««Καλλικρατης» σημαινει αποδομηση της κεντρικης εξουσιας και αμεσοτερη δημοκρατια»

Νότης Χαραλαμπίδης. Αδελφός του γνωστού κωμικού Σύλλα Σεραφείμ, στον οποίο εμφανισιακά μοιάζει, χωρίς όμως το καλλιτεχνικό επώνυμο που επέλεξε ο πρώτος να παραπέμπει στον δικηγόρο και λάτρη της αυτοδιοίκησης, Νότη Χαραλαμπίδη, που εμείς γνωρίσαμε με την αφορμή της υποψηφιότητάς του ως δημοτικού συμβούλου με την «Κοινωνία Πολιτών». Τον κοσμοπολίτη και πεπαιδευμένο νομικό Νότη Χαραλαμπίδη με τον οποίο η συζήτηση ήταν πραγματικά απόλαυση. Όχι μόνον γιατί ο νεαρός δικηγόρος απομυθοποίησε εντός μας τα του «Καλλικράτη», υποδεικνύοντάς μας ανάλογα μοντέλα αυτοδιοίκησης που από χρόνια επιτυχώς λειτουργούν σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και γιατί κατάφερε να μας πείσει ότι κοινωνική πολιτική των δήμων είναι επιλογή τους και να την ασκούν και να την επιλέγουν, όταν την εκλαμβάνουν ως προτεραιότητα, όπως συμβαίνει με πολλούς ιταλικούς δήμους του βορρά, χρόνια τώρα. Επιπλέον, και με αφορμή την περίπτωση του Σύλλα Σεραφείμ, καταφέραμε να πείσουμε τον κ. Χαραλαμπίδη να μιλήσουμε και για πολιτισμό, ευχόμενοι μαζί του κάποτε η Κομοτηνή να γίνει και αυτόνομη πολιτιστικά πρωτεύουσα, επιτρέποντας και τον νόστο των παιδιών της.
Νότης Χαραλαμπίδης όμως…

«Το νέο μοντέλο συνεπάγεται διοίκηση με βάση τις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας»

ΠτΘ: Ο «Καλλικράτης» είναι ένα ιδιαίτερα δύσκολο πολιτικό πλαίσιο το οποίο απαιτεί αλλαγή νοοτροπίας στους πολιτικούς αλλά και στους πολίτες. Πιστεύετε ότι στην πράξη θα συναντήσει δυσκολίες;
Ν.Χ.: Ο «Καλλικράτης» πράγματι είναι ένα δύσκολο εγχείρημα αλλά είναι το μόνο με το οποίο οφείλουμε να προχωρήσουμε στην τοπική αυτοδιοίκηση και μάλιστα ερχόμαστε τελευταίοι στην Ευρώπη που θα προχωρήσουμε σε αυτή τη μεταρρύθμιση. Ουσιαστικά πρόκειται για μια μερική αποδόμηση της κεντρικής εξουσίας, αφού με το να παραχωρήσει αυτή αρμοδιότητες στην τοπική αυτοδιοίκηση, περνάμε πλέον σε ένα μοντέλο αμεσότερης δημοκρατίας, με την έννοια ότι θα υπάρχουν ακόμη και συμβούλια πολιτών, που θα έχουν γνωμοδοτικό ρόλο στην τοπική αυτοδιοίκηση. Ο «Καλλικράτης» βοηθά ώστε η αυτοδιοίκηση να γίνει πραγματική αυτοδιοίκηση, να αποκτήσει πόρους, αρμοδιότητες και οι τοπικές κοινωνίες να αυτοδιοικούνται οι ίδιες με βάση τα θέλω και τις ανάγκες τους. Ο «Καλλικράτης» έχει να κάνει και με την ικανότητα του νέου δημοτικού συμβουλίου, του Δημάρχου, την ωριμότητα που θα πρέπει να επιδείξουν οι πολίτες ώστε το νέο καλλικρατικό διοικητικό μοντέλο να δομηθεί σωστά και να αρχίσει να λειτουργεί ομαλά προς όφελος των πολιτών.

