«Ημουν απο τις πρωτες αεροσυνοδους της Ελλαδος»

Από τις πρώτες αεροσυνοδούς της χώρας η κ. Λίλα Κατσιμίγα. Νεαρή κοπέλα εμψύχωνε τους επιβάτες των αεροπλάνων, ντακότες, που προσγειώνονταν στο, άγνωστο στους πολλούς σημερινούς κατοίκους, αεροδρόμιο της Κομοτηνής. Για εκείνη την εποχή μιλά σήμερα στον «Κόσμο» η κ. Κατσιμίγα και γυρίζει το χρόνο πίσω στα πρώτα χρόνια μετά τον εμφύλιο. Με 1.100 ώρες πτήσης η «γλυκειά» κ. Λίλα αποδεικνύει ακόμη και σήμερα ότι γνωρίζει, όσο λίγοι, να «προσγειώνεται» και να «απογειώνεται» στη ζωή…

Το Αεροδρόμιο της Κομοτηνής είναι στους πολλούς άγνωστο…

Όχι άδικα. Το αεροδρόμιο της Κομοτηνής ήταν στρατιωτικό αεροδρόμιο. Μετά τον εμφύλιο πόλεμο μετατράπηκε σε πολιτικό. Μόλις δημιουργήθηκε η ΤΑΕ (η πρώτη αεροπορική εταιρεία) έκανε και τα πρώτα δρομολόγια. Πτήσεις προς Κομοτηνή, Αλεξανδρούπολη, Θεσσαλονίκη.

Μπορούσε να πάει κάποιος στην Αλεξανδρούπολη με αεροπλάνο;

Σκεφτείτε ότι από Θεσσαλονίκη προς Κομοτηνή πραγματοποιούνταν πτήση. Και βέβαια από την Κομοτηνή προς την Αλεξανδρούπολη, γιατί λόγω του εμφυλίου οι δρόμοι ήταν γεμάτοι με νάρκες και ο κόσμος φοβόταν να πάει με άλλα μέσα.

Μέχρι πότε λειτουργούσε ως πολιτικό αεροδρόμιο;

Λειτούργησε σαν πολιτικό αεροδρόμιο μέχρι το ‘51-’52. Μετά η «ΤΑΕ» αγόρασε μεγαλύτερα αεροπλάνα και καθιέρωσε τις πτήσεις εσωτερικού και εξωτερικού. Τότε καταργήθηκε της Κομοτηνής και έμεινε μόνο να λειτουργεί της Αλεξανδρούπολης. Μέχρι τότε λειτουργούσε σαν πολιτικό αεροδρόμιο, με προσωπικό, αερο-σταθμάρχη, πράκτορες και άλλους συνεργάτες.

Πετούσατε κάθε μέρα;

Ναι, πραγματοποιούνταν καθημερινές πτήσεις. Σε ένα τέτοιο ταξίδι γνώρισα και το σύζυγό μου. Σταμάτησε να λειτουργεί το αεροδρόμιο γιατί τα μεγάλα αεροπλάνα της «ΤΑΕ» δεν μπορούσαν να προσγειωθούν, ήταν μικρό το αεροδρόμιο, μόνο οι ντακότες προσγειώνονταν. Αργότερα, όταν ξαναλειτούργησε σαν στρατιωτικό μετέφεραν πάλι με τις ντακότες στρατιώτες.

Εσείς κυρία Λίλα ήσασταν από τις πρώτες αεροσυνοδούς;

Ήμουν όντως από τις πρώτες αεροσυνοδούς, μόλις άρχισε να λειτουργεί η «ΤΑΕ», είχα τελειώσει την Αρσάκειο Παιδαγωγική Ακαδημία και προκηρύχθηκε ένας διαγωνισμός. Δώσαμε εξετάσεις σαράντα κορίτσια, πέρασαν οι δεκαεπτά και μετά κάναμε δοκιμές στον αέρα για να διαπιστώσουν οι υπεύθυνοι ποιες αντέχουν τις πτήσεις και ποιες αντιμετωπίζουν προβλήματα, όπως ζάλη. Τελικά μείναμε έξι.

Πόσα χρόνια εργαστήκατε ως αεροσυνοδός;

Δούλεψα 2,5 χρόνια. Έχω 1.100 ώρες στον αέρα και από εκεί και πέρα «προσγειώθηκα» στην Κομοτηνή.

Τι ακούγατε ως σχόλια από τους επιβάτες;

Άκουγα συνέχεια ότι είναι επικίνδυνες οι πτήσεις. Δεν τους ελάμβανα σοβαρά υπ’ όψιν όμως γιατί μου άρεσε πολύ στο αεροπλάνο. Μερικές φορές στα κενά αέρος φοβόμουν μέχρι να τα συνηθίσω. Όταν γνώρισα τον άνδρα μου άρχισα πιο πολύ να φοβάμαι, έλεγα: «Αχ τώρα έχω έναν άνθρωπο που με περιμένει» κι έτσι σταμάτησα να πετάω. Έτσι, επέλεξα την διδασκαλία και ήμουν επί 35 χρόνια δασκάλα.

Το εισιτήριο της εποχής ήταν προσιτό;

Το εισιτήριο ήταν προσιτό. Εκείνο που θυμάμαι ακόμη και τώρα και γελάω είναι ότι από μερικά αεροδρόμια, όπως αυτό της Λάρισας, παίρναμε επιβάτες, μόλις απογειωνόμασταν οι επιβάτες, έβγαζαν μια πετσέτα, την άπλωναν στα γόνατα και καθάριζαν να φάνε αυγά, νόμιζαν ότι το ταξίδι τους θα διαρκέσει ώρες. Όταν τους λέγαμε: «Προσδεθείτε» μας απαντούσαν: «Φτάσαμε; Μα ακόμη εμείς δεν φάγαμε».

Εκτός Ελλάδος πετάξατε;

Εκτός Ελλάδος, μόνο στην Αίγυπτο. Όταν ήρθαν τα μεγαλύτερα αεροπλάνα, πραγματοποιούνταν πτήσεις στην Κωνσταντινούπολη και στο Παρίσι.

Χρόνια μετά τι κρατάτε από εκείνα τα χρόνια;

Έχω μια πολύ καλή ανάμνηση. Αν είχαν επεκτείνει το διάδρομο μπορεί να λειτουργούσε μέχρι σήμερα το αεροδρόμιο. Σκεφτείτε, όμως η Καβάλα έχει αεροδρόμιο, η Αλεξανδρούπολη επίσης, θα ήταν μάλλον πολύ ένα τρίτο αεροδρόμιο στην περιοχή μας.

Τις νέες αεροσυνοδούς πώς τις βλέπετε;

Τις βλέπω άνετες. Εμείς τότε η αποστολή μας ήταν να δίνουμε κουράγιο στους επιβάτες. Γιατί τότε είχαν αρχίσει να ταξιδεύουν αεροπορικώς και ήταν σφιγμένοι. Όταν μας έβλεπαν εμάς χαμογελαστές, να πηγαίνουμε κοντά, τότε έπαιρναν κι εκείνοι θάρρος. Τους προσφέραμε καφέ και μια τσίχλα για τον θόρυβο. Ήταν μικρά τα ταξίδια τότε, τώρα είναι πιο μεγάλα.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.