Ημερα μνημης για τη Γενοκτονια του Ποντιακου Ελληνισμου

Με το σύνθημα «Μάθε με να μην ξεχνώ…» τα Ποντιακά Σωματεία Ν. Ροδόπης διοργάνωσαν εκδηλώσεις μνήμης για την επέτειο της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού. Το πρόγραμμα ξεκίνησε το απόγευμα της Παρασκευής με εσπερινό στο ναό της Παναγίας και στη συνέχεια ακολούθησε τρισάγιο στο μνημείο του Μητροπολίτη Τραπεζούντος Χρύσανθου. Την ερχόμενη μέρα συμμετείχαν στις εκδηλώσεις που διοργανώθηκαν από την Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος στην πλατεία Αγίας Σοφίας. Την Κυριακή τελέστηκε η επίσημη δοξολογία στον Καθεδρικό Ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου κι ακολούθησε κατάθεση στεφάνων στο Ηρώο της πόλης.

Η πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Ποντίων Θρυλορίου και μέλος της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος, Χρύσα Μαυρίδου, μίλησε για την ημέρα μνήμης που γιορτάζεται ανά τον κόσμο. «Όλα τα Ποντιακά Σωματεία Ν. Ροδόπης συμμετέχουν στις εκδηλώσεις μνήμης για τη γενοκτονία του ποντιακού ελληνισμού. Ξεκινούν σήμερα σε όλο τον κόσμο εκδηλώσεις. Ποντιακός ελληνισμός από όλες τις χώρες διοργανώνει εκδηλώσεις. Ο αγώνας μας, βέβαια, είναι διαρκής γιατί είναι και μεγάλος, είναι η διεθνής αναγνώριση της γενοκτονίας του ποντιακού ελληνισμού. Θα φέρει τη δικαίωση για τις ψυχές που χάθηκαν τόσο άδικα αλλά και για να μη γνωρίσει η ανθρωπότητα άλλες τέτοιες γενοκτονίες και να μη στιγματιστεί για μια άλλη φορά η ιστορία με μελανές σελίδες. Αυτός είναι ο λόγος αυτού του αγώνα κι όχι για λόγους εκδίκησης» θέλησε να τονίσει και να διευκρινίσει η κ. Μαυρίδου, κάνοντας αναφορά και στα ιστορικά γεγονότα. «Από το 1916 μέχρι το 1923 – Συνθήκη της Λοζάνης – έφυγε ο ελληνισμός του Πόντου, με την ανταλλαγή των πληθυσμών, και ήρθε στη νέα πατρίδα, τη μητέρα Ελλάδα και ολοκληρώθηκε η λεγόμενη γενοκτονία του ποντιακού ελληνισμού. Η δεύτερη φάση της ξεκίνησε στις 14 Μαΐου, οπότε βρέθηκε ο Κεμάλ στη Σαμψούντα κι έδωσε το σύνθημα για την εκκαθάριση των Ελλήνων του Πόντου. Ήταν ένα «Άουσβιτς εν ροή», όπως το χαρακτηρίζει ο Πολυχρόνης Ενεπεκίδης, γιατί έγινε μ’ έναν ύπουλο τρόπο, με τις εκτοπίσεις στο εσωτερικό των γυναικόπαιδών, κάτω από πολύ άσχημες συνθήκες, με την αιτιολογία του ρωσοτουρκικού πολέμου κι ότι ως χριστιανοί θα έπρεπε ν’ απομακρυνθούν από το κέντρο, αλλά η αλήθεια ήταν άλλη. Στις πορείες στο εσωτερικό, κάτω από φοβερές κακουχίες, πεινασμένοι – τούς πήραν να τους εκτοπίσουν με ό,τι φορούσαν χωρίς καμία προετοιμασία – επέζησαν ελάχιστοι. Επίσης, στα Αμελέ Ταμπουρού δούλευαν κάτω από τρομερές συνθήκες νεαροί άντρες έως και 50χρονοι, οι οποίοι πέθαναν λόγω των κακών συνθηκών, κάτω από τις οποίες εργάστηκαν για να κάνουν τα περίφημα έργα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία».

Αναφορικά με την ιστορία που κατέγραψε ο Π. Ενεπεκίδης, η κ. Μαυρίδου σημείωσε ότι ο αδελφός του συγγραφέα ήταν ένα από τα θύματα ο οποίος όμως γλίτωσε και διατήρησε τις μνήμες του. «Έζησε τις πορείες αυτές. Ήταν 15 ετών, στη Σαμψούντα, όταν άκουσε τον Κεμάλ να συγκεντρώνει τον κόσμο στην πλατεία και να δίνει εντολή να τους οδηγήσουν στο εσωτερικό, από όπου επέστρεψαν ελάχιστοι.

Στη δεύτερη φάση έγιναν οι εκτοπισμοί και οι βιαιοπραγίες κι ένα μεγάλο γεγονός συντελέστηκε στη Μάσια, όπου εκεί συγκέντρωσαν όλη την πνευματική αφρόκρεμα του ποντιακού ελληνισμού και με δικαστήρια που έγιναν χωρίς ιδιαίτερες διαδικασίες απαγχονίστηκε όλη η πνευματική αφρόκρεμα.

Είναι καταγεγραμμένα συνολικά 353.000 θύματα της γενοκτονίας, αλλά θεωρώ ότι δεν είναι μόνο τόσοι. Ας μην ξεχνάμε ότι αυτός ο αριθμός αφορά σ’ ένα σύνολο 700.000 κατοίκων, δηλαδή περισσότεροι από τους μισούς, γι’ αυτό και γίνεται λόγος για γενοκτονία. Επιπλέον, δεν έγινε σε καιρό πολέμου, επομένως δεν υπάρχει παρόμοιο επιχείρημα. Ήταν η εντολή για εκκαθάριση, γιατί όπως είχε λεχτεί τότε στο τουρκικό κοινοβούλιο έπρεπε να καθαριστεί η Τουρκία από τα ξένα στοιχεία» κατέληξε η κ. Μαυρίδου.

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.