Μεχμετ Γιακουπ: «Θα ειμαι παντα παρων»

Οταν με κέφι, μεράκι και αγάπη για τον αθλητισμό, και κυρίως το μπάσκετ, ο Μεχμέτ Γιακούπ εισήλθε στο χώρο των διοικητικών του αθλητισμού δεν περίμενε ίσως ότι τα προβλήματα θα υπερχειλίσουν κάποια στιγμή το ποτάμι της υγιούς φιλοδοξίας του να στέκεται αρωγός, από όπου μπορεί, στην μεγάλη του αγάπη, τον αθλητισμό, και δη στην πόλη που μεγάλωσε. Παρά τα προβλήματα, οργανωτικά και οικονομικά, που πέρασε ο ΓΑΣ Κομοτηνή, ο Μεχμέτ Γιακούπ ποτέ δεν έχασε την πίστη του σ΄ αυτόν και είναι διατεθειμένος να βοηθήσει και εκτός Διοίκησης το νέο Συμβούλιο στο βαρύ του έργο, με γνώμονα το καλό της πόλης και της ομάδας που την εκπροσωπεί. Με μία σύσταση: την αγάπη και την… οικονομία!

ΠτΘ: κ. Γιακούπ, τι ήταν αυτό που σας ώθησε να ασχοληθείτε με τον αθλητισμό;

Μ.Γ.: Μεγάλωσα σε μία γειτονιά δίπλα στο κολυμβητήριο, στο κλειστό γυμναστήριο του μπάσκετ και ως πιτσιρικάς παρακολουθούσα τους διάφορους αγώνες. Επηρεασμένος από αυτό το κλίμα ήταν φυσικό επακόλουθο να ενδιαφέρομαι και να παρακολουθώ τα αθλητικά δρώμενα της πόλης μας. Όσον αφορά στην ενεργή συμμετοχή μου, αυτή προέκυψε λόγω της συνεργασίας μου με τον Πέτρο Βαφειάδη και της γνωριμίας μου με το Γιώργο Παπαδριέλλη, ο οποίος γνωρίζοντας ότι θα με ενδιέφερε η ενεργός συμμετοχή και επειδή την εποχή εκείνη, δηλαδή πριν δύο χρόνια περίπου, υπήρχαν κάποια προβλήματα ως προς την ανάληψη νέου συμβουλίου του ΓΑΣ Κομοτηνή και προκειμένου να μη φθάσει η υπόθεση στο Πρωτοδικείο, με προέτρεψε να συμμετέχω. Μαζί, λοιπόν, με τον Κούλη Ταξιλδάρη, τον Γιώργο Μανανά, τον κ. Νίκογλου δεχθήκαμε να συμμετέχουμε στο νέο Διοικητικό Συμβούλιο.

ΠτΘ: Είσθε ο πρώτος από πλευράς μειονότητας που ασχολήθηκε ενεργά με τον αθλητισμό συμμετέχοντας στο Δ.Σ. του Συλλόγου;

Μ.Γ.: Από το 1976 που ιδρύθηκε ο Σύλλογος ήμουν ο πρώτος που συμμετείχε σε Δ.Σ. Αθλητές υπήρξαν, αλλά με τα διοικητικά ήμουν ο πρώτος που ασχολήθηκα. Γενικότερα μου άρεσε να ασχολούμαι με τα κοινά, αλλά τότε με ώθησαν ο τότε πρόεδρος κ. Βαφειάδης και ο δήμαρχος Γιώργος Παπαδριέλλης.

