Κραυγη αγωνιας απο τους 1200 εργαζομενους της ΒΦΛ

Αντιμέτωποι με το φάσμα της ανεργίας βρίσκονται εδώ και μετρικούς μήνες οι εργαζόμενοι της Βιομηχανίας Φωσφορικών Λιπασμάτων, νυν ELFE, που εδρεύει στη Νέα Καρβάλη της Καβάλας, οι οποίοι βλέπουν μέρα με τη μέρα το αδιέξοδο να γιγαντώνεται στην πάλαι ποτέ ακμάζουσα επιχείρηση του γειτονικού νομού. Ήδη από τον περασμένο Ιανουάριο το εργοστάσιο υπολειτουργεί, απασχολώντας περίπου το 30% του συνολικού εργατικού του δυναμικού, που ανέρχεται περίπου στους 1200 εργαζόμενους. Το βασικό πρόβλημα, που αντιμετωπίζει η επιχείρηση, είναι η έλλειψη πρώτων υλών, κυρίως φυσικού αερίου, που εξασφάλιζε μέχρι πρότινος από τη συνεργασία της με τη ΔΕΠΑ. Οι δικαστικές περιπέτειες του γνωστού επιχειρηματία Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, που έχει στην κατοχή του την επιχείρηση εδώ και περίπου 3 χρόνια, καθίσταται ένας επιπλέον ανασταλτικός παράγοντας για την εξεύρεση λύσης στο αδιέξοδο, που έχει εμφανιστεί.

Παρόντες στη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου ΑΜ- Θ οι εργαζόμενοι

Πλέον οι εργαζόμενοι πήραν την υπόθεση στα χέρια τους, επιχειρώντας να κινητοποιήσουν τόσο την τοπική κοινωνία της Καβάλας, όσο και την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, ούτως ώστε να ασκηθούν πιέσεις προς την πολιτεία, για να πάρει πρωτοβουλίες για τη διάσωση της επιχείρησης. Ήδη στην Καβάλα την Κυριακή πραγματοποιήθηκε σύσκεψη φορέων, με πρωτοβουλία του δημάρχου, κ. Κώστα Σιμιτσή, και με τη συμμετοχή των 4 βουλευτών της Καβάλας, του αντιπεριφερειάρχη, κ. Αρχέλαου Γρανά, του Μητροπολίτη και λοιπών φορέων. Συστάθηκε ήδη μια επιτροπή αγώνα, η οποία θα μεταβεί στην Αθήνα, επιδιώκοντας συναντήσεις με τη μεγαλομέτοχο σύζυγο του κ. Λαυρεντιάδη και τους αρμόδιους υπουργούς της κυβέρνησης. Τη Δευτέρα στη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου οι εργαζόμενοι παρενέβησαν, αναλύοντας το πρόβλημά τους και ζητώντας από το σώμα να σταθεί αρωγός στην προσπάθεια, που ξεκινούν. Ομόφωνα το περιφερειακό συμβούλιο ενέκρινε το ψήφισμα, που κατέθεσαν οι εργαζόμενοι, ενώ συμφώνησαν τα μέλη του στην αναγκαιότητα άσκησης περαιτέρω πιέσεων στην κεντρική πολιτική ηγεσία, για να αναλάβει τις ευθύνες της. Να σημειωθεί ότι για χθες στην Καβάλα ήταν προγραμματισμένο συλλαλητήριο διαμαρτυρίας, με τη συμμετοχή των εργαζομένων της ΒΦΛ και των τοπικών φορέων.

Γιώργος Τσιμενίδης «Να λειτουργήσει το εργοστάσιο με όλη τη δυναμικότητά του»

