Κενα που χρονιζουν στην εφηρμοσμενη ερευνα για την αγροτικη οικονομια

Ο Νίκος Κουρκούτας είναι καλλιεργητής και νομαρχιακός σύμβουλος Ροδόπης και με αφορμή την ημερίδα που διοργάνωσε η Διεύθυνση Αγροτικής Ανάπτυξης Ροδόπης με την ΕΑΣ για τους εντομολογικούς εχθρούς του βαμβακιού σχολιάζει το θέμα της εφηρμοσμένης έρευνας στην ελληνική γεωργία και τα κενά που υπάρχουν. Να σημειωθεί ότι οι αγρότες αναμένουν αποζημιώσεις από τα ΠΣΕΑ για τις καταστροφές που υπέστησαν οι καλλιέργειές τους από το πράσινο και το ρόδινο σκουλήκι, οι οποίες όμως καλύπτουν μόνο ένα μικρό κομμάτι της ζημιάς. Τονίζει ότι οι αγρότες της Ροδόπης ζουν σε συνθήκες φτώχιας, ενώ την ίδια στιγμή ως καταναλωτές των αγροτικών προϊόντων τα αγοράζουμε σε πολύ υψηλές τιμές. Τα δε εισαγόμενα είναι αμφιβόλου ποιότητας, την οποία μπορεί να τη διασφαλίσει με την αναβάθμισή της μόνο η ελληνική γεωργία που ευνοείται λόγω κλίματος.

«Η ενημέρωση των αγροτών είναι προς τη σωστή κατεύθυνση κι αξίζουν τα εύσημα στους διοργανωτές. Το πρόβλημα είναι ότι χάθηκαν πολλά δισεκατομμύρια δραχμές από τους παραγωγούς της Ροδόπης, την περασμένη χρονιά. Ο αγροτικός κόσμος δεν αντέχει μια ακόμη χρονιά σαν την περσινή». Σχολιάζει ότι μια ημερίδα δεν μπορεί να αναπληρώσει το κενό που υπάρχει στον τομέα της εφηρμοσμένης έρευνας εδώ και δυο δεκαετίες. «Ένας φίλος γεωπόνος έκανε τον εξής παραλληλισμό: όταν έχουμε τέτοιο μέγεθος προβλήματος και διοργανώνουμε ημερίδες είναι σαν να έχουμε ένα περιστατικό με έμφραγμα κι αντί να το αντιμετωπίσουμε τρέχουμε να βρούμε τον Καθηγητή Τούτουζα να μας δώσει τα φώτα του». Η ασθενής αγροτική οικονομία της χώρας μας βαίνει φθίνουσα. Ο κ. Κουρκούτας θυμίζει τις αλλαγές που γίνονται στο πεδίο της αγροτικής οικονομίας τα τελευταία χρόνια, όπως είναι η μεταρρύθμιση της ΚΑΠ, η βιολογική και η συμβολαιακή γεωργία, η ανάγκη για προστασία του περιβάλλοντος.

Για το ρόλο της Διεύθυνσης Αγροτικής Ανάπτυξης σημειώνει εξ’ αρχής τις ελλείψεις σε προσωπικό παρά την αύξηση του όγκου εργασίας. «Τα επόμενα χρόνια τα «αντικείμενα» θ’ αυξηθούν. Οι επιστήμονες γεωπόνοι έχουν καταλήξει να είναι διεκπεραιωτές υποθέσεων, υπάλληλοι γραφείων. Δεν είναι σε θέση να προσφέρουν ουσιαστική βοήθεια στους παραγωγούς, στο φυσικό τους χώρο που είναι το χωράφι, αλλά ούτε και να ενημερωθούν για τις εξελίξεις. Είναι μια σειρά από θέματα κι όχι μόνο η φυτοπροστασία.

Μιλάμε για ποιότητα προϊόντων. Ποιος θα εξασφαλίσει αυτήν την ποιότητα; Ο γεωργός δε μπορεί να το κάνει μόνος του».

Τα κενά και τα λάθη

Η ιδέα να λειτουργήσουν σοβαρές υποστηρικτικές δομές για τη γεωργία στην Ελλάδα με στόχο να πολλαπλασιαστούν τα προϊόντα ονομασίας προέλευσης και τα βιολογικά προϊόντα είναι ελκυστική αλλά δεν είναι παρά μια ιδέα. Η πραγματικότητα περικλείει πολλά εισαγόμενα προϊόντα, αμφιβόλου συχνά ποιότητας, σε τιμές χαμηλότερες κάποιες φορές από τα ντόπια. «Το μόνιμα αρνητικό ισοζύγιο δε μάς προβληματίζει;

Η ελληνική κτηνοτροφία τελεί υπό εξαφάνιση. Το 30% περίπου από τα κρέατα που τρώμε είναι εισαγόμενα». Ο Νίκος Κουρκούτας θεωρεί ότι το αγροτικό επάγγελμα συνεχώς απαξιώνεται και οι αγρότες δε γνωρίζουν το μέλλον τους. «Ο νέος κόσμος φεύγει δικαιολογημένα από την ύπαιθρο. Είναι αδιανόητο ότι όλα αυτά τα χρόνια καθηλώθηκαν οι Διευθύνσεις Αγροτικής Ανάπτυξης και δε μπορούν να προσφέρουν τίποτε. Ο γεωργός χρειάζεται υποστήριξη στην καλλιέργεια, την ποιότητα, τη φυτοπροστασία, την τυποποίηση. Διαφορετικά το παιχνίδι έχει χαθεί. Το κατανοούμε με σαφήνεια στη Ροδόπη όπου το 50% του πληθυσμού ασχολείται με τη γεωργία».

