Μαθε μπαμπα μου …γραμματα!

Αν κάτι έκλεψε την παράσταση στην ενημερωτική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε το πρωί της Τετάρτης στο Δημοτικό Αμφιθέατρο Ξάνθης με θέμα τους οδηγούς δικύκλων και τα τροχαία ατυχήματα στα οποία εμπλέκονται ή προκαλούν, δεν ήταν ούτε τα εφιαλτικά στατιστικά νούμερα με τα οποία διάνθισε την ομιλία του ο Διοικητής του Τμήματος Τροχαίας Ξάνθης Γ. Γκοδοσίδης ούτε οι επιστημονικές επισημάνσεις και αναλύσεις του Προέδρου της Αυτοκινητιστικής Λέσχης Αν. Καρκάνη ή του Επίκουρου Καθηγητή της Πολυτεχνικής Σχολής Αλ. Κόκκαλη, ούτε ακόμη και η ιδιαίτερα βαρύνουσα λόγω ιδιότητας, ομιλία του Προέδρου της Λέσχης Μοτοσυκλετιστών Θ. Γερμαντζίδη, για τη χρήση του δικύκλου, την έλλειψη παιδείας και τις παραμέτρους οδικής ασφάλειας των δικυκλιστών.

Την παράσταση έκλεψε η καταλυτική παρουσία των εφήβων που πλημμύρισαν την αίθουσα του Αμφιθεάτρου, των 16χρονων και 17χρονων μαθητών που με τα σακίδια περασμένα στην πλάτη περίμεναν με ενδιαφέρον ν’ ακούσουν τι φταίει για την κακοδαιμονία των ελληνικών δρόμων στην οποία οι ίδιοι, χρήστες δικύκλων, είναι εξαιρετικά ευάλωτοι. Εντύπωση έκανε και η σποραδική παρουσία γονέων που κρατώντας στο χέρι το φάκελο με το πληροφοριακό υλικό της ημερίδας, έριχναν κλεφτές ματιές στο φυλλάδιο με τίτλο «Μάθε μπαμπά μου…»

Η εκπροσώπηση Αρχών και φορέων του Νομού στην ημερίδα, προκάλεσε αίσθηση… Κανένα κενό στην πρώτη σειρά των επισήμων… Δια ζώσης χαιρετισμό απηύθυναν ο Πανοσολογιότατος κ. Παντελεήμων, ο Νομάρχης Γ.Παυλίδης και ο Αντιδήμαρχος Ξάνθης Ν.Φωτιάδης. Δια επιστολών, ο Αρχηγός της ΕΛΑΣ Αντιστράτηγος Φ.Νασιάκος και ο Γενικός Αστυνομικός Διευθυντής Περιφερείας Υποστράτηγος Γ.Κοκκίνης. Η ετήσια ενημερωτική εκδήλωση της Τροχαίας Ξάνθης, στο πλαίσιο των προσπαθειών που καταβάλλει για την ενημέρωση και αγωγή του κοινού σε θέματα οδηγητικής συμπεριφοράς και κανόνων κυκλοφορίας για τη μείωση των ατυχημάτων, στέφθηκε και φέτος με επιτυχία: στόχος της ήταν η υπόμνηση της σοβαρότερης αιτίας θανάτου και αναπηρίας, ειδικότερα των νέων ανθρώπων, που πλήττει σήμερα τη χώρα μας, πράγμα το οποίο και συντελέστηκε.

Μάθε μπαμπά μου…

Από αυτό το σημείο, ωστόσο, μέχρι του να σοκαριστεί το κοινό σε βαθμό τέτοιο που να αρχίσουν να λειτουργούν μηχανισμοί ανάσχεσης του τραγικού φαινομένου το οποίο αναλύθηκε στην ημερίδα, η απόσταση είναι πολύ μεγάλη – όπως άλλωστε τέθηκε σ’ όλες τις ομιλίες – απουσία πραγματικά γόνιμου εδάφους που δεν είναι άλλο από την παιδεία του κάθε δέκτη ξεχωριστά και της κοινωνίας εν συνόλω.

