Λιτοτητα για το λαο, υπαναπτυξη για την περιφερεια

Μέσα σ΄ ένα κλίμα αντιδράσεων των εργαζομένων και καθολικής δυσαρέσκειας για την οικονομική κατάσταση της χώρας και για τους χειρισμούς και τις επιλογές της κυβέρνησης, η Βουλή ψήφισε τον Προϋπολογισμό του 2006.

Είναι γενική η διαπίστωση ότι η Ν.Δ. δεν αποδείχθηκε ικανή να χειριστεί τα μεγάλα ζητήματα της οικονομίας και γενικότερα της ανάπτυξης της χώρας.

Στον Προϋπολογισμό του 2004 η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας χάνει το παιχνίδι, καθώς εγκλωβίζεται στη δίνη της περιβόητης απογραφής

Με τον Προϋπολογισμό του 2005 η Νέα Δημοκρατία ξαναχάνει το παιχνίδι, καθώς αποδεικνύεται ότι είναι ανεφάρμοστος, με αποτέλεσμα να λάβει τα γνωστά πρόσθετα φορολογικά μέτρα, (αύξηση Φ.Π.Α., φορολόγηση στα τσιγάρα και ποτά…), τα οποία ορκιζόταν τέτοιες μέρες πριν από ένα χρόνο, κατά τη συζήτηση του περσινού προϋπολογισμού, ότι δεν επρόκειτο να τα πάρει.

Ο Προϋπολογισμός του 2006 κινείται σε καλύτερη κατεύθυνση; Δυστυχώς, σε χειρότερη. Γιατί ο δεύτερος «αξιόπιστος» Προϋπολογισμός είναι και αυτός αναξιόπιστος, ανεφάρμοστος και εικονικός. Δεν έχουμε πάρει απάντηση π.χ. πού στηρίζεται η προϋπολογισθείσα αύξηση των επενδύσεων στο 5,4% μετά την κατάρρευση στο 1% το 2005 από την προϋπολογισθείσα για το 2005 αύξηση 4,1%; Πώς υποστηρίζεται, χωρίς τεκμηρίωση, ότι τα έσοδα από το ΦΠΑ θα αυξηθούν στο 9%, μετά και την κατάρρευσή τους το 2005 στο 1% ενώ είχαν προϋπολογισθεί 7,8%; Πού στηρίζεται ότι το έλλειμμα θα μειωθεί στο 2,6%, όταν ευθέως αμφισβητείται ακόμη και από την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση, που το υπολογίζει στο 3,8%;

Και ακριβώς επειδή ο Προϋπολογισμός είναι ανεφάρμοστος, θα δούμε μπροστά μας, δυστυχώς, σε μερικούς μήνες ένα νέο πακέτο φορολογικών μέτρων, που θα αποτελειώσει τους οικονομικά αδύναμους, καθώς ήδη τους έχει στραγγίξει η μέχρι τώρα εικοσάμηνη πολιτική της κυβέρνησης της Ν.Δ.

Ο Προϋπολογισμός όμως είναι και αντιαναπτυξιακός. Θυμάται ο Πρωθυπουργός, ο κ. Καραμανλής, ότι δεσμεύτηκε προεκλογικά για ρυθμό ανάπτυξης που θα υπερέβαινε το 5%; Είναι καθηλωμένος στο 3,5%. Ότι θα ενίσχυε το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων; Έχει συρρικνωθεί στο 4,3%, που είναι το χαμηλότερο ποσοστό της τελευταίας 9ετίας, και αυτό έχει πάρα πολύ αρνητικές επιπτώσεις στην ανάπτυξη της περιφέρειας. Θυμάται την υπόσχεση για 5% στην Παιδεία; Δεν ξεφεύγει από το 3,5%.

Αλλά ο Προϋπολογισμός είναι και αντιλαϊκός:

• γιατί μισθοί και συντάξεις κινούνται στα όρια του πληθωρισμού, που στην πραγματικότητα σημαίνει μειώσεις των πραγματικών εισοδημάτων, για πρώτη φορά, αν λάβουμε υπόψη τη μη τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας

• γιατί τα φυσικά πρόσωπα φορολογούνται κατά πολύ περισσότερο (αύξηση κατά 9,3%) από τα νομικά πρόσωπα (αύξηση μόνο 3,9%), πράγμα που σημαίνει μετατόπιση του φορολογικού βάρους στις πλάτες των εργαζομένων