Το θετικό που βρίσκει ο κ. Κουρκούτας είναι ότι οι γεωπόνοι της Διεύθυνσης ασχολούνται με τη γεωργία και γνωρίζουν τα προβλήματα των αγροτών, γι’ αυτό και καταβάλουν φιλότιμες προσπάθειες.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι κατά πόσο με το παρόν προσωπικό η Διεύθυνση μπορεί ν’ ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του εκσυγχρονισμού των καλλιεργειών. Αν σκεφτούμε ότι στην Ευρώπη λειτουργούν σχολές γεωργών με υψηλές προδιαγραφές τότε μάλλον η Ελλάδα υστερεί αφάνταστα σε υποδομές. Ο κ. Κουρκούτας εκτιμά ότι οι γεωπόνοι θα πρέπει να περνούν από σεμινάρια εκπαίδευσης στο πλαίσιο της υπηρεσίας τους για να παρακολουθούν τις εξελίξεις. «Ο νομός μας παρουσιάζει χειρότερη εικόνα από τους γειτονικούς νομούς γιατί το προσωπικό μας είναι δυσανάλογο των καλλιεργητών και των απαιτήσεων. Από το 1987 που έγιναν οι τελευταίες προσλήψεις γεωπόνων έχουν προσληφθεί δύο άτομα, ενώ έχουν συνταξιοδοτηθεί περισσότερα και κάποιοι έχουν αποσπαστεί σε υπηρεσίες. Στους τρεις τελευταίους διαγωνισμούς ο νομός Ροδόπης πήρε 0 θέσεις για τη Διεύθυνση Αγροτικής Ανάπτυξης.

Επανειλημμένα έχει ζητηθεί από τον αρχηγό της παράταξής μας, το Μιχάλη Αθανασιάδη, να γίνει ειδική συνεδρίαση στο νομαρχιακό συμβούλιο Ροδόπης για το αγροτικό ζήτημα με παρουσία όλων των εμπλεκομένων φορέων, αλλά δεν έγινε. Έχει σημασία να θέσουμε στρατηγικούς στόχους για τον οικονομικό ιστό του τόπου μας, που είναι οι αγρότες. Για όλα τα προβλήματα του νομού μας υπάρχουν βαρύτατες πολιτικές ευθύνες σε κεντρικό και σε τοπικό επίπεδο».

Κόστος παραγωγής και αγοράς

«Στο βαμβάκι είμαστε προτελευταίοι στην παγκόσμια κατάταξη σε θέματα ποιότητας γιατί απέχουμε πολύ από την ποιότητα» σχολιάζει ο Νίκος Κουρκούτας για να δείξει την ελλιπή ενημέρωση των ίδιων των αγροτών και την έλλειψη στόχων και στάνταρτ. «Το κράτος οφείλει να δείξει το δρόμο στους αγρότες και να τους στηρίξει εκεί που πρέπει».

Στο παιχνίδι της ποιότητας φαίνεται πως λόγο δεν έχει ούτε ο καλλιεργητής αλλά ούτε και ο καταναλωτής που είναι ο τελικός αποδέκτης, ο οποίος δε γνωρίζει την προέλευση των τροφίμων που αγοράζει, υφίσταται τις υψηλότατες τιμές, ενώ παράλληλα το κέρδος δεν πηγαίνει στον παραγωγό γι’ αυτό και συναντάμε συχνά φαινόμενα με παραγωγούς που ρίχνουν στο δρόμο της σοδειά τους για να μην αναγκαστούν να πουλήσουν σε πολύ χαμηλές τιμές στους ενδιάμεσους. «Αν ο παραγωγός μάθει να λειτουργεί μέσα από υγιείς συνεταιρισμούς τότε θα είναι η ποιότητα καλύτερη, η τιμή για τον παραγωγό υψηλότερη και για τον καταναλωτή ευνοϊκότερη, αλλά και το προϊόν ασφαλέστερο».

Ο Νίκος Κουρκούτας προσθέτει ότι η εφαρμοσμένη γεωργία είναι αυτή που θα απαντήσει στα προβλήματα και δεν εννοεί μόνο τα οικονομικά. Επαναλαμβάνει την ποιότητα, το σεβασμό στο περιβάλλον. «Στην Ελλάδα, μπορούμε να έχουμε ποιοτικά προϊόντα. Έχει αποδειχτεί ότι και λόγω κλίματος μπορούμε να το πετύχουμε».

Οι μεγάλες εισαγωγές από γειτονικές χώρες σε λαχανικά είναι ένα ερώτημα. «Τα εισαγόμενα προϊόντα βγαίνουν πιο ανταγωνιστικά. Ο έμπορος δεν κρίνει με την καρδιά αλλά με αριθμούς κι όταν μπορεί να φέρει προϊόντα από το εξωτερικό με χαμηλότερο κόστος θα το κάνει. Στόχος είναι πάντα η μεγιστοποίηση του κέρδους. Η ποιότητα βέβαια είναι αμφίβολη».

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.