Κωστας Μερετακης, μουσικος «Τα κρουστα ειναι συνυφασμενα με την υπαρξη του ατομου»

Άλλο ένα Θρακιώτη της διασποράς, καταξιωμένο στο είδος του θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε το Σάββατο το βράδυ στην εκδήλωση που διοργανώνει ο Σύλλογος Θρακών στο Μέγαρο Μουσικής Κομοτηνής προς τιμή του Χρόνη Αηδονίδη. Πρόκειται για τον Κώστα Μερετάκη, με καταγωγή από το Σπήλαιο του Έβρου, που παίζει παραδοσιακά κρουστά και ο οποίος έχει συνεργαστεί και συνεργάζεται με μια πλειάδα σημαντικών τραγουδιστών. Με βιώματα που προέρχονται από την επαφή του με τον τόπο της καταγωγής του αλλά και την παρότρυνση των γονέων του ο Κώστας Μερετάκης ασχολείται με τα παραδοσιακά κρουστά γενικότερα της περιοχής των Βαλκανίων και δηλώνει Έλληνας και Βαλκάνιος. Με αφορμή την παρουσία του στην πόλη μας μίλησε στον «Παρατηρητή της Θράκης» για τις επιρροές του, για τα μουσικά σχολεία και γενικότερα για την παραδοσιακή μουσική.

«Οι επιρροές μου έχουν να κάνουν με τον τόπο καταγωγής μου και με την οικογένειά μου»

ΠτΘ: κ. Μερετάκη παίζετε παραδοσιακά κρουστά και όχι μόνο…
Κ.Μ.: Επί το πλείστον ασχολούμαι με τα παραδοσιακά κρουστά της Ελλάδας, των Βαλκανίων, της Ανατολικής Μεσογείου. Εννοείται ότι έχει γίνει ένα focus στα κρουστά της Ελλάδας, αλλά γενικότερα με ενδιαφέρουν τα κρουστά αυτών των περιοχών και οι παραδόσεις τους. Βέβαια επειδή ζούμε στην Ελλάδα η ανάλυση αφορά σε αυτό το χώρο.

ΠτΘ: Από πού οι επιρροές για να ασχοληθείτε με τα κρουστά όχι μόνο της Ελλάδος αλλά και γενικότερα;
Κ.Μ.: Επιρροές είχα λόγω καταγωγής. Παρά το γεγονός ότι γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα, είχα επαφές από παιδική ηλικία με τον τόπο καταγωγής μου, τον οποίο θεωρώ ότι είναι Βαλκάνια- Βαλκάνια και δέχεται επιρροές από παντού, και από τους γείτονές του, με ιδιαίτερο ύφος. Η θρακική μουσική είναι ένα είδος που συναντάται και στους γείτονές μας. Γενικότερα θα έλεγα ότι και ο τόπος καταγωγής παίζει ρόλο, αλλά και η οικογένεια, γιατί ο γονέας είναι αυτός που περνά στο παιδί του τη σχέση με τον τόπο καταγωγής. Επίσης επηρεάζουν τα ακούσματα που έχεις, τα βιώματα, και εγώ, παρόλο που είμαι παιδί της πόλης, τα βιώματά μου και οι επιρροές μου είναι περισσότερο έντονα από την επαρχία, γιατί αυτό μου πέρασαν οι δικοί μου.

ΠτΘ: Ασχολούνται και οι γονείς σας με την παραδοσιακή μουσική;
Κ.Μ.: Όχι, απλά τους αρέσει γενικότερα η μουσική. Είναι φιλόμουσοι και πιστεύω ότι αν ασχολούνταν με τη μουσική θα μπορούσαν να το κάνουν γιατί έχουν μουσική αντίληψη. Και όχι μόνο οι γονείς μου, αλλά γενικότερα και οι συγγενείς του πατέρα μου και της μητέρας μου.

ΠτΘ: Θα λέγαμε ότι γενικότερα ο Έβρος έχει μουσική παράδοση…
Κ.Μ.: Βέβαια αυτό το πιστεύω. Δεν είναι τυχαίο ότι η περιοχή είναι ο τόπος του Διονύσου και του Ορφέα.

«Η μουσική υπήρχε, όπως υπάρχουν άνθρωποι»

ΠτΘ: Είπατε ότι οι επιρροές σας προέρχονται από την θρακική μουσική η οποία είναι και στοιχείο των γειτόνων μας. Άρα η μουσική δεν γνωρίζει σύνορα και ενώνει τους ανθρώπους…
Κ.Μ.: Όχι βέβαια. Είναι κάτι που υπήρχε, όπως υπάρχουν και οι άνθρωποι. Απλά οι καταστάσεις οδήγησαν στην οριοθέτηση και στη χάραξη συνόρων και στην τοποθέτηση των ανθρώπων σε εδαφικές περιοχές. Αποφάσισαν ο ένας να εγκατασταθεί εδώ, ο άλλος εκεί, εδώ να πάει ο χριστιανός, εκεί ο μουσουλμάνος, από εδώ ο Τούρκος από εκεί ο Έλληνας ή ο Βούλγαρος. Μη ξεχνάμε ότι όλοι αυτοί ζούσαν μαζί. Και όταν λέω μαζί συμπεριλαμβάνω τα πάντα, το φαγητό, το τραγούδι, τον έρωτα, τη μουσική, τον χορό.