ΠτΘ: Σε αυτά τα δύο χρόνια ενεργούς συμμετοχής πώς είδατε την πορεία των τμημάτων του ΓΑΣ;

Μ.Γ.: Επειδή στα δύο αυτά χρόνια είχα αναλάβει την οικονομική διαχείριση του Συλλόγου θα πω ότι η καλή πορεία, όχι μόνο του ΓΑΣ, αλλά και όλων των αθλητικών συλλόγων εξαρτάται από τα οικονομικά. Είναι πρωταρχικός παράγοντας η ύπαρξη χρημάτων. Όσον αφορά στο ανδρικό τμήμα του Συλλόγου, αυτό υποστηρίζεται από τους φοιτητές των ΤΕΦΑΑ, αλλά και πολλοί αθλητές είναι ντόπιοι. Όταν αναλάβαμε εμείς το γυναικείο τμήμα πορευόταν προς διάλυση και αν δεν υπήρχαν κάποια μέλη, όπως ο κ. Νίκογλου ο κ. Ταξιλδάρης, που γνώριζαν καλά τα του γυναικείου μπάσκετ και οι οποίοι βοήθησαν στο να βρεθούν παίκτριες από τα ΤΕΦΑΑ, θα διαλυόταν. Με τη βοήθειά τους μπορέσαμε, και με τις ήδη υπάρχουσες παίκτριες, να φτιάξουμε μία ομάδα και παλέψαμε για να σωθούμε. Φέτος η γυναικεία ομάδα δεν είχε πρόβλημα, όσον αφορά στις παίκτριες, παρόλα αυτά όμως δεν μπορώ να πω ότι ειδικά φέτος η πορεία της ήταν πετυχημένη. Όταν μία ομάδα πηγαίνει σε μπαράζ στην Α2 κατηγορία και στο τελευταίο παιχνίδι παραμένει στην κατηγορία δεν θα μπορούσαμε να την θεωρήσουμε πετυχημένη.

ΠτΘ: Ως προς τις υποδομές υπάρχουν προβλήματα τόσο στο μπάσκετ όσο και στην κολύμβηση;

Μ.Γ.: Στην κολύμβηση δεν έχουμε προβλήματα. Στα τμήματα της κολύμβησης συμμετέχουν περίπου τριακόσια παιδάκια. Υπάρχουν αθλήτριες που αγωνίζονται πανελλήνια, όπως η Κυριαζίδου η οποία έχει κάνει πανελλήνιο ρεκόρ, ο Λεκάκης που βρίσκεται μεταξύ των τεσσάρων πρώτων πανελληνίως. Οικονομικά τα τμήματα της κολύμβησης αυτοσυντηρούνται από τις συνδρομές των παιδιών. Από την άλλη δεν έχουν και πολλά έξοδα, διότι αυτά περιορίζονται στη μετακίνηση των αγωνιστικών τμημάτων. Τα λειτουργικά έξοδα αυτών των τμημάτων καλύπτονται από τις συνδρομές.

ΠτΘ: Και όσον αφορά στο μπάσκετ;

Μ.Γ.: Δεν θα έλεγα ότι υπάρχει η ίδια κατάσταση. Οικονομικά ήμαστε πολύ στριμωγμένοι πέρυσι. Φέτος στις ακαδημίες καταφέραμε με τη βοήθεια του εφόρου του κ. Καλαμάτα και του προπονητή του κ. Σπανού, του Κολετζαρίδη, του Μαρίνου, του Μπερμπέρ Σεζγκίν και της Μάλλου να συγκεντρώσουμε περίπου εκατόν σαράντα παιδιά στις ακαδημίες και αυτό είναι μία καλή υποδομή. Είναι ένα καλό ξεκίνημα για κάθε σύλλογο να έχει στις ακαδημίες του τόσα παιδιά, γιατί αυτά θα αποτελέσουν το φυτώριο για το μέλλον. Αυτό είναι ό,τι καλύτερο. Όσον αφορά στο παιδικό και εφηβικό τμήμα δεν θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο αριθμός των παιδιών που συμμετέχουν είναι ικανοποιητικός. Ανασταλτικός παράγοντας για αυτό είναι ο περιορισμένος χρόνος των παιδιών για προπόνηση γιατί το σχολείο σε αυτήν την ηλικία είναι περισσότερο απαιτητικό. Τα παιδιά θέλουν να ασχοληθούν αλλά τους πιέζουν τα μαθήματα. Για τους αθλητές η πιο δύσκολη χρονική περίοδος είναι η ηλικία του λυκείου.

