Καταγγελια του δικηγορου Σ. Πουπουζη

Μετά την ολοκλήρωση των τοποθετήσεων των τεσσάρων παρατάξεων που συνθέτουν το σώμα του δημοτικού συμβουλίου Κομοτηνής ακολούθησε η τοποθέτηση πολιτών σε σχέση με ατομικά ή συλλογικά ζητήματα. Πρώτος στο βήμα ανέβηκε ο δικηγόρος Σ. Πουπουζής για υπόθεση ακινήτου του που δε μπορεί να αξιοποιήσει λόγω μη εκτέλεσης πράξης κατεδάφισης ακινήτων, από την πλευρά του δήμου Κομοτηνής, πράξη που σκοντάφτει – όπως πρόσφατα είχε δημοσιοποιήσει και με επιστολή του στα ΜΜΕ ο κ. Πουπουζής – στην παρουσία δυο κτισμάτων ιδιοκτησίας της Διαχειριστικής Επιτροπής Μουσουλμανικής Περιουσίας.

Ο δικηγόρος Σωτήρης Πουπουζής τοποθετήθηκε για ένα θέμα που αφορά τον ίδιο και την κ. Δαγκαζιάν, η οποία ήταν παρούσα στη συνεδρίαση, ζητώντας να εφαρμόσει η δημοτική αρχή το σχέδιο πόλης. «Είναι γνωστό ότι το σχέδιο πόλης της Κομοτηνής είναι του 1933 που προβλέπει την εφαρμογή του. Έχω μια ιδιοκτησία και αντιμετωπίζει το ίδιο πρόβλημα η όμορη ιδιοκτησία της κ. Δαγκαζιάν. Πρόκειται για τη διάνοιξη της οδού Ελευθερίου Ψάλτη, αδιέξοδος στην πράξη, που κείται μεταξύ των οδών Αγχιάλου και Λ. Ηρώων. Έχει γίνει η διάνοιξη, έχουν αποβληθεί οι κάτοικοι που βρισκόταν εκεί, οι οποίοι αποζημιώθηκαν και το μόνο που δεν έγινε είναι να κατεδαφιστούν δυο ερειπωμένα κτίσματα, ιδιοκτησίας της Διαχειριστικής Επιτροπής Μουσουλμανικής Περιουσίας, «φερόμενα» εστιατόρια, του «φερόμενου» μαθητικού οικοτροφείου αρένων του μουσουλμανικού λυκείου Τζελάλ Μπαγιάρ. Δεν κατεδαφίστηκαν παρόλο που καταβλήθηκε η αποζημίωση και δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ την 1.5.2002, ποσού 24.000 ευρώ, σύμφωνα με το νόμο, για τα ρυμοτομούμενα και προσκυρούμενα οικοπεδικά τμήματα της συγκεκριμένης ιδιοκτησίας. Έκτοτε, το ποσό ήταν στη διάθεση της Διαχειριστικής Επιτροπής Μουσουλμανικής Περιουσίας που είναι ιδιοκτήτρια. Παρά ταύτα, κι ενώ σύμφωνα με το νόμο τεκμαίρεται η είσπραξη και ολοκλήρωση της αναγκαστικής απαλλοτριώσεως, η προηγούμενη και η νυν δημοτική αρχή αρνήθηκαν να εφαρμόσουν το σχέδιο πόλης Κομοτηνής στο συγκεκριμένο σημείο.

Οι ιδιοκτησίες μας, η δική μου και της κ. Δαγκαζιάν, στερούνται άλλης πρόσβασης σε κοινόχρηστη δημοτική οδό και θα την αποκτήσουν εφόσον φύγουν αυτά τα κτίσματα. Δηλαδή, σήμερα η πρόσβαση γίνεται μόνο με ελικόπτερο».

