Μαριαννα Τολη, «Κατι μεσα μου απηχει την αληθεια των παιδιων»

Μπορεί η αυλαία του Φεστιβάλ Φιλίππων – Θάσου να έπεσε, όμως πολλά θεατρικά σχήματα συνεχίζουν ακόμη την περιοδεία τους. Ένα από αυτά είναι και το Παιδικό Στέκι του Εθνικού Θεάτρου, που παρουσίασε φέτος το καλοκαίρι σε μεγάλη περιοδεία τον «Μαγικό Κόσμο της Αγάπης». Το έργο αυτό έκλεισε το φετινό 45ο Φεστιβάλ Φιλίππων – Θάσου. Ο ΠτΘ βρέθηκε εκεί και είχε τη χαρά να συνομιλήσει με την κα Μαριάννα Τόλη, η οποία έκανε τη διασκευή αλλά και τη σκηνοθεσία. Επίσης, η μουσική επιμέλεια, οι χορογραφίες και ο πρωταγωνιστικός ρόλος (Μέρι Πόπινς) ανήκουν στη Μαριάννα Τόλη. Η Μ. Τόλη φέτος ανέλαβε τα ηνία, ύστερα από επτά χρόνια συνεχούς πορείας της Κάρμεν Ρουγγέρη, στο τιμόνι της Παιδικής Σκηνής του Εθνικού. Για τη νέα αυτή θέση, που κλήθηκε να αναλάβει, συζητά μαζί μας, αλλά και για τον «Μαγικό Κόσμο της Αγάπης», όσο και το Παιδικό Θέατρο γενικότερα.

ΠτΘ: Πώς αισθανθήκατε, κυρία Τόλη, όταν κληθήκατε να αναλάβετε την καλλιτεχνική διεύθυνση της παιδικής σκηνής στο Εθνικό Θέατρο;
Μ.Τ.: Ήταν μεγάλη η έκπληξη και ταυτόχρονα κι ένα δώρο από το Νίκο Κούρκουλο. Αισθάνθηκα μεγάλη χαρά που θα μπορούσα να προσφέρω κάτι στα παιδιά. Πιστεύω ότι κάθε άνθρωπος που καλείται να είναι σε κάποια καίρια θέση, έχει κάτι δικό του να προσφέρει. Η θέση αυτή έχει πολλές ευθύνες, αναμφισβήτητα όμως έχει μια μεγάλη ομορφιά, γιατί ασχολείται κανείς με τα παιδιά, διαπλάθει χαρακτήρες και πλάθει τους ηθοποιούς, που παίζουν στο Παιδικό Θέατρο, έτσι ώστε να μπορούν να αγγίζουν την καρδιά του παιδιού. Με τα παιδιά μπορείς να εκφράσεις πολλά πράγματα και κυρίως να δεις άμεσα την αλλαγή που επιφέρει το έργο σου.

ΠτΘ: Ένας ηθοποιός που παίζει σε μια Παιδική Σκηνή θα πρέπει να είναι διπλά προετοιμασμένος;
Μ.Τ.: Ναι, πρέπει να είναι πολύ πιο ανοιχτός, γιατί έχει μεγάλη ευθύνη για το τι προσφέρει στο παιδί. Δε μπορεί να είναι κλειστός ή να κάνει απλώς τη δουλειά του. Αντίθετα, πρέπει να είναι ανοιχτός, όπως και τα παιδιά που είναι από κάτω, γιατί αλλιώς δημιουργείται ένα κενό που δεν αναπληρώνεται.

ΠτΘ: Κάποτε οι ηθοποιοί δεν πήγαιναν εύκολα σε μια παιδική σκηνή, τα τελευταία όμως χρόνια παρατηρήθηκε μια αλλαγή…
Μ.Τ.: Ναι, δεν πήγαιναν. Τώρα όμως υπάρχουν πάρα πολλοί ηθοποιοί, μερικοί απ’ αυτούς θέλουν πραγματικά να δουλέψουν για τα παιδιά και μερικοί αγαπάνε το είδος, καθώς δουλεύουν για τα παιδιά. Στο Εθνικό Θέατρο δίνεται μια πολύ ωραία ατμόσφαιρα για να βγάλουν οι ηθοποιοί και τα ταλέντα τους και ό,τι άλλο έχουν να προσφέρουν.

