Μανωλης Κοττακης «Στρατηγικα δεν συμφερει τα κομματα να σπρωξουν τα πραγματα στα ακρα»

Λίγο πριν ανακοινωθεί η νέα κυβέρνηση ο δημοσιογράφος Μανώλης Κοττάκης ανέλυσε τα πολιτικά πράγματα της χώρας μιλώντας στο ραδιόφωνο του «Παρατηρητή». Ο κ. Κοττάκης με εμπειρία χρόνων στο πολιτικό ρεπορτάζ σκιαγραφεί την πραγματικότητα και δηλώνει την ανάγκη όλα τα κόμματα να αντιμετωπίσουν την κατάσταση με σοβαρότητα και υπευθυνότητα.

ΠτΘ: κ. Κοττάκη, μετά από ένα μεγάλο χρονικό διάστημα βρισκόμαστε σε ρυθμούς σχηματισμού κυβέρνησης και όχι εκλογικούς
Μ.Κ.: Είναι ενδιαφέρον το πώς βιώσαμε την ακυβερνησία των δύο μηνών. Νομίζω ότι στις 1 θα γίνει μια σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου υπό την προεδρία του πρωθυπουργού του κ. Σαμαρά και των δύο άλλων πολιτικών αρχηγών κατά τη διάρκεια της οποίας θα επικυρωθούν όλα τα ονόματα των υπουργών που θα μετάσχουν στο νέο κυβερνητικό σχήμα. Εν αναμονή αυτής της σύσκεψης βρισκόμαστε και περιμένουμε να δούμε το αποτελέσματά της.

Ο τόπος κυβερνάται με βάση την κοινωνία

ΠτΘ: Γιατί κ. Κοττάκη υπάρχει αυτή η δυστοκία; Πιστεύετε ότι οφείλεται στην έλλειψη συνεργασιών και κουλτούρας ουσιαστικού διαλόγου; Μας δημιουργήθηκε η εντύπωση, ειδικά με τη βιασύνη που επέδειξε ο Βαγγέλης Βενιζέλος, ότι πάμε κατευθείαν στο σχηματισμό κυβέρνησης.
Μ.Κ.: Υπήρξε μια δυστοκία. Όσοι έχουμε ζήσει στο παρελθόν και θυμόμαστε τη συγκρότηση ανάλογων κυβερνήσεων δεν είναι και κάτι το πολύ πρωτότυπο. Και στην οικουμενική κυβέρνηση Ζολώτα και στη συγκρότηση κυβέρνησης Τζανετάκη, το ξέρω ότι πάω πολύ πίσω, είχαμε μια τέτοιου είδους δυστοκία. Το ζήτημα δεν είναι αν καθυστέρησαν τρεις ή τέσσερις ημέρες από την Κυριακή που είχαμε τις εκλογές, το ζήτημα είναι με πόση αποφασιστικότητα μπαίνουν στο κυβερνητικό σχήμα, γιατί και τα τρία κόμματα έχουν μια εντολή από