ΠτΘ: Κατά τη διάρκεια της συζήτησής μας αναφέρεστε συνεχώς στον οικονομικό παράγοντα, τον οποίο εν ολίγοις χαρακτηρίζετε ως την κινητήριο δύναμη για την ύπαρξη ικανοποιητικών αποτελεσμάτων. Είναι πράγματι έτσι;

Μ.Γ.: Κρίνοντας από τα δύο χρόνια που ήμουν ταμίας του ΓΑΣ θα έλεγα ότι τα λειτουργικά έξοδα είναι πάρα πολλά. Οι μετακινήσεις απαιτούν πολλά χρήματα και η γυναικεία ομάδα έπρεπε να ταξιδεύει σ΄ όλη την Ελλάδα. Σκεφθείτε, λοιπόν, εισιτήρια, ξενοδοχεία, φαγητό συν το ότι κάθε δεκαπέντε ημέρες η ανδρική ομάδα κατέβαινε στη Θεσσαλονίκη, μαζί με τα έξοδα που απαιτούσαν και τα υπόλοιπα τμήματα, όπως το παιδικό, το εφηβικό, το τμήμα νεανίδων – κορασίδων. Υπήρξε περίπτωση που έξι ή εφτά ομάδες του ΓΑΣ έπρεπε να ταξιδέψουν εκτός Κομοτηνής για παιχνίδια. Όλα αυτά απαιτούσαν έξοδα. Πιστεύω ότι, αν δεν μας στήριζε ο Δήμος Κομοτηνής δύσκολα θα μπορούσαμε να αντεπεξέλθουμε και να συνεχίσουμε τη λειτουργία μας… Και αυτή η στήριξη εκ μέρους του Δήμου αφορά σε όλους τους Συλλόγους της πόλης μας. Οι μετακινήσεις όλες γίνονται με το λεωφορείο του Δήμου Κομοτηνής. Και φυσικά οι μετακινήσεις δεν ήταν λίγες. Από την άλλη, ο Σύλλογος δεν έχει έσοδα. Η επιχορήγηση από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού είναι πολύ μικρή και λόγω των Ολυμπιακών Αγώνων συνεχώς θα μειώνεται. Ο κόσμος της Κομοτηνής, ίσως και λόγω των οικονομικών προβλημάτων που υπάρχουν, δεν στηρίζει τις ομάδες. Οι διαφημιστικές πινακίδες είναι λίγες και όσες υπάρχουν είναι γιατί οι κάτοχοί τους ασχολήθηκαν παλαιότερα με το μπάσκετ και γνωρίζουν το αντικείμενο και την κατάσταση. Εγώ το πρόβλημα θα το εντοπίσω, πέρα από τους φορείς, και συγκεκριμένα στους βιομηχάνους μας. Κανένας από τη Βιομηχανική Περιοχή δεν μας βοήθησε. Σε κάποιους που απευθυνθήκαμε και ενώ ξέραμε ότι μπορούσαν να μας βοηθήσουν δεν το έκαναν. Οι Σύλλογοι δεν ζητάνε υπέρογκα ποσά. Ζητάνε οικονομική στήριξη πενήντα εκατό χιλιάδων δραχμών. Μπορέσαμε να λειτουργήσουμε καλύτερα λόγω του σπόνσορα της γυναικείας ομάδας της DIAXON, εδώ και δύο χρόνια, και αυτό χάρη στις προσπάθειες του δημάρχου και του κ. Νίκογλου, οι οποίοι προσπάθησαν να αναλάβει την ομάδα κάποιος σπόνσορας. Επαναλαμβάνω ότι, αν δεν ήταν η δημαρχεία και η περιφέρεια που ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις μας, όσο μπορούσαν βέβαια, οικονομικά ο Σύλλογος θα είχε κλείσει. Τα λειτουργικά έξοδα είναι υπέρογκα. Και από τη στιγμή που ο Σύλλογος δεν έχει έσοδα από μέλη, γιατί και αυτοί που υπήρχαν ως μέλη δύσκολα ανταποκρίνονται, δεν μπορεί να λειτουργήσει.