«Τα μουσικά σχολεία ευκαιρία για τα παιδιά που αγαπούν την μουσική»

ΠτΘ: κ. Μερετάκη έχετε σπουδάσει το αντικείμενο των παραδοσιακών κρουστών;
Κ.Μ.: Είμαι απόφοιτος του Μουσικού Γυμνασίου – Λυκείου Παλλήνης, το οποίο έπαιξε μεγάλο ρόλο στο να κατευθυνθώ προς αυτά, όπως και οι καθηγητές που είχαμε. Βέβαια είχα την τύχη να έχω στα κρουστά τον δεξιοτέχνη καθηγητή, βέβαια και με τον δεξιοτέχνη καθηγητή Βαγγέλη Καρίπη που τον θεωρώ πολύ μεγάλη προσωπικότητα του χώρου μας.

ΠτΘ: Σήμερα τα μουσικά σχολεία βρίσκονται σε κρίση. Κατά την άποψή σας η λειτουργία τους είναι σημαντική; Εσάς σας βοήθησε το γεγονός ότι τελειώσατε μουσικό σχολείο;
Κ.Μ.: Προσωπικά με βοήθησε πολύ. Τα μουσικά σχολεία αποτελούν μια πολύ σημαντική ευκαιρία για τα παιδιά που αγαπούν την μουσική. Επίσης μπορούν να συμβάλλουν και να στηρίξουν στη διατήρηση της παραδοσιακής μουσικής, αλλά με σωστή διδασκαλία.

«Θέλει εξυπνάδα και ισορροπία για να κατανοήσουν οι νέοι το παραδοσιακό τραγούδι»

ΠτΘ: Το παραδοσιακό τραγούδι τι έχει να δώσει σήμερα στους νέους ώστε να τους έλξει;
Κ.Μ.: Πάρα πολλά. Κατ’ αρχήν πολιτισμό, συμπεριφορά, τρόπο σκέψης. Θα πρέπει να υπάρξει όμως ένας συνδυασμός στο πώς θα εκμεταλλευτούμε όλους αυτούς τους θησαυρούς για να τους κατανοήσουν οι νέοι. Αυτό θέλει εξυπνάδα αλλά και ισορροπία. Από τη μια πλευρά να είναι πρόσληψη και από την άλλη να μην είναι κιτς. Κάποια πράγματα είναι σταθερά. Και όπως λέμε το καλό κρασί το κόκκινο είναι αυτό, έτσι ακριβώς πρέπει να το περάσουμε και στους νέους. Ίσως πρέπει να πας στην εποχή τους για να το πασάρεις. Του το δίνεις έτσι αλλά με έξυπνο τρόπο ώστε να μη χάσει την ουσία του για την εποχή του.

«Από όλες τις συνεργασίες παίρνεις κάτι, αρκεί να το θες»

ΠτΘ: Είχατε την ευκαιρία να συνεργαστείτε με μεγάλα ονόματα του ελληνικού τραγουδιού και όχι μόνο του παραδοσιακού. Συνεργαστήκατε με τη Δόμνα Σαμίου, το Χρόνη Αηδονίδη, τη Χάρη Αλεξίου, με το Ross Daly…
Κ.Μ.: Με την Ελένη Βιτάλη, με τη Μαρία Φαραντούρη, με το Γιώργο Νταλάρα, είμαι μέλος της Ορχήστρας «Εστουδιαντίνα» της Νέας Ιωνίας Μαγνησίας, είμαι ιδρυτικό μέλος με το Θωμά Κωνσταντίνο, φίλο και κουμπάρο μου, που παίζει ούτι και γενικότερα ένχορδα όργανα και το Γιάννη Παππά, που παίζει μπάσο, των Takim. Έχω παίξει με πολλούς τραγουδιστές και γενικότερα μουσικούς.