την πλειοψηφία που έχει σχηματισθεί στον ελληνικό λαό, τολμώ να την πω φιλοευρωπαϊκής κατεύθυνσης, να προχωρήσουν, να δημιουργήσουν μια σταθερή κυβέρνηση, για να ηρεμήσει ο κόσμος και ο τόπος, να πάνε να επαναδιαπραγματευτούν σωστά το μνημόνιο στη Σύνοδο Κορυφής και από εκεί και πέρα, αν είναι δυνατόν, να γίνουν και τρεις τέσσερις βασικές αλλαγές που δεν συνδέονται απαραιτήτως με μειώσεις μισθών-συντάξεων, με τον εφιάλτη που ζει η χώρα τα τελευταία τρία χρόνια. Ο κόσμος έχει δώσει συγκεκριμένη εντολή σε αυτά τα τρία κόμματα που αριθμούν στη Βουλή 179 έδρες είναι περίπου πλειοψηφία συνταγματικής αναθεώρησης. Αισθάνομαι ότι τα πρώτα δείγματα που υπάρχουν είναι και θετικά και αρνητικά. Έχουμε μια βούληση των τριών αρχηγών να προχωρήσουν στη σωστή επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου, έχω όμως πολλές αμφιβολίες αν αυτή η αποφασιστικότητά τους θα διαρκέσει στο μέλλον, γιατί πρωτίστως ο Φώτης Κουβέλης και δευτερευόντως ο Βαγγέλης Βενιζέλος κοιτούν λίγο προς το ΣΥΡΙΖΑ ενώ έχουν μπροστά τους την κοινωνία. Την εντολή την πήραν από την κοινωνία, η οποία τους ζήτησε να συνεργαστούν εφόσον μπορούν να τα βρουν και να κάνουν τις αλλαγές που χρειάζονται και να την αφήσουν ήσυχη. Τους βλέπω όμως από τις πρώτες ημέρες να έχουν το νου τους στο τι θα πει ο Τσίπρας. Δεν μπορεί όμως ο τόπος να κυβερνηθεί έτσι. Ο τόπος κυβερνάται με βάση την κοινωνία και με βάση την εντολή που έχει δώσει. Αν σε κάθε επιλογή που θα κάνουν έχουν στο νου τους μη τυχόν χάσουν ψήφους προς το ΣΥΡΙΖΑ, μη τυχόν δυσαρεστήσουν την Κουμουνδούρου, μη τυχόν εκτεθούν στην Κουμουνδούρου, δεν νομίζω ότι θα έχουν και οι ίδιοι καλό πολιτικό αποτέλεσμα. Προϋπόθεση της επιτυχίας τους είναι να επιτύχει η κυβέρνηση, ανεξαρτήτως αν ηγείται σήμερα η Νέα Δημοκρατία ή όχι. Αυτά νομίζω ότι έχουν ξεπερασθεί εδώ και καιρό.