ΠτΘ: Δεδομένου ότι μέχρι τώρα η εκλογή υποψηφίων συνυφαίνονταν και με την εξυπηρέτηση προσωπικών επιδιώξεων, υπήρχε δηλαδή ένα είδος ατύπου «δούναι και λαβείν», στο γενικότερο κλίμα αναθεωρητισμού που ζούμε, υπάρχει περίπτωση κι αυτή η συμπεριφορά σήμερα να αλλάξει;
Ν.Χ.: Εδώ θα πρέπει να δείξουν ωριμότητα οι πολίτες αλλά και οι ίδιοι οι δημοτικοί σύμβουλοι, διότι εκτός από την «επανάσταση» των πολιτών, πρέπει να προχωρήσουμε και στην αλλαγή της πολιτικής νοοτροπίας που θα έχουμε εμείς, εφόσον εκλεγούμε. Έχω την αίσθηση ότι στην περίοδο την οποία ζούμε οι πολίτες αναμένουν κάτι τέτοιο, δηλαδή νέα πρόσωπα, τα οποία θα συμπεριφερθούν διαφορετικά, παρά πολιτικούς που θα ακολουθούν τη λογική του ρουσφετιού και της εξυπηρέτησης.

«Η τοπική αυτοδιοίκηση οφείλει να οργανωθεί τώρα με γνώμονα την εξυπηρέτηση των πολιτών»

ΠτΘ: Έχοντας ζήσει στο εξωτερικό και δη στην Ιταλία θα ήθελα να μας πείτε πώς είναι εκεί δομημένη η αυτοδιοίκηση.
Ν.Χ.: Με χρονική αφετηρία τον Μεσαίωνα, η Ιταλία ήταν, από διοικητικής απόψεως, ένα σύμπλεγμα από τοπικές κοινότητες οι οποίες αυτοδιοικούνταν. Οι αιτίες είναι πολλές, αρκεί να σας πω ότι σε πολλά μέρη μιλούσαν διαφορετική διάλεκτο, ακόμα και σε απόσταση 100 χλμ. Με βάση αυτό τον μηχανισμό, το λεγόμενο commune, και την εξέλιξή του δημιουργήθηκε το ιταλικό κράτος. Οπότε οι Ιταλοί έχουν έχουνε μια κουλτούρα τοπικής αυτοδιοίκησης που πάει πολύ πίσω, ενώ εμείς προσπαθούμε τώρα να τη δημιουργήσουμε και αυτό είναι το δύσκολο της υπόθεσης, αφού, πρέπει αφενός η τοπική αυτοδιοίκηση να οργανωθεί με γνώμονα την εξυπηρέτηση των πολιτών και αφετέρου να μπορέσει να διαχειριστεί σωστά το νέο αυτοτελές οικονομικό μοντέλο.

«Ο πολιτισμός και η κοινωνική πολιτική οι μόνες ανταποδοτικές επενδύσεις»

ΠτΘ: Ως πολίτης της Κομοτηνής, προερχόμενος από μια οικογένεια με τη δική της συμβολή στην ιστορία της πόλης, – και στην αυτοδιοίκηση καθώς είναι γνωστή η θητεία του παππού σας ως νομάρχη, – τι θα θέλατε να αλλάξει στην πόλη; Πώς τη φαντάζεστε τα επόμενα χρόνια;
Ν.Χ.: Φαντάζομαι μια Κομοτηνή πιο ανθρώπινη, με λιγότερα αυτοκίνητα, περισσότερο πράσινο, με υπηρεσίες που θα λειτουργούν και θα εξυπηρετούν αδιάκοπα τον κόσμο και με έναν Δήμο ο οποίος θα συνδιαλέγεται με τον πολίτη και όλο αυτό να αντικατοπτρίζεται και στα πρόσωπα των Κομοτηναίων, δηλαδή να βλέπω πρόσωπα πιο ήρεμα και πιο ευτυχισμένα. Μια πόλη πιο όμορφη, καθώς ένα όμορφο τοπίο ομορφαίνει και τους ανθρώπους.

