκες που κρατούνται και γενικότερα αντιμετωπίζονται στη χώρα μας. Στην εκδήλωση συμμετείχαν ο δικηγόρος, μέλος του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες, Γιώργος Πεταλωτής και ο δημοσιογράφος, μέλος του Κοινωνικού Forum, Σταμάτης Σακελλίων.

Ο κ. Γκλαρνέτατζης μίλησε στον ΠτΘ, λίγο πριν την έναρξη της εκδήλωσης, για τη δράση τους: «Η όλη πρωτοβουλία ξεκίνησε από μία καμπάνια της αντιρατσιστικής για τους πρόσφυγες. Επικεντρώνει στο συνολικότερο ζήτημα των προσφύγων, που είναι οι αιτίες που παράγουν αυτό το πρόβλημα στις χώρες προέλευσης αυτών των ανθρώπων, αλλά και στην κατάσταση που επικρατεί στις χώρες υποδοχής, την ευρωπαϊκή πολιτική που χτίζει γύρω από την Ευρώπη το λεγόμενο φρούριο, αυτό που χιλιάδες διαδηλωτές και κινήματα σε όλη την Ευρώπη προσπαθούμε κομμάτι – κομμάτι να καταστρέψουμε.

Οι λέξεις και οι αρχές

Η καμπάνια έχει δώσει έμφαση στα ‘στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων’, όπως τα ονομάζουμε, στη Βέννα και στα άλλα τρία που βρίσκονται στο νομό Έβρου.

Οι συνθήκες ζωής είναι άθλιες, είναι κάτω από τα όρια της εξαθλίωσης. Στοιβαγμένοι άνθρωποι δίχως τις στοιχειώδεις συνθήκες υγιεινής».

Στα πλαίσια της καμπάνιας αυτής αποφάσισαν να έρθουν σε επαφή με τοπικές αντιστάσεις που υπάρχουν στην περιοχή της Θράκης. «Μαζί με όποιους ευαίσθητους πολίτες βρίσκαμε στην Ξάνθη και την Κομοτηνή σχεδιάσαμε μια σειρά τριήμερων εκδηλώσεων, που ξεκινούν από την Κομοτηνή και συνεχίζονται την Παρασκευή με πορεία και συναυλία στην Ξάνθη». Τα αρχικά τους σχέδια ήταν πιο δυναμικά, αλλά δεν ευοδώθηκαν: «Θα πηγαίναμε στη Βέννα και θα απαιτούσαμε με έντονα ακτιβίστικο τρόπο ν’ ανοίξουν τα στρατόπεδα στον έλεγχο της κοινωνίας. Όταν όμως οι αρχές πληροφορήθηκαν τη δράση μας εκκένωσαν τα στρατόπεδα. Προφανώς το επέτρεπε και ο αριθμός των υπαρχόντων προσφύγων, που είναι λίγοι. Με μία ευρεία ερμηνεία των τυπικών διατάξεων τους έδωσαν τη λευκή κάρτα απέλασης και τους έδιωξαν από τα στρατόπεδα. Υποτίθεται ότι αυτοί οι πρόσφυγες θα βρουν τρόπο να επιστρέψουν στις πατρίδες τους. Σύμφωνα με το νόμο μπορούν να τους κρατήσουν μέχρι 3 μήνες, εφόσον έχει απορριφθεί η αίτηση ασύλου, εάν έχουν κάνει αίτηση ασύλου. Από τα όσα πληροφορηθήκαμε, το 95% αυτών των ανθρώπων, σε άπταιστα ελληνικά, έλεγαν ότι δεν είναι πολιτικοί πρόσφυγες και ότι έχουν έρθει εδώ για να βρούνε δουλειά. Βέβαια, δεν υπήρχε ούτε δικηγόρος ούτε διερμηνέας και είναι άγνωστο το πώς γινόταν η συνεννόηση». Σε παλαιότερη επίσκεψη του ΠτΘ στις εγκαταστάσεις της Βέννας – όταν αριθμούσαν πάνω από 1.000 άτομα, ανάμεσά τους και παιδιά- διαπιστώσαμε ότι ελάχιστοι μιλούσαν σπασμένα αγγλικά και κανείς τους ελληνικά. Ο κ. Γκλαρνέτατζης έχει συναντήσει πολλούς πρόσφυγες κι εκτιμά ότι ένας στους 60 μιλάει κάποια αγγλικά και σαφώς δεν είναι σε θέση να συντάξει επίσημη αίτηση προς το ελληνικό κράτος. «Είναι θέμα επίσημης πολιτικής του ελληνικού κράτους, που εφαρμόζει τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και προβλέπει μονάχα καθεστώς καταστολής γι’ αυτούς τους ανθρώπους κι εδώ βρίσκεται η μεγάλη υποκρισία του δυτικού κόσμου: από τη μία υπερεκμεταλλευόμαστε τις χώρες αυτές στον καιρό ειρήνης και τις βομβαρδίζουμε σε καιρό πολέμου, που δυστυχώς γίνεται και συχνότερος κι όταν η υπερεκμετάλλευση και οι πόλεμοι των καθεστώτων μας τους οδηγούν να φύγουν από τα σπίτια τους, να περπατήσουν χιλιάδες χιλιόμετρα, να πληρώσουν χιλιάδες δολάρια, πολλές φορές αφήνοντας τα παιδιά τους ενέχυρο, για να φτάσουν στην πύλη του παραδείσου. Τότε καταλαβαίνουν ότι οι οργανωμένες μας κοινωνίες δεν έχουν δημιουργήσει εκείνες τις αντιστάσεις που να επιβάλουν στις κυβερνήσεις τουλάχιστον ανθρώπινη συμπεριφορά απέναντί τους. Σ’ αυτά τα πλαίσια η ελληνική κυβέρνηση δείχνει να έχει πάρει πολύ ζεστά το ρόλο της ως συνοριοφύλακα του ευρωπαϊκού παραδείσου, γι’ αυτό και τα τελευταία στοιχεία για το πολιτικό άσυλο είναι δραματικά. Η Ελλάδα βρίσκεται, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στην τελευταία θέση για τη χορήγηση πολιτικού ασύλου. Φέτος εγκρίθηκαν 3 χορηγήσεις πολιτικού ασύλου, η μία για ανθρωπιστικούς λόγους κι αυτό δεν τιμά μια χώρα με δημοκρατική παράδοση και με σχεδόν το σύνολο των ανθρώπων της να έχουν κάνει πολιτικοί πρόσφυγες στο παρελθόν».

