«Μορφωτικες Συναντησεις 2010-2011» απο τον Μορφωτικο Ομιλο Κομοτηνης
Τη διοργάνωση των «Μορφωτικών Συναντήσεων 2010-2011» συνεχίζει ο Μορφωτικός Όμιλος Κομοτηνής, με την 3η κατά σειρά συνάντηση την Πέμπτη 20 Ιανουαρίου να αναφέρεται στα αποσχιστικά κινήματα στα Βαλκάνια και τον Εύξεινο χώρο». Το θέμα αυτό ανέλαβε να αναλύσει να παρουσιάσει και να αναλύσει ο επίκουρος καθηγητής του Διεθνούς Δικαίου του Τμήματος Γλώσσας – Φιλολογίας και Πολιτισμού Παρευξεινίων Χωρών του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, κ. Βασίλης Γραμματίκας. Συμπεριέλαβε στην ομιλία του και ανέλυσε τα κυριότερα από αυτά τα κινήματα, είτε επιτυχημένα, είτε αποτυχημένα, επιχειρώντας να εξάγει κάποια συμπεράσματα σε σχέση με το γεωπολιτικό υπόβαθρο, στο οποίο αυτά κινούνται, αλλά και σε σχέση με την αντίδραση της «διεθνούς κοινότητος» μέσω των μεγαλύτερων δυνάμεων, οι οποίες είτε τα στηρίζουν είτε τα απορρίπτουν.
Βασίλης Γραμματίκας, επίκουρος καθηγητής Διεθνούς Δικαίου «Παράγοντες, που οδηγούν σε αποσχιστικές τάσεις»
Όπως τόνισε αρχικά ο κ. Γραμματίκας, «το ζήτημα των αποσχιστικών κινημάτων στα Βαλκάνια παρουσιάζει ένα ευρύτερο γεωπολιτικό ενδιαφέρον, αλλά ενδεχομένως μπορεί να αφορά αμυδρά και τη χώρα μας». Όσον αφορά τους λόγους, οι οποίοι οδηγούν σε αποσχιστικές τάσεις, εντόπισε καταρχήν μια ταύτιση στα κινήματα της τέως Σοβιετικής Ένωσης, αφού «με τη διάλυσή της λαοί ή μειονότητες βρέθηκαν από τη μια μέρα στην άλλη σε εχθρικά προς αυτούς κράτη και, κατά κάποιον τρόπο, ήταν θέμα επιβίωσης γι’ αυτούς η επιδίωξη απόσπασής τους». Από την άλλη μεριά, βέβαια, δεν παρέλειψε να τονίσει και το ρόλο των μεγάλων δυνάμεων, που «η στάση τους υπαγορεύεται όχι με βάση μια σταθερή προσήλωση στο διεθνές δίκαιο, αλλά κυρίως με βάση τα ατομικά γεωπολιτικά τους συμφέροντα». Και η εμπλοκή επομένως των μεγάλων δυνάμεων, σύμφωνα με τον κ. Γραμματίκα, είναι από τους παράγοντες, που μπορούν να οδηγήσουν ένα λαό σε αποσχιστική τάση.