Η κυβέρνηση έχει μπροστά της το στοίχημα της Συνόδου Κορυφής

ΠτΘ: Από την αποτελεσματικότητα αυτής της κυβέρνησης πιστεύετε ότι θα εξαρτηθεί και η μετέπειτα πορεία του ΣΥΡΙΖΑ; Αν αυτή η κυβέρνηση σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, κινηθεί με αποφασιστικότητα και τηρήσει τους λόγους της και καταφέρει να συνεργαστεί καταθέτοντας στην πράξη μια καινούργια πλατφόρμα διακυβέρνησης, η οποία παράγει έργο, γιατί ζήσαμε και την κυβέρνηση Παπαδήμου με όλα τα ευτράπελα και τα ήξεις αφήξεις, αν γεννιόταν και μια νέα σοβαρότητα, πιστεύετε ότι αυτή δεν θα ήταν η καλύτερη απάντηση προς το ΣΥΡΙΖΑ; Θα ήταν η πράξη που θα απομόνωνε ή θα έφερνε σε δύσκολη θέση το ΣΥΡΙΖΑ ή αυτά είναι σε επίπεδο ουτοπίας και κοινής λογικής ή ευχών;
Μ.Κ.: Καθόλου. Μου άρεσε η φράση που χρησιμοποιήσατε περί νέας σοβαρότητας, γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ μένει να αποδειχθεί μια χρήσιμη αντιπολίτευση για τον τόπο. Νομίζω ότι αυτό που θα αντιληφθεί ο Αλέξης Τσίπρας το επόμενο διάστημα είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ως αξιωματική αντιπολίτευση του τόπου με ένα ποσοστό που αγγίζει το 27% είναι τμήμα της διακυβέρνησης, δεν είναι κόμμα διαμαρτυρίας του 4% και από τα πρώτα σημάδια που υπάρχουν είμαι αισιόδοξος ότι το έχει αντιληφθεί. Και αυτό το συμπεραίνω από την αντίδρασή του στα πρώτα 24ωρα, όταν διευκόλυνε το Σαμαρά στο να σχηματισθεί γρήγορα η κυβέρνηση, προειδοποιώντας ότι ο ίδιος δεν θα κάνει χρήση της εντολής αλλά και οι τόνοι που χρησιμοποιεί με πείθουν ότι στο μυαλό του ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έχει το μετασχηματισμό της παράταξής τους από ένωση συνιστωσών σε ένα κανονικό κόμμα. Έχω την ελπίδα, επειδή είναι ένας διαφορετικού τύπου αρχηγός της αριστεράς, δεν είναι από αυτούς που γνωρίζαμε μέχρι τώρα που μιλούσαν με ξύλινα λόγια με πολύ συγκεκριμένες θεωρίες, αλλά μιλά σωστά ελληνικά, έχει καθαρό πρόσωπο, ότι μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτό το ρόλο. Αυτό είναι το ένα σκέλος της σοβαρότητας που είναι η αξιωματική αντιπολίτευση. Στο ΣΥΡΙΖΑ πιστεύω σχετικά γρήγορα, μπορεί και σε ένα χρόνο, ότι θα έχουμε γεγονότα Δημοκρατικής Άμυνας του 1977, όταν τότε ο Ανδρέας Παπανδρέου απομάκρυνε τις συνιστώσες που είχε στους κόλπους του ΠΑΣΟΚ για να το μετατρέψει σε ένα πιο σοσιαλδημοκρατικό κεντρώο κόμμα. Από την άλλη πλευρά η τριτοκομματική κυβέρνηση υπό τον Αντώνη Σαμαρά έχει μπροστά της ένα πολύ μεγάλο στοίχημα. Το στοίχημα της Συνόδου Κορυφής. Αν το κερδίσει και αν γυρίσουν πίσω οι αρχηγοί και οι τρεις με γεμάτες τις βαλίτσες ο κόσμος θα πιστέψει ότι είχαν βάση όλα όσα του έλεγαν κατά την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, ότι είναι δυνατή η επαναδιαπραγμάτευση και δεν χρειάζεται να πηγαίνουμε στις ουτοπίες της ακύρωσης. Έχω βάσιμη ελπίδα ότι θα υπάρξουν αποτελέσματα στη Σύνοδο Κορυφής όχι μόνο γιατί θα παραταθεί το χρονοδιάγραμμα κατά ένα ή δύο έτη, ούτε μόνο επειδή η χρηματοδότηση μπορεί να αυξηθεί από τα 130 στα 140 δις. Έχω ελπίδες γιατί υπάρχουν και μέτρα λαϊκά τα οποία θα διαπραγματευθεί η κυβέρνηση, όπως η μείωση του ΦΠΑ στα τρόφιμα, τα οποία εάν εφαρμοστούν μπορούν να δώσουν ώθηση στην αγορά, να αλλάξουν την ψυχολογία του κόσμου και σιγά – σιγά η χώρα να συρθεί μέχρι το ορόσημο το χρονικό, όπου η Γερμανία θα αποφασίσει τις αλλαγές στις ευρωπαϊκές συνθήκες. Όλη η ιστορία είναι να είμαστε στο κόλπο τότε. Και αυτό είναι το μείζον διακύβευμα για αυτή την κυβέρνηση να κρατηθεί και να κερδίσει το στοίχημα της αξιοπιστίας και να φθάσει τη χώρα στο ορόσημο των αλλαγών των συνθηκών.

Η τόνωση της αγοράς και η ανάπτυξη θα έρθουν μόνο αν οι πολιτικές δυνάμεις πάρουν δεσμεύσεις, ότι επιτέλους θα μειώσουν το κράτος

