Κωνσταντινος Βητα, ζωγραφικη με νοτες

Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΗΤΑ γεννήθηκε στη Μελβούρνη της Αυστραλίας και μεγάλωσε στην Αθήνα. Παρακολούθησε μαθήματα κλασικής κιθάρας και αρμονίας, ενώ σπούδασε ζωγραφική και ιστορία τέχνης στην Μελβούρνη. Στην Αθήνα τελείωσε γραφικές τέχνες. Δούλεψε σαν γραφίστας και δημοσιογράφος σε περιοδικά. Το 1992, ο Κωνσταντίνος Βήτα μαζί με τον Μιχάλη Δέλτα και τον Αντώνη Πι. ίδρυσαν το συγκρότημα “Στέρεο Νόβα”. Μετά από πέντε χρόνια το συγκρότημα διαλύθηκε, αλλά τα μέλη του συνεχίζουν να δραστηριοποιούνται μέχρι και σήμερα ως μουσικοί, συνθέτες και παραγωγοί. Ο Κωνσταντίνος Βήτα, παράλληλα με μια σειρά προσωπικών δίσκων και συναυλιών, έχει γράψει μουσική για το θέατρο, το χορό και τον κινηματογράφο. Έχει επίσης παρουσία και στα εικαστικά, με προσωπικές εκθέσεις και συμμετοχές.

Αυτά είναι λίγα βιογραφικά στοιχεία για ένα καλλιτέχνη που τον γνωρίζουμε κυρίως μέσα από τη μουσική και τους στίχους των τραγουδιών του. Με αφορμή την παρουσία του στην πόλη μας αύριο το βράδυ, μιλήσαμε μαζί του, για την έμπνευση, τη μουσική, τον ρομαντισμό και τον ρεαλισμό, δυο έννοιες αλληλένδετες όπως μας είπε. Περισσότερα όμως θα μας πει σήμερα το βράδυ από κοντά, μέσα από τη μουσική του.

Με καθοδητεί η μουσική

ΠτΘ: Κουαρτέτα εγχόρδων, ακουστικές κιθάρες… Η «Ένωση» είναι ένας δίσκος που βασίζεται περισσότερο στον ήχο των φυσικών οργάνων και λιγότερο στον ηλεκτρονικό, αν τον συγκρίνουμε με προηγούμενες δισκογραφικές σας δουλειές. Ποιά ερεθίσματα σας οδήγησαν στη δημιουργία αυτού του άλμπουμ;
Κ.Β.: Πάντα υπήρχαν ακουστικά όργανα στους δίσκους μου, είτε κρυμμένα, είτε πιο φανερά, στην πρώτη γραμμή δηλαδή. Η «Ένωση» αποτελείται από διάφορα πράγματα που έχω γράψει κατά καιρούς, είναι μικρά σιγκλάκια, που τα ένωσα και βγήκε αυτός ο δίσκος, ο οποίος έχει και ακουστικά κομμάτια και πολλά ηλεκτρονικά. Δεν υπήρχε κάποια κεντρική ιδέα στην δημιουργία αυτού του δίσκου. Τα οργανικά κομμάτια δεν είχαν κάποιο συγκεκριμένο στόχο. Απλά κάποια κομμάτια δεν μπορούν να γίνουν αλλιώς και τα αφήνω έτσι, όπως γεννιούνται, έτσι όπως μου μιλάει το ίδιο κομμάτι. Με καθοδηγεί η μουσική. Κάνω κι εγώ αυτά που θέλω αλλά προσπαθώ να αισθάνομαι πραγματικά την ανάγκη του κομματιού της μουσικής.
Το κομπιούτερ δεν μπορεί να παίξει μουσική, εκτελεί εντολές

ΠτΘ: Πάντα είχα την απορία η ηλεκτρονική μουσική μπορεί να αποτελεί προϊόν έμπνευσης; Σήμερα ειδικά με όλα αυτά τα προγράμματα που παράγουν μουσική;
Κ.Β.: Φυσικά και υπάρχουν τα μηχανήματα, αλλά και η ηλεκτρονική μουσική υπάρχει από το τέλος του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου. Υπάρχουν προγράμματα που μπορούν να φτιάξουν μικρά και ευτελή, μουσικά κομμάτια. Αν δεν ξέρεις μουσική δεν μπορείς να φτιάξεις σε κανένα επίπεδο μουσική, ούτε ακουστική, ούτε ηλεκτρονική. Δεν μπορεί να παίξει το κομπιούτερ μουσική, το κομπιούτερ εκτελεί εντολές. Είναι διαφορετικό να κάνεις κάποια ρεμίξ, ναι, αυτό μπορεί να γίνει εύκολα από τον καθένα. Αν θέλεις όμως να παίξεις πραγματική μουσική, πρέπει να ξέρεις μουσική.