Και ενώ οι ενήλικες από το βήμα απευθύνονταν στους εφήβους της πλατείας ομιλώντας για τα δέοντα γενέσθαι, οι τελευταίοι σχολίαζαν στα πηγαδάκια που είχαν ήδη σχηματισθεί στο φουαγιέ: «είναι ενδιαφέροντα όλα αυτά, αλλά εμείς τα γνωρίζουμε ήδη… Το κράνος σώζει αλλά είναι ακριβό… Αυτοί που δεν προσέχουν στο δρόμο είναι οι μεγάλοι με τα αυτοκίνητα. Κανένας τους δεν λογαριάζει τα δίκυκλα όσο πρέπει. Σα να τους ενοχλούμε που υπάρχουμε και κυκλοφορούμε ανάμεσά τους… Το πρόβλημα είναι και στις δυο πλευρές. Όχι μόνο στα δίκυκλα…» θα πουν μεταξύ άλλων μαθητές και μαθήτριες του 2ου Ενιαίου Λυκείου Ξάνθης, στη συζήτηση που ανοίγουμε μαζί τους… Δεν επιθυμούν να φωτογραφηθούν και αυτό είναι σεβαστό. Αξία έχει, στην περίπτωση αυτή, η επισήμανση της 17χρονης μαθήτριας που ομολογεί ότι είναι «φυντάνι» στο τιμόνι του δικύκλου: «αναγκάζεσαι να κυκλοφορείς με μηχανάκι… Κερδίζεις χρόνο στα δρομολόγια για το σχολείο, το σπίτι, τα φροντιστήρια… Όταν πρέπει να τρέχεις όλη μέρα, το δίκυκλο είναι η λύση. Προσωπικά, αυτό που φοβάμαι όταν κυκλοφορώ είναι οι μεθυσμένοι οδηγοί αυτοκινήτων, μέρα μεσημέρι (!), και οι νευρικοί που δεν με βλέπουν καθόλου!» Τη ρωτώ για την οδική συμπεριφορά των γονιών της και μου απαντάει «τώρα αρχίζουν να προσέχουν… Από τότε που πήρα μηχανάκι και είμαι στους δρόμους, ακούνε κάθε μέρα τι αντιμετωπίζω και το σκέφτονται διπλά όταν είναι οι ίδιοι στο τιμόνι… Το πρόβλημα μπήκε μέσα στο σπίτι μας, πλέον… Σε κάθε νέο που οδηγεί μηχανάκι βλέπουν πια το παιδί τους και βάζουν τον εαυτό τους στη θέση των κακών οδηγών που γίνονται επικίνδυνοι για μένα. Βλέπω, δηλαδή, ότι βελτιώθηκε η οδήγησή τους…»

Τη συνυπευθυνότητα στα τροχαία συμβάντα με δίκυκλα, θα θίξει από άλλη οπτική γωνία, στην ομιλία του και ο Διοικητής της Τροχαίας, λέγοντας: «συχνά και οι γονείς είναι υπεύθυνοι για τα ατυχήματα που συμβαίνουν στα παιδιά τους, ιδίως όταν τους επιτρέπουν να οδηγούν χωρίς δίπλωμα και όταν υποκύπτουν στην πίεση που ασκούν τα παιδιά τους για την απόκτηση ενός δικύκλου μοτοποδηλάτου ή μοτοσικλέτας ενώ ακόμα αυτοί είναι νέοί και άπειροι οδηγοί. Κατανοεί κανείς τη δυστυχία των γονέων για την ουσιαστική τους συνέργια, στο θανάσιμο τραυματισμό των ίδιων τους των παιδιών όταν συμβεί κάτι τέτοιο. Προσωπικά, γνωρίζω πολλούς «τυχερούς» γονείς που ύστερα από τραυματισμό – μόνο – των παιδιών τους σε τροχαίο ατύχημα, πούλησαν το δίκυκλο που οι ίδιοι τους είχαν αγοράσει».

Αξίζει να σημειωθεί ότι, παρέμβαση στην ημερίδα με ανακοίνωσή του έκανε και ο Σύνδεσμος Εκπαιδευτών Υποψηφίων Οδηγών Ξάνθης – Καβάλας εστιάζοντας στο ισχύον ελλιπές σύστημα εκπαίδευσης και εξέτασης των νεαρών, ως επί το πλείστον, υποψηφίων για απόκτηση διπλώματος οδήγησης δικύκλου, ως μία από τις πλέον σοβαρές αιτίες της επιπόλαιης συμπεριφοράς που συχνά βλέπουμε να έχουν στο δρόμο. Ο Σύνδεσμος Εκπαιδευτών δεν κλήθηκε να συμμετάσχει στις εργασίες της ημερίδας.

