Μια μοναδικη εκδοτικη συνθεση με Σχεδια και Λογια

Πριν από λίγες μέρες έγινε στην Αθήνα η παρουσίαση ενός πρωτότυπου και εξαιρετικού βιβλίου με γενικό τίτλο «Αντίο Νύχτα» ( Σχέδια και Λόγια) που αποτελεί ένα συγκερασμό ζωγραφικής του Τάκι Αλεξίου και στίχων που γράφτηκαν από την ηθοποιό Ρενέ Ρεβάχ. Την ίδια ώρα σε κεντρική γκαλερί των Αθηνών που έγινε η παρουσίαση του βιβλίου, εκτίθονταν οι πίνακες του Τάκι Αλεξίου όπως αυτοί παρουσιάζονται μέσα σε αυτή την πρωτοποριακή σύνθεση του βιβλίου όπου συνυπάρχουν η ζωγραφική και οι στίχοι που γράφτηκαν ειδικά για το κάθε ζωγραφικό έργο ξεχωριστά.

Την παρουσίαση του βιβλίου έκανε η Ντόρα Ηλιοπούλου Ρογκάν, τα αποσπάσματα διάβασε ο ηθοποιός Γρηγόρης Βαλτινός και στο βιολί συνόδεψε η μουσικός Μαρία Λάρο.

Όπως αναφέρει στον πρόλογο του βιβλίου ο βιβλιοκριτικός και επιμελητής της έκδοσης Κ. Τσαούσης « τα σχέδια του Τάκι Αλεξίου και τα λόγια της Ρενέ Ρεβάχ συνθέτουν ένα σύνολο που δεν έχει συναντηθεί σε άλλη έκδοση. Γιατί αυτό το σύνολο κατέχει μιαν ιδιαιτερότητα δυσκολομίλητη: ένα πρόσωπο πρωταγωνιστεί και στη διάρκεια της ανάγνωσης του κειμένου και της θέασης των σχεδίων γίνεται ένας πολυπρόσωπος θίασος που παριστάνει το έργο

« Αντίο Νύχτα», ερμηνεύοντας την περιπέτεια της κεντρικής ηρωίδας».

Και σε άλλο σημείο τονίζει: « Είναι μόνο ενός κοριτσιού η φιγούρα που απεικονίζεται στα σχέδια του Τάκι Αλεξίου, η οποία όμως συχνά μοιάζει να διασπάται σε πολλά πρόσωπα, έτσι που ο θεατής αισθάνεται ότι προετοιμάζεται για κάτι άλλο, κι αυτό το κάτι άλλο το συναντάει στο κείμενο της Ρενέ Ρεβάχ που ρέει παράλληλα με τις εικαστικές αποτυπώσεις των επεισοδίων της περιπέτειας που ιστορείται».

Στη συνέντευξη που ακολουθεί ο Τάκις Αλεξίου, γνωστός και στην Κομοτηνή με τελευταία του δουλειά τη σκηνοθεσία του πολυθεάματος που παρουσιάστηκε το καλοκαίρι από μέλη της Πολιτιστικής Κίνησης νομού Ροδόπης, καθώς και η Ρενέ Ρεβάχ ανοίγουν την καρδιά τους στον Παρατηρητή και παρουσιάζουν μέσα από το λόγο τους συναρπαστικές στιγμές από αυτό το « μακρύ ταξίδι ψυχής» που αποτυπώνεται μέσα στα έργα και τους στίχους που συνοδεύουν το βιβλίου αυτού.

ΠτΘ: Ήθελα σας ρωτήσω πώς γεννήθηκε η ιδέα αυτής της συνεργασίας, ώστε μέσα στο βιβλίο που εκδόθηκε να αποτυπωθούν και τα έργα από τη μια, αλλά και οι στίχοι από την άλλη; Πόσα βήματα χρειάστηκαν για να φθάσουμε στο σημερινό αποτέλεσμα;

Ρ.Ρ.: Ο κύριος Αλεξίου διάβασε κάποια κείμενά μου και είδε σε αυτά την προοπτική να γεννηθεί αυτό το βιβλίο έτσι ώστε εκείνος να ζωγραφίζει τα σχέδια αυτά και εγώ να βλέπω τα σχέδια και να ανοίγω την καρδιά μου και να γράφω τα κείμενα.

ΠτΘ: Προφανώς ήταν η πρώτη φορά που είχατε μια ανάλογη εμπειρία. Πως βιώσατε αυτή την πορεία, να ξεκινήσετε δηλαδή μέσα από τα έργα να παράγετε έναν πεζό ή έναν ποιητικό λόγο;

Ρ.Ρ.: Το αισθάνθηκα σαν να είναι το πιο ουσιαστικό πράγμα στη ζωή μου.