Η έμπνευση είναι φιλτραρισμένη σκέψη

ΠτΘ: Παράλληλα με την δισκογραφική και συναυλιακή σας πορεία, έχετε γράψει μουσική για το θέατρο, το χορό και τον κινηματογράφο. Έχετε επίσης παρουσία στα εικαστικά δρώμενα, με προσωπικές εκθέσεις και συμμετοχές. Πρόσφατα κυκλοφορήσατε και το πρώτο σας βιβλίο… (με στίχους, ανέκδοτες φωτογραφίες από τη δεκαετία του ’90 και αποκλειστικό υλικό των Στέρεο Νόβα, αλλά και την μετέπειτα μουσική σας πορεία). Από πού αντλείτε την έμπνευση; Δεν φοβάστε την πολυδιάσπαση; Είναι κάτι που σας ολοκληρώνει ως καλλιτέχνη και ως άτομο;
Κ.Β.: Αυτό δεν είναι ένα βιβλίο που το έφτιαξα μέσα σ’ ένα χρόνο, είναι ένα βιβλίο που σχεδόν το έφτιαξε ο χρόνος. Απαρτίζεται από τα τραγούδια που έχω γράψει από το 1987 έως σήμερα. Τα τραγούδια είχαν γραφτεί μέσα στα χρόνια, απλά έδωσα εγώ την άδεια να εκδοθούν, υπάρχουν όμως 30 περίπου ανέκδοτα ποιήματα τα οποία γράφτηκαν από το 1990 μέχρι σήμερα. Τώρα όσον αφορά στο θέμα της έμπνευσης, για κάποιους φαίνεται περίεργο, εγώ ζω τη ζωή μου κανονικά, όπως όλοι, απλά κάποια στιγμή, φιλτράρω κάποια πράγματα και αυτά γίνονται σαν απόσταγμα, όπως τα σταφύλια που όταν έρθει ο καιρός γίνονται κρασί. Έχεις μια αρχική σκέψη η οποία φιλτράρεται και γίνεται μια μορφή τέχνης. Αυτό μπορεί να γίνει και μέσα από τη γλυπτική, τη ζωγραφική, τη μουσική. Βέβαια η μουσική είναι κάπως πως ξεχωριστή απ’ όλες τις τέχνες. Έτσι λοιπόν η έμπνευση είναι μια φιλτραρισμένη σκέψη, αποφορτισμένη από το συναίσθημα, κάπως ουδέτερη συναισθηματικά. Αυτό εγώ αισθάνομαι σαν τέχνη.

ΠτΘ: Στο έργο σας φαίνεται να ισορροπείτε ανάμεσα στον ρομαντισμό και τον ρεαλισμό. Εικόνες από τη φύση, αλλά και εικόνες της καθημερινότητας και των ανθρώπινων προβλημάτων και πράξεων… Θεωρείτε αυτή την ισορροπία απαραίτητη σε εσάς σαν καλλιτέχνη αλλά και στον σύγχρονο άνθρωπο;
Κ.Β.: Ο ρομαντισμός δεν έχει καμία σχέση με αυτό που του έχει αποδώσει το lifestyle και οι στήλες των περιοδικών τα τελευταία 30 χρόνια, ότι ρομαντικός είναι ο ονειροπόλος. Ο πραγματικός ρομαντικός, με την έννοια που έχει δώσει ο Βίκτωρ Ουγκώ μέσα από τα βιβλία του, είναι ένας άνθρωπος πολύ ρεαλιστής. Η μουσική μου είναι καθαρά ρεαλιστική, απλά κάποιες φορές φεύγει από τον ρεαλισμό και μπαίνει σε μια πιο ποιητική οδό. Βέβαια αυτό καθορίζεται και από την προσωπική μου αισθητική. Δηλαδή βλέπω ένα ψυγείο και σκέφτομαι ότι είναι τετράγωνο και άσπρο, για να το αποδώσω καλύτερα, έτσι όπως θέλω, αρχίζω και το ζωγραφίζω, το κάνω κάτι άλλο και σιγά σιγά μετατρέπεται σε μαγικό κουτί. Το τελευταίο φίλτρο είναι η αισθητική, το πώς θέλω να μιλήσω για ένα πράγμα.

Δεν διέκρινα τη μουσική σε κατηγορίες

ΠτΘ: Τι μουσική ακούτε τελευταία,
Κ.Β.: Γενικά δεν ακούω μουσική, ειδικά όταν γράφω. Βέβαια όταν θέλω να ακούσω μουσική ακούω τα πάντα, από κλασική μέχρι ντίσκο, ποτέ δεν διέκρινα τη μουσική σε κατηγορίες

ΠτΘ: Ετοιμάζετε κάποια καινούρια δουλειά, είτε δισκογραφικά, ή μουσική για θέατρο;
Κ.Β.: Ναι, τώρα γράφω μουσική για το soundtrack της καινούριας ταινίας του Μενέλαου Καραμαγγιώλη. Έχω έτοιμο ένα ορχηστρικό άλμπουμ, το οποίο θα βγει μετά τα Χριστούγεννα και ετοιμάζω κάτι για το θέατρο αλλά αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να σας πω λεπτομέρειες.

ΠτΘ: Πρόσφατα η ελληνική IFPI έδωσε τα στοιχεία των πωλήσεων των δίσκων βινυλίου, που τον τελευταίο χρόνο είναι αυξημένα κατά 2,5 φορές σε σχέση με τις πωλήσεις του 2008. Εσείς έχετε δηλώσει λάτρης του βινυλίου, όλοι οι δίσκοι των Στέρεο Νόβα έχουν κυκλοφορήσει με αυτή τη μορφή, σκέφτεστε την επόμενη δουλειά σας να κυκλοφορήσει σε βινύλιο;
Κ.Β.: Ναι, υπάρχει αυτή η σκέψη, οι νέοι παγκοσμίως δείχνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Δεν θα κατηγορήσω την ψηφιακή επανάσταση και το downloading, δεν με πειράζει που κατεβάζουν τα τραγούδια μου από το διαδίκτυο, δεν πληρώνεται βέβαια η δουλειά που κάνω, αλλά δεν μπορώ να τους κατηγορήσω. Καλά κάνουν έτσι έχουν μάθει. Αν όμως επιστρέφαμε στο βινύλιο θα μας έδινε μια ευκαιρία να πληρώνεται όλη η διαδικασία παραγωγής της μουσικής.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.