«Καθαριζει η θαλασσα απο το φυτοπλαγκτον»

Ο Μιχάλης Διαμαντάκης είναι πρόεδρος των Παρακτίων Αλιέων Φαναριού. Μιλά στον «Κόσμο» για τους αλιείς και τις δυσκολίες της θάλασσας. Συγκρίνει το σήμερα με το χθες και παρατηρεί: «Δεν είχαν τα σύγχρονα εργαλεία και ζούσαν πιο καλά. Τώρα έχουμε τα πάντα και τρέχουμε και δεν φτάνουμε. Αυτή είναι η κατάντια των ψαράδων». Μιλώντας για τις «απώλειες» στη θάλασσα σπεύδει να αποκαλύψει ότι γίνεται μια προσπάθεια ένταξης στον ΕΛΓΑ. «Πάμε να ενταχθούμε στον ΕΛΓΑ, να πληρώνουμε κάτι και όταν συμβεί το κακό και χάσουμε τα εργαλείά μας, να μπορούμε να αποζημιωθούμε. Να έχουμε ένα στήριγμα. Απορώ γιατί εμείς τόσα χρόνια δεν έχουμε καταφέρει να αποζημιωθούμε για τα δίχτυα που καταστρέφουν τα θηλαστικά που προστατεύονται, κάτι που γίνεται για τους ευρωπαίους συναδέλφούς μας. Υπάρχει κενό σε μας, που δεν ισχύει για άλλους αλιείς».

Ικανοποιημένος με την εξέλιξη που είχε η υπόθεση της αποζημίωσής σας;

Η υπόθεση της αποζημίωσης πήρε το δρόμο της μετά από πολλές ενέργειες που έγιναν. Στάθηκαν όλοι στο πλευρό μας και είμαστε ευχαριστημένοι από αυτή την κινητοποίηση. Εκείνο που μας απασχολεί είναι η χρονική διάρκεια που θα χρειαστεί για να αποζημιωθούμε. Φοβάμαι μην συμβεί το: «Ζήσε Μάη να φας τριφύλλι». Λένε ότι θα χρειαστεί να περάσουν τουλάχιστον δύο χρόνια. Υπάρχει ο φόβος μην μας ξεχάσουν…

Γιατί το λέτε αυτό;

Ξέρετε, όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση παίρνει αποφάσεις και τις γνωστοποίει στα Λιμεναρχεία την άλλη μέρα, εμείς οι αλιείς, εφαρμόζουμε τις αποφάσεις αμέσως κι ας στοιχίζουν ακριβά. Τώρα γιατί αργούν τόσο να σταθούν στο πλευρό μας;

Με το φυτοπλαγκτόν τι έγινε;

Υπάρχουν σημεία που έχουν καθαρίσει και σιγά – σιγά άρχισε να δουλεύει ο κόσμος.

Πόσοι ασχολούνται με την αλιεία στο Φανάρι;

Στο Φανάρι έχουμε 55 σκάφη στην παράκτια αλιεία και τρία στη μέση αλιεία.

Στο παρελθόν ήταν περισσότεροι οι αλιείς;

Τώρα είναι περισσότεροι. Κρατήσαμε τη νεολαία μας. Κάναμε τις εργασίες στα λιμάνια και έμεινε ο νέος κόσμος. Εκατό οικογένειες ζουν από τη θάλασσα, από το λιμάνι του Φαναριού.

Ο ΕΛΓΑ καλύπτει τις απώλειές σας; Ισχύει ό,τι ισχύει και για τους αγρότες;

Έγινε ένα καλό ξεκίνημα. Πάμε να ενταχθούμε στον ΕΛΓΑ, να πληρώνουμε κάτι και όταν συμβεί το κακό και χάσουμε τα εργαλείά μας, να μπορούμε να αποζημιωθούμε. Να έχουμε ένα στήριγμα. Απορώ γιατί εμείς τόσα χρόνια δεν έχουμε καταφέρει να αποζημιωθούμε για τα δίχτυα που καταστρέφουν τα θηλαστικά που προστατεύονται, κάτι που γίνεται για τους ευρωπαίους συναδέλφούς μας. Υπάρχει κενό σε μας, που δεν ισχύει για άλλους αλιείς.

Τι σύνταξη παίρνει ένας ψαράς;

Οι ψαράδες έχουν ενταχθεί στον ΟΓΑ, η σύνταξή τους είναι μικρή. Το πολύ – πολύ να είναι 400 και 500 ευρώ.

Τι συμπεραίνετε, χρόνο το χρόνο η οικονομική σας κατάσταση δυσκολεύει;

Εκείνα τα χρόνια ήμασταν εφτά αδέρφια, ο πατέρας μας με τα κουπιά και τα πανιά έβγαζε μεροκάματο και μας μεγάλωσε. Δεν είχαν τα σύγχρονα εργαλεία που έχουμε τώρα, αλλά ζούσαν πιο καλά. Τώρα έχουμε τα πάντα και τρέχουμε και δεν φτάνουμε. Αυτή είναι η κατάντια των ψαράδων.

Αν ξεκινούσατε τώρα τη ζωή σας πάλι ψαράς θα γινόσασταν;

Ναι, γιατί την αγαπάω την θάλασσα πάρα πολύ. Και τώρα ακόμη, που έχω 55 χρόνια μέσα στη θάλασσα, έχω ένα μικρό βαρκάκι και ασχολούμαι ακόμη.

Ισχύει εκείνο που λένε για το πιάτο του κυνηγού και του ψαρά;

Το έλεγε και ο πατέρας μου: Του κυνηγού, του κουμαρτζή και του ψαρά το πιάτο, εφτά φορές είναι αδειανό και μια φορά γεμάτο. Το έλεγαν οι παλιοί, ισχύει και σήμερα.

Κοινωνικά είναι καταξιωμένο το επάγγελμά σας;

Παλιά έλεγαν ότι μια γειτόνισσα είπε στην άλλη: «Άντε, δεν θα την παντρέψεις την κόρη σου;» και λέει η άλλη: «Να σου πω δεν στεναχωριέμαι, αν δεν βρούμε κανέναν άλλον, παίρνουμε και έναν ψαρά». Θέλουν να μας φτάσουν πάλι στην ίδια μοίρα; Οι ψαράδες προσφέρουν και, όταν τους συμβαίνει κάτι κακό, θέλουν να νιώθουν ότι δεν είναι μόνοι.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.