• επίσης ανοίγει η ψαλίδα έμμεσων και άμεσων φόρων και όλοι ξέρουμε πόσο άδικο είναι αυτό, αφού επιτείνεται η φορολογική ανισομέρεια σε βάρος των κατώτερων εισοδημάτων, των χαμηλόμισθων και των χαμηλοσυνταξιούχων

• και πώς με τα 10 μόλις ευρώ που θα είναι η αύξηση στο ΕΚΑΣ, και ούτε 15 ευρώ που θα είναι η αύξηση στις συντάξεις του ΟΓΑ θα υλοποιηθεί η υπόσχεση για 230 ευρώ ΕΚΑΣ από 140 που ήταν το 2004 και 320 ευρώ σύνταξη του ΟΓΑ από 200 που ήταν το 2004; Αν αυτή δεν είναι αναδιανεμητική πολιτική υπέρ των ολίγων και των οικονομικά ισχυρών, τι είναι τότε;

Και όμως, δεν υποσχέθηκε έναν τέτοιον “παράδεισο” στους Έλληνες πολίτες προεκλογικά η κυβέρνηση της Ν.Δ. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που ο ελληνικός λαός έχει χάσει την εμπιστοσύνη του στη Νέα Δημοκρατία, στην πολιτική της, στους χειρισμούς της. Και είναι εύγλωττες όλες οι δημοσκοπήσεις σχετικά με αυτό.

– Γιατί πώς να την εμπιστευθούνε, όταν έχει πλήξει την αξιοπιστία της Ελλάδας δυσφημίζοντας τη χώρα με την απογραφή, με τις συνεχείς αναθεωρήσεις του ελλείμματος του 2004, με τους χειρισμούς της στο θέμα του βασικού μετόχου;

– Όταν με τέτοια καταπληκτική άνεση αλλάζει τόσες φορές η Κυβέρνηση τα στοιχεία του Προϋπολογισμού μέσα σε δεκαπέντε μόλις μήνες, γεγονός που δείχνει ότι προχωρά χωρίς σχέδιο;

– Αλλά και όταν επιστρέφει ο κ. Μπασιάκος από τις διαπραγματεύσεις για την τευτλοκαλλιέργεια και είναι ο μόνος -μα ο μόνος- που επέστρεψε φέρνοντας μόνο την οδυνηρή για την Ελλάδα απόφαση, χωρίς ούτε ένα αντισταθμιστικό όφελος, όπως πέτυχαν οι υπουργοί άλλων χωρών;

– Ή όπως κι όταν επέστρεψε ο Υπουργός τότε κ. Τσιτουρίδης, και μας έφερε ως αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων δύο οδυνηρές αποφάσεις: πρώτον, ότι από το 2009 και μετά το 50% της επιδότησης του καπνού θα πάει στον πυλώνα Ανάπτυξη φεύγοντας από τις τσέπες των καπνοπαραγωγών μας, και δεύτερον, τη σύνδεση του ελληνικού βαμβακιού με το βαμβάκι των αφρικανικών χωρών, που τώρα αρχίζουμε να βλέπουμε τις επιπτώσεις αυτής της απόφασης, προϊούσης της συζήτησης στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου;

– Ή όταν επιστρέφει ο Πρωθυπουργός από τις διαπραγματεύσεις για το Δ’ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης παρουσιάζοντας ως μεγάλη κατάκτηση το αυτονόητο, αυτό δηλαδή που αποτελούσε τη βάση τελικά στη μοιρασιά, κι ως μεγάλη επιτυχία το χαμηλό πήχη;

Όλα αυτά αποδεικνύουν ότι έχει πληγεί το κύρος της Ελλάδας και ότι δεν την υπολογίζουν. Και αυτό μας πληγώνει. Απαιτούμε από τον Πρωθυπουργό να έχει η χώρα μας παρουσία και διαπραγματευτική ικανότητα στο ευρωπαϊκό και στο διεθνές επίπεδο, και διαπιστώνουμε ότι δεν την έχει πια. Έχουμε ανάγκη από εθνική αυτοπεποίθηση, που μας τη στερεί ο κύριος Πρωθυπουργός.

