Μιμης Πλεσσας, συνθετης «Ειμαι περηφανος που ειμαι Ελλην»

Γεννήθηκε στην Αθήνα και από τα μαθητικά του χρόνια υπήρξε ο πρώτος σολίστ του πιάνου στην Ελληνική Ραδιοφωνία. Ανακάλυψε ή καθιέρωσε με τα τραγούδια του πολλούς σήμερα διάσημους τραγουδιστές και ηθοποιούς ( Ζωή Κουρούκλη, Νανά Μούσχουρη, Τζένη Βάνου, Γιοβάννα, Μαρινέλα, Κουμιώτη, Γιάννη Βογιατζή, Φώτη Δήμα, Γιάννη Πουλόπουλο, Τόλη Βοσκόπουλο, Στράτο Διονυσίου κλπ). Δούλεψε για το θέατρο και τον κινηματογράφο στον ψυχαγωγικό, τον κλασικό αλλά και στον πρωτοποριακό τομέα κάθε είδους και έλαβε Ελληνικές και διεθνείς διακρίσεις (Παρίσι, Εδιμβούργο, Αλτο Μόντε, Ουάσινγκτον, Κάρλοβι Βάρι ). Έχει γράψει μουσική για 115 ταινίες και 70 θεατρικές παραστάσεις. Διηύθυνε με έργα του τις μεγαλύτερες ορχήστρες σε όλο τον κόσμο. Τιμήθηκε επανειλημμένα με χρυσούς και πλατινένιους δίσκους ενώ το έργο του «Ο Δρόμος» (στίχοι Λ. Παπαδόπουλου) κατέχει αναμφισβήτητα την πρώτη θέση στην Ελληνική Δισκογραφία.
Πώς να χωρέσει σε λίγες γραμμές η ζωή και το έργο του Μίμη Πλέσσα; Δεν υπάρχει τραγουδιστής που να μην τον έχει τραγουδήσει. Εξάλλου αν κάποιος θέλει να κάνει καριέρα στο τραγούδι σίγουρα θα έχει τραγούδια του στο ρεπερτόριό του. Και ο ίδιος ο συνθέτης ωστόσο έχει μεγάλη αγάπη και εμπιστοσύνη στους νέους ανθρώπους. Έτσι και σε αυτή τη συναυλία της Παρασκευής έχει μαζί του δύο νέους ερμηνευτές, τον Σπύρο Κλείσσα και τη Φιντέ Κοκσάλ, για να μας ταξιδέψουν σε ένα «Δρόμο» – σταθμό, με χίλιες και μία νότες σαν τη παραμυθένια μουσική για τον κινηματογράφο που ηχεί ακόμη στα αυτιά μας, μιας και δεν έχουμε πάψει να την ακούμε.

Είμαι περήφανος που έχω να μάθω ακόμα πολλά για τον τόπο μου

ΠτΘ: κ. Πλέσσα είναι μεγάλη χαρά και τιμή που συνομιλούμε μαζί σας και που θα έχουμε την χαρά να σας απολαύσουμε στο Μέγαρο Μουσικής Κομοτηνής την Παρασκευή 4 Μαΐου με την μουσική παράσταση «Ένας δρόμος χίλιες νότες»
Μ.Π.: Η τιμή είναι δική μου κι αυτό γιατί δεν ήξερα τι σημαίνει Θράκη, αλλά βρέθηκα πριν από μια εβδομάδα στην Ξάνθη και εκεί είχα την ευκαιρία να μάθω για την Θράκη από τους δασκάλους, τους μαθητές και τους πνευματικούς ανθρώπους της πόλης. Ξεδιπλώθηκε μπροστά μου ο μοναδικός αυτό τόπος. Κατάλαβα πόσα ακόμη έχω να μάθω για τον τόπο. Μου δίνεται η ευκαιρία να ξαναέρθω στη Θράκη και μάλιστα στο Μέγαρο μουσικής για το οποίο έχω ακούσει πολλά πράγματα και ειλικρινά βιάζομαι να δω πώς μπορεί αυτός ο συγκλονιστικός τόπος, που είναι η χώρα μας, να έχει τόσα πολλά και διαφορετικά μετερίζια που το καθένα να παρουσιάζει μια συγκλονιστική πρωτοπορία. Είμαι τόσο περήφανος που είμαι Έλλην και που έχω ακόμα τόσα πολλά να μάθω για τον τόπο μου.

