Κωνσταντινα Κοτζαμανη, σκηνοθετης, Η Κομοτηνη μου εδωσε πολλες ομορφες εμπειριες που θελησα να τις εκφρασω και καλλιτεχνικα

Στο Φεστιβάλ ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας συμμετείχε για δεύτερη φορά η Κομοτηναία Κωνσταντίνα Κοτζαμάνη, που παρά το νεαρό της ηλικίας της έχει καταφέρει η δουλειά της να διακριθεί και σε διεθνή φεστιβάλ. Ένα νέο κορίτσι που αγαπά την πόλη της και την επισκέπτεται συχνά και όπως λέει μιλώντας στον «Παρατηρητή της Θράκης» της έχει δώσει ερεθίσματα για να εκφρασθεί καλλιτεχνικά. Ένα ταλαντούχο νέο παιδί που επέλεξε να ασχοληθεί με την σκηνοθεσία, παρά το γεγονός ότι σήμερα οι καταστάσεις είναι δύσκολες και να μεταφέρει τη δική της ματιά σε όλους εμάς μέσα από μια ιδιαίτερη θεματική…

ΠτΘ: Πώς προέκυψε η αγάπη προς τη σκηνοθεσία και γενικότερα στον κινηματογράφο;
Κ.Κ.: Νομίζω ότι ήταν κάτι για το οποίο επιβεβαιώθηκα στα φοιτητικά μου χρόνια. Πιο πριν ήθελα να ασχοληθώ με κάτι παρόμοιο, αλλά, όταν στα δεκαοκτώ μου περίπου ήλθα σε επαφή με τον κόσμο του κινηματογράφου, σιγουρεύτηκα.

ΠτΘ: Η Κομοτηνή μπορεί να δώσει σε παιδιά ερεθίσματα για να στραφούν προς αυτό τον τομέα;
Κ.Κ.: Γενικά δεν νομίζω ότι το γεγονός ότι η Κομοτηνή είναι μια μικρή πόλη μπορεί να είναι ανασταλτικός παράγοντας για να αποφασίσεις να ασχοληθείς με αυτό τον τομέα. Εν αντιθέσει πιστεύω ότι μου έχει δώσει πολλές εμπειρίες όμορφες τις οποίες στη συνέχεια θέλησα να τις εκφράσω και καλλιτεχνικά. Γενικότερα θεωρώ ότι κάποια θέματα αισθητικής και βιωμάτων που έχω περάσει στην πόλη αυτή έχουν περάσει και στο έργο μου.

ΠτΘ: Είναι η πρώτη σου ταινία αυτή που παρουσιάζεις στο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους στη Δράμα;
Κ.Κ.: Όχι και πέρσι είχα παρουσιάσει. Αυτή είναι η τρίτη μου ταινία.

ΠτΘ: Ήδη στο βιογραφικό σου, αν και νέα, έχεις να επιδείξεις βραβεία.
Κ.Κ.: Ναι η Χριστίνα Μπαλτή στην προηγούμενή μου ταινία έχει πάρει το βραβείο γυναικείου ρόλου σε Φεστιβάλ στην Ιταλία.

Διακινώ κυρίως τις ταινίες μου στο εξωτερικό

ΠτΘ: Έχεις συμμετάσχει σε Φεστιβάλ στο εξωτερικό;
Κ.Κ.: Κυρίως εκεί τις διακινώ τις ταινίες μου, δηλαδή στο εξωτερικό πάνε πολύ καλά.

ΠτΘ: Στην Ελλάδα δεν έχουν αποδοχή;
Κ.Κ.: Δεν θεωρώ κάτι τέτοιο, αλλά επειδή οι ταινίες μου έχουν μια ιδιαίτερη θεματική στο εξωτερικό υπάρχουν και αντίστοιχα φεστιβάλ που ενδιαφέρονται για αυτές.

ΠτΘ: Τι εννοείς όταν λες ιδιαίτερη θεματική;
Κ.Κ.: Για παράδειγμα η προηγούμενη ταινία μου αφορούσε μια γυναίκα τρανσέξουαλ και ένα μικρό οκτάχρονο αγόρι και τη σχέση που αναπτύσσουν, η οποία στα φεστιβάλ του εξωτερικού έγινε αμέσως αποδεκτή, ενώ στην Ελλάδα, παρόλο που παρουσιάστηκε σε αρκετά μέρη, όπως στη Μπιενάλε Θεσσαλονίκης, εν τούτοις θεωρώ ότι στα φεστιβάλ του εξωτερικού έγινε αποδεκτή με μεγαλύτερη χαρά.

