Κυνηγετικα σκυλια
Ενημερωτική εκδήλωση για τα μέλη του διοργάνωσε την Τετάρτη στην αίθουσα εκδηλώσεων του ΕΒΕ ο Κυνηγετικός Σύλλογος Κομοτηνής, στην οποία τα μέλη του Συλλόγου είχαν την ευκαιρία να ενημερωθούν από τους κτηνιάτρους της Εταιρίας «Petcare», για τα κυνηγετικά σκυλιά που αποτελούν και το ενδιαφέρον τους.
«Η εκδήλωση είναι ενημερωτική για τα μέλη του Συλλόγου, αφορά στα κυνηγόσκυλα που αποτελεί πάντα ενδιαφέρον θέμα γι αυτούς, αφού οι περισσότεροι από τους κυνηγούς έχουν κυνηγετικούς φίλους.
Οι εισηγήσεις θα γίνουν από κτηνιάτρους και θα αναφερθούν σε θέματα ασθένειας των σκύλων, της διατροφής τους κλπ. Θεωρούμε ότι ενέργειες αυτού του είδους είναι πολύ σημαντικές και προάγουν και το επίπεδο των κυνηγών της περιοχής», είπε στις δηλώσεις του ο πρόεδρος του Κυνηγετικού Συλλόγου Κομοτηνής Γιάννης Σκαπαριώτης.
Για ιδιαίτερη φροντίδα στη διατροφή του κυνηγετικού σκυλιού, αλλά και σε ό,τι αφορά την προληπτική ιατρική και τις συνθήκες διαβίωσής του ενημέρωσε τους κυνηγούς της περιοχής ο Ζώης Καρακίτσος, κτηνίατρος, επιστημονικός σύμβουλος της «Petcare». «Ο κυνηγετικός σκύλος είναι ένας σκύλος εργασίας, έχει αυξημένες ενεργειακές ανάγκες, εκτελεί μια συγκεκριμένη εργασία και κατά συνέπεια σ’ αυτό το επίπεδο χρειάζεται μία ιδιαίτερη φροντίδα στην διατροφή του, καταρχήν, αλλά και σε ό,τι αφορά στην προληπτική ιατρική και τις συνθήκες διαβίωσης. Το ζητούμενο είναι οι κυνηγοί να είναι καλοί ιδιοκτήτες ζώων. Θέλουμε να ενημερώσουμε τον κόσμο γι αυτό το σκοπό, δηλαδή, οι κυνηγοί να γίνουν περισσότερο συνειδητοποιημένοι ιδιοκτήτες, γεγονός το οποίο θα αναβαθμίσει και τους ίδιους, ως ιδιότητα, αλλά και το συνολικότερο επίπεδο φιλοζωίας στην Ελλάδα.
Ο κυνηγός θα πρέπει να φροντίζει για τη διατροφή, την προληπτική ιατρική και τις συνθήκες διαβίωσης για το σκύλο του και κάτω από τις οδηγίες που θα του δώσει ο κτηνίατρος να εφαρμόσει, ανάλογα με το χώρο που διαθέτει το καλύτερο δυνατό που μπορεί να προσφέρει στο ζώο».
Επίσης, αναφέρθηκε και στα χαρακτηριστικά του κυνηγετικού σκυλιού. «Γενικότερα, ο μέσος όρος ζωής των σκύλων στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια έχει ανέβει σημαντικά, χωρίς αυτό να είναι επιστημονικά τεκμηριωμένο. Όμως από την εμπειρία βρίσκεται σήμερα στα δέκα έτη ζωής. Και οι κυνηγετικοί σκύλοι είναι μέσα σ’ αυτό το όριο». Ωστόσο, τόνισε ότι πριν από 15 χρόνια, ο μέσος όρος δεν ξεπερνούσε τα 5-6 χρόνια. «Κατά συνέπεια, γίνονται τεράστια βήματα, η κτηνιατρική πράξη έχει προχωρήσει σε σημαντικό βαθμό, περισσότερο στις δύο μεγάλες αστικές πόλεις, Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Αλλά και σε μεγάλες επαρχιακές πόλεις, όπως η Κομοτηνή, βλέπουμε ότι οργανώνονται, εξοπλίζονται και δεν είναι, πλέον, μακριά από την πραγματικότητα να συναντήσουμε εδώ ένα κτηνιατρείο που να διαθέτει ένα αιματολογικό ή βιοχημικό αναλυτή, ένα ακτινολογικό μηχάνημα κλπ.».