Όπως εξήγησε ο πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων του εργοστασίου, κ. Γιώργος Τσιμενίδης, από το «ναυάγιο» στη συνεργασία με τη ΔΕΠΑ έχει διακοπεί η παροχή φυσικού αερίου και παρότι αλλεπάλληλα η εταιρία έχει βρεθεί με τη διοίκηση της ΔΕΠΑ, αναζητώντας τρόπο συνεργασίας, ουσιαστική λύση δεν έχει επιτευχθεί. «Εδώ και μήνες δεν βρίσκεται κοινός τόπος», επισήμανε, «με συνέπεια να έχει κοπεί η παροχή φυσικού αερίου, πρώτη ύλη για την παραγωγή λιπασμάτων, και η εταιρία έχει βρεθεί σε δεινή θέση». Ο ίδιος μίλησε για ευκαιρία, που δίνεται στην ΒΦΛ την περίοδο αυτή, καθώς όπως εξήγησε, «η συγκεκριμένη περίοδος είναι περίοδος αιχμής στη ζήτηση των λιπασμάτων και την κρίση μπορούμε να τη μετατρέψουμε σε ευκαιρία, αρκεί να υπάρχει βούληση». Στον αντίποδα, αν δε ληφθούν πρωτοβουλίες και μέτρα για την επίλυση του αδιεξόδου, πολύ σύντομα σύμφωνα με τον κ. Τσιμενίδη, η επιχείρηση θα οδηγηθεί στον αργό θάνατο. «Το μόνο που μας ενδιαφέρει εμάς είναι να λειτουργήσει το εργοστάσιο με όλη τη δυναμικότητά του», υπογράμμισε, «γιατί το έχει ανάγκη η τοπική οικονομία, το έχει ανάγκη η περιοχή μας, το έχει η ανάγκη η περιφέρεια και το έχει ανάγκη ο αγροτικός πρωτογενής τομέας, που εξασφαλίζει αξιόπιστα λιπάσματα σε άριστη τιμή». Καταλήγοντας επέρριψε ευθύνες στην πολιτεία, που παρά τις υποσχέσεις του αρμόδιου Υφυπουργού, κ. Οικονόμου, τον περασμένο Νοέμβριο να προβεί στις αναγκαίες παρεμβάσεις, αδιαφόρησε για το πρόβλημα της βιομηχανίας και οδήγησε την κατάσταση στο σημερινό αδιέξοδο.

Το ψήφισμα που ενέκρινε ομόφωνα το Περιφερειακό Συμβούλιο έχει ως εξής:

«Η Βιομηχανία Φωσφορικών Λιπασμάτων Καβάλας, νυν ELFE, για πρώτη φορά, μετά από μισό αιώνα λειτουργίας της αντιμετωπίζει μείζονα προβλήματα που οδηγούν τις επόμενες μέρες στο οριστικό κλείσιμό της. Το εργοστάσιο στη Ν. Καρβάλη εργάζεται με το 30% της δυναμικότητάς του και οι 600 μόνιμα εργαζόμενοι κινδυνεύουν να βρεθούν στον δρόμο ενώ διακυβεύεται και η θέση άλλων 600 συνεργαζόμενων επαγγελματιών με τη μονάδα παραγωγής.
Η σημασία της ύπαρξης της βιομηχανίας για την τοπική κι εθνική οικονομία είναι τεράστια όπως επίσης και για την ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα καθώς αποτελεί τη μοναδική παραγωγική μονάδα λιπασμάτων στον Ελληνικό χώρο.
Θεωρούμε ότι η λειτουργία της ELFE είναι ζήτημα εθνικής σημασίας κι ότι η πολιτεία δεν δικαιούται να συμπεριφέρεται ως Πόντιος Πιλάτος και να μην παρεμβαίνει, όταν μέσα σε μία νύχτα:
Α. Άλλαξε το ιδιοκτησιακό καθεστώς βρίσκοντας η ίδια η πολιτεία τον σημερινό ιδιώτη ιδιοκτήτη.
Β. Επιβάρυνε τη λειτουργία του και
Γ. Άφησε στην τύχη τη λειτουργία μιας κορυφαίας και στρατηγικής σημασίας βιομηχανία.
Το Περιφερειακό Συμβούλιο Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης κατόπιν ενημέρωσης που έλαβε από τους ίδιους τους εργαζόμενους κατά τη συνεδρίαση του σώματος στις 9 Απριλίου 2012 αποφασίζει ομόφωνα
Αξιολογώντας την εθνικής σημασίας λειτουργία της συγκεκριμένης επένδυσης στην Περιφέρεια ΑΜ-Θ.
Θεωρεί ότι υπάρχουν λύσεις εφόσον εκφραστεί αποφασιστική βούληση όλων των κομμάτων.
Ζητά
• Την λειτουργία του εργοστασίου με όλη τη δυναμικότητά του.
• Την ενεργοποίηση όλου του κοινωνικοπολιτικού κόσμου της Περιφέρειας ΑΜ-Θ στην κατεύθυνση της άσκησης πίεσης για τη συνέχιση λειτουργίας του εργοστασίου, το οποίο αποτελεί ζωτικό στοιχείο για την οικονομία της.
• Τη διασφάλιση του συνόλου των θέσεων εργασίας και των αμοιβών.
• Την επέκταση – εκσυγχρονισμό των μονάδων με νέες επενδύσεις και τη διεύρυνση του τοπικού δικτύου πωλήσεων.
• Τον δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο στη λειτουργία και τη νομική διερεύνηση των υποχρεώσεων της εταιρείας.

