Κοβονται παροχες απο αναπηρους του ΟΓΑ, ΟΠΑΔ, ΙΚΑ

«Μια είδηση που δεν έφτασε ποτέ στο φως της δημοσιότητας και κρατήθηκε καλά κρυμμένη είναι πως από το Νοέμβριο του 2009 οι ασφαλισμένοι στον ΟΓΑ και στο ΟΠΑΔ δεν δικαιούνται αναπηρικά αμαξίδια, μαξιλάρια για την προστασία από τις κατακλίσεις αλλά και όλα τα άλλα βοηθήματα που είναι εργαλεία επιβίωσης για τη μειονότητα των ασφαλισμένων με παραπληγίες και με τετραπληγίες.

Ο κύκλος των περικοπών ολοκληρώθηκε την Παρασκευή 3 Ιουνίου 2011 όταν το Ι.Κ.Α. με νέα εγκύκλιο μείωσε τα ποσά για τα βοηθήματα που έχουν ανάγκη οι Έλληνες και οι Ελληνίδες με παραπληγίες και με τετραπληγίας κατά 50%. Η νέα εγκύκλιος του Ι.Κ.Α. βρίσκεται στο http://www.disabled.gr/lib/?p=39156 και περιλαμβάνει μειώσεις σε όλες ανεξαιρέτως τις παροχές του Ι.Κ.Α.

Οι έλληνες και οι ελληνίδες με παραπληγίες, με τετραπληγίες, με ημιπληγίες και με ακρωτηριασμούς είναι παγιδευμένοι και καταδικασμένοι σε ολοκληρωτική ακινησία: Τα αναπηρικά καθίσματα, τα τεχνητά μέλη, τα γερανάκια, τα συστήματα ουροσυλλογής, τα μαξιλάρια για την προστασία από τις κατακλίσεις, οι ορθοστάτες και όλα τα άλλα βοηθήματα είναι απαραίτητα για την επιβίωση. Δεν είναι δυνατόν να καταργηθούν. Την ίδια στιγμή που τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία έχουν περικόψει τα απερίκοπτα, ο χρηματισμός, η δωροδοκία και η μίζα καλά κρατούν σε όλα τα ασφαλιστικά ταμεία. Χωρίς αυτά τα βοηθήματα οι ζωές των παραπληγικών και των τετραπληγικών κινδυνεύουν.

Σε μερικά χρόνια η Ελλάδα θα είναι το μόνο δυτικό κράτος που θα είναι «ελεύθερο αναπήρων» αφού οι ανάπηροι θα έχουν πεθάνει. Δεν υπάρχουν πολλές δυνατότητες αντίδρασης. Οι πολίτες με παραπληγίες και με τετραπληγίες που χρησιμοποιούν αναπηρικά αμαξίδια για τις μετακινήσεις τους αντικειμενικά εμποδίζονται εξαιτίας των πολλών πολεοδομικών εμποδίων που υπάρχουν σε όλες τις απροσπέλαστες πόλεις. Αυτό από μόνο του δυσκολεύει κάθε μαζική αντίδραση από τη μειονότητα των πολιτών με παραπληγίες και με τετραπληγίες. Εκ μέρους του περιοδικού ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΩΡΑ και του http://www.disabled.gr/ δεν μπορούμε να σκεφτούμε τρόπους αντίδρασης. Πώς να αντιδράσουν οι πολίτες με παραπληγίες και με τετραπληγίες όταν όλες οι πόλεις είναι απροσπέλαστες και όταν η πλειοψηφία των κτιρίων που στεγάζονται τα ασφαλιστικά ταμεία είναι απροσπέλαστα; Ο μόνος τρόπος αντίδρασης είναι το διαδίκτυο αυτό είναι το μόνο που είναι προσπελάσιμο για τους ανθρώπους με παραπληγίες και με τετραπληγίες. Σας παρακαλούμε να στείλετε αυτό το e-mail παντού, μήπως και η δημοσιότητα αναγκάσει την εξουσία να ανακαλέσει αυτές τις θανατηφόρες περικοπές.».

Το παραπάνω άρθρο δημοσιεύεται στο Περιοδικό ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΩΡΑ, http://www.disabled.gr/ και στάθηκε η αφορμή για μια πολύ ενδιαφέρουσα συνομιλία με τον εκδότη του περιοδικού Νίκο Βουλγαρόπουλο.
Ο Νίκος Βουγαρόπουλος ζει κάτω από συνθήκες σοβαρής τετραπληγίας που συνεπάγεται η κάκωση νωτιαίου μυελού στο 5ο αυχενικό σπόνδυλο, μετά από ένα τροχαίο ατύχημα που συνέβη το 1983. Είναι ένας ενεργός πολίτης με άποψη και κρίση για όσα συμβαίνουν γύρω μας.