ΠτΘ: Πιστεύετε ότι στη Σύνοδο Κορυφής η κ. Μέρκελ δεν θα εμείνει στην τήρηση των δεσμεύσεών της, παίρνοντας διδάγματα και από τη Σύνοδο των G20, βλέποντας και το τι γίνεται στην Ευρώπη σε σχέση με την Ισπανία, έχοντας μάθει ότι αυτή η πολιτική είναι αδιέξοδη; Περιμένετε ότι η νέα κυβέρνηση και ενδεχομένως και με το χαρτί που της δίνει ο ΣΥΡΙΖΑ που υπάρχει ως αξιωματική αντιπολίτευση θα καταφέρει όντως να γυρίσει με γεμάτα τα χέρια, όχι με την παλιά έννοια της κατασπατάλησης ή των δώρων, αλλά με την έννοια ότι θα μπορέσει η κοινωνική πραγματικότητα της Ελλάδας να γίνει καλύτερη, να μη βλέπουμε δηλαδή ειδήσεις με τη διανομή οποροκηπευτικών που γίνονται ανάρπαστα και να μην ακούμε καθημερινώς για νέες αυτοκτονίες;
Μ.Κ.: Δύο παρατηρήσεις. Πιστεύω ότι η Μέρκελ κατ’ αρχήν θα εμμείνει στη θέση της, με μια διαφορά όμως, γνωρίζοντας ότι εκκινώντας από μια θέση απόλυτη στο τέλος θα αναγκασθεί να υποχωρήσει σε συγκεκριμένα πράγματα και θα αναγκασθεί να το κάνει αυτό γιατί συντρέχουν οι εξής παράγοντες: Πρώτον ο κ. Σαμαράς έχει οικοδομήσει ένα μέτωπο συμμαχιών με τις χώρες του νότου, οι οποίες ενδιαφέρονται το ίδιο με εμάς να χαλαρώσουν τα πράγματα για την Ελλάδα, διότι η Ελλάδα αποδείχθηκε συστημικός κίνδυνος για τις ίδιες τις χώρες του νότου, δηλαδή και για την Ιταλία και για την Ισπανία και για την Πορτογαλία και για την Ιρλανδία που είναι λίγο βόρεια. Επίσης συντρέχει ο παράγων Αμερική. Στη χρονική συγκυρία που βρισκόμαστε ο κ. Ομπάμπα έχει προεδρικές εκλογές και δεν θα ήθελε παράταση του ελληνικού εφιάλτη, όπως τον έχουν εκείνοι στο μυαλό τους. Κατά συνέπεια έχοντας μεταβληθεί οι συσχετισμοί μέσα στο εσωτερικό της ένωσης, προσθέστε και τον Ολάντ, είναι πολύ καλύτερες οι συνθήκες και οι οιωνοί για την επαναδιαπραγμάτευση, ούτως ώστε να γυρίσουν πίσω με αυτό που λέμε γεμάτες βαλίτσες. Ωστόσο ας μην έχουμε αυταπάτες. Η παράταση του προγράμματος κατά δύο έτη, η ενδεχόμενη αναστολή νέας μείωσης μισθών και συντάξεων, η αναβολή κάποιων μέτρων αντιλαϊκών, θα συνοδεύεται από άλλες συγκεκριμένες δεσμεύσεις οι οποίες θα είναι αυτές που μας ζητούν εδώ και δύο χρόνια, δηλαδή μείωση του κράτους, αν δεν θέλουμε να μειώσουμε και άλλο τις συντάξεις και τους μισθούς. Από τη μείωση των συντάξεων που κάναμε τώρα όμως χρηματοδοτείται το έλλειμμα του ΟΣΕ. Γιατί όμως να πληρώνουν οι συνταξιούχοι και οι εργαζόμενοι τη χρηματοδότηση ενός ελλείμματος του 1,5δις ευρώ το χρόνο; Να ιδιωτικοποιηθούν ο ΟΣΕ, η Αγροτική Τράπεζα, να πουληθούν τα κτίρια των Ξενία τα οποία ρημάζουν και δεν λειτουργούν αυτή τη στιγμή. Ας μην έχουμε στο μυαλό μας ότι αυτό θα είναι κάτι αναίμακτο. Η τόνωση της αγοράς και οι προϋποθέσεις για την ανάπτυξη θα έρθουν μόνο αν οι πολιτικές δυνάμεις πάρουν δεσμεύσεις, ότι επιτέλους θα μειώσουν το κράτος, αυτό για το οποίο δεσμεύονταν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, θα πω από την τελευταία δεκαετία, βάζοντας μέσα και τις κυβερνήσεις Καραμανλή, και δεν το έκαναν, με συνέπεια να καλείται σήμερα ο απλός εργαζόμενος, ο απλός συνταξιούχος, να χάνει το μήνα εκατό, διακόσια ακόμα και πεντακόσια ευρώ από τη σύνταξή του και από το μισθό του για να χρηματοδοτούνται ελλειμματικοί δημόσιοι οργανισμοί. Δεν έχουμε αυτή την πολυτέλεια να συνεχίσουμε να τους χρηματοδοτούμε. Δεν λέω να τους κλείσουμε αλλά να σταματήσουμε να τους χρηματοδοτούμε.

