Κατερινα Μπουραντα, απο την Αγγλια «Προσωπικα δεν πιστευω οτι θα γυρισουν ποτε τα μαρμαρα πισω»

Η βρετανική καθημερινότητα και δη η λονδρέζικη είναι σε αξιοσημείωτο βαθμό διαφορετική από τη δική μας. Για αυτήν τη διαφορετικότητα, με τα θετικά και αρνητικά της σημεία, έχουμε την τύχη να συνομιλούμε συχνά με τη συνάδελφο και συνεργάτιδα του «Παρατηρητή της Θράκης» Κατερίνα Μπουραντά, που ζει, εργάζεται και δραστηριοποιείται στη βρετανική πρωτεύουσα.

Στο πλαίσιο αυτό, η Κατερίνα Μπουραντά μίλησε στο «Ράδιο Παρατηρητής» και στη Τζένη Κατσαρή-Βαφειάδη, για τη νοσταλγία που τη διακατέχει για την Ελλάδα, παρά τα όσα αρνητικά εμπεριέχει η νεοελληνική πραγματικότητα, για την πρόσφατη διαμαρτυρία που έλαβε χώρα στο Λονδίνο με αίτημα την επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα, αλλά και για τη διαφορά, σε επίπεδο οργάνωσης, μεταξύ των δύο χωρών.

«Και στην Ελλάδα έχει νόμους απλά εδώ εφαρμόζονται οι νόμοι»

ΠτΘ: κ. Μπουραντά ποια είναι η αίσθηση που έχετε για την Ελλάδα ως χρόνια ξενιτεμένη στην Αγγλία;
K.M.: Είμαστε αλλιώς. Δεν μπορώ να το εξηγήσω αλλά είμαι πολύ Ελληνίδα. Υπάρχουν πράγματα, τα οποία, όταν γυρίζω Ελλάδα και τα βλέπω, τρομάζω. Θυμάμαι χαρακτηριστικά όταν είχα συμπληρώσει πέντε μήνες στην Αγγλία, πήγαμε διακοπές με τον σύντροφό μου στην Ελλάδα. Βρεθήκαμε σε ένα σούπερ μάρκετ όπου και εξοργίστηκα γιατί αντί να εξυπηρετήσουν εμάς, εξυπηρετούσαν άτομα εκτός σειράς. Είχα μάθει να μου μιλούν όλοι ευγενικά και να ενδιαφέρονται. Και στην Ελλάδα έχει νόμους απλά εδώ εφαρμόζονται οι νόμοι. Η Ελλάδα είναι πάντα μες στην καρδιά μου, γιατί, αν δεν ήταν, δεν θα ταξίδευα πέντε μίλια για να βρω το ελληνικό μαγαζί. Αυτό με πονάει πάρα πολύ. Θέλω πολύ να γυρίσω αλλά είμαι εδώ, και πλέον έχω συνηθίσει.
Σε κάθε περίπτωση δεν φταίω εγώ που στη ζωή μου έπρεπε να ξενιτευτώ δύο φορές, μία για να σπουδάσω και μία για να δουλέψω. Γιατί να μην δώσω τα λεφτά των σπουδών μου στην Ελλάδα; Γιατί αυτή τη στιγμή που έχω φτάσει σε μια άλφα ηλικία να μην μπορώ να κάνω οικογένεια; Γιατί να μην έχω τους γονείς μου κοντά και να είμαι συνεχώς με ένα κινητό στο χέρι; Επίσης, έχω μια απορία: αφού υπάρχει τέτοια κρίση στην Ελλάδα και ο κόσμος γκρινιάζει, πώς έρχονται τόσοι πολλοί διακοπές στο Λονδίνο;

«Η διαμαρτυρία για τα μάρμαρα έπρεπε να γίνει έξω από το Βρετανικό Μουσείο και όχι έξω από μια ελληνορθόδοξη εκκλησία»

ΠτΘ: Τι ακριβώς συνέβη πρόσφατα σχετικά με τη διαμαρτυρία για την επιστροφή των μαρμάρων;
Κ.Μ.: Ήταν μια πρωτοβουλία ενός ελληνικού περιοδικού, που θα δημοσιευθεί τον επόμενο μήνα. Έγινε ένας μικρός χαμός εδώ γιατί στάλθηκαν κάποια e-mails στην εκκλησία, την Αγία Σοφία, ώστε να γίνει εκεί η εκδήλωση και η εκκλησία αρνήθηκε λέγοντας ότι το προαύλιο είναι χώρος λατρείας και όχι χώρος διαμαρτυριών. Να πούμε ότι δεν υπάρχει μόνο η Αγία Σοφία στο Λονδίνο, είναι μία από τις πάρα πολλές ελληνορθόδοξες εκκλησίες, απλά είναι η πιο κεντρική. Ήρθε λοιπόν η Σόνια Θεοδωρίδου με τις Καρυάτιδες, πήγαν το Σάββατο στο Βρετανικό Μουσείο, άρχισαν να περιηγούνται μέσα, γιατί έχει πολύ κόσμο, βρήκαν την Καρυάτιδα, και έγινε η σχετική διαμαρτυρία. Την Κυριακή έξω από την Αγία Σοφία, συνεχίστηκε η διαμαρτυρία την ώρα που τελείωσε η λειτουργία. Εγώ έχω απλά ένα ερώτημα. Όλα καλά, όλα τέλεια, έχω πάει κι εγώ σε διαμαρτυρίες, αλλά γιατί δεν έγινε η διαμαρτυρία έξω από το Βρετανικό Μουσείο; Δηλαδή ο σκοπός ποιος ήταν, να το δουν οι Έλληνες; Προσωπικά έχω πάει σε εκδήλωση που είχαμε πάει έξω από το Βρετανικό Μουσείο και μοιράζαμε καρτ-ποστάλ με γραμματόσημα για να τα στείλουν πίσω. Έχω επίσης πάει ντυμένη στα μαύρα με ένα μεγάλο πανό που έγραφε «Bring them back». Έχω πάει με παιδάκια από την Κεφαλονιά που έκαναν μια πολύ ωραία χορευτική διαμαρτυρία. Και επίσης, έχω πάει να διαμαρτυρηθώ ακόμα και μαζί με Άγγλους. Εν πάση περιπτώσει στηρίξαμε και αυτή την πρωτοβουλία, αν και, προσωπικά, δεν νομίζω ότι θα γυρίσουν ποτέ τα μάρμαρα πίσω.