Σε αυτή τη χώρα όλα συμβαίνουν

ΠτΘ: κ. Βουλγαρόπουλε, θα ήθελα να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, γιατί από το 2009, οι ασφαλισμένοι σε ΟΓΑ και ΟΠΑΔ, δεν δικαιούνται αναπηρικά αμαξίδια, αλλά και όλα τα άλλα βοηθήματα που είναι εργαλεία επιβίωσης. Πείτε μας τι συμβαίνει;
Ν.Β.: Όλα συμβαίνουν σε αυτή την χώρα. Το πρώτο πράγμα που συμβαίνει είναι η διάλυση του κράτους και της δημόσιας διοίκησης. Από τις 3 Αυγούστου του 2009, σταμάτησαν οι παροχές από τον ΟΠΑΔ χωρίς καμιά ειδοποίηση, τον Νοέμβριο της ίδια χρονιάς ανακοινώνεται από τον ΟΓΑ, ότι σταματά να προμηθεύει τους ασφαλισμένους του με καθετήρες για διαλείποντες καθετηριασμούς, ένα πολύ διαδεδομένο σύστημα για ανθρώπους με σκλήρυνση κατά πλάκας ή κάκωση νωτιαίου μυελού, και μάλιστα ο ΟΓΑ, έκανε την περικοπή αναδρομικά για ένα ολόκληρο έτος, άρα ο ασφαλισμένος βρέθηκε να χρωστάει ενός έτους καθετήρες στην εταιρία από την οποία τους αγόραζε. Ερχόμαστε λοιπόν στις 3 Ιουνίου 2011, όπου το ΙΚΑ μειώνει στο 50% τις παροχές σε αναπηρικά αμαξίδια, γερανάκια και άλλα εργαλεία επιβίωσης για ανθρώπους με παραπληγία, τετραπληγία και σοβαρούς ακρωτηριασμούς. Το ΙΚΑ ισχυρίζεται ότι όλα αυτά τα προϊόντα πωλούνται στην Ελλάδα πολύ ακριβά, αυτό όμως δεν αφορά τον ασφαλισμένο, αν το ΙΚΑ είναι χαζό, δεν φταίει ο ασφαλισμένος, αν το ΙΚΑ βάζει στις εγκυκλίους του άχρηστα βοηθήματα, ή τα πιο ακριβά είναι πρόβλημα του ΙΚΑ. Το δεύτερο πρόβλημα που υπάρχει δεν είναι οι περικοπές, είναι το πώς επιλέγει ο φορέας να κάνει περικοπές, μήπως θα έπρεπε πρώτα να περικόψει τις μίζες των υπαλλήλων του; Η λογική λέει ότι πρώτα κόβεις τις μίζες και μετά τα βοηθήματα, εκτός και αν ζούμε σε μια μετά – οθωμανική δικτατορία, όπου εκτός από τις περικοπές θα πρέπει να υποστούμε και τους γενίτσαρους ενός παρακράτους.

ΠτΘ: Μάλιστα το ΙΚΑ θα μπορούσε πρώτα να κόψει τις συντάξεις σε ανάπηρους «μαϊμού» και μετά να κάνει περικοπές στα βοηθήματα…
Ν.Β.: Αυτό είναι και πάλι πρόβλημα του ΙΚΑ, δεν αφορά την κοινότητα των ατόμων με αναπηρία, αν το ΙΚΑ δεν λειτουργεί ή λειτουργεί μόνο για τους υπαλλήλους του. Εν πάση περιπτώσει η εγκύκλιος του ΙΚΑ υποτίθεται ότι έχει ανακληθεί. Το ΙΚΑ ισχυρίζεται ότι τα προϊόντα πωλούνται ακριβά στην Ελλάδα, αλλά υπάρχει ένας πάρα πολύ απλός τρόπος να ελέγξει και να καθορίσει τις αντικειμενικές τιμές. Ένας υπάλληλος μπορεί να διαθέσει λίγο από τον ελεύθερο χρόνο του, να δει μέσα από το ιντερνέτ σε τι τιμές πωλούνται αυτά τα προϊόντα στα διεθνή διαδικτυακά καταστήματα, και δεν χρειάζεται πάνω από ένα οκτάωρο για να τα βρεις.

ΠτΘ: Τα ασφαλιστικά ταμεία μπορούν να καταδικάσουν ένα άτομο με αναπηρία, ουσιαστικά σε εγκλεισμό. Από την άλλη τα άτομα με αναπηρία τι τρόπο έχουν να αντιδράσουν σε αυτή την αντιμετώπιση;
Ν.Β.: Αντικειμενικά και ειλικρινά μιλώντας οι ανάπηροι δεν έχουν δυνατότητες αντίδρασης, σε ένα κράτος που έχει διαλυθεί, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα.

