Luigi Boccia, τενορος «Υπαρχει μεγαλη διαφορα αναμεσα στην ζωντανη εκτελεση μιας οπερας και στην βιντεοσκοπημενη αναπαραγωγη της»

Σήμερα ο «ΠτΘ» έχει την χαρά και την τιμή να φιλοξενεί στις σελίδες του, έναν μεγάλο καλλιτέχνη, ο οποίος υπηρετεί ένα όχι και τόσο διευρυμένο, τουλάχιστον στην πόλη μας, είδος τέχνης, αυτό της κλασικής μουσικής.
Ο Luigi Boccia, ο «μεγάλος» Ιταλός τενόρος, οποίος θα βρίσκεται στην Κομοτηνή και συγκεκριμένα στο στέκι τη Πολιτιστικής Κίνησης Κομοτηνής για μία και μοναδική εμφάνιση, σήμερα στις 9 το βράδυ.
Ο τενόρος Luigi Boccia με πλούσιο βιογραφικό, από αυτό που θα ζήλευαν πολλοί συνάδελφοί του, άφησε για λίγο τις μεγάλες σκηνές της όπερας στη Σκάλα του Μιλάνου, στην όπερα της Φλόριντας, στην όπερα της Πολιτείας του New Jersey και αυτή του Δουβλίνου και επέλεξε να εμφανιστεί στην πόλη μας, τιμή την οποία χρωστάμε στον αδελφικό, όπως λέει και ο ίδιος φίλο του, τον κ. Χάρη Τίλιο.
Η παράσταση θα αποτελείται από τρία μέρη, όπου θα ερμηνευτούν άριες από όπερες κλασικών συνθετών (Verdi, Puccini, Donizzetti, Massenet), άριες δωματίου Ναπολιτάνων συνθετών και προσωπικές επιλογές του κ. Boccia από το ελληνικό ρεπερτόριο.
Μαζί με τον Luigi Boccia στην σκηνή θα βρίσκονται οι κ.κ. Χάρης Κυρατζόγλου στο πιάνο και Χάρης Τίλιος στην κιθάρα και στο μπουζούκι.

Ο λόγος όμως στον Luigi Boccia…

ΠτΘ: κ. Boccia, πώς προέκυψε το γεγονός της επίσκεψής σας στην Κομοτηνή, δεδομένου πώς με βάση το βιογραφικό σας και την πορεία σας στα μεγαλύτερα μουσικά θέατρα του κόσμου ξαφνιάζει όντως η τιμή που περιποιείτε στην πόλη μας…
L.B.: Αιτία της επίσκεψής μου στην Κομοτηνή είναι η αδελφική μου φιλία με τον Χάρη Τίλιο, με τον οποίο γνωριστήκαμε στην Κρεμόνα, καθώς σπούδαζα Μουσικολογία. Εκεί σπούδαζε κι αυτός, έπαιζε μπουζούκι και ήταν γνώστης του ρεμπέτικου τραγουδιού. Την πρώτη φορά που άκουσα τα ρεμπέτικα ερωτεύτηκα την μουσική τους και ζήτησα από τον Χάρη να κάνουμε μια συναυλία μαζί. Ήταν το 2003. Ο Χάρης με κάλεσε στην Κομοτηνή και είχα το προνόμιο να τραγουδήσω στην Πολιτιστική Κίνηση για πρώτη φορά. Τότε ήμουν ένας νέος μαθητής λυρικού τραγουδιού, με λίγη εμπειρία και εκείνη η συναυλία ήταν μια ιδιαίτερη ευκαιρία για μένα. Σ’ αυτά τα δέκα χρόνια μεταφέρθηκα στην Νέα Υόρκη, τελείωσα τις σπουδές τραγουδιού και τη Μουσικολογία και ξεκίνησε για μένα μια διεθνής καριέρα. Δεν μπορώ όμως να ξεχάσω τους φίλους μου από τα φοιτητικά χρόνια και πιο συγκεκριμένα τον Χάρη, που είναι ένας επαγγελματίας μουσικός όπως εγώ, και μου δίδαξε ένα ρεπερτόριο που αγαπώ τόσο πολύ.
Πριν πέντε μήνες, ο φίλος Αφεντούλης Οικονομίδης, επικοινώνησε μαζί μου για να με συγχαρεί για την επαγγελματική μου δραστηριότητα και μου ζήτησε να σκεφτώ μια ενδεχόμενη δεύτερη επίσκεψη στην Κομοτηνή για να τραγουδήσω. Του απάντησα ότι θα έβρισκα οπωσδήποτε τον χρόνο για να γυρίσω στην Κομοτηνή και να ξαναγκαλιάσω πολλούς αγαπημένους φίλους.