Ο κ. Πουπουζής απόκτησε τη συγκεκριμένη ιδιοκτησία το Σεπτέμβρη του 2007 κι έκτοτε επεχείρησε να την αξιοποιήσει. «Πήγα δυο φορές στο γραφείο του κ. δημάρχου, τον ενημέρωσα και του μετέφερα το αίτημα να υλοποιήσει την απόφαση περί αποβολής της Διαχειριστικής Επιτροπής από τα ρυμοτομούμενα οικοπεδικά τμήματα, παρόλο που ο δήμος είχε εκδώσει απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης το έτος 2003. Αυτά είχαν γίνει επί δημαρχίας του κ. Βαβατσικλή ο οποίος τότε, για λόγους που αφορούν τον ίδιο, αρνήθηκε να εκτελέσει την απόφαση, οπότε το ζήτημα μεταφέρθηκε στη δημαρχία του κ. Κοτσάκη. Ζήτησα από τον κ. δήμαρχο να προβεί στην απόφαση γιατί ήθελα να οικοδομήσω, το υποσχέθηκε, πράγμα που δεν το έκανε. Στη συνέχεια, άρχισα να επικοινωνώ εγγράφως με την κοινοποίηση εξωδίκων προσκλήσεων, με τάξιμο συγκεκριμένου χρόνου μέσα στον οποίο όφειλε να ενεργοποιήσει τη συγκεκριμένη απόφαση και να αποβάλει τον ιδιοκτήτη. Ο κ. δήμαρχος μου απάντησε εγγράφως στις 28.9.2007 ότι σε εύλογο χρονικό διάστημα θα προβούν στις διαδικασίες για τη διάνοιξη της οδού. Ο εύλογος χρόνος δε μπορεί να είναι μήνες ή χρόνια.

Κυκλοφορούσε η φήμη ότι ο δήμος δεν είχε τα τεχνικά και τα οικονομικά μέσα γι’ αυτό κι έστειλα κι άλλο εξώδικο όπου προσφερόμουν να διαθέσω αυτά τα μέσα για να γίνει διάνοιξη για λογαριασμό του δήμου».

Από τα δικαστήρια στους δημοσιογράφους

Ο κ. Πουπουζής συνέχισε να μη βλέπει καμία αντίδραση από την πλευρά του δήμου γι’ αυτό και κινήθηκε με επιστολές στα ΜΜΕ. «Αλλά … σιγή ιχθύος εκ μέρους του κ. δημάρχου, η οποία πρόδιδε και την ενοχή του. Αναγκάστηκα και κατέφυγα στα δικαστήρια ζητώντας να μου δώσει το δικαίωμα ν’ ασκήσω πλαγιαστικά το δικαίωμα του δήμου, δηλαδή ν’ αποβάλω προσωπικά τον πρώην ιδιοκτήτη από τα οικοπεδικά τμήματα που ανήκουν στην ιδιοκτησία του δήμου». Ο κ. Πουπουζής ζήτησε στην ουσία να πάρει το νόμο στα χέρια του, όπως είπε χαρακτηριστικά, και προχώρησε στη συνέχεια σε μια κατά μέτωπο επίθεση κατά του κ. Κοτσάκη. «Αρνήτο γιατί, όπως είπε στην κ. Δαγκαζιάν «θέλετε να χάσω ψήφους από τη μειονότητα; Δε θα κάνω αυτή τη διάνοιξη».»

Στη συνέχεια, ο κ. Πουπουζής ανέφερε ότι του κοινοποιήθηκε ένα έγγραφο σύμφωνα με το οποίο ανέθεταν σε άλλο δικαστικό επιμελητή την εντολή λόγω αδράνειας του πρώτου. «Ο δικαστικός επιμελητής δεν είχε εντολή εκτελέσεως – επί δημαρχίας του κ. Βαβατσικλή – δεν αδρανούσε, επομένως. Δεν αρνήθηκε να κάνει την έξωση αλλά δεν είχε την εντολή. Ο νέος δικαστικός επιμελητής επιχειρεί εκτέλεση, δηλαδή βίαιη αποβολή. Πήρε συμπράττοντα δικαστικό επιμελητή, ενώ πήγε μαζί του και υπάλληλος των τεχνικών υπηρεσιών, πριν μέρες, για να κάνουν αποβολή. Εμφανίστηκαν οι βουλευτές κ.κ. Χατζηοσμάν και Μαντατζή τον σταμάτησαν και με εντολή του κ. δημάρχου ματαιώνεται η εκτέλεση».