ΠτΘ: Το να γίνουν οι μεταρρυθμίσεις, που είναι αίτημα χρόνων και να σταματήσει η αφαίμαξη των κοινωνικά αδύναμων τάξεων είναι πολύ μεγάλη επιτυχία. Στην περίπτωση όμως αυτή πιστεύετε ότι θα είναι εύκολο, με δεδομένο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και προεκλογικά και τώρα έχει μεγάλο οπλοστάσιο στα χέρια του και θα λέει πουλάτε την Ελλάδα, μια συνθηματολογία που την γνωρίζουμε, ότι ο λόγος των τριών πολιτικών αρχηγών και αυτής της κυβέρνησης θα καταφέρει να είναι τόσο καίριος και τα πρόσωπα που θα μας κυβερνήσουν θα καταφέρουν πραγματικά να προχωρήσουν τα πράγματα απομειώνοντας το θόρυβο που θα σηκώνει η αντιπολίτευση;
Μ.Κ.: Εξαρτάται από τους ίδιους, αν θα είναι αποφασιστικοί. Δυστυχώς αν διαγράψουμε από το μυαλό μας το χρέος, τα προβλήματα που έχει η Ελλάδα για την παραμονή της στην Ευρωζώνη θα διαπιστώσουμε ότι το δομικό πρόβλημα της χώρας είναι η αιώνια μεταπολιτευτική σύγκρουση μεταξύ να μην πω δεξιάς και αριστεράς, αλλά μεταξύ φιλελευθέρων και κρατιστών για το τι είδους ελληνικό δημόσιο μπορούμε να έχουμε. Βεβαίως τα συνθήματα του ΣΥΡΙΖΑ περί ξεπουλήματος έχουν μια απήχηση, αλλά τα ίδια έλεγαν και για τα λιμάνι του Πειραιά που δόθηκε στους Κινέζους και σήμερα απασχολούνται οκτακόσιοι εργαζόμενοι. Τα ίδια έλεγαν για την Ολυμπιακή Αεροπορία, η οποία ιδιωτικοποιήθηκε και σήμερα απασχολούνται τριάμισι χιλιάδες εργαζόμενοι. Εν πάση περιπτώσει αν πηγαίναμε στη δραχμή το ξεπούλημα τους επόμενους μήνες θα ήταν επί εκατό. Θα μπορούσαν όλοι αυτοί οι λεφτάδες που έβγαλαν τα χρήματά τους στο εξωτερικό να έρθουν να αγοράσουν την Ελλάδα, όχι μόνο τις ΔΕΚΟ, σε τιμή ευκαιρίας. Το να προχωρήσουμε χωρίς να ληφθούν κάποιες αποφάσεις δεν γίνεται. Τα προηγούμενα χρόνια το μήνυμα ήταν, και μάλιστα τέθηκε από την προηγούμενη κυβέρνηση, μειώστε τις δαπάνες και μετά προχωρήστε στα έξοδα. Η κυβέρνηση αποφάσισε να ξεκινήσει από την αύξηση των εσόδων, δηλαδή να μοιράσει την ζημιά σε δέκα εκατομμύρια Έλληνες, για να μη συγκρουσθεί με τις δικές της δυνάμεις, εννοώ τους συνδικαλιστές, που έχουν ήδη μετακομίσει στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό δεν λειτούργησε, οι φόροι αυξήθηκαν, τα έσοδα μειώθηκαν, το κράτος έμεινε στο μέγεθος που είναι και έχουμε βρεθεί στο χείλος του γκρεμού. Δεν πρέπει να κοιτάξουμε μια άλλη επιλογή;