«Η εξουσία δεν έχει διαπραγματευτές. Η εξουσία έχει ακυρώσει τον εαυτό της, έχει γίνει λογιστής»

ΠτΘ: Διαβάζω στο άρθρο του ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΩΡΑ, «Σε μερικά χρόνια η Ελλάδα θα είναι το μόνο δυτικό κράτος που θα είναι «ελεύθερο αναπήρων» αφού οι ανάπηροι θα έχουν πεθάνει». Με τις συνθήκες που έχουν δημιουργηθεί πιστεύετε ότι το ίδιο το κράτος καταδικάζει σε θάνατο τα άτομα με αναπηρία;
Ν.Β.: Πάντα οι πολιτικές της Ελλάδας, ως προς τις αναπηρίες, ήταν μια μπλόφα. Γι’ αυτό και σήμερα η οικονομική κρίση συνέβαλε στην κατάρρευση ενός κατά συνθήκη οικοδομήματος που είχε γίνει είτε για την ειδική εκπαίδευση, είτε για την αποκατάσταση. Αν αυτό το οικοδόμημα δεν ήταν τόσο σαθρό δεν θα είχε καταρρεύσει τόσο εύκολα, ωστόσο όλο αυτό το οικοδόμημα της δήθεν κοινωνικής υποστήριξης, ήταν σαθρό, είχε καταρρεύσει ήδη, δεν περίμενε την κρίση για να καταρρεύσει. Αυτό όμως, δεν το αντιλαμβάνονται ούτε τα πολιτικά κόμματα, ούτε οι πολίτες, ούτε οι θεσμοί του κράτους της δημοκρατίας, αλλά ούτε και οι λεγόμενοι ακτιβιστές. Δεν υπάρχει μια τεχνική άποψη που θα σταθεί απέναντι από την εξουσία για να γίνει μια διαπραγμάτευση. Πρώτον, γιατί δεν υπάρχουν τεχνοκράτες, σοβαροί τεχνοκράτες για να μετρήσουν πόσα ευρώ αντιστοιχούν σε κάθε κιλό παράλυτης σάρκας, και δεύτερον γιατί από την άλλη μεριά η εξουσία δεν έχει διαπραγματευτές. Η εξουσία έχει ακυρώσει τον εαυτό της, έχει γίνει λογιστής. Το 50% περικοπές δεν είναι πολιτική, θα μπορούσαν να κάνουν μεγαλύτερες περικοπές, αν μπορούν ακόμη και την υστάτη στιγμή να χρησιμοποιήσουν το μυαλό τους. Παραδείγματος χάριν υπάρχουν άχρηστα βοηθήματα μέσα στις εγκυκλίους του ΙΚΑ τα οποία θα μπορούσαν να διαγραφούν άμεσα και γίνει μεγαλύτερη οικονομία. Όλες οι μεγάλες απάτες γίνονται μέσα από τα βιβλιάρια των ανθρώπων με σοβαρές αναπηρίες, γιατί μέχρι πρότινος είχαν μηδενική συμμετοχή. Εξάλλου το ΙΚΑ τα τελευταία 30 χρόνια είχε καταστήσει τους αναπήρους έναν παράγοντα, με τον οποίο δεν είχε διαπραγματευτεί ποτέ. Όλες οι εγκύκλιοι του ΙΚΑ έχουν συγκροτηθεί μετά από συνεννόηση του ΙΚΑ και των εταιριών, ποτέ δεν ρωτήθηκαν οι άμεσα ενδιαφερόμενοι, αλλά και ποτέ δεν άνοιξαν ένα βιβλίο να διαβάσουν τι χρειάζεται ένας άνθρωπος με αναπηρία.

ΠτΘ: Δεν έχει ακολουθηθεί τόσα χρόνια ο δρόμος της κοινής λογικής και του ορθολογισμού από τα ταμεία;
Ν.Β.: Ο ορθολογισμός σε κάποια σημεία μπορεί να απαιτεί και μεγάλες επενδύσεις, αλλά κατά κανόνα δεν είναι ζήτημα οικονομία, η αναπηρία από μόνη της θα έπρεπε να είναι οικονομική. Δυστυχώς τόσα χρόνια η πολιτική, συνδικαλιστική και κοινωνική εξουσία, όχι μόνο δεν χρησιμοποίησε τον κοινό νου, αλλά βρήκε τρόπους για να εξαπατήσει την κοινωνία ολόκληρη και στο τέλος βλέπουμε ότι ο καθένας μας εξαπάτησε τον εαυτό του.

ΠτΘ: Τι θα πρέπει να κάνουμε εμείς ως κοινωνία;
Ν.Β.: Αυτό που χρειαζόμαστε είναι συναίνεση και συνενοχή, στο κόλπο της επιβίωσης. Εσείς για παράδειγμα έχετε στην Κομοτηνή έναν σοβαρό σύλλογο τον «ΠΕΡΠΑΤΩ» που αποτελείται από σοβαρά άτομα με αναπηρία και σοβαρούς γονείς που ενδιαφέρονται για το μέλλον τους. Υπάρχει ακόμη ένας στο Κιλκίς αν δεν κάνω λάθος και αναρωτιέμαι γιατί να μην υπάρχουν περισσότεροι τέτοιοι σύλλογοι και σε μεγαλύτερες πόλεις. Προσέξτε τον σύλλογό σας, λοιπόν γιατί είναι είδος προς εξαφάνιση.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.