«Υπάρχουν χρέη στο δήμο από δάνεια που χρησιμοποιήθηκαν όχι για έργα ανταποδοτικά αλλά, κυρίως, για εκδηλώσεις, επικοινωνία και φαντασμαγορία»

ΠτΘ: Πιστεύετε ότι η τοπική αυτοδιοίκηση έχει τη δυνατότητα να έχει πολιτικές κοινωνικής πρόνοιας για τους ηλικιωμένους, για τους νέους, για τον πολιτισμό;
Ν.Χ.: Αυτός είναι ο στόχος, αλλά για να το πετύχουμε αυτό θα πρέπει πρωτίστως να γίνει μία πιο ορθή διαχείριση των οικονομικών. Αυτή τη στιγμή ο δήμος είναι χρεωμένος και μάλιστα, για πρώτη φορά στην ιστορία της αυτοδιοίκησης, από δάνεια. Τα χρέη προέρχονται κυρίως από δάνεια που πήρε η παρούσα δημοτική αρχή και τα οποία ουσιαστικά χρησιμοποιήθηκαν όχι για έργα ανταποδοτικά αλλά, κυρίως, για εκδηλώσεις, για επικοινωνία, για φαντασμαγορία. Και αυτά βέβαια τα χρέη δεν πρόκειται να τα εξοφλήσει ο δήμαρχος, θα τα εξοφλήσει ο ίδιος ο πολίτης. Επίσης υπήρξε και μία ολιγωρία όσον αφορά στην είσπραξη οφειλών προς το δήμο πολλές εκ των οποίων έχουν τώρα παραγραφεί.

Στόχος λοιπόν είναι τα νέα έσοδα που προβλέπονται για τη νέα δημοτική αρχή, να χρησιμοποιηθούν για την ανάπτυξη της περιοχής αλλά, κυρίως, αυτή να προέρχεται από ευρωπαϊκά προγράμματα και τα έργα που ενδεχομένως θα μπορέσουμε να πραγματοποιήσουμε να είναι ανταποδοτικά, να φέρουν χρήμα στην περιοχή. Δεν σκοπεύουμε να προχωρήσουμε σε δανειοδότηση του δήμου. Εάν όλο αυτό το μοντέλο διοίκησης που έχουμε στο μυαλό μας λειτουργήσει και προχωρήσει είναι βέβαιο ότι θα υπάρξει και η δυνατότητα κεφάλαια να διατεθούν και για κοινωνική πολιτική. Στο σημείο αυτό θα μου επιτρέψετε να πω ότι, παρά την άποψη των τεχνοκρατών, οποιαδήποτε χρήματα δίνονται για τον πολιτισμό και την κοινωνική πολιτική είναι ανταποδοτικά, διότι και ο πολιτισμός και η καλύτερη ποιότητα ζωής σιγά-σιγά βελτιώνουν τους ανθρώπους, γινόμαστε πιο ευτυχείς και κατ’ επέκταση πιο παραγωγικοί, και αυτό συντείνει και στην ευρωστία της οικονομίας.

«Ας ελπίσουμε ότι η διοικητική αποκέντρωση θα συμπαρασύρει και την καλλιτεχνική»