ΠτΘ: Ίσως είμαστε πιο συντηρητικοί.
Κ.Κ.: Δεν θα μου άρεσε να κάνω γενικεύσεις αλλά θεωρώ ότι στο εξωτερικό υπάρχουν εξειδικευμένα φεστιβάλ για αυτά τα θέματα που αφορούν ανθρώπινα δικαιώματα.

Η ταινία «Arundel» είναι μια ιδιαίτερη ταινία

ΠτΘ: Συμμετέχεις στο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας με την ταινία «Arundel». Ποια η υπόθεση της ταινίας και ποια υπήρξε η σκηνοθετική ματιά με την οποία την δούλεψες;
Κ.Κ.: Η ταινία γυρίστηκε στη Χίο με κάποια γυρίσματα στους αμμόλιθους της Λήμνου. Είναι μια ιδιαίτερη ταινία έχει μια ριψοκίνδυνη αφηγηματική φόρμα. Το περιεχόμενό της στηρίζεται σε μια απλή ιστορία που ξεκίνησε από ένα τραγούδι, συγκεκριμένα από τον «Ταχυδρόμο» του Χατζιδάκι, και αφορά ένα απομονωμένο νησί και μια κοπέλα που δέχεται γράμματα από έναν αποστολέα που είναι απών δεν εμφανίζεται ποτέ στο φιλμ και κάποια στιγμή εμφανίζεται ένας καινούργιος ταχυδρόμος που παραδίδει τα γράμματα και τότε αρχίζει μια κατάσταση κάπως περίπλοκη.

ΠτΘ: Ποια ήταν η αποδοχή της στο Φεστιβάλ Δράμας;
Κ.Κ.: Γενικότερα άκουσα πολύ καλά σχόλια. Ελπίζω το κοινό να ευχαριστήθηκε.

Είναι πολύ διαφορετικές οι ανάγκες για μια ταινία μικρού μήκους από μια ταινία μεγάλου μήκους

ΠτΘ: Είναι διαφορετικές οι απαιτήσεις των ταινιών μικρού μήκους σε σύγκριση με τις ταινίες μεγάλου μήκους;
Κ.Κ.: Είναι ένα πολύ μεγάλο θέμα αυτό και εννοώ ότι μπορεί κανείς να απαντήσει εμπορικά, παραγωγικά, δηλαδή με τον τρόπο που στήνεται η παραγωγή της ταινίας που διαφέρει πάρα πολύ, όπως επίσης η σκηνοθετική και σεναριακή πρσέγγιση είναι πολύ διαφορετική. Για να απαντήσω θα πρέπει να πάρω τον καθένα από αυτούς τους τομείς και το παραγωγικό- εμπορικό κομμάτι αλλά και το καλλιτεχνικό χωριστά. Γενικότερα είναι πολύ διαφορετικές οι ανάγκες για μια ταινία μικρού μήκους από μια ταινία μεγάλου μήκους.

Στην Ελλάδα υπάρχει μια γενικότερη στροφή προς τον κινηματογράφο

ΠτΘ: Τελευταίως στην Ελλάδα οι ταινίες μικρού μήκους είναι δημοφιλείς
Κ.Κ.: Γενικότερα θεωρώ ότι υπάρχει μια στροφή προς τον κινηματογράφο είτε αυτός είναι μεγάλου μήκους είτε μικρού. Θεωρώ ότι όλη αυτή η πρόσβαση στις ταινίες μικρού μήκους είναι πιο εύκολη και έχει βοηθήσει πολύ στην προώθησή τους που παλιότερα είτε θα τις έβλεπες στη Δράμα είτε σε ένα αφιέρωμα της ΕΡΤ και ποτέ ξανά, οπότε σίγουρα τον τελευταίο καιρό οι ταινίες μικρού μήκους διακινούνται με οποιοδήποτε τρόπο και ιντερνετικά και φεστιβαλικά περισσότερο.

