Μαρια Στρογγυλου, κατοικος Πανδροσου: «Στην Ελλαδα ειμαι συνεχεια σε διακοπες»

Όταν ήρθε στην Ελλάδα, πριν 14 χρόνια, δεν ήξερε ούτε μια λέξη στα ελληνικά. Δεν ήταν πρόβλημα, καθώς θα περνούσε ένα δεκαήμερο διακοπών και θα έφευγε. Δεκατέσσερα χρόνια μετά η Μαρία Στρογγυλού δηλώνει γοητευμένη από τις ομορφιές της Ελλάδος και αποφασισμένη να μην την εγκαταλείψει ποτέ.Ήρθε για διακοπές και έμεινε για πάντα. «Ήταν πολύ δύσκολη η προσαρμογή γιατί δεν είχα λεξικό: Ρουμανο-ελληνικό» δηλώνει και αποκαλύπτει ότι με την βοήθεια των ελληνικών, τηλεοπτικών σειρών έμαθε ελληνικά και κατάφερε να λέει τις πρώτες της κουβέντες. «Παρακολουθούσα ελληνικές τηλεοπτικές σειρές. Δεν έχω παρέα, γύρω – γύρω βρίσκονται χωράφια οπότε δεν είχα κάποιον έλληνα να ανταλλάξω κουβέντα στα ελληνικά» δηλώνει σήμερα η 68χρονη γυναίκα από την Ρουμανική πόλη Μπραϊλα, μια πόλη 600.000 κατοίκων κοντά στο Δούναβη.

Πότε ήρθατε στην Ελλάδα;

Πριν 14 χρόνια. Ήρθα για διακοπές και έμεινα για πάντα. Παντρεύτηκα εδώ βλέπετε και έτσι άφησα πίσω την Ρουμανία και έμεινα μόνιμα εδώ.

Το μετανιώσατε;

Όχι, ούτε μια στιγμή δεν το έχω μετανιώσει.

Πώς ήταν για σας οι πρώτες μέρες στην Ελλάδα;

Όταν ήρθα, δεν ήξερα να μιλώ ούτε μια λέξη ελληνικά. Ήταν πολύ δύσκολη η προσαρμογή γιατί δεν είχα καν ούτε λεξικό: Ρουμανo-ελληνικό. Οπότε, όπως καταλαβαίνετε έπρεπε να είμαι πολύ προσεχτική, να ακούω ξανά και ξανά τις λέξεις, μέχρι να μάθω.

Πώς μάθατε τελικά τα ελληνικά; Τα μιλάτε πολύ καλά…

Με την τηλεόραση. Παρακολουθούσα ελληνικές τηλεοπτικές σειρές. Δεν έχω παρέα, γύρω – γύρω από το σπίτι βρίσκονται χωράφια, οπότε δεν είχα κάποιον έλληνα να ανταλλάξω κουβέντα στα ελληνικά. Είμαι ήδη 68 ετών για να μπορώ να μάθω γρήγορα και εύκολα ο,τιδήποτε.

Τι θέλετε να μάθετε δηλαδή;

Θέλω να μάθω να μιλώ πιο γρήγορα ελληνικά. Μιλάω και διαβάζω ήδη καλά. Χρειάζομαι όμως πολύ δουλειά ακόμη. Τα ελληνικά είναι δύσκολη, αλλά υπέροχη γλώσσα.

Σε ποια περιοχή ζούσατε στην Ρουμανία;

Δίπλα στο Δούναβη, στην πόλη Μπράϊλα. Μια πόλη με 600.000 κατοίκους. Η Κομοτηνή κοντά της είναι ένα μεγάλο χωριό. Ήταν μεγάλη αλλαγή για μένα να βρεθώ σ΄ αυτό το μικρό χωριουδάκι της Πανδρόσου και μάλιστα έξω από αυτό, χωρίς καν γειτονιά.

Έμεναν Έλληνες στη Ρουμανία, στην πόλη;

Πολλοί Έλληνες, πάρα πολλοί. Δούλευαν σε εργοστάσια της περιοχής. Μια φίλη που έχω και ζει στην Κομοτηνή, δούλευε στην Μπράϊλα της Ρουμανίας, οπότε έχω έναν άνθρωπο για να μιλήσουμε για εκείνα τα χρόνια.

Τι δουλειά κάνατε στην Μπράϊλα;

32 χρόνια δούλευα ως λογίστρια.

Και τώρα, πώς περνά η ώρα σας;

Τώρα, νομίζω ότι έχω πάντα διακοπές. Πολύ ησυχία, πολύ ηρεμία. Καθημερινή επαφή με την φύση. Κάποιες δουλειές στο σπίτι, ησυχία, διάβασμα, λίγη ενασχόληση με τα λουλούδια και τα λαχανικά στον κήπο.

Πώς οι διακοπές σας, από ένα σύντομο διάστημα έγιναν κάτι τόσο μόνιμο;

Παντρεύτηκα με Έλληνα. Οπότε, έγινε πατρίδα μου η περιοχή σας.

Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο της καθημερινότητάς σας, εκτός από την ηρεμία και την ησυχία που μου είπατε, ποιο είναι;

Το πηγάδι της αυλής μας. Το 1954 δεν είχε νερό στο χωριό, οπότε έγινε αυτό το πηγάδι, το γράφει και πάνω. Όπως μου είπαν, όλοι οι κάτοικοι έτσι εξυπηρετούσαν τις ανάγκες τους τότε, και, μάλιστα, όσοι είχαν πηγάδι στην αυλή τους ήταν και οι τυχεροί.

Το χρησιμοποιείτε σήμερα;

Ναι, ποτίζω τον κήπο, τα λαχανικά. Έχει περισσότερο νερό όταν βρέχει. Βέβαια το δουλεύουμε με μηχανή, επειδή έχουμε και κάποια ηλικία, οπότε μόνο με την μανιβέλα δεν γίνεται να βγάζουμε νερό κάθε μέρα, είναι πολύ κουραστικό για την ηλικία μας.

Πίνετε από το νερό του;

Πίνουμε κι όταν γίνεται διακοπή στην παροχή νερού στο κεντρικό δίκτυο ύδρευσης, εμείς έχουμε πάντα νερό. Δροσερό σίγουρα! Τότε, έρχονται κι άλλοι από γύρω για να πάρουν νερό.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.