Μεσημβρια – Η πολη μουσειο

Η Μεσημβρία, το σημερινό Νεσέμπαρ, είναι πόλη της Βουλγαρίας στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας και απέχει 20 χιλιόμετρα βόρεια από το Μπουργκάς.

Σύμφωνα με το Στράβωνα η πόλη χτίσθηκε το 510 π.χ. από αποίκους από τα Μέγαρα, το Βυζάντιο και την Χαλκηδόνα. Όπως τονίζει η αρχαιολόγος κ. Ευτέρπη Θεοκλίεβα σύμφωνα με τον Παυσανία στην αρχαιότητα μια πόλη για να χαρακτηρίζεται ως πόλη θα πρέπει «χτιστεί σε στρατηγικό σημείο, να έχει σύστημα ύδρευσης, να έχει σύστημα οχύρωσης και δημοτικά κτήρια. Εμείς τα έχουμε όλα. Και σύστημα οχύρωσης και ύδρευσης και δημοτικά κτήρια τα οποία στην αρχαιότητα ήταν οι ναοί, τα παλαιοχριστιανικά χρόνια είναι οι βασιλικές και αργότερα οι βυζαντινές εκκλησίες»

Ο ιστορικός και γεωγράφος Στράβων αναφέρει ότι το όνομα του οικισμού ήταν Μεσημβρία (ή Μεσάμβρια) και παλαιότερα Μενεβρία, από τον ιδρυτή της πόλης Μένη και την θρακική κατάληξη -βρία, που σημαίνει πόλη.

Η αρχαία πόλη βρίσκεται σε μια βραχώδη χερσόνησο, παλιότερα νησί, που ενώνεται με μια λωρίδα γης με τη στεριά. Τα αρχαιολογικά ερείπια της πόλης χρονολογούνται κυρίως από την περίοδο και περιλαμβάνουν την ακρόπολη, έναν ναό του Απόλλωνα, την αρχαία αγορά και ένα τμήμα των αρχαίων θρακικών τειχών. Επίσης, υπάρχουν μεσαιωνικά μνημεία από την περίοδο που η πόλη αποτελούσε μια από τις σημαντικότερες περιοχές του Βυζαντίου στα δυτικά παράλια της Μαύρης Θάλασσας, ενώ τα ξύλινα σπίτια του 19ου αιώνα είναι χαρακτηριστικά της αρχιτεκτονικής εκείνης της περιόδου.

Από τον 5ο αιώνα και μετά, αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα προπύργια της Αυτοκρατορίας, η οποία βρισκόταν σε διαμάχη εκείνη την περίοδο με τη Βουλγαρία για τα εδάφη αυτά. Το 812, κυριεύτηκε και ενσωματώθηκε στην Αʼ Βουλγαρική Αυτοκρατορία από το χάνο Κρούμο, ωστόσο το 864 παραχωρήθηκε ξανά στο Βυζαντινή Αυτοκρατορία, μόνο και μόνο για να ανακαταληφθεί από τον τσάρο Συμεών Αʼ. Κατά τη Βʼ Βουλγαρική Αυτοκρατορία, γνώρισε ευημερία υπό το Βούλγαρο τσάρο Ιβάν Αλεξάντερ, μέχρι που την κατέκτησαν οι Σταυροφόροι το 1366 υπό τον Αμαντέους ΣΤʼ, Κόμη της Σαβοΐας, και την επέστρεψαν στο Βυζαντινή Αυτοκρατορία.

Το 1452, η πόλη παραχωρήθηκε από τον Κωνσταντίνο ΙΑ΄ Παλαιολόγο στον Ούγγρο ηγεμόνα Ουνυάδη ως αντάλλαγμα της συμμαχίας του κατά των Τούρκων. Η κατάληψη της πόλης από τους Οθωμανούς το 1453 σηματοδότησε την αρχή της παρακμής της πόλης, η οποία ωστόσο διατήρησε τα αρχιτεκτονικά της μνημεία. Το 1878, η πόλη έγινε μέρος της αυτόνομης οθωμανικής επαρχίας της Ανατολικής Ρωμυλίας μέχρι την ένωσή της με τη Βουλγαρία το 1886.

Μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα, αποτελούσε μια μικρή πόλη Ελλήνων κατοίκων, κυρίως ψαράδων και αμπελουργών. Μετά τη φυγή των Ελλήνων το 1925, χτίστηκε το νέο τμήμα της πόλης και η ιστορική Παλαιά Πόλη αναστηλώθηκε.

Μνημεία της πόλης

Χαρακτηριστικά αρχιτεκτονικά μνημεία στην πόλη αποτελούν οι εκκλησίες της και άλλα μνημεία, που αντικατοπτρίζουν και την εξέλιξη της ιστορίας της μέσα από τους διαφορετικούς πολιτισμούς που πέρασαν από αυτήν. Η πιο παλιά είναι η Μητρόπολη του 5ου αιώνα, ενώ άλλες θεμελιώθηκαν αργότερα, όπως ο Άγιος Ιωάννης στα 1325 ή ο Άγιος Στέφανος στα 1342. Υπάρχουν επίσης πέτρινοι τάφοι με ρωμαϊκές επιγραφές και ερείπια του βυζαντινού κάστρου, ενώ διάφορα αρχαιολογικά ευρήματα εκτίθενται στα μουσεία της πόλης.

Το 1983, λόγω της ιστορίας της και των πολλών διαφορετικών πολιτισμών που πέρασαν από αυτή, ανακηρύχθηκε από την ΟΥΝΕΣΚΟ ως Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, θεωρούμενη ως « πόλη-μουσείο».

Η πόλη σήμερα

Πόλος έλξης πολλών τουριστών η Μεσημβρία συγκεντρώνει πλήθος τουριστών από πολλά μέρη της Ευρώπης και κυρίως της Ρωσίας σήμερα. Στην προσπάθεια να καλυφθεί αυτή η ζήτηση έγιναν τεράστια λάθη με αποτέλεσμα η Μεσημβρία παρουσιάζει τα χαρακτηριστικά πόλης με άναρχη δόμηση. Παρά την εξαιρετική θέση της έχει αναπτυχθεί μια πλειάδα ξενοδοχείων άναρχα δομημένων τα οποία πολλές φορές για να κτισθούν καταστράφηκαν αρχαιολογικοί θησαυροί. Ιδιαίτερα τα δύο τελευταία χρόνια όπως επισημαίνει η κ. Θεοκλίεβα τα ξενοδοχεία φυτρώνουν «ως μανιτάρια» και μάλιστα αφορούν σε επενδύσεις ξένων, κυρίως τούρκων. Χαρακτηριστικό της αλλοτρίωσης που έχουν δεχθεί τα μνημεία είναι η μετατροπή εκκλησιών σε γκαλερί.

Το μόνο κομμάτι που κατάφερε να διασωθεί, όπως διασώθηκε, είναι αυτό της παλιάς Μεσημβρίας με τα ξύλινα σπίτια, όπου διέμειναν και ακόμη διαμένουν Έλληνες όσοι δεν έφυγαν το 1925.

Από τους εναπομείναντες Έλληνες το 1990 ιδρύθηκε σύλλογος με την επονομασία «Σύλλογος Ελληνοβουλγαρικής Φιλίας» που στεγάζεται σε κτίριο της παλιάς πόλης και το οποίο φιλοξενεί τις δραστηριότητές του.

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.