ΠτΘ: Το Παιδικό Θέατρο στην Ελλάδα πιστεύετε ότι ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του;
Μ.Τ.: Όχι. Στην Ελλάδα το άσχημο είναι ότι έχουμε πάρα πολλά θέατρα και σιγά – σιγά και πολλά παιδικά. Κάποτε υπήρχαν μόνο 2-3, που πρόσεχαν τη δουλειά τους. Δεν υπηρετείται απ’ όλους με την ίδια ευλάβεια και ιερότητα για να ανταποκρίνεται σ’ αυτό το είδος και για να απευθύνεται σε παιδιά που είναι εύπλαστα και αγνά. Ανεβαίνουν παραστάσεις από ανθρώπους που δεν είναι μέσα στο χώρο που λέγεται «Παιδικό Θέατρο». Ελπίζω, όμως, για το καλό των παιδιών, όλο και πιο πολύ να αυξάνεται η ποιότητα και να γίνεται αυτό που πρέπει.

ΠτΘ: Τι πιστεύετε ότι παίζει ρόλο για να είναι καλή μια παράσταση;
Μ.Τ.: Εγώ είμαι υπέρμαχος της αγάπης. Αυτό το συναίσθημα, η δύναμις που απορρέει μέσα από την καρδιά και την ψυχή ενός ανθρώπου, ενός ηθοποιού, και φτάνει μέχρι κάτω. Αυτό το φως, η δύναμη, όταν διαποτίζει τη δουλειά του, τη ζωή του, μεταφέρεται ακριβώς ως έχει, αυτούσιο στα παιδιά. Σημαντικό ρόλο στις παιδικές παραστάσεις παίζουν τόσο τα σκηνικά, όσο και τα κοστούμια, που είναι όλο και πιο πλούσια. Βοηθάνε το παιδί, γιατί εξάπτουν τη φαντασία του. Αν ένα παιδί ζει σ’ έναν μουντό κόσμο, πώς θα διευρύνει τη συνείδησή του αν δεν πάει σ’ έναν κόσμο που θα είναι σαν έκπληξη γι’ αυτό, πώς θα γνωρίσει χρώματα αν δεν δει χρώματα, που τα έχουν οραματιστεί άλλοι, πώς θα δει ότι κίνηση είναι κάτι παραπάνω από ένα κλώτσημα μιας μπάλας, ότι υπάρχει και κίνηση χαράς και πώς θα ακούσει το αυτί του μουσική αν δεν ακούσει την καλύτερη μουσική που υπάρχει; Γι’ αυτό πιστεύω ότι οι παιδικές παραστάσεις πρέπει να διανθίζονται μ’ αυτά τα τρία στοιχεία: μουσική, χορός, θέατρο. Το παιδί πρέπει να μην περιορίζεται, αλλά να ανοίγεται σε άλλους κόσμους.

ΠτΘ: Εσείς, κυρία Τόλη, προτιμάτε να δουλεύετε για τα παιδιά περισσότερο από ό,τι για τους μεγάλους;
Μ.Τ.: Τα παιδιά με προτίμησαν για να δουλεύω μαζί τους, αυτό αισθάνομαι. Αυτός ο τομέας του θεάτρου ίσως να με έχει περισσότερο ανάγκη και κάτι το παιδικό μέσα μου μπορεί, αν εκφράζεται αληθινά, να έχει άμεση απήχηση στην αλήθεια των παιδιών. Το θέατρο των μεγάλων θα έλεγα ότι έχει πολλούς να το υπηρετούν. Αυτή η μέθεξη της συνύπαρξης με τα παιδιά είναι κάτι το σπάνιο, που δεν πετυχαίνει όμως πάντα.

ΠτΘ: Όσον αφορά στον «Μαγικό Κόσμο της Αγάπης», το οποίο διασκευάσατε και σκηνοθετήσατε για το Παιδικό Στέκι του Εθνικού Θεάτρου;
Μ.Τ.: Πιστεύω ότι κι εμένα σαν παιδί με ενθουσίασε όταν το πρωτοείδα και νομίζω ότι είναι στις καρδιές τόσο των μεγάλων όσο και των μικρών. Κυρίως μ’ ενδιαφέρει το γεγονός ότι αυτά τα μηνύματα που έχει αυτό το έργο αγγίζουν και τους μεγάλους. Μέσα από αυτό καταλαβαίνουν αν έχουν κάπου σφάλει ή εάν έχουν πάρει κάποιον άλλο δρόμο στο μεγάλωμα των παιδιών τους. Μπορεί αυτό να τους ξαφνιάσει και να τους γυρίσει πίσω.