ΠτΘ: Απευθυνθήκατε για σπόνσορα και για το αντρικό τμήμα;

Μ.Γ.: Απευθυνθήκαμε, αλλά δεν ενδιαφέρθηκε κανείς. Και τώρα τελειώνει και η σύμβαση με τη DIAXON και αν θέλουμε να συνεχίσει να υπάρχει ο Σύλλογος οι φορείς πρέπει να ενδιαφερθούν. Αυτή τη στιγμή ο ΓΑΣ Κομοτηνή έχει χίλιους αθλητές και δεν νομίζω ότι για μία πόλη σαν τη δική μας είναι μικρός σύλλογος. Ο Δήμος δεν μπορεί μια ζωή να βρίσκεται από πίσω. Κάποια στιγμή μπορεί να μην έχει τη δυνατότητα να ανταποκριθεί. Αν δηλαδή σταματήσει να παρέχει τα λεωφορεία για τα εκτός έδρας πώς θα μετακινούνται οι αθλητές; Θα φτάσουμε στο σημείο να μην εκπροσωπείται η πόλη μας, η Ροδόπη, στο συγκεκριμένο άθλημα. Και δεν είναι μόνο το μπάσκετ είναι όλα τα αθλήματα. Και δεν είναι μόνο τα λεωφορεία είναι και η οικονομική ενίσχυση που παρέχει ο Δήμος. Ας ενδιαφερθούν επιτέλους και οι ιδιώτες. Ας ακολουθήσουν το παράδειγμα του Πέτρου Βαφειάδη, ο οποίος ήταν πρόεδρος του Δ.Σ. του ΓΑΣ πριν από τη δική μας διοίκηση και ο οποίος διέθεσε πολλά χρήματα. Σήμερα, δηλαδή, δεν μπορούμε να βρούμε ούτε έναν ή έστω να βρεθούν για παράδειγμα δεκαπέντε ιδιώτες που να προσφέρουν κάποια χρήματα; Τόσοι έρχονται και κάνουν επενδύσεις δισεκατομμυρίων δεν μπορούν να διαθέσουν κάποια χρήματα για την αντιμετώπιση των εξόδων των Συλλόγων της Ροδόπης; Με τη στήριξη που υπάρχει αν βρεθούν κάποιες εταιρείες να γίνουν σπόνσορες και να διαθέσουν κάποια χρήματα όλα θα πάνε καλύτερα.

ΠτΘ: Πώς είδατε την εκλογή του νέου Δ.Σ. και πού θα εφιστούσατε την προσοχή ώστε να πάνε καλύτερα τα πράγματα;

Μ.Γ.: Μετά την περιπέτεια για την εκλογή του Διοικητικού Συμβουλίου θα δώσω συγχαρητήρια στον κ. Κυριαζίδη και στα άλλα μέλη που τον πλαισιώνουν και που ανέλαβαν τη διοίκηση. Τους γνωρίζω όλους και νομίζω ότι θέλουν να βοηθήσουν το Σύλλογο. Εγώ θα τους ευχηθώ καλή επιτυχία και να τα καταφέρουν καλύτερα από εμάς, και οικονομικά και αγωνιστικά. Θα τους συμβούλευα, επειδή ήμουν ταμίας, να κάνουν οικονομία ώστε να έχουν κέρδος. Είναι πολύ λίγα τα λεφτά που διαχειριζόμαστε και μόνο αν κάνεις οικονομία μπορείς να αντεπεξέλθεις. Πιστεύω ότι θα τα καταφέρουν, και ίσως καλύτερα από εμάς, γιατί είναι πολλοί ενώ εμείς ήμασταν λίγοι. Διότι, άσχετα αν ήμασταν στον αριθμό εννέα, λίγοι ήταν αυτοί που ασχολούνταν. Ο καθένας είχε τις δουλειές του. Βλέπω όμως όλα τα μέλη του νέου συμβουλίου να τρέχουν και να ενδιαφέρονται. Πιστεύω ότι κάθε ένας που αναλαμβάνει με όρεξη μια δουλειά τα καταφέρνει. Και το νέο Διοικητικό Συμβούλιο, τουλάχιστον τώρα στην αρχή, έχει δώσει τέτοια δείγματα και ίσως βοηθήσει το Σύλλογο να ανεβεί, διότι τουλάχιστον το ανδρικό τμήμα του ΓΑΣ διαθέτει παίκτες και μπορεί να ανέβει κατηγορία. Θα τους ευχηθώ, λοιπόν, καλή επιτυχία και ό,τι καλύτερο. Προσωπικά θα είμαι δίπλα τους για οτιδήποτε χρειαστούν. Δεν έχω φύγει από το Σύλλογο, είμαι στο Σύλλογο, αγαπώ το μπάσκετ, τον αθλητισμό και θα είμαι στο γήπεδο κοντά τους.