Άρης Γιαννακίδης, Πρωτοβουλία για πρόσκληση των συναρμοδίων υπουργείων στην Καβάλα

Για ένα εργοστάσιο εθνικής σημασίας μίλησε ο περιφερειάρχης, κ. Άρης Γιαννακίδης, και για ένα τεράστιο πρόβλημα, που δημιουργείται, το οποίο όπως επισήμανε «δεν αφορά μόνο τους εργαζόμενους και την τοπική οικονομία της Καβάλας, αλλά το συγκεκριμένο εργοστάσιο με τη διαχρονική του παρουσία και με την παραγωγή των λιπασμάτων σε περιφερειακό επίπεδο αγκαλιάζει όλη την αγροτική οικονομία». Ο ίδιος πρότεινε να ενεργοποιηθεί όλη η γηγενής κοινωνία της περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, ενώ ανέλαβε την πρωτοβουλία να προσκαλέσει τα συναρμόδια υπουργεία στην έδρα του προβλήματος, στην Καβάλα, για συζήτηση του θέματος με την παρουσία όλου του πολιτικού κόσμου της περιοχής. «Να υπάρξουν δεσμεύσεις και χρονοδιάγραμμα», τόνισε, «για να δώσουμε την ελπίδα στον εργαζόμενο και στην τοπική αγροτική οικονομία, για την οποία η παρουσία της συγκεκριμένης βιομηχανίας παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στο κόστος παραγωγής». «Δεν είναι εύκολη η κατάσταση», αναγνώρισε, «αφού σε κάθε περιφερειακό συμβούλιο έχουμε μια «βιομηχανία» παραγωγής ψηφισμάτων, που στην πορεία φαίνεται ότι είναι αναποτελεσματική». «Η κατάσταση που κυριαρχεί στη χώρα», συνέχισε, «και σε επίπεδο οικονομίας και σε επίπεδο πολιτικής αναποτελεσματικότητας είναι δεδομένη. Θα πρέπει να αποσαφηνίσουμε ποια είναι τα δεδομένα της συγκεκριμένης βιομηχανίας και να αναληφθεί προσπάθεια, ώστε να δώσουμε κάποια μετρήσιμα αποτελέσματα. Εμείς δεσμευτήκαμε να αναλάβουμε την πρωτοβουλία και θα προσπαθήσουμε-δύσκολα σε αυτό το μεταβατικό χρόνο, που φαίνεται ότι θα προκηρυχτούν οι εκλογές-να δώσουμε λύση στο πρόβλημα, που αντιμετωπίζει η συγκεκριμένη βιομηχανία».

Γιώργος Παυλίδης «Οι οφειλές του ομίλου προς το κράτος να κεφαλαιοποιηθούν και να περάσει ένα μέρος των μετοχών στο κράτος»