ΠτΘ: Για το γεγονός ότι το παιδικό θέατρο μπορεί να απευθύνεται στους μεγάλους γίνεται συχνά λόγος. Έχετε βρει το μυστικό αυτής της συνταγής;
Μ.Τ.: Για να απευθυνθούμε στα παιδιά πρέπει να απευθυνθούμε αρχικά στους μεγάλους. Αυτό που μ’ ενδιαφέρει είναι να κατανοήσουν οι μεγάλοι πόση ευθύνη έχουν, όταν μεγαλώνουν τα παιδιά τους. Αυτό μπορεί να το καταφέρουμε και μέσα από το ίδιο το έργο. Στον «Μαγικό Κόσμο της Αγάπης» έχουμε να κάνουμε με υπεραπασχολημένους γονείς, που δημιουργούν τραύματα στα παιδιά τους. Το μήνυμα, είναι ότι οι μεγάλοι πρέπει κάποια στιγμή να αφήνουν ελεύθερα τα παιδιά τους, να τα αποχαιρετούν με αγάπη, αφού τα έχουν εφοδιάσει με αξίες, σταθερές αξίες, που θα τα συντροφεύουν σε όλη τη ζωή τους.

ΠτΘ: Στο έργο αυτό είναι έντονο το στοιχείο της αγάπης, το υποδηλώνει άλλωστε και ο τίτλος του. Πιστεύετε ότι η αγάπη στις μέρες μας έχει εκλείψει;
Μ.Τ.: Η αγάπη είναι μια έννοια που έχει φθαρεί και έχει χρησιμοποιηθεί πολύ άσχημα. Εγώ θα πολεμάω γι’ αυτή την έννοια για πολλά χρόνια ακόμα γιατί αισθάνομαι ότι η χρήση της είναι λανθασμένη, τη χρησιμοποιούμε λάθος, και θα ήθελα να της ξαναδώσουμε την πραγματική της υπόσταση. Άλλωστε, τίποτα δεν είναι αδύνατον και τίποτε δεν υπάρχει που να μη θεραπεύεται με την πραγματική, αληθινή αγάπη.

ΠτΘ: Όσον αφορά τη μεγάλη περιοδεία σας που συνεχίζεται ακόμη;
Μ.Τ.: Είχαμε μία συγκινητική επιτυχία που την βλέπω, εκτός από την απήχηση που είχε σ’ όλη την Ελλάδα, στα μάτια των παιδιών και των γονιών με έκφραση δακρύων ή χαράς, ακόμη και έκπληξης. Αυτό θεωρώ επιτυχία, πιο πολύ με συγκινεί το βλέμμα των παιδιών. Η μεγαλύτερη χαρά μου είναι οι ανθρώπινες σχέσεις, η σχέση μου με τα παιδιά, που τα βλέπω να φεύγουν ευτυχισμένα με κάτι που ανακάλυψαν μέσα τους. Πιστεύω περισσότερο στη σύμπνοια και στο ταλέντο της κάθε ομάδας και από τη συγκεκριμένη συντροφιά αντλώ μεγάλη χαρά. Και το γεγονός ότι μπορώ να κάνω αυτό που έχω στο μυαλό μου στο Εθνικό Θέατρο, είναι σημαντικό για μένα. Είναι όμως πολύ δύσκολο να το πετύχει κάποιος σε μια ελεύθερη σκηνή. Η συλλογικότητα για μένα έχει μεγάλη σημασία, όλοι μαζί δίνουμε ενέργεια ο ένας στον άλλο ακολουθώντας έναν ρυθμό.

ΠτΘ: Σας ευχαριστούμε πολύ, κυρία Τόλη, κι ελπίζουμε στα επόμενα σχέδιά σας να βάλετε μέσα και την πόλη μας.
Μ.Τ.: Το εύχομαι. Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Καλπάνης Μπάμπης

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.