ΠτΘ: Τι σας έχει αφήσει ως εμπειρία η συνεργασία σας με όλα αυτά τα μεγάλα ονόματα του ελληνικού τραγουδιού;
Κ.Μ.: Κάθε συνεργασία είναι σημαντική από μόνη της λόγω του ανθρώπου που γνωρίζεις και συνεργάζεσαι. Θα πάρεις κάτι από αυτόν. Κατ’ αρχήν η ανθρώπινη επαφή που έχεις μαζί του και μετά είναι η μουσική, το ρεπερτόριό του, το ύφος του, το στυλ του. Είναι ένας ολόκληρος κόσμος. Είναι όμως και κάτι που το ευχαριστιέσαι, το γουστάρεις και σε αρέσει. Ο ένας λέει δημοτικά, ο άλλος λαϊκά και αν είσαι και εσύ έτσι σου αρέσει. Αν πεις ότι θέλεις μόνο δημοτικά τότε αλλάζει. Από όλους όμως παίρνεις κάτι, αρκεί να το θες και εσύ.

«Επτά φίλοι με αγάπη και σεβασμό ο ένας προς τον άλλο δημιουργήσαμε το συγκρότημα «Takim»

ΠτΘ: Είπατε ότι είστε από τα ιδρυτικά μέλη τους συγκροτήματος «Takim». Τι σημαίνει;
Κ.Μ.: Είναι τούρκικη λέξη και σημαίνει η γειτονιά, η παρέα. Είμαστε επτά μουσικοί πάρα πολύ φίλοι, με πολύ αγάπη και σεβασμό ο ένας προς τον άλλον και είμαστε μια παρέα, τακίμια, τα τακιμιάσαμε.

ΠτΘ: Τραγουδάτε κιόλας;
Κ.Μ.: Τραγουδάμε. Μουσικοί είμαστε κατά βάση, αλλά εκεί κάποιοι μπορούν και να τραγουδάνε και το κάνουν με αγάπη για τους φίλους τους, για τον κόσμο που έρχεται να τους ακούσει, για πάρτη μας, για εμάς. Δεν είναι καθόλου εγωιστικό αυτό. Είσαι μουσικός, απλά εκεί όποιος θέλει να τραγουδήσει το κάνει, όπως είπα, για την ομάδα, για τους φίλους του.

ΠτΘ: Επίσης μεταξύ των ενασχολήσεών σας είναι και η διδασκαλία.
Κ.Μ.: Διδάσκω σε μια σχολή στο Μενίδι στις Αχαρνές Αττικής από το 2005 και μετά, την οποία έχει ένας πολύ καλός φίλος ο Δημήτρης Καρασαβίδης. Εκεί έρχονται επί το πλείστον πόντιοι και δίνεται η δυνατότητα σε αυτόν που θέλει να ασχοληθεί με τα κρουστά να τα γνωρίσει. Επειδή είναι πόντιοι συνήθως ζητάνε να τους κάνω νταούλι αλλά εγώ προσπαθώ να τους μυήσω και στα υπόλοιπα κρουστά. Έχω όμως διδάξει κατά καιρούς και αλλού, όπως στο Δημοτικό Ωδείο Πατρών, στο Ωδείο του Δήμου Ασπροπύργου.

ΠτΘ: Οι νέοι ενδιαφέρονται για τα κρουστά;
Κ.Μ.: Ναι, γιατί τα κρουστά είναι συνυφασμένα με την ύπαρξη του ατόμου. Από νηπιακής ηλικίας ο πρώτος ήχος που κάνουμε είναι να όταν χτυπάμε κάτι. Θεωρώ ότι αυτό ισχύει για όλους τους ανθρώπους, οπότε είναι το πρωτογενές στοιχείο για τη μουσική. Εύκολα ο άλλος «ψαρώνει» με τα κρουστά, τσιμπάει. Είναι μια ευκαιρία για κάποιον, σε σχέση με ένα άλλο όργανο, να ασχοληθεί πιο εύκολα με αυτά, ώστε να γνωρίσει την μουσική.

«Το Σπήλαιο μέρος ξενοιασιάς, λατρείας, μνήμης»

ΠτΘ: Ποια είναι η σχέση σας με το Σπήλαιο;
Κ.Μ.: Είναι μια σχέση αγάπης. Έρχομαι κάθε χρόνο στο Σπήλαιο και πριν σχεδόν δέκα ημέρες ήμουν εκεί. Είναι ένα μέρος ξενοιασιάς, λατρείας, μνήμης προγόνων, μνήμης της ύπαρξής σου, τα πάντα.

ΠτΘ: Πάντως το Σπήλαιο έχει δώσει πολύ σημαντικού ανθρώπους
Κ.Μ.: Όχι μόνο το Σπήλαιο και τα Κόμαρα, το χωριό της μητέρας μου και γενικότερα η περιοχή. Θεωρώ όμως ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα που παράγει. Όπως τώρα λέμε για το Σπήλαιο μπορεί και ένα άλλο χωριό σε ένα άλλο νομό να έχει και αυτό ανθρώπους σημαντικούς. Αυτή η γωνιά των Βαλκανίων βγάζει σημαντικούς ανθρώπους, παρόλα αυτά που βιώνουμε και ακούγονται για εμάς.