Με τα μάτια της Τροχαίας

Πώς βλέπει όμως τα πράγματα η Αρχή που είναι επιφορτισμένη με την αστυνόμευση των δρόμων και την επιβολή της εφαρμογής του ΚΟΚ, όταν «η κουβέντα» έρχεται στην κυκλοφορία των δικύκλων; Επικεντρώνει στον «πρωταγωνιστή» που είναι ο ίδιος ο χρήστης, έχοντας ως «ένα το κρατούμενο» την καθολική έλλειψη κυκλοφοριακής παιδείας όλων όσων κρατούν τιμόνι ανά την Ελλάδα.

Αναγνωρίζει, εν συνεχεία, ότι το δίκυκλο είναι ένα χρήσιμο κι ευχάριστο μεταφορικό μέσο «στην κορεσμένη κυκλοφοριακά πόλη της Ξάνθης, αρκεί να χρησιμοποιείται σωστά» και προβαίνει στις εξής επισημάνσεις προς τους δικυκλιστές και δη τις μικρές ηλικίες, αλλά και τους γονείς τους, για τα αίτια των τροχαίων ατυχημάτων με δίκυκλα:

Μια υπογραφή γονέα αρκεί;

– οι όροι «για να εξετασθεί ο έφηβος και να πάρει το δίπλωμά του για μοτοποδήλατο μέχρι 50 κυβικά, είναι να έχει συμπληρωμένο το 16ο έτος της ηλικίας του καθώς και τη συγκατάθεση των γονιών του. Το όριο αυτό σημαίνει ότι πριν από τη συγκεκριμένη ηλικία, οι έφηβοι δεν έχουν ακόμη αναπτύξει όλες τις δεξιότητες που απαιτούνται για την οδήγηση. Στην ηλικία του 16ου έτους, ο έφηβος αισθάνεται σίγουρος για τον εαυτό του και είναι δύσκολο να παραδεχθεί το αντίθετο. Όμως οι στατιστικές για τα ατυχήματα με τα δίκυκλα μοτοποδήλατα στα οποία εμπλέκονται νέοι, δείχνουν ότι η πραγματικότητα είναι πιο σκληρή από ό,τι μπορεί να την έχετε φανταστεί. Οι αριθμοί είναι τρομακτικοί και δείχνουν ότι η απειρία, η ελλιπής εκπαίδευση, η άγνοια, η παραβίαση των κανόνων οδικής κυκλοφορίας καθώς και η παρορμητικότητα που χαρακτηρίζει την ηλικία των εφήβων, είναι παράγοντες που συντελούν στην αύξηση των τροχαίων ατυχημάτων».

Ορμόνες …ανίκατες μάχαν!

– η παρορμητικότητα της ηλικίας εκδηλώνεται στη ριψοκίνδυνη συμπεριφορά των εφήβων δικυκλιστών οι οποίοι «δυστυχώς θεωρούν ότι το κράνος είναι περισσότερο ένα ενοχλητικό αντικείμενο που χαλάει τα χτενισμένα τους μαλλιά, παρά ένα απαραίτητο μέσο προστασίας της ίδιας τους της ζωής και της σωματικής τους ακεραιότητας». Οι έφηβοι, τέλος, παρασύρονται, εμπλέκονται ή και …εξασκούνται στις «κόντρες, τις σούζες και τους επικίνδυνους ελιγμούς, φαινόμενα συνηθισμένα που αιτία τους έχουν σαφώς την έλλειψη οδικής παιδείας αλλά και γενικότερα την έλλειψη καλής συμπεριφοράς. Αρκετά ατυχήματα απ’ αυτά που συμβαίνουν στους δρόμους οφείλονται σε ανόητες αλλά άκρως επικίνδυνες ενέργειες»

Αμέλεια ή έγκλημα;