Η γραφειοκρατία θέμα διαμόρφωσης της δημόσιας διοίκησης

ΠτΘ: Η αίσθηση που έχουμε για τα δύο τελευταία χρόνια είναι ότι οι υπουργοί δεν αφομοίωναν ή δεν μπορούσαν να αφομοιώσουν τις γρήγορες εξελίξεις, τις επισκέψεις της τρόικας, την οικονομική κρίση και να φτιάξουν τα του οίκου τους. Πιστεύετε ότι και με την διετή εμπειρία τους θα καταφέρουν να είναι αποτελεσματικοί; Όλοι ομολογούν ότι η Ελλάδα έχει διαλυθεί ως προς το κράτος.
Μ.Κ.: Έχετε δίκιο. Η παρατήρησή μου από την εμπειρία του ρεπορτάζ μέσα στα υπουργεία είναι ότι κανένας υπουργός δεν μπορεί να πετύχει όταν εγκλωβίζεται σε δομές οι οποίες είναι ξεπερασμένες εδώ και καιρό. Ο καλύτερος του χωριού. Ο καθένας που πηγαίνει στο υπουργείο χρειάζεται να δίνει μικρές και μεγάλες μάχες με την γραφειοκρατία, να κάνει κανονικό ανταρτοπόλεμο για να κουνήσει ένα ποτήρι από τη μια άκρη του τραπεζιού στην άλλη. Δεν είναι μόνο θέμα προσώπων η αποτυχία μας είναι θέμα διαμόρφωσης της δημόσιας διοίκησης.

ΠτΘ: Θα την αναμορφώσουν; Νομίζω ότι έχουν αντιληφθεί όλοι την ανάγκη…
Μ.Κ.: Το ελπίζω γιατί η γραφειοκρατία έχει αυτονομηθεί την τελευταία δεκαετία από το πολιτικό προσωπικό. Συνεννοείται στα κατώτερα επίπεδα μεταξύ της και συνήθως τραβάει το χαλί. Σκεφτείτε ότι ήρθαν Γάλλοι εμπειρογνώμονες για να μας δώσουν τα φώτα τους πώς θα αναμορφώσουμε τη δημόσια διοίκηση, οι άνθρωποι σήκωσαν ψηλά τα χέρια από τη λευκή απεργία ανθρώπων που δεν ήθελαν να αλλάξει τίποτα με αποτέλεσμα το δεξί χέρι του Ολάντ να καλέσει αυτή τη στιγμή στη Γαλλία, στο Παρίσι, Έλληνα καθηγητή δημοσίου δικαίου για να του υποδείξει πώς οι Γάλλοι θα καταφέρουν να πείσουν για τις αλλαγές στον ελληνικό δημόσιο τομέα. Όταν λοιπόν όλοι αυτή η υπαλληλία, δεν μιλώ για τα διαμάντια του δημοσίου, αλλά για ανθρώπους που έχουν συνηθίσει στην αδράνεια, έχει αυτονομηθεί, έχει ταμπουρωθεί και μετακόμισε και ένα μεγάλο κομμάτι της στο ΣΥΡΙΖΑ, για να αναβληθούν αυτές οι αλλαγές, πώς μπορούμε να ελπίζουμε ένα πολιτικό πρόσωπο, ο υπουργός, ο θεός ο ίδιος να είναι, ότι θα μπορέσει να αλλάξει τα πράγματα; Θα χρειασθεί αποφασιστικότητα, θα χρειαστεί ρήξεις. Όσοι το επιχείρησαν στο παρελθόν έκαναν πέντε βήματα, αλλά όταν ερχόταν ο επόμενος και άρχιζε τα συναινετικά, να τα έχει δηλαδή καλά με τους συνδικαλιστές, να με το σύλλογο για να μην γίνονται απεργίες, το αποτέλεσμα ήταν να αναβάλλονται οι αλλαγές. Και αυτό το βρίσκουμε συνεχώς μπροστά μας. Άρα δεν είναι μόνο θέμα πολιτικών προσώπων. Δυστυχώς ή ευτυχώς οι πολιτικές ηγεσίες χρειάζονται τη συμμαχία της υπαλληλίας. Και επειδή η υπαλληλία αυτή τη στιγμή, για να πούμε του στραβού το δίκαιο, είναι κακοπληρωμένη, και επειδή έχει ζήσει, ως εύκολος στόχος, τη μείωση των μισθών πρώτη απ΄ όλους, είναι αυτονόητο ότι είναι απρόθυμη να βοηθήσει σε αυτές τις αλλαγές.