«Ο Βέρντι, ο Ροσίνι, ο Πουτσίνι, ο Μπελίνι και ο Ντονιτζέτι, το soundtrack της παιδικής μου ηλικίας»

ΠτΘ: Πώς ξεκινήσατε την ενασχόλησή σας με τη μουσική; Συνδέεται η απόφασή σας αυτή με τη μεγάλη παράδοση της χώρας σας στην κλασική μουσική και την όπερα; Έπαιξε ρόλο π.χ η συνεισφορά του Βέρντι στην παγκόσμια μουσική, ζήσατε τον μύθο της Σκάλας του Μιλάνου;
L.B.: Ήμουν 7 χρονών και στο μικρό χωριό που μεγάλωσα, στο Σερίνο της νότιας Ιταλίας, μια μέρα ήρθε στο σχολείο ένας Φραγκισκανός μοναχός και ρώτησε εάν υπήρχαν παιδιά που να ενδιαφέρονταν να λάβουν μέρος στην Χριστουγεννιάτικη χορωδία. Πήγα μαζί με κάποιους φίλους στην πρώτη πρόβα και ο οργανίστας έκανε μια σύντομη οντισιόν για να δει ποια παιδιά μπορούσαν να συμμετέχουν. Όταν έφτασε η σειρά μου, τραγούδησα ένα χριστουγεννιάτικο τραγούδι και ο μοναχός κοίταξε ξαφνιασμένος τον οργανίστα και του είπε « Βρήκαμε αυτό που ψάχναμε». Το βράδυ των Χριστουγέννων τραγούδησα όλα τα σολιστικά μέρη των τραγουδιών με συνοδεία χορωδίας. Οι γονείς μου δεν ήξεραν τίποτε. Μετά την Λειτουργία ο πατέρας μου με ρώτησε «Μα ποιο ήταν αυτό το παιδάκι που τραγουδούσε;» του είπα ότι ήμουν εγώ μα δεν το πίστεψε. Εγώ δεν επέμεινα να τον πείσω αλλά την επομένη μέρα κατά τη διάρκεια του μεσημεριανού φαγητού με αγκάλιασε και με φίλησε λέγοντας «Συγγνώμη που δεν σε πίστεψα. Σήμερα συνάντησα τον μοναχό και μου είπε ότι έχεις μια ξεχωριστή φωνή και ότι πρέπει να σπουδάσεις μουσική». Έτσι ξεκίνησα. Έπειτα ο Βέρντι, ο Ροσίνι, ο Πουτσίνι, ο Μπελίνι και ο Ντονιτζέτι έγιναν το soundtrack της παιδικής μου ηλικίας.

«Η μουσική είναι μια παγκόσμια γλώσσα»

ΠτΘ: Γυρίσατε τον κόσμο όλο τραγουδώντας στις μεγαλύτερες οπερατικές σκηνές… Τελικά, τι είναι ο κόσμος; Μια κουκίδα στον χάρτη;
L.B.: Η μουσική είναι μια παγκόσμια γλώσσα που μου επιτρέπει να επικοινωνήσω σε οποιαδήποτε χώρα. Η μουσική με κάνει να νιώθω «σαν στο σπίτι μου» οπουδήποτε. Μ’ αυτή την έννοια, ναι, ο κόσμος είναι μια κουκκίδα στον χάρτη.

ΠτΘ: Πώς αξιολογείτε σήμερα την πορεία της μουσικής που υπηρετείτε; Σε πορεία ακμής ή σε πορεία ύφεσης; Για ποιους λόγους;
L.B.: Είμαι 32 χρονών και βρίσκομαι στην πιο δημιουργική περίοδο της καριέρας μου. Τον επόμενο χρόνο θα δώσω ένα ρεσιτάλ στο Carnegie Hall, ένα σημαντικό θέατρο της Νέας Υόρκης, αλλά υπάρχουν ακόμη πολλοί στόχοι που με περιμένουν και εγώ θα συνεχίσω να δουλεύω σκληρά για να τους πετύχω.