ΠτΘ: Κύριε Αλεξίου, πως προχώρησε η διαδικασία ολοκλήρωσης αυτού του έργου μέχρις ότου να φθάσουμε στην έκδοσή του και την παρουσίασή του;

Τ.Α.: Είναι αλήθεια ότι με τη Ρενέ γνωριζόμαστε μόλις έξι μήνες. Η γνωριμία μάλιστα ξεκίνησε κάτω από κάθε άλλο παρά καλές συνθήκες για εκείνη και μέσα σε αυτό το μικρό χρονικό διάστημα τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά για τη Ρενέ και την πορεία της, πέρα από μένα που η κάθε δουλειά μου είτε είναι ζωγραφική, είτε είναι μουσική είναι μια πορεία ζωής και ένα είδος απολογισμού για το που είμαι και που πάω.

ΠτΘ: Οι πίνακες που ζωγραφίσατε και εκτίθενται σήμερα εδώ, τι ακριβώς εκφράζουν με ποιον τρόπο δημιουργήθηκαν και ποια συγκεκριμένη τεχνοτροπία χρησιμοποιήσατε;

Τ.Α.: Η πορεία αυτή της δουλειάς μου, ξεκινά πριν από τη γνωριμία μου με τη Ρενέ. Υπάρχουν έργα από το 1999, ενώ τα τελευταία που αφορούν τη Ρενέ είναι μια πορεία ζωής δικής της και δική μου. Και νομίζω πως μόνο έτσι μπορεί να τα δει κανείς. Να αφήσει δηλαδή το συναισθηματικό του κόσμο να μιλήσει και να ανοίξει όσο μπορεί την καρδιά του και να δει αυτά τα έργα. Αυτά τα έργα είναι μια κατάθεση ψυχής που μπορεί να αγγίξουν τον θεατή.

ΠτΘ: Πόσο χρόνο χρειαστήκατε για να ολοκληρώσετε αυτή σας τη δουλειά;

Τ.Α.: Χρειάστηκα δύο χρόνια, από το 1999 μέχρι και σήμερα, τα περισσότερα όμως έγιναν τους τελευταίους έξι μήνες. Η σημερινή δουλειά μου έχει κάποιες πρωτοτυπίες σε σχέση με αντίστοιχες του παρελθόντος, όχι βέβαια γιατί αυτό υπαγορεύτηκε από κάποια εμπορική ανάγκη πρωτοτυπίας προκειμένου ο κόσμος να αγοράσει τα έργα αυτά περισσότερο, αλλά γιατί στα έργα αυτά αποτυπώνονται πράγματα πολύ βαθιά που μέχρι σήμερα δεν είχαν αποτυπωθεί από εμένα.

Πρόκειται για μια κοινή καλλιτεχνική ψυχική και συναισθηματικά φορτισμένη πορεία με τη Ρενέ, που μας σημάδεψε έντονα και τους δύο.

ΠτΘ: Η προσέλευση του κοινού σήμερα ήταν πολύ μεγάλη και αυτό θα μπορούσε να υποθέσει κανείς ότι συνιστά και μια δικαίωση της προσπάθεια που έγινε όλο αυτόν τον καιρό.

Τ.Α.: Η εκδήλωση που έγινε στην γκαλερί ήταν μια προσπάθεια που κράτησε μέχρι και λίγα λεπτά πριν αρχίσει η έκθεση.

Είχαμε τη χαρά να έχουμε κοντά μας στην απαγγελία των ποιημάτων της Ρενέ τον θαυμάσιο ηθοποιό Γρηγόρη Βαλτινό και στο βιολί την σπουδαία μουσικό Μαρία Λάρο. Ο καθένας μας σε αυτή την προσπάθεια έδωσε ό,τι μπορούσε.

ΠτΘ: Πόσο εύκολη είναι αλήθεια η μετακίνηση μιας τόσο μεγάλης έκθεσης και εκτός Αθηνών;

Τ.Α.: Είναι πάρα πολύ εύκολη αν κανείς βγάλει τις κορνίζες και μεταφέρει τα έργα και φτιάξουμε τις κορνίζες σε οποιοδήποτε άλλο σημείο βρεθούμε.

ΠτΘ: Υπάρχει βέβαια και φιλότεχνο κοινό στην Αθήνα που τιμά με την παρουσία του ανάλογες εκδηλώσεις, ενώ η επαρχία δεν έχει συχνά την ευκαιρία να βλέπει ανάλογες εκδηλώσεις.

Τ.Α.: Εάν οι καλλιτέχνες ανοίξουμε την καρδιά μας πέρα από οποιαδήποτε εμπορικά κυκλώματα και μιλήσουμε στον κόσμο, ο κόσμος είναι έτοιμος να πάρει πάρα πολλά πράγματα. Πρέπει να σας πω εδώ βρέθηκαν πολλοί από τους φοιτητές μου στο λαϊκό πανεπιστήμιο της Αγίας Παρασκευής που είναι οι περισσότεροι προχωρημένης ηλικίας άνθρωποι και έχουν την ευκαιρία σε ένα ανοιχτό πανεπιστήμιο να ανοίξουν τους ορίζοντές τους. Η παρουσία τους νομίζω ότι περιέχει πολλά μηνύματα και είναι για μένα πολύ σημαντική.