ΠτΘ: Είναι ένα πολύ δύσκολο στοίχημα αυτό, θα ήταν βέβαια το ουσιωδέστερο γιατί αυτή την κακή ανυπαρξία του κράτους τη ζούμε σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της χώρας…
Μ.Κ.: Θα σας πω μια φράση για να δείτε πώς λειτουργούν οι υπουργοί και πώς μπλοκάρει από κάτω η υπαλληλία πολλές φορές τις αλλαγές. Στην Ελλάδα επειδή ισχύει το ναπολεόντειο σύστημα, αυτό που μας είχαν φέρει τότε, επιτρέπεται μόνο ό,τι ορίζει ο νόμος, στη Μεγάλη Βρετανία, που είναι πιο φιλελεύθερα, επιτρέπεται ό,τι δεν απαγορεύει ο νόμος. Οι υπουργοί μπορούν ελεύθερα να κάνουν όποια αλλαγή θέλουν αρκεί να μην απαγορεύεται. Εδώ για να γίνει η αλλαγή πρέπει να επιτρέπεται είναι τεράστια η διαφορά. Έχουμε δυστυχώς μείνει εκατό χρόνια πίσω στη νοοτροπία.

ΠτΘ: Σε καιρό κρίσης μπορούν να γίνουν και αυτές οι κρίσιμες ανακατατάξεις και ο εκσυγχρονισμός της διοικητικής μηχανης και της κοινωνικής ζωής παράλληλα; Είναι ανέφικτα;
Μ.Κ.: Σιγά – σιγά. Διάβαζα στο βιβλίο του Ιωάννη Βαρβιτσιώτη γιατί ο Κωνσταντίνος Καραμανλής πήρε πίσω το νόμο πλαίσιο το 1979. Του έδωσε την εντολή να τον πάρει πίσω, μολονότι ήθελε να κάνει αλλαγές στα πανεπιστήμια, διότι θεωρούσε ότι, επειδή υπήρχε το διακύβευμα της ένταξης της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν θα πρέπει να υπάρξουν εκείνη την στιγμή αναταράξεις στο εσωτερικό του κράτους. Από την ανάποδη ζούμε αυτή τη στιγμή το ίδιο πράγμα. Για να διασφαλιστεί η διατήρηση της Ελλάδας στην Ευρωζώνη ίσως αλλαγές και ρήξεις που δεν κάναμε σε εύκολους καιρούς θα πρέπει να αρχίσουμε να γίνονται σταδιακά και όχι πάντως πριν οριστικοποιηθεί το στοίχημα της παραμονής μας στην ευρωζώνη.

Ευτύχημα που από το 2004 η Θράκη έχει υπουργική εκπροσώπηση

ΠτΘ: Τα πρόσωπα που θα στελεχώσουν την κυβέρνηση είναι ουσιαστικά. Και θα πρέπει όπως τέθηκε από την αρχή να είναι και φερέγγυα και αξιόπιστα και ικανά. Γνωρίζετε ποια πρόσωπα ακούγονται; Είναι ο κ. Ράπανος…
Μ.Κ.: Σωστό.

