Λευκιμμη Κερκυρας: η αντισταση, η καταστολη, η δολοφονια

Στις 29 Μαΐου οι κάτοικοι της Λευκίμμης Κέρκυρας έδειξαν ότι τα οδοφράγματα, ο δρόμος, η αντίσταση, ο αγώνας, δεν είναι μονοπώλιο αγωνιστικών δυνάμεων και ομάδων κρούσης. Η εξέγερση των κατοίκων μιας μικρής κωμόπολης της Κέρκυρας ενάντια στην εγκαθίδρυση ΧΥΤΑ στην περιοχή, μας δείχνει ότι ο σεβασμός στη ζωή και η αντίσταση σε ότι μας σκοτώνει δεν μπετονάρεται, δεν καθοδηγείται, δεν εξευτελίζεται. Στις 29 Μαΐου μια ολόκληρη πόλη, βγήκε στους δρόμους και συγκρούστηκε με τις δυνάμεις καταστολής που σαν άλλο ένα είδος δυνάμεων κατοχής εισέβαλλαν για να ανοίξουν δρόμο στα μηχανήματα κατασκευής του ΧΥΤΑ.

Οι κάτοικοι της Λευκίμμης, άνθρωποι όλων των ηλικιών, ηλικιωμένοι, νέοι, παιδιά, άντρες και γυναίκες, εκείνη την μέρα δεν είδαν τις εξελίξεις για το ζήτημα της πόλης τους από τις ειδήσεις, βγήκαν στο δρόμο και τις διαμόρφωσαν μόνοι τους. Μια από τις γυναίκες που εκείνη την μέρα βγήκαν στους δρόμους ήταν και αυτή που βρήκε τραγικό θάνατο όταν άντρες των ΜΑΤ ξυλοκόπησαν δύο νεαρά παιδιά και τα έριξαν μαζί με το μηχανάκι στο οποίο επέβαιναν πάνω στην άτυχη γυναίκα. Η ουσία όμως δεν είναι να εξετάσουμε αν ο θάνατος της γυναίκας ήταν δολοφονία ή ατύχημα ή αν μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης είχαν τα δύο παιδιά απ’ ό,τι οι μπάτσοι.

«Συγκεντρωθήκαμε σήμερα εδώ για να διαμαρτυρηθούμε στα γεγονότα που έγιναν στη Λευκίμμη Κέρκυρας. Στις 29 Μαΐου οι δυνάμεις της καταστολής εισέβαλαν στη Λευκίμμη, σε μια κωμόπολη της Κέρκυρας προκειμένου να ανοίξουν το δρόμο για να περάσουν μηχανήματα της κατασκευής του ΧΥΤΑ. Οι κάτοικοι εναντιώνονται στη δημιουργία των ΧΥΤΑ στην περιοχή και όχι μόνο. Εκείνη την ημέρα οι κάτοικοι της Λευκίμμης αντιστάθηκαν στις δυνάμεις της καταστολής όπου μέσα στον πανικό έγινε και μια δολοφονία που ξεκίνησε από ένα ατύχημα. Μια διμοιρία μετά από τον ξυλοδαρμό δύο παιδιών, οι οποίοι επέβαιναν σε μηχανάκι, έριξαν τα παιδιά πάνω σε μια γυναίκα με αποτέλεσμα να σκοτωθεί αυτή», δήλωσε ο Αντώνης Δρακονάκης, μέλος της Αντιεξουσιαστικής Κίνησης Κομοτηνής.

Η ουσία είναι να δούμε τις αιτίες που έκαναν τους κατοίκους της Λευκίμμης να εξεγερθούν, τις αιτίες και τα συμφέροντα που οδήγησαν το κράτος να απαντήσει με βίαιη καταστολή, τις συνθήκες που κόστισαν τη ζωή ενός ανθρώπου.

Είναι συλλογικό καθήκον λοιπόν να βγούμε στο δρόμο και να καταδικάσουμε εμπράκτως την προσπάθεια κατάπνιξης των κοινωνικών αγώνων και τα αποτελέσματα της. Η κρατική βία δεν κάνει διακρίσεις, στρέφεται ενάντια σε όποιον εξεγείρεται είτε αυτός χαρακτηρίζεται κουκουλοφόρος από τα ΜΜΕ, είτε είναι απλά κάτοικος ενός χωριού είτε βρίσκεται στα Εξάρχεια είτε στη Λευκίμμη Κέρκυρας.

Ο κ. Δρακονάκης μεταφέροντας τη στάση της Αντιεξουσιαστικής Κίνησης Κομοτηνής σχετικά μ’ αυτό το συμβάν, τόνισε ότι «η ουσία δεν είναι να δούμε αν η δολοφονία ήταν ατύχημα ή αν έφταιγαν τα παιδιά που πέθανε η γυναίκα. Το θέμα είναι να δούμε την αιτία που οδήγησε τους κατοίκους της Λευκίμμης να βγουν στους δρόμους για να αντισταθούν στις εξελίξεις. Και να δούμε στην ουσία για ποιο λόγο το κράτος και οι κατασταλτικοί μηχανισμοί προσπαθούν να καταπνίξουν τους γενικούς αγώνες».

Η Αντιεξουσιαστική Κίνηση Κομοτηνής πιστεύει ότι αύριο τα ίδια γεγονότα μπορεί να συμβούν στην Κομοτηνή, και γι’ αυτό καλεί στην αντίσταση σε ό,τι μας σκοτώνει και σε αλληλεγγύη στους κοινωνικούς αγώνες.

Μαρία Παπαδοπούλου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.