Το καλό είναι ότι η νέα γενιά θα αναγνωριστεί ως μοναδική

ΠτΘ: Στους δύσκολους αυτούς καιρούς που περνάμε είναι εύκολο να είναι κανείς υπερήφανος που είναι Έλλην;
Μ.Π.: Αν είναι Έλλην δεν μπορεί παρά να είναι περήφανος. Φτάνει να μην είναι δήθεν έλλην ή ανθέλληνας ή απλώς φιλέλληνας. Δυστυχώς είναι πολλά τα παραδείγματα, που κάθε μέρα γεμίζουν τα κανάλια της τηλεόρασης, των ανθρώπων με έπαρση. Δεν είναι δυνατόν να είσαι έλληνας και να έχεις έπαρση και όχι σιγουριά για το πόσο αλλιώτικος είσαι. Δεν είναι δυνατόν οι ελληνικές αλήθειες να έχουν κυριεύσει τον κόσμο και να υπάρχουν άνθρωποι που κοιτούν το φακό και λένε ψέματα, και εξακολουθούν ακόμα και σήμερα τα παιδιά μας που βρίσκονται στο εξωτερικό, βρίσκονται στις πρώτες θέσεις στην έρευνα, στην τεχνολογία, στην επιστήμη, την τέχνη κι εμείς εδώ να τα διώχνουμε από την οικογένεια και τη φωλιά τους. Έχω ζήσει πάρα πολλά χρόνια κι έχω περάσει όλων των ειδών τις δυσκολίες και χαίρομαι γιατί κάθε φορά που μου δίνεται η δυνατότητα να μιλάω, έχω να πω και κάτι θετικό. Και τώρα έχω να πω ότι το καλό είναι ότι η νέα γενιά θα αναγνωριστεί ως μοναδική.

Έχω εμπιστοσύνη στη νέα γενιά

ΠτΘ: Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι και σε αυτή τη συναυλία σας συνοδεύεστε από νέα παιδιά. Και δεν είναι τυχαίο πως νέοι που θέλουν να κάνουν καριέρα στο τραγούδι, ξεκινούν με δικά σας τραγούδια. Έχετε λοιπόν μεγάλη εμπιστοσύνη στη νέα γενιά;
Μ.Π.: Ασφαλώς και έχω εμπιστοσύνη στη νέα γενιά. Όσο για τα τραγούδια μου, από τη στιγμή που άντεξαν στο χρόνο μπορούμε να πούμε ότι αποτελούν ένα είδος παράδοσης.

Η παράδοση για να συνεχιστεί πρέπει να προσαρμόζεται στον τρόπο που η κάθε εποχή εκφράζεται