Στις θέσεις εργασίας και στη στήριξη γενικότερα της αγοράς της Καβάλας, όπως επίσης και στη σημαντική συμβολή της βιομηχανίας στην ελληνική γεωργία στάθηκε αρχικά ο επικεφαλής της Περιφερειακής Αναγέννησης, κ. Γιώργος Παυλίδης, ο οποίος υποστήριξε ότι «υπήρξε αδράνεια από όσους είχαν θεσμική υποχρέωση να κινηθούν για τη λύση». «Η άποψη η δική μας», συνέχισε, «είναι οι ιδιοκτήτες μεγαλομέτοχοι, το κράτος και οι πάροχοι κυρίως φυσικού αερίου, αν καθίσουν σε ένα τραπέζι, με λίγη καλή θέληση, μπορούν να βρουν λύση. Κι εδώ είναι υποχρέωση της πολιτείας κι όχι από εκείνες τις υποχρεώσεις, που παλιά γνωρίζαμε. Θέλουμε ευελιξία, γιατί θα είναι κρίμα, την ώρα που αγωνιούμε για ανάπτυξη και καλούμε ξένες επενδύσεις από όλο τον κόσμο, την ίδια στιγμή να κλείνουμε τις υπάρχουσες βιώσιμες επιχειρήσεις. Είναι δυνατόν οι οφειλές του ομίλου προς το κράτος να κεφαλαιοποιηθούν και να περάσει ένα μέρος των μετοχών στο κράτος-σε πρώτη φάση με πληρεξουσιότητα, σε δεύτερη φάση κάπως αλλιώς-και μετά με fast track να ξαναδοθούν σε ιδιώτες. Ευελιξία και κινητικότητα χρειάζεται και σκύψιμο πάνω στο πρόβλημα». «Εμείς θεωρούμε», κατέληξε, «ότι όλοι οι αρχηγοί των κομμάτων και ο πρωθυπουργός πρέπει να δουν το θέμα, ένα μεγάλης σημασίας θέμα, όχι μόνο για την Καβάλα, αλλά για όλη την περιφέρειά μας».

Χρήστος Ποτόλιας «Κρατικοποίηση εδώ και τώρα του εργοστασίου, χωρίς καμιά αποζημίωση στο Λαυρεντιάδη»

Την πολιτική, που έχει ακολουθηθεί από το 1992 και ύστερα, με την απελευθέρωση της αγοράς του λιπάσματος, έδειξε ως υπεύθυνη ο κ. Χρήστος Ποτόλιας από τη «Λαϊκή Συσπείρωση» για τα προβλήματα, που αντιμετωπίζει και η Βιομηχανία Φωσφορικών Λιπασμάτων σήμερα. «Λύση υπάρχει», όπως υπογράμμισε, «αλλά το ζήτημα είναι σε ποια κατεύθυνση πρέπει να δοθεί αυτή η λύση. Στην αύξηση των κερδών του μεγαλοεπιχειρηματία, με τη βοήθεια του κράτους, που την έχει έτσι κι αλλιώς, ή στην κατεύθυνση της εξυπηρέτησης των συμφερόντων των εργαζομένων και φυσικά των αγροτών, που χρησιμοποιούν το λίπασμα; Η λύση κατά τη γνώμη μας είναι μια, η κρατικοποίηση εδώ και τώρα του εργοστασίου, χωρίς καμιά αποζημίωση στο Λαυρεντιάδη, ο οποίος έχει κερδίσει τόσα πολλά, που δε χρειάζεται να αποζημιωθεί. Αυτή η λύση όμως απαιτεί αγώνα. Αγώνας, ο οποίος πρέπει να δοθεί συσπειρωμένα από τους εργαζομένους της βιομηχανίας, μαζί με όλους τους κλάδους, που αυτήν την περίοδο αγωνίζονται, όπως είναι οι ναυτεργάτες, όπως είναι οι εργαζόμενοι στη Χαλυβουργική, που απεργούν εδώ και πέντε μήνες».

Τάκης Χαρίτου «Να τεθεί υπό δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο αυτή η λιπασματοβιομηχανία»