Ο εξοπλισμός είναι καλύτερος, η ενημέρωση των ιδιοκτητών είναι καλύτερη, το επίπεδο της φιλοζωίας ανεβαίνει, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του κ. Καρακίτσου. Αυτό στο οποίο υπολειπόμαστε είναι η παιδεία, η υποδομή δηλαδή, η οποία «περνά κυρίως μέσα, από την εκπαίδευση και γι αυτό ορισμένα πράγματα παρά τις καλές προθέσεις γίνονται στρεβλά. Οφείλουμε όλοι να πιέσουμε την Πολιτεία στο να περάσει το κομμάτι της φιλοζωίας, δηλαδή πως μεγαλώνουμε ένα σκύλο, μέσα από την εκπαιδευτική διαδικασία και να γίνει κτήμα των παιδιών. Οι καινούριες γενιές αγαπούν και φροντίζουν το κατοικίδιο, δεν ξέρουν όμως πώς να το κάνουν».
Ο Χρήστος Μαρουλίδης, κτηνίατρος του Α.Π.Θ. κι επιστημονικός σύμβουλος στο κομμάτι των φαρμάκων για την προληπτική υγιεινή της Εταιρίας «Petcare», μίλησε για την προληπτική ιατρική του σκύλου. Στην εισήγησή του αναφέρθηκε στις ασθένειες και τα πιθανά τραύματα κι ατυχήματα που τυχόν έχει και στο τι μπορεί να κάνει ο κυνηγός ώστε να τα αποφύγει για να πετύχει την καλύτερη δυνατή απόδοση του σκύλου με τα λιγότερα προβλήματα υγείας. «Τα προβλήματα προκαλούνται κατά την ώρα της «εργασίας», έχουν όμως, πολλές φορές την αιτίασή τους, στη λεγόμενη «ξηρά περίοδο» των κυνηγόσκυλων, δηλαδή την περίοδο που δεν κυνηγούν όπου υπάρχει η τάση να είναι πιο παραμελημένα, με αποτέλεσμα να μη γίνονται κάποια πράγματα σωστά, που βγαίνουν στη συνέχεια, όταν ο σκύλος αρχίζει να αθλείται. Την καλοκαιρινή περίοδο θα πρέπει να γίνεται πρόληψη για τα ένδον και εξω παράσιτα του σκύλου, τα οποία μεταφέρουν πάρα πολύ σημαντικές ασθένειες, πρόληψη για την καταπολέμηση των σκνιπών, που τις αμελούμε συνήθως, αλλά θα πρέπει να γίνεται κι η εκγύμνασή τους για να αποφύγουμε μελλοντικά ορθοπεδικά ή θλαστικά τραύματα όταν θα ξεκινήσει το κυνήγι τα οποία είναι πολύ συχνά».
Τα όρια του σκύλου είναι μεγαλύτερα από αυτά του κυνηγού ανθρώπου, σύμφωνα με τον κ. Μαρουλίδη, ο οποίος είπε ότι αυτό «εξαρτάται από το πόσο γυμνασμένος είναι ο σκύλος και το τι διάστημα εκγύμνασης έχει προηγηθεί πριν βγει στο κυνήγι. Τα προβλήματα ξεκινούν όταν ο σκύλος έχει παραμεληθεί το χρονικό διάστημα που δεν κυνηγάει και ουσιαστικά ζητάμε τα μέγιστα τις πρώτες μέρες κυνηγιού από αυτόν. Εκεί δημιουργούνται προβλήματα, τα οποία ο κυνηγός τα καταλαβαίνει αμέσως και τα διορθώνει, γιατί απλά ο σκύλος αρνείται να κυνηγήσει».
Όσο για το κόστος της προληπτικής ιατρικής, να σημειωθεί ότι διαφέρει από περιοχή σε περιοχή. «Στις θερμές περιοχές καλό είναι να κρατά 12 μήνες το χρόνο, γιατί έχουμε κουνούπια και σκνίπες ακόμα και το Δεκέμβριο και τις ζεστές μέρες του Γενάρη, με αποτέλεσμα αυτό να ανεβάζει λίγο το κόστος. Στις πιο κρύες περιοχές συνήθως είναι 8μηνη. Το κόστος, κατά τους καλοκαιρινούς μήνες είναι γύρω στα 12 με 13 ευρώ τα προληπτικά ενδον και εξωπαρασιτοκτόνα τους + 3, 4 κολάρα που πρέπει να αλλάζει το χρόνο, με κόστος 13 ευρώ το καθένα. Η προληπτική του ιατρική έχει να κάνει με το ετήσιο check up του και τον εμβολιασμό. Δεν είναι κάτι πολύ ακριβό, πρέπει όμως να γίνεται σωστά και με σύστημα. Δεν πρέπει να διαθέσει μόνο τα χρήματα αλλά πρέπει να έχει και το χρόνο για να τα δώσει τη συγκεκριμένη ημερομηνία που πρέπει να τα δώσει».
Μαρία Παπαδοπούλου
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