«Η τελική πορεία του θέματος του Κοσσυφοπέδιου θα αποτελέσει ενός είδους οδηγό για την πορεία άλλων κινημάτων»
Εκτενή αναφορά έκανε σε μια από τις τελευταίες περιπτώσεις αποσχιστικού κινήματος στην περιοχή μας, η οποία δεν είναι άλλη από αυτή του Κοσσυφοπεδίου. Επιχείρησε δε να εντοπίσει το ρόλο, που η έκβαση του αποσχιστικού κινήματος στην περίπτωση του Κοσσυφοπεδίου, μπορεί να επηρεάσει γενικότερα τις αποσχιστικές τάσεις στην περιοχή μας. Όπως ανάφερε αρχικά, «το Κοσσυφοπέδιο το έχουν σήμερα αναγνωρίσει 74 κράτη, μεταξύ των οποίων οι Ηνωμένες Πολιτείες και 22 από τα 27 μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης». «Μιλάμε για μια πραγματικότητα», συνέχισε, «που δε μπορεί να αγνοηθεί. Εξάλλου, και αρκετοί Σέρβοι πλέον αρχίζουν να ψιθυρίζουν ότι, και να μας δώσουν πίσω το Κοσσυφοπέδιο, δεν έχουμε τι να το κάνουμε». «Οι δυτικοί», παρατήρησε, «έχουν μια σταθερή θέση ότι το Κοσσυφοπέδιο είναι μια ειδική περίπτωση και δεν εφαρμόζεται στους άλλους». «Δεν έχει όμως τίποτα το ειδικό η συγκεκριμένη περίπτωση», υπογράμμισε. Εξέφρασε δε την πεποίθηση ότι «η τελική πορεία του θέματος του Κοσσυφοπέδιου θα επηρεάσει σημαντικά, όχι μόνο τις υφιστάμενες αποσχισθείσες περιοχές στα εδάφη της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, αλλά σίγουρα και άλλους, οι οποίοι ενδιαφέρονται». «Κι αυτό», υπογράμμισε, «όχι μόνο σε κάτι εξωτικά κράτη του Καυκάσου και της κεντρικής Ασίας, αλλά και στην καρδιά της Ευρώπης». Ως παραδείγματα, μάλιστα, ανέφερε τις αποσχιστικές τάσεις που αντιμετωπίζει το Βέλγιο, τις διαφορές της Σκωτίας έναντι της μεγάλης Βρετανίας, αλλά την περίπτωση της Ισπανίας, που «έχει καταφέρει να ελέγξει με πάρα πολύ οριακό τρόπο τους Βάσκους και τους Καταλανούς». Εν κατακλείδι, υπογράμμισε ότι «τέτοια κινήματα είναι ενεργά και δραστήρια» και εξέφρασε την πεποίθηση ότι «το Κοσσυφοπέδιο θα αποτελέσει ενός είδους οδηγό για την πορεία κάποιου από αυτά τα ζητήματα».
«Βάσει του διεθνούς δικαίου, οι μειονότητες δεν έχουν το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης, που έχουν οι λαοί»
Τέλος, ερωτηθείς αν και στην περιοχή μας διαβλέπει τον κίνδυνο εμφάνισης αποσχιστικών κινημάτων, ξεκαθάρισε αρχικά ότι «βάσει του διεθνούς δικαίου, δε μπορούμε να μιλάμε για πιθανό αποσχιστικό κίνημα, όπου υπάρχει μια μειονότητα».
«Αυτό είναι δεδομένο», τόνισε και εξήγησε ότι «βάσει του διεθνούς δικαίου, οι μειονότητες δεν έχουν το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης, που έχουν οι λαοί». Σε πιο πρακτικό επίπεδο, εκτίμησε ότι «προφανώς έχουμε μια σημαντικότατη μουσουλμανική μειονότητα, η οποία βέβαια δεν έχει ενιαία εθνικά χαρακτηριστικά, αλλά σε κάθε περίπτωση η πληθυσμιακή της έξαρση σε δέκα χρόνια μπορεί να την οδηγήσει σε καθεστώς πλειοψηφίας στο έδαφος της Θράκης». Υποστήριξε, ωστόσο, ότι «αν η συγκεκριμένη μειονότητα μπορεί να επιδιώξει κάτι παραπάνω από μια απλά καλή θέση μέσα στην ελληνική κοινωνία, είναι κάτι που βασίζεται και σε εξωγενείς παράγοντες». Καταλήγοντας, εξέφρασε την προσωπική του άποψη και απέκλεισε τέτοια εξέλιξη στην περίπτωσή μας, επισημαίνοντας ότι «προσωπικά δε βλέπω ένα κράτος, όπως η Τουρκία, που επιθυμεί την ένταξή της στην ευρωπαϊκή ένωση, ότι θα ξεκινήσει αποσχιστικό ζήτημα σε ένα ήδη υφιστάμενο κράτος και, μάλιστα, στα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης».
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