ΠτΘ: Ήσασταν κάποιο διάστημα έφορος της γυναικείας ομάδας. Κατά την άποψή σας τι χρειάζεται για να αναζωογονηθεί;

Μ.Γ.: Αναγκαστικά ήμουν έφορος και αναγκαστικά ταξίδευα με τη γυναικεία ομάδα. Δεν γνωρίζω πολλά πράγματα από μπάσκετ και δεν μπορώ να μιλήσω για τα αγωνιστικά. Πιστεύω, όμως, ότι το γυναικείο άθλημα, όπως και όλα τα ομαδικά γυναικεία αθλήματα, είναι πολύ δύσκολο. Η ύπαρξη της ομάδας είναι απαραίτητη. Είναι η μοναδική ομάδα μετά την ομάδα των Σερρών στη Βόρεια Ελλάδα που είναι στην Α2 κατηγορία. Η Καβάλα παλεύει τόσα χρόνια να ανεβεί κατηγορία και δεν μπορεί. Πιστεύω ότι χρειάζεται παίκτριες, προπόνηση, δουλειά, δουλειά, δουλειά και φυσικά λεφτά, τα οποία νομίζω ότι θα βρεθούν, αρκεί να γίνεται σωστή δουλειά.

ΠτΘ: Τα τελευταία δύο χρόνια πολλά παιδιά από τη μειονότητα εγγράφονται στα τμήματα του ΓΑΣ Κομοτηνή. Πόσο βοήθησε η παρουσία σας σε αυτό;

Μ.Γ.: Από την προηγούμενη διοίκηση ακόμη παρατηρήθηκε το εξής: παιδιά από τη μειονότητα να εγγράφονται στα τμήματα του ΓΑΣ. Εγώ τότε ασχολήθηκα ως εξωδιοικητικός στο Σύλλογο στηρίζοντας τις προσπάθειες του τότε προέδρου κ. Βαφειάδη. Είχαμε επισκεφθεί τα μειονοτικά σχολεία και ενημερώσαμε τα παιδιά για το Σύλλογο. Όταν αναλάβαμε εμείς κάναμε μία κίνηση να μαζέψουμε κάποια παιδάκια στο Σύλλογο. Ξεκινήσαμε με την πρόσληψη ενός προπονητή από τη μειονότητα στις ακαδημίες και αυτή τη στιγμή έχουμε περίπου σαράντα παιδιά από τη μειονότητα που μαθαίνουν μπάσκετ. Δεν νομίζω ότι σ΄ αυτό έπαιξε ρόλο η δική μου παρουσία, αλλά η παρουσία όλων των μελών του Δ.Σ. Απλά ήμουν η γέφυρα μεταξύ του Συλλόγου και της μειονότητας. Μέχρι τότε απλά από μέρους του Συλλόγου δεν είχε δοθεί σημασία.

ΠτΘ: Πώς θα κρίνατε την πορεία των άλλων ομάδων της πόλης μας; Αναφερόμαστε για το μπάσκετ στη ΑΕΚομοτηνής, για το ποδόσφαιρο στον Πανθρακικό και στη Ροδόπη ’87 και στις δύο ομάδες βόλεϊ της ΑΕΚομοτηνής, ανδρών και γυναικών.