ΠτΘ: Πολλοί άξιοι γόνοι της Κομοτηνής, άνθρωποι των τεχνών και του πολιτισμού, όπως και ο αδελφός σας, ο υπέροχος κομεντιέν Σύλλας Σεραφείμ, δρουν και λειτουργούν εκτός Κομοτηνής. Θα μπορέσουμε να σταματήσουμε αυτό το κύμα της εσωτερικής μετανάστευσης, κι ακόμα να πείσουμε κάποιους απ’ αυτούς να επιστρέψουν;
Ν.Χ.: Ας ελπίσουμε ότι η διοικητική αποκέντρωση θα φέρει και καλλιτεχνική αποκέντρωση, να έρθουν οι δικοί μας άνθρωποι πίσω και να μπορέσουν να αποκατασταθούν. Δυστυχώς όμως νομίζω ότι όχι μόνο η Κομοτηνή άλλα οποιαδήποτε επαρχιακή πόλη της Ελλάδας, ακόμη και η Θεσσαλονίκη, δεν μπορεί να κρατήσει τους ανθρώπους της τέχνης και του πολιτισμού, οι οποίοι καταλήγουν στην Αθήνα και βέβαια, πολλοί από αυτούς επιχειρούν να φύγουν στο εξωτερικό, ενδεχομένως ούτε η Αθήνα να μην μπορεί να τους κρατήσει.

«Το χιούμορ είναι οικογενειακό μας χαρακτηριστικό, απλώς ο Σύλλας το έχει παρά πολύ εξελίξει»

ΠτΘ: Και μια προσωπική ερώτηση, επειδή τυχαίνει να είστε ο μικρότερος αδερφός του ταλαντούχου κωμικού Σύλλα Σεραφείμ, παρόλο που δεν σας ταυτίζει κανείς μαζί, λόγω διαφορετικού επωνύμου, εκτός από την πολιτική που τρέφει και τη σάτιρα του Σύλλα, σάς ενώνει και το χιούμορ;
Ν.Χ.: Θέλω να πιστεύω ότι είναι ένα οικογενειακό μας χαρακτηριστικό, ο πατέρας μου θα έλεγα είχε ένα χιούμορ διαφορετικό, ήταν πιο εγκεφαλικό. Ο Σεραφείμ φυσικά το έχει εξελίξει πάρα πολύ, από μικρός είχε μια έμφυτη προδιάθεση αλλά και εργαζόταν συστηματικά επάνω σε αυτό, δηλαδή του άρεσε να ψάχνει τρόπους για να ανατρέπει την κανονική σειρά των πραγμάτων και να επιδεικνύει τη χιουμοριστική τους πλευρά. Η σάτιρα είναι ένας ωραίος να επικοινωνήσεις με τον κόσμο και να προβάλεις τις απόψεις σου.

«Σε βάθος χρόνου θα αποκτήσει η Κομοτηνή καλλιτεχνική ταυτότητα και πολιτιστική ζωή»

ΠτΘ: Θα μπορούσε μελλοντικά η Κομοτηνή να αποκτήσει κανονική πολιτιστική ζωή, ώστε να έχουμε τη δυνατότητα στο μέλλον να επιλέγουμε για το βράδυ μας μεταξύ μιας μουσικής παράστασης, ενός θεατρικού έργου ή μιας παράστασης stand up comedy; Υπάγεται αυτό στον σχεδιασμό μιας μέσης ελληνικής πόλη ή λέτε να είμαστε ακόμη πολύ μακριά από αυτό;
Ν.Χ.: Είναι κοινός πόθος όλων των Κομοτηναίων να αποκτήσει η Κομοτηνή και καλλιτεχνική ταυτότητα και πολιτιστική ζωή, και σε βάθος χρόνου θα τα καταφέρουμε. Μέχρι τώρα έχει ποιότητα ζωής, είναι δηλαδή μια ωραία πόλη για να ζει κανείς, να μεγαλώνει τα παιδιά του και να εργάζεται σε πιο ανθρώπινους ρυθμούς . Ωστόσο, αυτό που μας λείπει είναι η καλλιτεχνική και πολιτιστική ζωή, και νομίζω ότι αν βελτιώσουμε λίγο τις συνθήκες και στον πολιτισμό δεν θα χρειαζόμαστε ούτε την Θεσσαλονίκη ούτε την Αθήνα. Το ζήτημα είναι ότι πλέον θέλουμε όλοι την Κομοτηνή ως κέντρο πολιτιστικής ζωής και εφόσον το θέλουμε όλοι θα το επιτύχουμε.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.