Η Ελλάδα και η Ευρώπη

Για το πώς θα έπρεπε να συμπεριφερθεί η ελληνική κυβέρνηση απέναντι στους πρόσφυγες και το κατά πόσο οφείλει να ακολουθεί τις επιταγές της ΕΕ, ο κ. Γκλαρνέτατζης απαντά: «Αν η ελληνική κυβέρνηση ακολουθεί πειθήνια τις επιταγές της ΕΕ και δεν παράγει αυτόνομη πολιτική να βγει να το πει. Από την άλλη, ξέρουμε ότι αυτές οι πολιτικές παράγονται μέσα από τις διαδικασίες συναίνεσης. Από τη μια είναι οι κυβερνήσεις, ανάμεσά τους και η ελληνική, που είναι υπεύθυνες για την παραγωγή αυτής της πολιτικής και από την άλλη τα κινήματα, που ευτυχώς εξαπλώνονται και σε παγκόσμιο επίπεδο. Το πρώτο που μπορεί να κάνει είναι να θέσει τη διαφορετική της πολιτική στα όργανα της ΕΕ κι όχι να αισθάνεται περήφανη γιατί δεν δημιουργήθηκαν στρατόπεδα στις χώρες του Μαγκρέπ, όπως πρότεινε η Μ. Βρετανία. Θα μπορούσε να πλησιάσει ή και να υπερβεί το μέσο όρο της παροχής ασύλου της ΕΕ. Μπορεί άμεσα να δημιουργήσει ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης στους χώρους υποδοχής των προσφύγων.

Είναι προϊόν της πολιτικής που επιλέγει να επενδύει σε συνοριοφύλακες και κατασταλτικούς μηχανισμούς παρά σε χώρους που να πληρούν τις στοιχειώδεις συνθήκες».

Ο ρόλος της αυτοδιοίκησης και των πολιτών

Η στάση της τοπικής αυτοδιοίκησης απέναντι στους μετανάστες μπορεί να διαφοροποιήσει τις συνθήκες διαβίωσης όπως ο κ. Γκλαρνέτατζης υποστηρίζει: «Έχουμε δει τις τοπικές κοινωνίες να δείχνουν ανθρώπινη συμπεριφορά προς αυτούς τους εξαθλιωμένους ανθρώπους. Ακόμη και με το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο η τοπική αυτοδιοίκηση μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο. Για παράδειγμα, το κέντρο υποδοχής προσφύγων στη Λέσβο βρίσκεται υπό τον έλεγχο της τοπικής αυτοδιοίκησης και δεν είναι στον έλεγχο του κάθε συνοριοφύλακα και υφισταμένου του υπουργείου Δημόσιας Τάξης. Δεν είναι καν θέμα του υπουργείου. Νομίζω ότι έχουν ξεκινήσει κάποιες διαπραγματεύσεις για ένα σύγχρονο κέντρο υποδοχής στον Έβρο. Μπορεί επομένως η τοπική αυτοδιοίκηση να παίξει σημαντικό ρόλο στην ανακούφιση αυτών των ανθρώπων».