Μ.Γ. Όσον αφορά στην ομάδα του μπάσκετ της ΑΕΚομοτηνής παρακολουθούσα την πορεία της. Διοικητικά δεν γνωρίζω τι γίνεται, αγωνιστικά όμως θα ήθελα να υπάρχει άλλη μία ομάδα και να ανεβεί και η ΑΕΚ κατηγορία ώστε να είναι στην ίδια κατηγορία με το ΓΑΣ και όχι μόνο να υπάρχει ανταγωνισμός, αλλά και αλληλοβοήθεια. Στις μεγάλες πόλεις γίνεται αυτό. Για παράδειγμα, στη Θεσσαλονίκη υπάρχουν εφτά ομάδες που παίζουν στην ίδια κατηγορία. Γιατί, λοιπόν, αυτό να μην γίνεται και στις άλλες πόλεις; Αυτή τη στιγμή από την Ξάνθη δεν υπάρχει ομάδα στην κατηγορία του ΓΑΣ. Πέρυσι ήταν ο Αρίωνας και έπεσε. Γιατί λοιπόν να μην υπάρχει ομάδα που θα εκπροσωπεί την πόλη; Πιστεύω ότι θα ήταν καλύτερο για την πόλη αλλά και για τις ομάδες. Στο βόλεϊ είμαι απλώς θεατής και παρακολουθώ την πορεία των ομάδων. Και όσον αφορά στο ποδόσφαιρο κατέχω λίγα πράγματα. Θα ήθελα όμως να εκφράσω τα συγχαρητήριά μου στον Πανθρακικό γιατί ανέβηκε κατηγορία, συγχαρητήρια στη νέα διοίκηση, που όλη μέρα τρέχουν για το καλό του Συλλόγου, διότι το να ασχολείσαι με ένα σύλλογο σημαίνει να διαθέτεις κάποιο μέρος του χρόνου σου. Βέβαια, στην Κομοτηνή υπάρχουν πολλοί σύλλογοι, κάθε γειτονιά έχει τη δική της ποδοσφαιρική ομάδα και πιστεύω ότι αυτός ο κατακερματισμός κάνει κακό. Δεν λέω να μην υπάρχουν άλλες ομάδες, αλλά αν μπορούσαμε να ενισχύσουμε μία ομάδα αυτό ίσως σήμαινε άνοδο κατηγορίας. Ο Πανθρακικός έπαιξε στη Β΄ Εθνική και θα ήθελα και μια ομάδα από την πόλη μου να συμμετέχει στη Β΄ Εθνική ή και σε μεγαλύτερη κατηγορία. Είναι ένα ερώτημα που το θέτω συχνά, αν δηλαδή ενισχύοντας μία ομάδα, χωρίς φυσικά να διαλύσουμε τις άλλες, αυτή θα μπορούσε να ανέβει κατηγορία. Όσο περισσότερες ομάδες υπάρχουν τόσο μεγαλύτερος καταμερισμός των παικτών γίνεται και έτσι αποδυναμώνονται οι ομάδες.

ΠτΘ: Πώς είδατε την παρουσία των Κομοτηναίων φιλάθλων στους αγώνες του ΓΑΣ Κομοτηνή;

Μ.Γ.: Πιστεύω ότι όταν κάτι αρέσει στον κόσμο ή θα το αγοράσει ή θα το παρακολουθήσει. Βλέπετε ότι, όταν έρθει μία καλή ταινία ο κόσμος θα την παρακολουθήσει, όπως και όταν έρχεται ένα καλό μουσικό συγκρότημα. Ίσως λοιπόν αιτία να ήταν το γεγονός ότι οι ομάδες της Κομοτηνής από κάποια στιγμή και μετά άρχισαν να μην πηγαίνουν καλά με αποτέλεσμα να φύγει ο κόσμος από τα γήπεδα. Ήταν πολύ λίγοι οι φίλαθλοι που έρχονταν στο γήπεδο και αναφέρομαι στο μπάσκετ. Δεν γνωρίζω τι γίνεται στο ποδόσφαιρο, αλλά θυμάμαι ότι, όταν ο Πανθρακικός ήταν στη Β΄ Εθνική, υπήρχε το αδιαχώρητο από τον κόσμο στο γήπεδο. Αν, λοιπόν, η ομάδα του μπάσκετ είχε καλύτερη παρουσία, ίσως και ο κόσμος να ήταν περισσότερος.