«Τόσα χρόνια, ως κράτος, γιατί δεν ζητάμε επίσημα να δούμε το πολύ γνωστό φιρμάνι, που εκδόθηκε επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας σχετικά με τα μάρμαρα;»

ΠτΘ: Πιστεύετε ότι είμαστε έτοιμοι να διεκδικήσουμε και να δεχτούμε τα μάρμαρα πίσω;
Κ.Μ.: Θα σας απαντήσω ότι αισθάνομαι ότι είμαι πολύ τυχερή που πήγα στο Μουσείο της Ακρόπολης όταν άνοιξε. Ειλικρινά ένιωσα υπέροχα που βρέθηκα σε αυτό τον χώρο, έβλεπα την ακρόπολη, και λουζόμουν από φυσικό φως, από τον ήλιο μας. Και έρχεσαι εδώ και σε πιάνει μια απογοήτευση. Υπήρχε ένα άρθρο στον «Independent» πριν από τρεις εβδομάδες, από έναν γνωστό άγγλο δημοσιογράφο, ο οποίος πριν από αυτό ήταν εναντίον της επιστροφής των μαρμάρων στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα έλεγε ότι πήγε στο καφέ του Μουσείου της Ακρόπολης, τον έπιασε μια τρέλα και ήθελε να τα φέρει μόνος του πίσω. Τόσα χρόνια σαν κράτος γιατί δεν ζητάμε επίσημα να δούμε το πολύ γνωστό φιρμάνι, που εκδόθηκε επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας; Οι πρωτοβουλίες από συλλόγους και από άτομα είναι πολλές, ακόμα και από Άγγλους. Αλλά ως κράτος έχει μείνει μόνο το όνειρο της Μελίνας.

ΠτΘ: Πρόσφατα μάθαμε και για κάποια απάνθρωπα μέτρα κατά των αστέγων από γνωστό super market του Λονδίνου…
Κ.Μ.: Υπάρχει ένα πολύ μεγάλο super market, το «Tesco», που είναι σε πολύ κεντρικό σημείο στο Λονδίνο, το οποίο είχε βάλει καρφιά, εδώ και ενάμιση χρόνο για να μην μπορούν να κοιμούνται οι άστεγοι. Σκόπευα να πάω να τα φωτογραφήσω ώστε να στείλω τις φωτογραφίες στον «Παρατηρητή της Θράκης». Με τον χαμό όμως που έγινε στα social media αναγκάστηκε να τα βγάλει.

«Για πρώτη φορά ψήφισα ως αλλοδαπή στην Αγγλία και έπαθα μεγάλο σοκ από την οργάνωση»

Για πρώτη φορά αποφάσισα να ψηφίσω στις δημοτικές εκλογές εδώ και όχι για την Ελλάδα. Σημειωτέον είμαι αλλοδαπή, δεν έχω αγγλικό διαβατήριο. Οι δημοτικές εκλογές ήταν Πέμπτη και όχι Κυριακή. Στην περιοχή μας είχαμε τρία εκλογικά κέντρα. Έπαθα μεγάλο σοκ από την οργάνωση. Κατάλαβα που ψηφίζω από κάποιον κύριο που ήταν απέξω με διακριτικό σήμα, μπήκα μέσα και μου έδωσαν ένα ψηφοδέλτιο, που περιελάμβανε όλα τα κόμματα, όχι ένα για κάθε κόμμα. Σημείωσα με μολυβάκι αυτά που ήθελα, ενώ δεν υπήρχε παραβάν. Μου είχαν ήδη στείλει στο σπίτι ένα ειδικό χαρτί, με το οποίο δεν χρειαζόταν καν να έχω μαζί μου ταυτότητα, ενώ μπορούσα να ψηφίσω και μέσω e-mail και μέσω ταχυδρομείου. Θα γίνει άραγε ποτέ στην Ελλάδα κάτι τέτοιο;

«Το σύστημα υγείας της Αγγλίας ευημερεί συγκριτικά με το αντίστοιχο ελληνικό»

Το σύστημα υγείας εδώ ευημερεί συγκριτικά με την Ελλάδα. Ας μην ξεχνάμε ότι το MHS (Multi-Health Systems), που είναι το αντίστοιχο ΕΣΥ, πρωταγωνιστούσε και στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων. Είναι το μοναδικό σύστημα υγείας στον κόσμο, που είναι δωρεάν. Είτε δουλεύεις είτε δεν δουλεύεις δικαιούσαι περίθαλψη υγείας. Εδώ δεν υπάρχει η ερώτηση που συχνά ακούμε στα επείγοντα των ελληνικών νοσοκομείων «ποια ασφάλεια έχεις;». Απλά έρχεται ο ασθενής, υπάρχει κάποια νοσηλεύτρια στα επείγοντα, που θα κάνει την εκτίμηση, και από κει και πέρα μπορεί να πάει στον γενικό γιατρό του. Όλοι έχουμε γενικό γιατρό.

Συνέντευξη: Τζένη Κατσαρή-Βαφειάδη, Χρήστος Λαγαρίας

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.