«Αυτός που παλεύει για το καλό του επιβιώνει»

ΠτΘ: Αισιοδοξείτε για την κατάσταση της χώρας;
Κ.Μ.: Είμαι αισιόδοξος άνθρωπος. Πιστεύω ότι περνάμε πολύ δύσκολα χρόνια και ότι θα έρθουν και πιο δύσκολα, αλλά θα επιβιώσουμε. Αυτός που παλεύει επιβιώνει. Μπορεί αυτά να ακούγονται πολύ απλοϊκά και ίσως αθώα, αλλά πιστεύω ότι αυτός που παλεύει για το καλό του θα επιβιώσει.

«Είμαστε μέρος των Βαλκανίων από όλες τις απόψεις και τυπολατρικά και φυσικά»

ΠτΘ: κ. Μερετάκη, στο λόγο σας συχνά αναφέρεστε στα Βαλκάνια. Δηλώνετε Βαλκάνιος;
Κ.Μ.: Ναι. Είμαστε μέρος των Βαλκανίων από όλες τις απόψεις και τυπολατρικά και φυσικά. Είμαι Έλληνας και δεν θέλω να παρεξηγηθώ, γιατί με όλα αυτά που γίνονται και ακούγονται στην χώρα μας τελευταία, το να πεις ότι είσαι Έλληνας, μπορεί να παρεξηγηθείς. Με αρέσει που είμαι Έλληνας αλλά αγαπάω τους γείτονές μου και γουστάρω που είμαι από τα Βαλκάνια. Με αρέσει πάρα πολύ

«Ο Χρόνης Αηδονίδης μεγάλη ιστορία για τον πολιτισμό της Θράκης»

ΠτΘ: Στην πόλη μας θα βρεθείτε με την ευκαιρία μιας εκδήλωσης «το παρόν και το μέλλον της παράδοσης», μια εκδήλωση αφιερωμένη στο Χρόνη Αηδονίδη που λέγεται ότι με αυτή θα κλείσει και την μουσική του καριέρα. Ποια είναι η άποψή σας
Κ.Μ.: Η εκδήλωση είναι σημαντική, γιατί ο Χρόνης Αηδονίδης, θα το πω λαϊκά, είναι μεγάλη ιστορία, θα έλεγα ότι είναι το τοτέμ για τη Θράκη, για τους Θρακιώτες, για την παράδοσή της. Αυτά που είπα είναι λίγα για τον Χρόνη Αηδονίδη γιατί ο άνθρωπος αυτός είναι μεγάλη ιστορία για τον πολιτισμό της Θράκης, οπότε για αυτούς τους ανθρώπους μια μάζωξη είναι πάντα σημαντικότατο γεγονός. Και αν επέλεξε να είναι η τελευταία της καριέρας του, όπως λέγεται ,φαντάζεστε τι βαρύτητα έχει και τι μεγαλείο.

Κώστας Μερετάκης

Γεννήθηκε το 1979 στην Αθήνα. Ο πατέρας του είναι από το Σπήλαιο του Έβρου και η μητέρα του από τα Κόμαρα. Ασχολήθηκε από μικρή ηλικία με τα παραδοσιακά κρουστά. Σπούδασε θεωρητικά Ευρωπαϊκής Μουσικής και ηλεκτρικό όργανο με καθηγητές τους Ευστάθιο Χριστέλη και Ιωάννη Καστρινό. Είναι απόφοιτος του Μουσικού Γυμνασίου-Λυκείου Παλλήνης, με καθηγητή παραδοσιακών κρουστών τον Βαγγέλη Καρίπη. Παρακολούθησε σεμινάρια κρουστών με τον Zohar Fresco στο Μουσικό Εργαστήρι «Λαβύρινθος» του Ross Daly.

Έχει συμμετάσχει σε συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό, σε δισκογραφικές παραγωγές, σε τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές και έχει συνεργαστεί με τραγουδιστές της παραδοσιακής μουσικής αλλά και του έντεχνου λαϊκού χώρου.

Το 1998 δίδαξε για πρώτη φορά παραδοσιακά κρουστά στο Δημοτικό Ωδείο Πατρών και στο Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων Φοίβου Ανωγειανάκη. Δίδαξε ακόμη στο Μουσικό Γυμνάσιο-Λύκειο Παλλήνης, ενώ από το 2002 διδάσκει στο Δημοτικό Ωδείο Ασπροπύργου και απο το 2006 στη Μουσική Σχολή «Εύξεινος Πόντος».

Είναι μέλος της Ορχήστρας «Εστουδιαντίνα», της Ορχήστρας Παραδοσιακής Μουσικής Δήμου Ασπρόπυργου, των μουσικών συγκροτημάτων «Ελεύθερο Απομονωμένο», «Balkart» και ιδρυτικό μέλος του μουσικού συγκροτήματος «Τakim».

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.