Γ. Πεταλωτής: «Η κοινωνία δεν έχει να φοβηθεί από ‘ξένους’ ανθρώπους»

Ο δικηγόρος Γιώργος Πεταλωτής είναι μέλος του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες και προσεγγίζει το θέμα του ασύλου και της προστασίας των προσφύγων, το οποίο χαρακτηρίζει ως επίκαιρο: «Παίρνει ευρύτερες και διαφορετικές διαστάσεις κάθε φορά. Η πολιτική που ασκείται σήμερα για το άσυλο και την προστασία των προσφύγων αποκτά καινούρια χαρακτηριστικά από τη στιγμή που εδώ και χρόνια υπάρχει η επιβολή μιας νέας τάξης πραγμάτων σε παγκόσμιο κι ευρωπαϊκό επίπεδο.

Η ελληνική πολιτεία, παρόλο που έχει δει με πιο ανοιχτό μάτι το θέμα της προστασίας των προσφύγων τα τελευταία 10 χρόνια, παρουσιάζει πολλές ελλείψεις, οι οποίες αναδεικνύονται αν αναλογιστούμε ότι οι αιτήσεις παροχής ασύλου που γίνονται δεκτές είναι σχεδόν μηδενικές».

Πολιτεία και κοινωνία

Ο κ. Πεταλωτής διακρίνει ότι η συμπεριφορά της ελληνικής πολιτείας δεν είναι εχθρική απέναντι στους πρόσφυγες: «Στους περισσότερους από αυτούς αναγνωρίζεται ένα ανθρωπιστικό καθεστώς, το οποίο τους επιτρέπει να κινούνται, να ζουν και να αναπτύσσονται στην ελληνική επικράτεια. Τα δικαιώματα όμως που απολαμβάνουν είναι ελάχιστα και δεν είναι αυτά που θα απολάμβανε κάποιος αν τύχαινε της προστασίας της ελληνικής πολιτείας ως πρόσφυγας.

Παράλληλα, ολοένα δημιουργείται μια καινούρια νομοθεσία για τους πρόσφυγες και μια νέα νομολογία και διοικητική πρακτική».

Για τον κ. Πεταλωτή η κοινωνία παίζει σημαντικό ρόλο: «Η κοινωνία δεν έχει να φοβηθεί από ‘ξένους’ ανθρώπους, αντίθετα έχει να κερδίσει κι αυτό φαίνεται στις κοινωνίες όπου ζουν μεγάλες ομάδες προσφύγων, μεταναστών και ανθρώπων ξένων. Όσο περισσότερο αποδέχεται η κοινωνία αυτές τις ομάδες τόσο πιο πλούσια γίνεται».

Ετοιμότητα

Το ζητούμενο μιας συγκεκριμένης πολιτικής για τους πολιτικούς και τους οικονομικούς πρόσφυγες και της δημιουργίας συγκεκριμένων δομών σε κάθε χώρα, για να αντιμετωπίσει την είσοδο μεγάλων ομάδων στο εσωτερικό της, όλα δείχνουν ότι δεν είχε αντιμετωπιστεί με τη δέουσα προσοχή και οργάνωση. Ο κ. Πεταλωτής σχολιάζει την ελληνική ετοιμότητα: «Η μεταναστευτική και προσφυγική πολιτική της χώρας μας είναι αποσπασματική. Η πολιτική αυτή διαμορφώνεται και από τα ευρωπαϊκά δεδομένα – όπου είναι επίσης αποσπασματική – και είναι ανάλογη με τις συνθήκες που επικρατούν παγκόσμια, με το ποιες πολιτικές πιέσεις δέχεται η ΕΕ και πώς δημιουργείται το παγκόσμιο status, έτσι ώστε να αντιμετωπίζεται και το κύμα προσφύγων που προέρχεται κάθε φορά από ταραγμένες περιοχές.

Η Ελλάδα, παρόλο που αποτελεί κατώφλι για την ΕΕ, δέχεται ένα μικρό αριθμό, όπως και η Ευρώπη. Το 75% των προσφύγων παγκόσμια βρίσκεται στην Αφρική και την Ασία».

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.