ΠτΘ: Μια τέτοια παράδοση κ. Πλέσσα δεν θα έπρεπε να συνεχίζεται;
Μ.Π.: Η παράδοση για να συνεχίζεται θα προσαρμόζεται στον τρόπο που η κάθε εποχή εκφράζεται. Αλλοίμονο αν μέναμε σταθεροί στον τρόπο που εκτελούσαν τα τραγούδια τους οι αληθινοί λαϊκοί και δημοτικοί οργανοπαίχτες. Αν η παράδοση δεν μεταμορφώνεται και δεν προσαρμόζεται θα μείνει στείρα. Η παράδοση υπάρχει για να μας εμπνέει. Μάλιστα μερικές ορχήστρες τζαζ παίζουν ελληνική μουσική χωρίς να το ξέρουν. Τα υβρίδια της μουσικής που παίζονται από την τηλεόραση είναι στείρα, επηρεασμένα από την παράδοσή μας. Ενώ τα δικά μας παιδιά, τα αληθινά ελληνόπουλα έχουν κατακτήσει τον κόσμο και έχω συγκλονιστεί με παιδιά που βρίσκονται σε σπουδαίες ορχήστρες και παίζουν ελληνική μουσική με τον τρόπο που έπαιζε ο Ντίζι Γκιλέσπι. Εγώ είμαι αισιόδοξος. Όταν έγραψα τραγούδια για την Νάνα Μούσχουρη δεν τα ήθελαν, αλλά εγώ ήμουν σίγουρος ότι θα γινόταν επιτυχίες. Ενδεχομένως να μην γνωρίζαμε σήμερα την Μαρινέλα, όπως την ξέρουμε, αν δεν της έγραφα το «Άνοιξε πέτρα» και δεν επέμενε ο Δαλιανίδης να γράψω ένα τραγούδι σαν κι αυτό που δεν έχει ξαναγίνει. Για να μην αναφερθώ και σε όλους όσους ανέβηκαν στο πάλκο και έγιναν διάσημοι τραγουδώντας δικά μου τραγούδια. Πώς να μην έχω εμπιστοσύνη λοιπόν σε αυτά τα τραγούδια που δεν είναι πια δικά μου; Δεν είναι ανάγκη να ξέρετε ότι το τραγούδι που τραγουδούν τα παιδιά σήμερα είναι του Πλέσσα. Φτάνει να τα τραγουδάει, να πάρει κάτι από αυτό το τραγούδι και να το πάει παρακάτω. Γι’ αυτό και επιμένω ότι αυτοί οι τραγουδιστές και ο τρόπος που παρουσιάζονται τα τραγούδια στη συναυλία είναι ο τρόπος εκείνος που δεν τελειώνει, που ενώνει γενιές και λαούς, είναι ένα καθήκον που με κάνει περήφανο να το υπηρετώ.

Ο μόνος που μπορεί να μας κρίνει είναι ο χρόνος

ΠτΘ: κ. Πλέσσα είστε η απόδειξη πως η μουσική είναι μία και αδιαίρετη, έχετε υπηρετήσει με την ίδια επιτυχία την τζαζ αλλά και την λαϊκή μουσική και μας έχετε ταξιδέψει από το «Ξέρω κάποιο αστέρι» με τη Νάνα Μούσχουρη στο «Βρέχει φωτιά στη στράτα μου» με τον Στράτο Διονυσίου, ομολογουμένως εκπληκτικές διαδρομές…
Μ.Π.: Είναι εκπληκτικές οι διαδρομές και μέσα από αυτές κράτησα τη φρεσκάδα μου. Όπως είπατε η μουσική είναι μία και αδιαίρετη, όμως τη χωρίζουνε σε μετερίζια, για να μπορεί ο καθένας να κάνει τη δική του στείρα κριτική. Η αλήθεια είναι ότι ο μόνος που μπορεί να μας κρίνει είναι ο χρόνος. Αυτό που θα σου συγχωρήσει ο χρόνος θα είναι και αυτό που θα μείνει στα παιδιά και τα εγγόνια μας.

ΠτΘ: Υπάρχει κάτι στη μουσική που δεν το έχετε κάνει;
Μ.Π.: Ασφαλώς, η μουσική είναι ατελείωτη και προχωράει συνεχώς. Το πρόγραμμα «3Gs – THREE GENERATIONS» (τρεις γενιές), που παρουσιάσαμε στον ΙΑΝΟ πριν λίγες ημέρες, είναι ένα πρόγραμμα που θα ήθελα να παρουσιαστεί και στη Θεσσαλονίκη, αλλά και στις Γιορτές Παλιάς Πόλης στην Ξάνθη, μακάρι να βολέψουν οι ημερομηνίες και να έρθουμε να το παρουσιάσουμε κι εκεί.