ΠτΘ: Ποιο μήνυμα θα θέλατε να στείλετε στα παιδιά που θέλουν να ασχοληθούν με το μπάσκετ αλλά και στους γονείς τους;

Μ.Γ.: Στους γονείς θα συμβούλευα να είναι κοντά στα παιδιά τους. Το να στέλνεις ένα παιδί σ΄ ένα σύλλογο, είτε για να μάθει μπάσκετ είτε κολύμβηση είτε ποδόσφαιρο και να το παρατάς και να ασχολείται μόνο ο σύλλογος μ΄ αυτό ή ο προπονητής, δεν έχει αποτέλεσμα. Οι γονείς πρέπει να είναι κοντά στη διοίκηση και να ενδιαφέρονται. Όταν αποφασίσεις να στείλεις το παιδί σου σε ένα σύλλογο είσαι πλέον κι εσύ ένα κομμάτι του συλλόγου. Ο σύλλογος δεν είναι μία απρόσωπη επιχείρηση ή μία εταιρεία.

ΠτΘ: Αποτιμώντας τα χρόνια που πέρασαν πώς θα κρίνατε τη συνεργασία σας με τους υπόλοιπους παράγοντες και τι θα είχατε να τους αφήσετε ως παρακαταθήκη;

Μ.Γ.: Θα ήθελα να ευχαριστήσω κάποιους που με στήριξαν αυτά τα χρόνια. Κατ’ αρχήν τα άλλα μέλη του Συμβουλίου, τους προπονητές, τους αθλητές. Προβλήματα υπήρξαν και κυρίως οικονομικά όπως και εντάσεις μεταξύ μας. Ήταν μία μεγάλη εμπειρία για μένα. Ευχαριστώ τον σημερινό Δήμαρχο κ. Βαβατσικλή γιατί ποτέ δεν μου αρνήθηκε ό,τι κι αν του ζήτησα, βοηθώντας έτσι το Σύλλογο. Να ευχαριστήσω όλους όσους βοήθησαν το ΓΑΣ και ως φίλαθλοι παραβρέθηκαν, τον Βασίλη τον Γκουρτζελίδη, που για δύο χρόνια στάθηκε δίπλα μου βοηθώντας με στα οικονομικά και διεκπεραιώνοντας γραφική δουλειά, τον κ. Λεμονίδη, που από τα πρώτα βήματα του ΓΑΣ ασχολείται με το Σύλλογο, εγώ τον αποκαλώ «παππού» διότι μού είναι ιδιαίτερα συμπαθής και όποτε ζήτησα τη βοήθειά του δεν μου την αρνήθηκε έστω και αν ήταν άρρωστος, ποτέ δεν μου είπε όχι και αποτελεί την ψυχή για το Κλειστό καθώς και όλους όσους με στήριξαν. Θέλω επίσης να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο του ΤΕΦΑΑ και πρόεδρο του ΔΟΝΑ Κούλη Ταξιλδάρη, ο οποίος ήταν και μέλος του Δ.Σ. Ο ΔΟΝΑ πλέον έχει κάνει θεσμό να βοηθά με τον τρόπο του τους Συλλόγους της πόλης μας και θα ήθελα να συνεχίσει να παρέχει αυτήν τη βοήθεια.

Πτθ: Στο μέλλον, κ. Γιακούπ, αν σας δινόταν η ευκαιρία θα ασχολιόσαστε με τη διοίκηση του ΓΑΣ;

Μ.Γ.: Βεβαίως, αλλά δεν θα αναλάμβανα τη θέση του ταμία. Όταν υπάρχουν λεφτά σε μία οικογένεια δεν υπάρχει μιζέρια ούτε γκρίνια, όλα λειτουργούν άψογα. Όταν όμως υπάρχουν οικονομικά προβλήματα, τότε υπάρχει μιζέρια, γκρίνια και δημιουργούνται προβλήματα.

ΠτΘ: κ. Γιακούπ, σας ευχαριστούμε πολύ.

Μ.Γ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Α.Π. – Γ.Μ.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.