Επίσης, πού τον βλέπουν τον παράδεισο που περιγράφουν οι της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας; Ο κάθε πολίτης ψάχνει εναγωνίως να βρει τη δική του θέση και το δικό του μέρισμα σ’ αυτή την «ευημερία» που παρουσιάζουν. Αλήθεια, είναι όλα αυτά συμβατά με την πραγματικότητα; Γιατί αυτό που βιώνουμε ως πραγματικότητα στη Θράκη, στο Nομό μας είναι:

• η απόγνωση του καπνοπαραγωγού που πληρώθηκε εξευτελιστικά με ένα και ενάμισι ευρώ και λιμοκτονεί

• η αδικία που νιώθουν οι βαμβακοπαραγωγοί μας από τα λίγα κιλά που καλούνται να παραδώσουν και από τη μη επιστροφή συνυπευθυνότητας

• η αποβιομηχάνιση της περιοχής μας, καθώς επτά εργοστάσια έκλεισαν

• η αγωνία 1.500 επιπλέον ανέργων και απολυμένων, οι οποίοι ακόμη περιμένουν έστω και μία από τις ξένες επενδύσεις που υποσχέθηκε ο κ. Καραμανλής ότι θα έρθουν την επαύριο των εκλογών. ‘Ομως, ακόμη και οι ξεπλύναντες το μαύρο χρήμα τους με τον προ μηνών ψηφισθέντα νόμο για τον επαναπατρισμό κεφαλαίων δε φαίνεται να θέλουν να επενδύσουν τα λεφτά τους

• η αγανάκτηση των παλιννοστούντων από τα μειωμένα κονδύλια και τις εκ τούτου καθυστερήσεις της κρατικής αρωγής. Πού φαίνεται, αλήθεια, μέσα στον Προϋπολογισμό ότι υπάρχουν αυξημένα κονδύλια για να πάρουν οι δικαιούχοι την κρατική αρωγή που περιμένουν ώστε να μη χάσουν τα σπίτια τους;

Για όλα αυτά συνηθίζει και αρέσκεται η Ν.Δ. να απαντά στερεότυπα: «μα έχουμε μόνο είκοσι μήνες διακυβέρνησης». Όμως η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται!

– Πόσους μήνες, αλήθεια, παραπάνω χρειαζόταν ο κ. Αλογοσκούφης για να υλοποιήσει την εκφρασμένη δέσμευσή του, από τον Απρίλιο του 2005, για την παράταση ισχύος μέχρι το τέλος του 2005 της επιδότησης επιτοκίου 3% στις εμπορικές επιχειρήσεις; Η υπογραφή του δεν μπήκε ποτέ!

– Πόσους μήνες παραπάνω χρειαζόταν η υλοποίηση της πομπωδώς διατυπωθείσας υπόσχεσης σε παλιννοστούντες ομογενείς μας που έμεναν σε λυόμενα στις Σάπες (ένα θέμα για το οποίο ασύστολα έγινε εκμετάλλευση από την τηλεόραση προεκλογικά) ότι την επαύριο των εκλογών θα μεταφερθούν σε Εστία και τάχιστα θα πάρουν οικόπεδο για να χτίσουν; Ούτε μεταφορά έγινε ούτε οικόπεδα δόθηκαν, παρ’ όλο ο Δήμος έχει εδώ και καιρό έτοιμες τις μελέτες. Μόλις προ ημερών μάλιστα άκουσα έκπληκτη να επαναλαμβάνεται η υπόσχεση ότι άμεσα θα μεταφερθούν σε εστία!

Ας μην ψάχνει για δικαιολογίες η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Είναι δικαιολογημένη η αγανάκτηση του κόσμου, γιατί βλέπει να υπάρχει πλήρης διάσταση υποσχέσεων και δεσμεύσεων με τις αποφάσεις και με τις πράξεις. Γιατί παρατηρεί διάσταση ακόμη και ανάμεσα στα προϋπολογισθέντα και στα τελικώς πραγματοποιηθέντα. Γι’ αυτό αγωνιά. Γι’ αυτό νιώθει απογοήτευση, δυσπιστία, απαισιοδοξία, ανασφάλεια. Και αυτό είναι πολλαπλά αρνητικό, γιατί ακόμη και ένας πρωτοετής φοιτητής του οικονομικού τμήματος ξέρει ότι η οικονομική πρόοδος είναι συνάρτηση και της ψυχολογίας. Η αρνητική ψυχολογία λειτουργεί ως τροχοπέδη της ανάπτυξης.

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δεν βαδίζει, δυστυχώς, με τους πολίτες. Είναι σαν να μην τους εμπιστεύεται, είναι σαν να μην τους υπολογίζει. Έχει επιλέξει να πορευτεί με τους λίγους ενάντια στους πολλούς. Αλλά η κοινωνία εκδικείται, και τα αποτελέσματα θα φανούν πολύ σύντομα.

Από την ομιλία της κ. Μανωλιά στη Βουλή για τον Προϋπολογισμό του 2006

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.