«Καθε χρονο πεταμε περισσοτερα σκουπιδια»

Ο 42χρονος Γρηγόρης Καρόλου δουλεύει οδοκαθαριστής τα τελευταία δεκατέσσερα χρόνια στην Κομοτηνή. Λύση ανάγκης, αλλά και δουλειά που την κάνει με ξεχωριστή αγάπη, γιατί όπως τονίζει στον «Κόσμο», εξασφαλίζει τα προς το ζην και προσπαθεί να προσφέρει στους κατοίκους μια καθαρή πόλη. Ωστόσο, λίγοι προσέχουν και δεν πετούν τα σκουπίδια στους δρόμους σεβόμενοι τη δική του δουλειά και τη δουλειά των συναδέλφων του.

Πόσα χρόνια κάνετε αυτή τη δουλειά;

14 χρόνια.

Δεν κουραστήκατε;

Όχι. Είναι πολύ δύσκολη, αλλά δεν νιώθω κουρασμένος. Ίσως να είναι και η συνήθεια. Μετά από τόσα χρόνια συνηθίζεις και τη δουλειά και τις δυσκολίες και τους ανθρώπους.

Τι σκέφτεστε, ξέρετε οι γονείς σήμερα δεν θα ήθελαν τα παιδιά τους να κάνουν η δουλειά σας;

Α, ναι το ξέρω. Τους ακούω, αλλά ξέρετε τι σκέφτομαι; Σκέφτομαι αρκεί που υπάρχει. Από ανάγκη την επέλεξα, δεν είχα άλλη επιλογή.

Γιατί εγκαταλείψατε την Αθήνα;

Η Αθήνα είναι πολύ άγρια . Είχα έρθει στα 29 μου χρόνια στην Κομοτηνή, σήμερα είμαι 42 ετών. Στην Αθήνα ακόμη και τα σκουπίδια είναι πιο άγρια υπόθεση, οι άνθρωποι, η ζωή καμία σχέση με την ζωή στην Επαρχία. Ευτυχώς οι επαρχιακές πόλεις κρατούν ακόμη το χρώμα τους.

Ντραπήκατε όταν πρωτοξεκινήσατε;

Τις πρώτες μέρες ναι. Μετά δεν μ΄ ένοιαζε. Δεν πολυσκεφτόμουν την ντροπή. Ήξερα ότι και παιδιά με πτυχία κάνουν αυτή τη δουλειά. Δεν μου μίλησε ποτέ κανείς υποτιμητικά. Κάποιος έπρεπε να την κάνει αυτή τη δουλειά. Δούλεψα και σε σκουπιδιάρικο και ξέρω. Κάθε μέρα φόρτωνα είκοσι τόνους σκουπίδια. Δεν υπήρχαν οι μηχανικοί κάδοι τότε, όλα περνούσαν από τα χέρια μου. Πολύ δουλειά, πολύ κούραση, δεν είχα χρόνο για ντροπές.

Κι ο μισθός, αρκεί για την κάλυψη των εξόδων;

Με σχετική οικονομία ναι. Παίρνω 1300 ευρώ το μήνα. Στην Αθήνα ο μισθός είναι 1000, πώς να ζήσεις με 1000 ευρώ;

Πόσες ώρες δουλεύετε;

Από τις έξι το πρωί έως τις δώδεκα και μισή.

Και ποια περιοχή καλύπτετε;

Από το δημαρχείο έως την περιφέρεια κι εδώ μπροστά στα σχολεία.

Ποια είναι η μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετωπίζετε;

Ότι είμαστε εκτεθειμένοι στα στοιχεία της Φύσης.

Και το θετικό;

Ότι είναι μόνιμη η δουλειά. Δεν ψάχνω δηλαδή για μεροκάματο κάθε μέρα. Εξουθενώνει τον άνθρωπο η αναζήτηση της δουλειάς, δε θα το άντεχα.

Τι παρατηρείται το πρωί, στο ξεκίνημα της ημέρας, φαντάζουν διαφορετικά τα πράγματα, αποκαλύπτονται και κάποια άλλα με το φως…

Ότι αλλάζουν τα πράγματα, «σφίγγουν» περισσότερο μέρα τη μέρα. Στην Αθήνα για παράδειγμα στο ξεκίνημα της ημέρας έβλεπα ναρκομανείς στους δρόμους, δυστυχήματα. Η επαρχία ευτυχώς διατηρεί το χρώμα της και την αγνότητά της ακόμη.

Προσέχουμε εμείς οι υπόλοιποι ή πετούμε τα σκουπίδια στο δρόμο;

Όπου και να πας, τα πετούν κάτω. Ο κόσμος δεν προσέχει σε όλες τις πόλεις. Καθαρίζουμε από τη μια, λερώνουν από την άλλη. Δυστυχώς, είναι λίγοι αυτοί που προσέχουν.

Με την πολιτική ασχολείστε;

Δεν ασχολούμαι, κοιτώ τη δουλειά μου και το μεροκάματο. Όποιος έχει τα γένια έχει και τα χτένια.

Αν σας δινόταν η ευκαιρία να αλλάξετε τη δουλειά σας, θα το κάνατε;

Δεν νομίζω, πάλι την ίδια δουλειά θα έκανα. Όπου κι αν πας ζητούν παραπάνω, οπότε μένω εδώ όπως έκανα και το 91. Άλλωστε κάποιος πρέπει να κάνει κι αυτή τη δουλειά.

Κι από όνειρα, δεν υπάρχουν;

Πώς, να πιάσω λεφτά, κανένα λαχείο. Όλοι θέλουν τα λεφτά έτσι δεν είναι;

Εσείς τι θα τα κάνετε;

Θα αγόραζα ένα μεγαλύτερο σπίτι.

Τι παρατηρείτε, καταναλώνουμε περισσότερα;

Ναι, πετάμε κάθε χρόνο και περισσότερα. Μερικές φορές τα πετάμε πριν τα καταναλώσουμε, αυτό δείχνουν οι κάδοι. Να τα σκουπίδια μας μερικές φορές αποκαλύπτουν και πράγματα για μας τους ίδιους.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.