Δυστυχώς δεν υπάρχει δισκογραφία

ΠτΘ: κ. Πλέσσα πολλοί λένε ότι η δισκογραφία έχει πεθάνει;
Μ.Π.: Δυστυχώς, δεν υπάρχει δισκογραφία. Την αποχαιρετίσαμε όταν έκλεισαν όλα τα μεγάλα καταστήματα που πρότειναν και ελληνικούς δίσκους και από τότε που όλη μας η δουλειά μοιράζεται μέσα από εφημερίδες κα περιοδικά, που οι εταιρίες έχουν συμφωνήσει. Αν αυτός είναι ο τρόπος να φτάσει η μουσική μας στα χέρια των παιδιών, ας είναι κι έτσι. Αλλά έχει ανοίξει ένα μεγάλο «κατάστημα» που λέγετε κυβερνοχώρος κι εκεί τα πράγματα δεν είναι αστεία. Βάζουμε εκεί πια τα κομμάτια μας και όσα αξίζουν μπορούν να έχουν διεθνή αναγνώριση. Ο κυβερνοχώρος λέει αυτή η μουσική είναι σπουδαία, δεν λέει αυτή η μουσική είναι ελληνική. Εκεί πραγματικά αυτό που αξίζει δεν έχει ημερομηνία λήξεως ούτε εμπορικά συμφέροντα.

Η ΕΡΤ το μεγάλο μου σπίτι

ΠτΘ: Είχε γίνει και μια προσπάθεια από την ΕΡΤ να αναβιώσει το Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης, ήσασταν μάλιστα και στην επιτροπή. Ωστόσο αυτή η προσπάθεια σταμάτησε…
Μ.Π.: Όταν είδαν ότι στοιχίζει κάτι παραπάνω σταμάτησε, λες και δεν είναι υποχρέωση της ΕΡΤ να ξοδεύει τα χρήματα που πληρώνουμε όλοι εμείς. Η ΕΡΤ είναι για μένα το μεγάλο μου σπίτι και χαίρομαι που είμαι από αυτούς που το ίδρυσαν. Οι έλληνες συνθέτες που κάναμε το φεστιβάλ συμμετείχαμε αφιλοκερδώς, δυστυχώς σήμερα αν ζητήσεις από τα μεγάλα ονόματα να στηρίξουν αφιλοκερδώς ένα τέτοιο θεσμό, θα εισπράξεις ένα μεγάλο όχι. Έτσι όμως δεν υπάρχει σωτηρία.

Τι είναι οι 3Gs THREE GENERATIONS

πιάνο ΜΙΜΗΣ ΠΛΕΣΣΑΣ
κιθάρα ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
σαξόφωνο ΑΝΤΩΝΗΣ ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
τύμπανα ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΛΥΧΡΟΝΑΚΟΣ
Τρεις διαφορετικές γενιές βρέθηκαν ακολουθώντας τα μονοπάτια της αναζήτησης σ’ ένα σταυροδρόμι.
Μέσα από τις αντιθέσεις που γεννάει το ξεχωριστό πιστεύω, το εγωιστικό γονίδιο και η αποκτημένη δεξιοτεχνική έκφραση του κάθε μουσικού, ανακάλυψαν πως ο συγκερασμός των απόψεων τους γεννούσε έναν παρθένο και ανεκμετάλλευτο τρόπο συνύπαρξης, ταυτότητα κουλτούρας, αντίθεση παιδείας και ακόμα παραλληλία επιτευγμάτων σε διαφορετικά επίπεδα.
Και όλα αυτά τη στιγμή της συνάντησης στο χωνευτήρι της έκφρασης άρχισαν να συντονίζονται δημιουργώντας μόνο θετικούς παλμούς χωρίς να χάνεται ούτε στιγμή η ελεύθερη διακίνηση των ιδεών που χαρακτηρίζει τη μουσική τζαζ.
Μα και σ’ αυτό τ’ απέραντο μουσικό χωράφι οι πρώτοι σπόροι ήσαν αγριολούλουδα και η γρήγορη εξέλιξή τους και οι μελετητές τα μάντρωσαν σε θερμοκήπια.
Σε αυτό η χώρα μας είναι προνομιούχα γιατί η ατέλειωτη ποικιλία των μοναδικών ρυθμών που πηγάζει από την κάθε ντοπολαλιά μας θα αρκούσε για να τολμήσει κανείς αυτό που κάνουν οι 3Gs. Δικά μας μοναδικά 7/8 από το δημοτικό παραδοσιακό μας απόθεμα. 9/8 ανάποδα από την λαϊκή μας παράδοση. Οι βυζαντινοί τρόποι και η ατόφια κληρονομιά των αρχαϊκών κλιμάκων.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.