«Μια κραταιά βιομηχανία λιπασμάτων, με μεγάλη ιστορία στην περιοχή και στην Ελλάδα», σημείωσε ο επικεφαλής της Αριστερής Οικολογικής Συνεργασίας, κ. Τάκης Χαρίτου, «αφού εκποιήθηκε πριν από λίγα χρόνια στον κ. Λαυρεντιάδη, τότε φίλο του κ. Καραμανλή και τωρινό φίλο του κ. Βενιζέλου, δυστυχώς οδηγείται σε αργό θάνατο, εξαιτίας των πολιτικών, που ακολουθήθηκαν όλο αυτό το διάστημα, με θύμα τους εργαζόμενους και με συνέπειες εκρηκτικές στους αγρότες, που θα δουν να ανεβαίνουν τα κόστη των λιπασμάτων». «Η δική μας αυτονόητη υποστήριξη στον αγώνα που κάνουν οι εργαζόμενοι», συνέχισε, «συνοδεύεται με την ανάγκη να τεθεί υπό δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο αυτή η συγκεκριμένη λιπασματοβιομηχανία, που θεωρούμε ότι είναι η πιο βιώσιμη, η πιο ουσιαστική και πιο αποτελεσματική πρόταση. Προς αυτήν την κατεύθυνση θεωρούμε ότι πρέπει να στραφεί ο αγώνας των εργαζομένων, αλλά και όλων των φορέων της περιοχής, που ενδιαφέρονται για αυτήν την υπόθεση. Υπάρχουν ευθύνες, πολιτικές ευθύνες, και είναι βαρύτατες, σε όσους όλα αυτά τα χρόνια διαχειρίστηκαν αυτό το μεγάλο πρόβλημα και οδήγησαν τη βιομηχανία σε αυτό το δυστυχώς αργό θάνατο».

Θανάσης Μακρής «Αναγκαιότητα κατάρτισης μιας μελέτης οικονομικής, περιβαλλοντικής και κοινωνικής βιωσιμότητας στο εργοστάσιο»

Την αναγκαιότητα κατάρτισης μιας μελέτης οικονομικής, περιβαλλοντικής και κοινωνικής βιωσιμότητας στο εργοστάσιο της Βιομηχανίας Φωσφορικών Λιπασμάτων, υπογράμμισε ο κ. Θανάσης Μακρής από την Οικολογία Αλληλεγγύη. «Μια ζωή αποσπασματικά αντιμετωπίζουμε τα ζητήματα της ΒΦΛ», επισήμανε, «γι’ αυτό και προκαλεί ένα μεγάλο κόστος στην τοπική κοινωνία ο τρόπος και η μη λειτουργία του εργοστασίου». «Δεν είχαμε προετοιμάσει πώς πρέπει να λειτουργεί αυτό το εργοστάσιο και από πλευρά ιδιοκτησιακή», συνέχισε, «κι έτσι ξεπουλήθηκε στο σημερινό ιδιοκτήτη, ο οποίος το παραμελεί, κι αφού το έχει «στύψει» δείχνει να αδιαφορεί ακόμα κι αν το χάσει προς κάποιες τράπεζες. Αδιαφορεί και για τις κοινωνικές συνέπειες. Όλες αυτές οι επιχειρήσεις έχουν τρεις πτυχές, την οικονομική, που σήμερα αρχίζει και πνίγει το εργοστάσιο, την κοινωνική, τις θέσεις απασχόλησης, και την περιβαλλοντική. Επιτέλους χρειάζεται ένα σχέδιο βιωσιμότητας».

Να παραμείνουν υπό κρατικό έλεγχο τα αεροδρόμια

Ψήφισμα στήριξης του Περιφερειακού Συμβουλίου στον αγώνα των εργαζομένων στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας

Ψήφισμα με το οποίο στηρίζουν τον αγώνα της Ομοσπονδίας Συλλόγων Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας ενέκριναν ομόφωνα τα μέλη του Περιφερειακού Συμβουλίου με το οποίο στηρίζουν τον αγώνα της Ομοσπονδίας Συλλόγων Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας ζητώντας οι αερολιμένες Καβάλας και Αλεξανδρούπολης να παραμείνουν υπό κρατικό έλεγχο και να μην εκχωρηθεί η λειτουργία τους σε ιδιώτες.