ΠτΘ: .. είναι ο κ. Σταμάτης που σχετίζεται και με την περιοχή μας, ήταν περιφερειάρχης, είναι ο κ. Μαραβέγιας; Είναι τα πρόσωπα που ακούσαμε χθες βράδυ;
Μ.Κ.: Ο κ. Βενιζέλος, εξ όσων ακούω, δεν θα προτείνει για υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης τον κ. Μαραβέγια, αλλά θα προτείνει ένα μέλος του ψηφοδελτίου επικρατείας του ΠΑΣΟΚ, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, τον κ. Τσαφτσάρη. Ο Δημήτρης Σταμάτης ακούγεται ότι θα είναι υπουργός επικρατείας, μίλησα χθες μαζί του δεν είχε κάτι συγκεκριμένο να μου πει, θα είναι σε κάθε περίπτωση όμως, γιατί είναι στενός συνεργάτης του κ. Σαμαρά. Την τελευταία ώρα υπάρχει η πληροφορία ότι ο Ευριπίδης Στυλιανίδης θα είναι υπουργός Εσωτερικών αλλά και αυτό είναι κάτι που θα επιβεβαιωθεί στην σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών.

ΠτΘ: Στον τόπο μας ο Ευριπίδης Στυλιανίδης είχε την αποδοχή ενός μεγάλου μέρους των ψηφοφόρων. Πήρε 19000 περίπου ψήφους.
Μ.Κ.: Πολύ υψηλά ο πήχης για τον ίδιο.

ΠτΘ: Στη Θράκη που μπορεί να πέφτει στα άκρα της Ελλάδας είναι σημαντικό να έχουμε ένα υπουργό και σ’ αυτήν την κυβέρνηση. Αν ο κ. Στυλιανίδης είναι υπουργός αυτό θα είναι καλό για τη Θράκη…
Μ.Κ.: Είναι ευτύχημα ότι από το 2004 που μπήκε ο Ευριπίδης σε κυβέρνηση και ακολούθησαν ο Ντόλιος, ο Πεταλωτής, ο Ξυνίδης, ανεξαρτήτως τι επετεύχθη ή όχι, είναι θετικό πάντως ότι η Θράκη έχει σταθερή εκπροσώπηση στην κυβέρνηση, γιατί τα προηγούμενα χρόνια, τουλάχιστον αυτά που ήμουν εγώ πάνω, αυτό το γεγονός ήταν εξαιρετικά σπάνιο.

Όλα τα κόμματα πρέπει να συνηθίσουν στο νέο τους ρόλο

ΠτΘ: Θα έχουμε επανάληψη του φαινομένου της κυβέρνησης Παπαδήμου ή αυτή η κυβέρνηση θα κάνει τη δουλειά της ώστε να μη χρειάζεται κάθε φορά σύναξη των πολιτικών αρχηγών; Θεωρείτε ότι θα κάνουμε ένα βήμα;
Μ.Κ.: Νομίζω ναι και το θεμελιώνω στα εξής: Θεωρώ ότι είναι αποφασισμένος κατ’ αρχήν ο ίδιος ο πρωθυπουργός και από την άλλη είναι υποχρεωμένοι να είναι αποφασισμένοι και ο Βαγγέλης Βενιζέλος και ο Φώτης Κουβέλης, γιατί πρώτον πρέπει να ησυχάσει ο τόπος για ένα χρονικό διάστημα, δηλαδή να υπάρξει μια σταθερότητα στην κυβέρνηση, αλλά πρέπει να συνηθίσουν και τα κόμματα στο νέο τους ρόλο. Δηλαδή το ΠΑΣΟΚ χρειάζεται χρόνο για να αναδιαταχθεί. Η ΔΗΜΑΡ θέλει χρόνο για να συνηθίσει στο ρόλο του κυβερνητικού εταίρου. Ο ΣΥΡΙΖΑ επίσης θέλει χρόνο για να εξελιχθεί από ομοσπονδία συνιστωσών σε ένα κανονικό, σοβαρό κόμμα, κεντροαριστερό αξιωματικής αντιπολίτευσης. Κανείς δεν έχει συμφέρον στρατηγικά στον επόμενο χρόνο να σπρώξει τα πράγματα στα άκρα. Και ο πρωθυπουργός και οι πολιτικοί αρχηγοί θα πρέπει να είναι αποφασισμένοι, αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να ασκεί μια αντιπολίτευση με ρεαλισμό. Έχω την ελπίδα ότι ο Αλέξης Τσίπρας που γνώρισα τα προηγούμενα χρόνια έχει τη σοφία να το κάνει.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.