– και τη σκυτάλη παίρνουν από τους ψυχολογικούς και κοινωνικούς παράγοντες, οι πολιτικοί, των οποίων οι φορείς (δημόσιοι και ιδιωτικοί, εμπλεκόμενοι στον τομέα της οδοποιίας) είθισται να χαιρετίζουν τέτοιου είδους εκδηλώσεις αλλά να μην αναλαμβάνουν τις ευθύνες που τους αναλογούν όταν έρχεται η ώρα του πρακτέου… «η αδυναμία διασφάλισης ενός οδικού δικτύου, κατάλληλου για τους οδηγούς των δικύκλων, που είναι πιο ευάλωτοι στους κινδύνους σε σχέση με τους επιβάτες αυτοκινήτων, μπορεί να θεωρηθεί σημαντική αμέλεια. Όταν, λοιπόν, οι δρόμοι δεν είναι ασφαλείς, πλημμυρίζουν, έχουν κακό οδόστρωμα ή ανεπαρκή σηματοδότηση, οι οδηγοί των δικύκλων κινδυνεύουν περισσότερο από τους οδηγούς των αυτοκινήτων. Γι’ αυτό καλόν είναι, εάν θέλουν να προστατεύσουν τον εαυτό τους, να θυμούνται: την ολισθηρότητα του δρόμου, τις λακκούβες που δεν είναι ορατές και για τις οποίες δεν υπάρχει σήμανση, την ύπαρξη λαδιών ή άλλων υγρών στο οδόστρωμα, τον ελλιπή φωτισμό κυρίως στις διασταυρώσεις, τους πεζούς που περνούν απροειδοποίητα τους δρόμους εκτός των διαβάσεων. Και επίσης να λαμβάνουν υπόψιν τους ότι οι επεμβάσεις που κάνουν στον κινητήρα του δικύκλου τους προκειμένου να αυξήσουν το όριο ταχύτητας που δίνει ο κατασκευαστής, αυξάνουν τις πιθανότητες εμπλοκής τους σε τροχαίο».

Ελαττωμένη ικανότητα οδήγησης εξαιτίας της ανυπαρξίας εκπαιδευτικού και της ισχύος ενός επιπόλαιου εξεταστικού συστήματος απόκτησης διπλώματος, λοιπόν, ανευθυνότητα της Πολιτείας αλλά και της οικογένειας στον τομέα των υποδομών και της παιδείας που αφορά στην οδική ασφάλεια και συμπεριφορά («η επιθετικότητα κατά την οδήγηση και η μη παραχώρηση προτεραιότητας είναι ‘τρόποι’ που προέρχονται από το σπίτι» σημειώνει χαρακτηριστικά ο κ.Γκοδοσίδης), και μια σειρά άλλοι παράγοντες – παράγωγα των παραπάνω, όπως η μη τήρηση του ΚΟΚ, η ριψοκίνδυνη συμπεριφορά, η μέθη, κ.ο.κ. συνιστούν τις βασικές αιτίες, σύμφωνα με την εισήγηση του Διοικητή Τροχαίας Ξάνθης, για την πρόκληση των ατυχημάτων με δίκυκλα.

Συνθέτοντάς τες δε με τις παραπάνω παρατηρήσεις των παιδιών που το να «καβαλάν τη σέλα» αποτελεί ανάγκη καθημερινότητας για την …παρορμητική ηλικία τους, εύκολα μπορεί κανείς να φτιάξει την εικόνα του παραλόγου η οποία κυριαρχεί στους δρόμους όπου κυκλοφορούν οι δικυκλιστές καθημερινά.

Εικόνα η οποία σε ψυχρούς αριθμούς, έχει ως εξής:

– την 35ετία 1965 – 2000 στους ελληνικούς δρόμους σκοτώθηκαν 75.000 άνθρωποι και τραυματίσθηκαν βαριά ή ελαφρά, 1.000.000 (!!)

– ο ετήσιος απολογισμός τροχαίων ατυχημάτων στην Ελλάδα είναι 1.650 νεκροί και 30.000 τραυματίες

– η εφαρμογή του προγράμματος «Καθ’ οδόν 2001-2005» εκτιμάται ότι γλίτωσε από πιθανή εμπλοκή σε τροχαίο πάνω από 4.000 ανθρώπους: το έτος 2002 μετρήθηκαν 260 νεκροί και 3.845 τραυματίες λιγότεροι σε σύγκριση με τα προηγούμενα έτη

– στην Ελλάδα κυκλοφορούν 2.000.000 δίκυκλα μοτοποδήλατα και 500.000 μοτοσικλέτες ενώ στο Νομό Ξάνθης 37.000, κατατάσσοντάς τον, από άποψης κυκλοφορίας δικύκλων, στην 3η θέση πανελλαδικώς μετά την Πάτρα και το Βόλο

– στο Νομό Ξάνθης την τριετία 2000 – 2002 μειώθηκαν οι νεκροί από τροχαία ατυχήματα κατά 50% (56 νεκροί σε 884 τροχαία συνολικά)και οι τραυματίες κατά 40% σε σύγκριση με τα προηγούμενα έτη

– στο Νομό Ξάνθης την τριετία 2000 – 2002 έχασαν τη ζωή τους εξαιτίας τροχαίου ατυχήματος με δίκυκλο 26 άνθρωποι, 82 τραυματίσθηκαν σοβαρά και 208 ελαφρά

Μαρία Β.Μπόντη

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.