ΠτΘ: Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας, προγραμματίζετε κάτι συγκεκριμένο από εδώ και πέρα πάνω στη συγκεκριμένη δουλειά ή ακόμα κάτι εντελώς καινούργιο;

Τ.Α.: Νομίζω πως η πιο κατάλληλη να μιλήσει για τα νέα σχέδια είναι η Ρενέ αφού πέρα από τη ζωγραφική δουλειά ετοιμάζεται και μια νέα έκδοση.

Ρ.Ρ: Σκοπεύουμε να φτιάξουμε πάλι μια προσεγμένη έκδοση και θέλουμε να είναι ένας συνδυασμός ζωγραφικής, φωτογραφίας και κειμένων με θέμα «Ελλάδα, τοπία και άνθρωποι».

ΠτΘ: Πότε υπολογίζετε να είναι έτοιμη αυτή η νέα έκδοση;

Ρ.Ρ.: Νομίζω ότι μέχρι τον Νοέμβριο θα είμαστε έτοιμοι για να κυκλοφορήσουμε.

ΠτΘ: Θα περιλαμβάνει και πάλι δικούς σας στίχους και έργα του κυρίου Αλεξίου;

Ρ.Ρ.: Πιθανότατα θα συμβαίνει και αυτό.

Τ.Α.: Θα ήθελα να προσθέσω και κάτι ακόμα. Θα υπάρχουν σε αυτή την έκδοση πέντε ζωγράφοι, πέντε φωτογράφοι, πέντε κειμενογράφοι ή ποιητές και πέντε μουσικοσυνθέτες με τη δημιουργία ενός ΡD που θα πλαισιώνει την έκδοση. Θα θέλαμε να δώσουμε δηλαδή μέσα από τη δουλειά πέντε διαφορετικών σε κάθε τομέα καλλιτεχνών μια εικόνα της Ελλάδας του σήμερα.

ΠτΘ: Αναφερθήκατε προηγουμένως στο λαϊκό πανεπιστήμιο που γίνεται στην Αγία Παρασκευή. Ποια είναι η εμπειρία σας από αυτή την πορεία σας, δύο χρόνια τώρα, σε αυτό το περιβάλλον; Ποια είναι η ανταπόκριση του κόσμου, απέναντι σε αυτά που ακούν; Θεωρείτε ότι είναι ένας θεσμός που μπορεί να επεκταθεί και στην υπόλοιπη Ελλάδα;

Τ.Α.: Νομίζω ότι ένα λαϊκό πανεπιστήμιο είναι ό,τι πιο ζωντανό υπάρχει σε κάθε κοινωνία και ο λόγος είναι πολύ απλός. Τα κίνητρα αυτών των ανθρώπων δεν είναι ο φόβος, ούτε η τιμωρία που ισχύει στα σχολεία όπου ο σπουδαστής θα πρέπει υποχρεωτικά να δει ως επάγγελμα τις σπουδές που θα πρέπει να τις ακολουθήσει ως βιοπορισμό. Εκεί πολλές φορές δεν πάει με την καρδιά του, υπάρχει το κίνητρο για μια εξωτερική αμοιβή, κάτι που δεν ισχύει στο λαϊκό πανεπιστήμιο.

Εδώ υπάρχει μια καθαρή επιθυμία από τους ανθρώπους αυτούς να μορφωθούν. Δεν υπάρχουν άλλα κίνητρα εκτός από τη δική τους προσωπική επιθυμία. Και νομίζω ότι σε κάθε δημοκρατική κοινωνία αυτός είναι ο μοχλός που θα κινήσει τα πράγματα προς ακόμα πιο ουσιαστική δημοκρατία. Την άμεση συμμετοχή του πολίτη και τη διά βίου μάθηση δηλαδή.

ΠτΘ: Κλείνοντας αυτή τη συζήτηση ήθελα να σας ρωτήσω κύριε Αλεξίου, πότε κατά τη γνώμη σας ολοκληρώνεται ένας καλλιτέχνης στη διάρκεια της παραγωγικής του προσπάθειας και καριέρας;

Τ.Α.: Ο καλλιτέχνης προσπαθεί πάντα να ολοκληρωθεί, αλλά δεν του αρκεί η ζωή του. Υπάρχει όμως πάντα η ελπίδα ότι αν η δουλειά του είναι καθαρή, θα υπάρξουν συνεχιστές οι οποίοι και θα προσθέσουν ακόμα στη δικιά του συμβολή και ίσως τελικά ο ίδιος από τον άλλο κόσμο αισθανθεί δικαιωμένος.

Γι΄ αυτό και πιστεύω ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι σε αυτά τα λαϊκά πανεπιστήμια για τα οποία σας μίλησα προηγουμένως και ας είναι προχωρημένης ηλικίας οι οποίοι αποτελούν και συνεχιστές ενός έργου, αλλά και συμβάλλουν και σε μεγάλες κοινωνικές αλλαγές που έρχονται μέσα από την κατάκτηση της γνώσης και της βαθιάς αυτοσυνειδησίας.

ΠτΘ: Σας ευχαριστώ πολύ.

Τ.Α.: Και εγώ σας ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου δώσατε.

Δάμων Δαμιανός

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.