Στο ψήφισμα τονίζεται ότι «σε μια χώρα σαν την Ελλάδα, όπου σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία το 80% της τουριστικής κίνησης διακινείται αεροπορικά και τα έσοδα από τον τουρισμό αντιστοιχούν στο 20% του ΑΕΠ, είναι αυτονόητο ότι τα ελληνικά κρατικά αεροδρόμια αποτελούν βασικό μοχλό ανάπτυξης της οικονομίας και του κοινωνικού γίγνεσθαι.
Στην ελληνική πραγματικότητα, με τις γεωπολιτικές ιδιαιτερότητές της, το αεροδρόμιο δεν είναι απλά μια οικονομική μονάδα, όπως οποιαδήποτε άλλη επιχείρηση στην υπόλοιπη Ευρώπη και δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με αυστηρά ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια και μόνο. Το αεροδρόμιο είναι ένας ζωντανός και συνεχώς μετεξελισσόμενος οργανισμός, με πολλαπλές και ποικίλες επιρροές στην τοπική και στη γενική οικονομία, καθώς και στον κοινωνικό ιστό της ευρύτερης περιοχής του.
Είναι δεδομένο λοιπόν ότι οποιαδήποτε παρέμβαση στον οργανισμό αυτόν, η οποία δεν θα λάβει υπόψη όλες τις παραμέτρους και θα κινηθεί μόνο στα πλαίσια ιδεοληπτικών μοντέλων οικονομικών μονάδων, χωρίς ουδεμία μελέτη σκοπιμότητας, έχει μαθηματικά συντριπτικές πιθανότητες να οδηγήσει σε μαρασμό το αεροδρόμιο σαν μονάδα και κατά συνέπεια σε καταστροφή τη τοπική και ευρύτερη οικονομική και κοινωνική υποδομή.
Για όλους τους συνοπτικά προαναφερόμενους λόγους και ειδικότερα για τα Αεροδρόμια της Περιφέρειας Ανατολική Μακεδονίας – Θράκης, με τα έντονα προβλήματα ελέγχου της λαθρομετανάστευσης, ζητάμε με το ψήφισμα αυτό τα παρακάτω:
• ο Κρατικός Αερολιμένας Αλεξανδρούπολης «Δημόκριτος» και ο Κρατικός Αερολιμένας Καβάλας να παραμείνουν περιουσία του ελληνικού λαού και ειδικότερα των τοπικών κοινωνιών τους.
• να δίνονται στα εν λόγω αεροδρόμια τα έσοδα που παράγουν και τους αναλογούν, τα οποία σύμφωνα με τον ανταποδοτικό τους χαρακτήρα πρέπει να επιστρέφονται στον επιβάτη με τη παροχή καλύτερων υπηρεσιών, υποδομών και ανάπτυξης. Τα έσοδα αυτά δεν πρέπει να «ρίχνονται» στον «πίθο» των Δαναΐδων» του Κράτους, με απώτερο στόχο την απαξίωση και στην συνέχεια το ξεπούλημά του αεροδρομίου «αντί πινακίου φακής»
• να δοθεί η δυνατότητα στα αεροδρόμια με τη σημερινή κρατική μορφή τους να λειτουργήσουν και να αναπτυχθούν, ώστε η τιμολογιακή πολιτική να ασκείται από το Κράτος, προκειμένου τα αεροδρόμια να είναι οικονομικά ελκυστικά για τους χρήστες τους και να συνεχίσουν να ανταποκρίνονται στο ρόλο τους σαν μοχλός ανάπτυξης και κοινωνικής προσφοράς. Αυτό αποτελεί μονόδρομο, διότι ένα ακριβό αεροδρόμιο (βλέπε το «Ελ.Βενιζέλος») θα «διώξει» τους κυριότερους πελάτες του που είναι οι «charter» πτήσεις σε άλλους φθηνότερους ανταγωνιστικούς προορισμούς εκτός Ελλάδας.
• να υπάρξουν ανταποδοτικά οφέλη για την τοπική κοινωνία στην περιοχή πέριξ του αεροδρομίου, έναντι της πιθανής όχλησης που αυτό δημιουργεί.

Οι Κρατικοί Αερολιμένες Αλεξανδρούπολης και Καβάλας πρέπει να συνεχίσουν να παρέχουν τις υπηρεσίες τους προς τους χρήστες, ως κρατικά αεροδρόμια έχοντας τη δυνατότητα να βελτιώσουν και αναπτύξουν τις υποδομές και υπηρεσίες τους με τα έσοδά τους, έχοντας μοναδικό γνώμονα το εθνικό και τοπικό συμφέρον και όχι οποιονδήποτε άγνωστο επιχειρηματικό στόχο, που μπορεί να εξυπηρετεί τα πραγματικά συμφέροντά του ιδιώτη ιδιοκτήτη σε άλλους τουριστικούς προορισμούς, αδιαφορώντας πλήρως για την ανάπτυξη της περιοχής».

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.