ΠτΘ: Υπήρξαν πρότυπά σας στη μουσική; Ποια; Υπάρχουν μήπως μεταξύ αυτών και Έλληνες καλλιτέχνες;
L.B.: Τα πρότυπα μου είναι όλοι οι μεγάλοι τενόροι του παρελθόντος (Caruso, Gigli, Raimondi e Pavarotti) γιατί θαυμάζω την φωνή και την τεχνική τους. Αλλά με εμπνέουν και πολλοί σύγχρονοι συνάδελφοι μου. Για παράδειγμα, το πάθος του Χάρη όταν παίζει ρεμπέτικα τραγούδια, με ενέπνευσε να γνωρίσω αυτό το είδος μουσικής και να το τραγουδήσω.

«Οι Έλληνες είναι οι δίδυμοι μεσογειακοί αδελφοί μας»

ΠτΘ: Πώς προέκυψε η σχέση σας με την Ελλάδα, σας λέει κάτι ιδιαίτερο η χώρα μας;
L.B.: Έχω ήδη απαντήσει σ’ αυτό σε προηγούμενη ερώτηση που μου έγινε. Θέλω μόνο να προσθέσω ότι κατάγομαι από την Νότια Ιταλία και βρίσκω πολλά κοινά στοιχεία στον πολιτισμό και στην ιδιοσυγκρασία της Ελλάδας. Στην Νότια Ιταλία θεωρούμε τους Έλληνες σαν τους δίδυμους μεσογειακούς αδελφούς μας.

«Αποστολή μου ως καλλιτέχνης, να γίνω ένας αγωγός αυτής της τέχνης»

ΠτΘ: Υπάρχει μέλλον στην τέχνη που αποθεώνει την ανθρώπινη φωνή; Οι νέοι αγαπούν την όπερα;
L.B.: Οι νέοι αγαπούν την όπερα όταν έχουν την δυνατότητα να την γνωρίσουν. Γι’ αυτό για μένα είναι πιο συγκινητικό να τραγουδήσω όπερα σε μια πόλη σαν την Κομοτηνή απ’ ό,τι στη Νέα Υόρκη γιατί εκεί η όπερα είναι κάτι διαδεδομένο ενώ στην Κομοτηνή ελπίζω να υπάρχουν δέκα νέοι άνθρωποι που θα πρωτοσυναντήσουν την όπερα, θ’ αρχίσουν να την δέχονται και να την αγαπούν. Άλλωστε αυτή είναι και η αποστολή μου ως καλλιτέχνης. Να γίνω ένας αγωγός αυτής της τέχνης. Γι’ αυτό η κοινωνία της Κομοτηνής πρέπει να είναι ευγνώμων στον Χάρη και στην Πολιτιστική Κίνηση, που με κάλεσαν να κάνω αυτή τη συναυλία όπερας, διότι είναι μια μεγάλη πολιτιστική πρωτοβουλία. Σ’ αυτό το σημείο θα ήθελα να πω πως είμαι, επίσης, πολύ χαρούμενος που συνεργάστηκα με τον Χάρη Κυρατζόγλου, έναν εξαιρετικό πιανίστα ο οποίος ξέρει να συνοδεύει πολύ καλά στο λυρικό τραγούδι.
Ελπίζω ότι στο μέλλον η Κομοτηνή θα έχει την δυνατότητα να φιλοξενήσει ζωντανές συναυλίες όπερας στο Μέγαρο Μουσικής. Διότι υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στην ζωντανή εκτέλεση μιας όπερας και στην βιντεοσκοπημένη αναπαραγωγή της.

Ο τενόρος Luigi Boccia γεννήθηκε στο Σερίνο της Ιταλίας. Σπούδασε μουσικολογία στο πανεπιστήμιο της Παβίας, ενώ ταυτόχρονα έκανε μαθήματα φωνητικών με το θρυλικό τενόρο Gianni Raimondi. Συνέχισε τις σπουδές του στο Freie Universitat του Βερολίνου.
Ο Luigi Boccia άρχισε την καριέρα του στις Ηνωμένες Πολιτείες με πρωταγωνιστικούς ρόλους στις όπερες Don Giovanni, Gianni Schicchi, Εύθυμη Χήρα και La Traviata. Εμφανίστηκε επίσης στη Σκάλα του Μιλάνου, στην όπερα της Φλόριντας, στο Φεστιβάλ Estate Lirica της Σικελίας, στο μουσικό φεστιβάλ του Wexford στην Ιρλανδία, στην όπερα της Πολιτείας του New Jersey και στην όπερα του Κονέκτικατ.
Έχει αποσπάσει πολλά διεθνή βραβεία. Πρόσφατα εμφανίστηκε σε μια σειρά συναυλιών στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην όπερα του Δουβλίνου και στην όπερα του Knoxville.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.