Το Φεστιβάλ Δράμας είναι λίγο περιορισμένο, αν κρίνει κανείς από το ότι είναι το μοναδικό που έχουμε

ΠτΘ Είναι η δεύτερη φορά που συμμετέχεις στο Φεστιβάλ Δράμας. Πώς το κρίνεις οργανωτικά; Θεωρείς ότι βοηθά τα νέα παιδιά να δείξουν τη δουλειά τους;
Κ.Κ.: Γενικότερα θεωρώ ότι αποτελεί κατά κάποιο τρόπο μια βοήθεια από την άποψη ότι νέα άτομα συμμετέχουν και δείχνουν τη δουλειά τους. Υπάρχει ένα κοινό και κάποιοι παραγωγοί που κάποια βραβευμένα άτομα τα προσεγγίζουν, δηλαδή είναι ένα πρώτο βήμα για ένα σκηνοθέτη για να «μπει» στην κινηματογραφική βιομηχανία, αλλά από την άλλη κατά την άποψή μου είναι λίγο περιορισμένο, αν κρίνει κανείς ότι είναι το πρώτο και το μοναδικό που έχουμε.

Σήμερα δεν υπάρχει δυστυχώς κινηματογραφική βιομηχανία

ΠτΘ: Έκανες λόγο για κινηματογραφική βιομηχανία…
Κ.Κ.: Θα μπορούσα να πω κινηματογραφική βιοτεχνία…

ΠτΘ: Είναι δύσκολο να μπει κανείς σε αυτή;
Κ.Κ.: Σαφώς θα πρέπει να έχεις κάποια προσόντα ανάλογα με τον τομέα που θέλεις να ασχοληθείς. Το δύσκολο βέβαια σήμερα είναι ότι δεν υπάρχει σήμερα κινηματογραφική βιομηχανία. Πολλές δυστυχώς εταιρείες παραγωγής έχουν κλείσει, δεν υπάρχει παραγωγή ταινιών που είναι χρηματοδοτούμενες. Γενικότερα σήμερα είναι πολύ δύσκολη η περίοδος.

Είναι κρίμα που ένα πολύ όμορφο κομμάτι της πόλης, όπως το θυμάμαι εγώ, έχει καταστραφεί

ΠτΘ: Είσαι Κομοτηναία. Ποια είναι η σχέση σου με την Κομοτηνή και ποια η εικόνα που έχεις για αυτή;
Κ.Κ.: Στην Κομοτηνή έρχομαι συχνά. Το μεγάλο παράπονο για την πόλη μου είναι ότι δυστυχώς δεν κρατά το πρόσωπό της. Σε αυτά τα δέκα χρόνια που «λείπω», όταν επιστρέφω, βρίσκω ότι κάτι χάνει από το χρώμα της, ότι καταστρέφεται. Βλέπω ότι χαλάνε οι γειτονιές, ότι δεν υπάρχει σεβασμός στην αρχιτεκτονική της. Φυσικά γίνονται κάποιες προσπάθειες, αλλά θεωρώ ότι ένα πολύ όμορφο κομμάτι, όπως το θυμάμαι εγώ, έχει καταστραφεί και αυτό είναι πολύ κρίμα, γιατί είναι ιδιαίτερη πόλη.

Κωνσταντίνα Κοτζαμάνη

Η Κομοτηναία Κωνσταντίνα Κοτζαμάνη είναι απόφοιτος του Τμήματος Κινηματογράφου του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Οι μικρού μήκους ταινίες της έχουν συμμετάσχει σε πολυάριθμα διεθνή φεστιβάλ. Η ταινία μικρού μήκους «Arundel» έχει χρηματοδοτηθεί από το πρόγραμμα “μικροφίλμ” της ΕΡΤ, ενώ με το ίδιο σενάριο έχει συμμετάσχει στο πρόγραμμα Euro Connection του Φεστιβάλ Clermont Ferrand. Το Φεβρουάριο του 2012 συμμετείχε στο Berlinale Talent Campus ενώ τον Ιούλιο του ίδιου χρόνου συμμετείχε στο Τalent Campus του Sarajevo. Tον Μάρτιο του 2012 το σενάριο μεγάλου μήκους της επιλέχθηκε από το MEDIA, μέσα από τα προγράμματα FOUR CORNERS και MFI για script development.

Φιλμογραφία:
Pigs (experimental, 13:36 2011),
Zodiac (fiction 29:44 2011),
Arundel (fiction 18 2012)

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.