Για να γίνει πλέον οτιδήποτε θα χρειαστεί νέα εκτέλεση από το δήμο, όπως εξήγησε ο κ. Πουπουζής. Πρόσθεσε δε ότι η παρουσία του στο δημοτικό συμβούλιο είχε σαν στόχο να ενημερώσει το σώμα του δημοτικού συμβουλίου κι όχι να παρακαλέσει, καταγγέλοντας «μια νοοτροπία, μια τακτική και μια πολιτική. Από μέρα σε μέρα περιμένω τη δικαστική απόφαση, η οποία αν γίνει δεκτή θα κάνω την εκτέλεση για λογαριασμό του δήμου. Κύριε δήμαρχε, εκλέγεστε προκειμένου να εξυπηρετείτε το δημοτικό συμφέρον και δίνετε έναν όρκο πίστης και αφοσίωσης για να εκτελείτε ευσυνείδητα και σωστά το καθήκον σας. Οι όποιες εκλογικές ζυμώσεις και τα εκλογικά σας συμφέροντα πρέπει να τίθενται εκ ποδών.

Αν θέλετε ν’ ασκήσετε εκλογική πολιτική να την ασκήσετε στη δική σας περιουσία και όχι κ. Δαγκαζιάν και τη δική μου.

Ακούγεται, βέβαια, ότι ο λόγος της καθυστέρησης ήταν κοινωνικός, να μη θιγεί το μαθητικό οικοτροφείο το οποίο λειτουργεί εκεί. Σύμφωνα με νομοθετικό διάταγμα του ’52, επί βασιλέως Παύλου για την ίδρυση του Τζελάλ Μπαγιάρ, ονομάζεται ότι το Τζελάλ Μπαγιάρ είναι ισότιμο ως προς τα εν τω κράτει λειτουργούντα ιδιωτικά γυμνάσια. Πρόκειται για ιδιωτικό εκπαιδευτικό ίδρυμα για το οποίο το κράτος ασκεί εκπαιδευτική εποπτεία και μόνο. Ο δήμος δεν έχει δικαίωμα να επεμβαίνει υπέρ ιδιωτικού εκπαιδευτικού ιδρύματος.

Υπάρχει και ο νόμος του 1977 ο οποίος αναφέρει ότι για το σχολικό οικοτροφείο απαιτείται ειδική άδεια λειτουργίας. Σύμφωνα με έγγραφο του συντονιστή γραφείου μειονοτικών σχολείων Α/θμιας και Β/θμιας Εκπαίδευσης Θράκης, του κ. Μαραγκού που λέει ότι από τα αρχεία του δεν προκύπτει η ύπαρξη παρόμοιου οικοτροφείου.

Επομένως, υπέρ ποιού οικοτροφείου κόπτεται ο δήμος».

Ακολούθως, ο κ. Πουπουζής παρέπεμψε σε έγγραφο της διευθύντριας τεχνικών υπηρεσιών του δήμου, της κ. Κοσμίδου, με ημερομηνία 14.2.2008 σύμφωνα με το οποίο σε συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου είχε εγγραφεί δαπάνη στον προϋπολογισμό του δήμου «για ανακατασκευή των μαγειρίων του μουσουλμανικού οικοτροφείου επί της Λ. Ηρώων. Πού θα διαθέσει ο δήμος τα χρήματά του; Σε χώρο που δεν έχει αρμοδιότητα;» ρώτησε ο κ. Πουπουζής, ενώ στη συνέχεια μίλησε για το ζήτημα της ιδιοκτησίας η κ. Δαγκαζιάν.

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.